Atos 9

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Majoꞌ juu Saulo, tyíꞌcaminntyjeeꞌ juu na itsityꞌue juu nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús na ntscüje juu joohan. Mangꞌe na nndaꞌ, tja juu na mꞌaan nquii tyee na conintque cüenta nnꞌan judíos.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Tëcan juu tson nnon tyeeꞌñeen na ngayꞌoon juuhanꞌ ndëë nnꞌan judíos na mꞌanhan tsjoon Damasco ncüii cüii vatsꞌon ꞌnaanhan. Juu tsonꞌñeen chuhanꞌ jñꞌoon na ninncyaahanꞌ najndei juu na ngacüja juu nnꞌan na cotsamꞌanhan nato ꞌnaanꞌ Jesús, nannon ndoꞌ nanntcu, ndoꞌ nndyochu ntcüeꞌ juuhan ncꞌonhan naviꞌ Jerusalén.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Majoꞌ nato na ñjon juu na vavindyo na ngueeꞌ juu tsjoon Damasco, ndoꞌ ninjonto jnan chon quiñoonꞌndue, tyioohanꞌ xiꞌjndio na mꞌaan jon.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ndoꞌ na nndaꞌ, tyioohin tyuaa, jndyii juu ncüii jndye. Itsohanꞌ nnon juu: “ꞌUꞌ Saulo, ¿Ndu na matsaꞌ viꞌ ja? ¿Ndu na mantyꞌeꞌ ja?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ndoꞌ tꞌa juu: “¿Nin tsꞌan ꞌuꞌ, ta?” Ndoꞌ tꞌa jon, itso jon nnon juu: “Ja Jesús na mantyꞌeꞌ. ꞌUꞌ matsꞌaa viꞌ nquii ꞌuꞌ. Ntyja na matsaꞌ, itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌna itsꞌaa toro na iminꞌ oꞌ ntsiuꞌ nnon tsontë na itsityuaaꞌ tsꞌan oꞌ.”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ndoꞌ tsontyichen Jesús nnon juu:
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ndoꞌ nque nannon na conanꞌjonhan yo Saulo, sacüentyjeeꞌ nanꞌhan na tyue jndyihan, ee xiaꞌntyi jndyehan jndyeeꞌ tsꞌan, majoꞌ minꞌncüii tsꞌan tajntyꞌiahan.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ndoꞌ juu Saulo, jnanquintyja juu tyuaa. Majoꞌ vi na jndë siquinaan juu ndöꞌnnon juu, tavindëë ndyiaaꞌ juu. Mangꞌe na nndaꞌ, joꞌ na tꞌuehan ntꞌö juu na tyeyꞌonhanhin tsjoon Damasco.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Joꞌ ijon tomꞌaan juu vi ndye xuee na ndiquindyiaaꞌ juu. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen min tatcüaꞌ juu, min taꞌnan tꞌu juu yu ro.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Tyquiiꞌ juu tsjoon Damascoꞌñeen tomꞌaan ncüii tsꞌan na vantyja tsꞌon jon Jesús, tsanꞌñeen jndyu jon Ananías. Juu jon jndyiaaꞌ jon na tityincyooꞌ ta Jesús nnon jon. Sinin jon nnon juu, itso jon: “ꞌUꞌ Ananías.” Tꞌa juu, itso juu: “Ndö mꞌan, ta.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ndoꞌ tso ta Jesús nnon juu: “Cjaꞌ nata na jndyuhanꞌ Nata Yuu. Ndoꞌ vaaꞌ tsan na jndyu Judas, joꞌ cüaxeꞌ tsan na jndyu Saulo, tsanꞌñeen tsꞌan tsjoon Tarsohin. Itsinin juu nnön.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ndoꞌ quityquiiꞌ na tityincyooꞌ nnon juu, jndyiaaꞌ juu na ꞌuꞌ jndë tëqueꞌ na mꞌaan juu na tyioꞌ ntꞌöꞌ cjooꞌ juu chaꞌ nndëë nndyiaaꞌ nndaꞌ juu.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Majoꞌ juu Ananíasꞌñeen, vi na jndë jndyii jon juu jñꞌoonꞌñeen, tꞌa jon, itso jon: “ꞌUꞌ ta, jndye nnꞌan jndë jnanꞌneinhan nnön ntyja ꞌnaanꞌ tsanꞌñeen na nque nnꞌan na conduihan cüentaꞌ na mꞌanhan Jerusalén, tijndyehan na itsꞌaa viꞌ juu.