Gálatas 2

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jndë na tëca nqui nchoꞌninque chu, ndoꞌ tyjë nntꞌa Jerusalén. Tja Bernabé yo ja ndoꞌ mantyi juu Tito.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Tyjë ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon jndë siꞌman jon nnön na ntꞌue tsꞌon jon na cjö joꞌ. Tëncüi já joꞌ yo nque nnꞌan na conintque ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo. Sinën na ninnquëchë́n yohan. Siꞌman ndëëhan nchu vaa jñꞌoon naya na mancya ndëë nnꞌan na chito conduihan nnꞌan judíos. Sꞌa na nndaꞌ ee tyiꞌquintꞌue tsꞌön na ntsꞌaahanꞌ na veꞌ jñꞌaan na totsichön quiiꞌ juu tsꞌian na jndë sꞌa yo tsꞌian na ninmatsꞌa.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Majoꞌ juu ntyjëëhë Tito na tomꞌaan juu yo ja, min na chito conduihin tsꞌan judíohin, taꞌnan jndue nanꞌñeen na ijndeiꞌhanꞌ na quindui yohin chaꞌxjen já nnꞌan judíos contꞌá yo yononꞌndaa ndá.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Min tajeꞌcanhanꞌ na ntꞌuiihanꞌ juu jñꞌoonꞌñeen xe chito mꞌan vendye nnꞌan joꞌ na tyiꞌxoncüeeꞌ nꞌonhan na vantyja nꞌonhan Cristo. Tyentyjaaꞌ nanꞌñeen na tyequitquenhin cüenta na aa conanꞌquindë́ juu costumbreꞌñeen. Ee tyíꞌcaveeꞌ ngiohan na jaa nnꞌan na vantyja nnꞌön Cristo, jndë jndyaa jaa yo juu jñꞌoonꞌñeen. Joꞌ tonanꞌchonhan na ngonanꞌchutyen costumbreꞌñeen jaa.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Majoꞌ minꞌ chjo tyíꞌcotjueꞌcje já ndëë nanꞌñeen na tonanꞌchonhan na ninꞌquitquenhan xjen já. Ee ntꞌue jndyi nꞌö́n na juu jñꞌoon na mayuuꞌ ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon na condyehoꞌ, na tyiꞌntscüejndyohanꞌ juuhanꞌ ee xiaꞌntyi ntyja ꞌnaanꞌ na vantyja tsꞌon tsꞌan, joꞌ na ntsinꞌman jon ñuaanꞌ juu, chito ngꞌe na aa itsiquindë juu costumbreꞌñeen.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Majoꞌ nque nanꞌñeen na conintquehin tondëë nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo na mꞌanhin juu tsjoon Jerusalén, tontjo ngiohan yo jñꞌoon na mancya ja, taviꞌnan jnduehan na aa icanchenhanꞌ ncüiichen nnon na ntscüantjöꞌntyëchën jñꞌoon. Min tyiꞌquityꞌi cüenta ntyja nin condui nanꞌñeen, ee nquii Tyoꞌtsꞌon tyiꞌquityiiꞌ jon cüenta nin condui tsꞌan.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ee taaꞌ nꞌon nnanꞌñeen na chaꞌxjen na jndë iꞌua jon tsꞌian nnon Pedro na incyaa jon jñꞌoon naya ꞌnaan Tyoꞌtsꞌon ndëë nnꞌan judíos, mantyi jndë iꞌua jon tsꞌian nnön na cjö ncyahanꞌ ndëë nnꞌan na chito conduihan tsjan nnꞌan judíos.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Ee manquiintyi Tyoꞌtsꞌon na covijntꞌuehin juu tsꞌian na itsꞌaa Pedro na conduihin tsꞌan na iꞌua jon tsꞌian nnon juu na cayꞌoon juu jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan judíos, mantyi covijntꞌuehin juu tsꞌian na matsꞌa na condui ja tsꞌan na iꞌua jon tsꞌian nnön na cjöyꞌön jñꞌoonꞌñeen ndëë nnꞌan na chito conduihan nnꞌan judíos.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Juu Santiago, yo Pedro yo ninꞌJuan, conintquehin ndëë nnꞌan na conduihan tmaanꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon tsjoon Jerusalén. Jndë na taaꞌ nꞌonhan na nquii Tyoꞌtsꞌon jndë incyaa jon na matsixuan ja tsꞌianmin na mancya jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan na chito tsjan nnꞌan judíos conduihan, yajoꞌ yo na neinhan tꞌuehan ntꞌö yo Bernabé. Ndoꞌ na jntꞌahan na nndaꞌ, jnanꞌmanhan na conanꞌjonhan yo já juu tsꞌian na iꞌua jon ndë́ na quitsayꞌö́n juu jñꞌoonꞌ jon ndëë nnꞌan na chito judíos conduihan, viochen xjen joohin ngoyꞌonhinhanꞌ ndëë nque nnꞌan judíos.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Xiaꞌntyi jnduehan ndë́ na tyiꞌngitsuuꞌ nꞌö́n nnꞌan na ntyꞌia ro mꞌanhan. Ndoꞌ mancüiixjen jndë sꞌaahanꞌ xuee na matsichön na matsꞌa na nndaꞌ.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Majoꞌ juu xjen na tueeꞌ Pedro tsjoon Antioquía, siquiꞌmanꞌ jahin, ee juu ꞌnan na sꞌaa jon, siꞌman jndyayuhanꞌ na xuenꞌon yo ꞌnan sꞌaa jon.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Ee juu xjenꞌñeen nquii Santiago tꞌua jon tsꞌian ndëë mañoon ntyjehin na tyꞌehan na mꞌan nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús juu tsjoonꞌñeen. Vitjachen na sque nanꞌñeen, joꞌ nquii Pedro tocüaꞌ jon yo nque nnꞌan na vantyja nꞌon na chito conduihin tsjan nnꞌan judíos. Majoꞌ nque nanꞌñeen na tꞌua Santiago tsꞌian ndëëhin, vi na jndë squehin joꞌ, juu Pedro tji ntcüeꞌhin na icüaꞌ jon yo nanꞌñeen ngꞌe na ncyaaꞌ jon na nque nanꞌñeen na jnanhan Jerusalén, nnanꞌquindyiihan ntyjehan nnꞌan judíos na vantyja nꞌon na mꞌanhin tsjoon Jerusalén, na itsitjahin ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na tquen Moisés, xengꞌe na icüaꞌ jon yo nnꞌan na chito nnꞌan judíos conduihan.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Ndoꞌ na tji ntcüeꞌ Pedro na tocüaꞌ jon yo nanꞌñeen na vantyja nꞌon na mꞌan Antioquía, mantyi mañoon vendye nnꞌan judíos na vantyja nꞌon, jnanꞌjonhan yo na ve nnon ꞌnan vaa na sꞌaa jon. Ata mantyi juu Bernabé sijonhin yo ꞌnan na jntꞌa nanꞌñeen.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Ndoꞌ vi jndë tquën cüenta na nndaꞌ vaa na jntꞌahin, tyiꞌtsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌxjen na chuhanꞌ na tonnon juu jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon na mayuuꞌhanꞌ, joꞌ siꞌquiꞌmanꞌ ya Pedro tondëë tsoñꞌen nnꞌan na conduihan tmaanꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen. Tsjö nnon jon: “ꞌUꞌ mancüiixjen tsꞌan judío ꞌuꞌ. Majoꞌ ntjoohin ntyja na vamꞌanꞌ, matsaꞌ na chaꞌvijon na condui ꞌuꞌ tsꞌan mañoon tsjan ꞌuꞌ. Ndoꞌ naneinhin ¿Ndu na matsichonꞌ na joo ntyjëëhë na chito judíos conduihin, na quinanꞌquindëhan juu costumbre njanhan?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Tsjöntyëchen nnon Pedro: “ꞌUꞌ yo ja tui jaa tsjan nnꞌan judíos, chito tsjan nnꞌan na ninnquiꞌchen na conanꞌtja tonnon ntji na icoꞌxenhanꞌ.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Jaa mangiö xiaꞌntyi iquen Tyoꞌtsꞌon tsꞌan na tajnan tsixuan juu xengꞌe na vantyja tsꞌon juu Jesucristo, chito ngꞌe na aa ivangueeꞌ juu nchu vaa na icoꞌxen jñꞌoon na tquen Moisés. Mangꞌe na nndaꞌ, mantyi jaa vantyja nnꞌön Jesucristo chaꞌ nndëë ntquen Tyoꞌtsꞌon jaa na tajnan nanꞌxuan na tonnon jon. Naneinhin chito ngꞌe na aa cotaꞌncꞌuëë juu jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ, joꞌ na contyja nnꞌön na ntquen Tyoꞌtsꞌon jaa na tajnan nanꞌxuan, ee tyiꞌjon quenhanꞌ tsꞌan na tajnan tsixuan juu na tonnon jon xengꞌe na itsꞌaa juu chaꞌxjen na iquen juu jñꞌoonꞌñeen xjen.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 “Majoꞌ viochen xjen na cojntꞌuë na quenhanꞌ jaa na tajnan nanꞌxuan na tonnon Tyoꞌtsꞌon ngꞌe na vantyja nnꞌön Cristo, ndoꞌ xe na aa ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ nnintyincyooꞌ na mantyi condui jaa nnꞌan jnan, yajoꞌ ¿Aa ninꞌquitsiquindyihanꞌ na juu na vantyja nnꞌönhin itsijndaꞌhanꞌ na condui jaa nnꞌan jnan? Minꞌchjo chitojoꞌ.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Ee juu jñꞌoon na jndë sityꞌui na cotjiꞌ nnꞌan cüenta na ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ na tajnan tsixuan tsꞌan na tonnon Tyoꞌtsꞌon, xe na aa matsꞌa na ninjntꞌue nndaꞌhanꞌ, ncö matsiꞌman jndyoyu na condui ja tsꞌan na itsitjahin na tonnon juu jñꞌoonꞌñeen.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Ee ntyja ꞌnaanꞌ juu ntji na tquen Moisés, itsijndaꞌhanꞌ na condui ja tsꞌoo. Ndoꞌ na nndaꞌ vaa, joꞌ condëë na mavantꞌö ntyja ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Tojnaanꞌ tꞌionhanꞌ ja nnon tsonjnꞌaan yo Cristo, neinhin chito na mavantꞌö ntyja ꞌnaanꞌ ncüii nnon na tsixuan ncö, nquii Cristo vandoꞌ jon quiiꞌ tsꞌön. Ndoꞌ nanein juu na jömꞌanntyë, mavantꞌö ngꞌe na vantyja tsꞌön nquii jnda Tyoꞌtsꞌon. Nquii jon tyꞌoon jndyee jon na viꞌntyjii jon ja ndoꞌ tyincyaa nquiihin na tueꞌ jon ntyja njan.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Tyiꞌcotsꞌa na tayuu jntꞌue juu naya na condui Tyoꞌtsꞌon. Ee xe na aa ngꞌe ivangueeꞌ tsꞌan ntji na tquen Moisés, joꞌ na nndëë ntquenhanꞌhin na tajnan tsixuan juu, yajoꞌ veꞌ jñꞌaan na tueꞌ Cristo.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.