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ndoꞌ naneinhin jndë tyjeeꞌ juu tsjoonvahin na yꞌoon juu tson na nque ntyee na mꞌanhan Jerusalén jndë tyincyahinhanꞌ nnon juu. Ndoꞌ juu tsonꞌñeen chuhanꞌ jñꞌoon na incyaahanꞌ najndei juu na joo nnꞌan na contcüiiꞌhan xueꞌ, tsoñꞌenhan quityiiꞌ juuhan vancjo.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ndoꞌ sintcüeꞌ Jesús jñꞌoon nnon Ananíasꞌñeen, itso jon: “Cjaꞌ ee ncö jndë tjihin na ntsinin juu ntyja njan ndëë nnꞌan na mañoon ndyuaa, ndoꞌ mantyi ndëë nque nnꞌan na cotoxenhan nnꞌan na mꞌan joꞌ, ndoꞌ mantyi ndëë nnꞌan Israel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ndoꞌ mantyi ntsiꞌman nnon juu na jndye nnon naviꞌ na chuhanꞌ na ngenon juu ngꞌe na vantyja tsꞌon juu ja.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ndoꞌ juu Ananíasꞌñeen, vi na jndë jndyii jon na nndaꞌ, tja jon vꞌaa naijon na mꞌaan Saulo. Tëqueeꞌ jon joꞌ. Tyio jon ntꞌö jon nacjooꞌ tsanꞌñeen. Tso jon:
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Juu xjenꞌñeen, ninñoonꞌ jndyiiꞌ tjan na tcüe tënnon Saulo, tycyaahanꞌ chaꞌvijon tsja, ndoꞌ na nndaꞌ, xuee jndyiaaꞌ ntcüeꞌ jon. Ndoꞌ jnanquintyja jon, siquindëëꞌ Ananíasꞌñeen jon yo xueeꞌ Jesús.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Jndë joꞌ tcüaꞌ jon, juuhanꞌ tyincyaa nndaꞌhanꞌ najndeiꞌ tsꞌon jon. Ndoꞌ nincüanntyi ro xuee na vi ntjohin juu tsjoonꞌñeen yo nque nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ndoꞌ juu Sauloꞌñeen, maquintyjachen taꞌ jon na toca jon ntꞌaanꞌon ꞌnaan nnꞌan judíos tsjoonꞌñeen. Joꞌ tonincyaa jon jñꞌoon ndëë nanꞌñeen na nquii Jesús conduihin jnda Tyoꞌtsꞌon.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ndoꞌ tsochen nnꞌan na tondye jñꞌoon na toninncyaa jon, vacue tomꞌaanꞌ nꞌonhan. Tonduehan:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Majoꞌ Saulo, tyiꞌncüii cüii jon na toninncyaa jon jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús, tëyꞌoonchen jon najndei jon quityquiiꞌ juu tsꞌianꞌñeen. Yo juu jñꞌoon na totsiꞌman jon ndëë nnꞌan judíos juu tsjoonꞌñeen, totsityuiiꞌ jon joo jñꞌoon na tondue nanꞌñeen na juu Jesús, tyiꞌyuuꞌ na conduihin Mesías.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ndoꞌ vi jndë na tyiꞌndyo xuee, yajoꞌ nque nnꞌan judíos na mꞌanhan Damasco, jnanꞌtjonꞌhan jñꞌoon yo ntyjehan na nnanꞌcueeꞌhan Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Majoꞌ juu jon, taaꞌ tsꞌon jon juu jñꞌoonꞌñeen. Ndoꞌ nanꞌñeen naxuee ndoꞌ natsjon tondahan jon jndyue teonntjöꞌ na ninꞌquinanꞌcueeꞌhan jon.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Majoꞌ nque nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, tejndeihan jon natsjon. Tua jon quiiꞌ ncüii tsque na jndë yo ntꞌöö tꞌman. Jndë joꞌ jnanꞌvꞌiuuꞌhan jon ventana na vaa tondye ꞌndyo teonntjöꞌñeen. Yajoꞌ jnduiꞌ jon joꞌ, veꞌ nndaꞌ vaa na jnꞌman jon.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Ndoꞌ xjen na tueeꞌ ntcüeꞌ Saulo Jerusalén, ninꞌquitsitjonꞌhin yo nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús. Majoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen ncyaahan jon, min tyiꞌninꞌcantyja nꞌonhan na conduihin tsꞌan na vantyja tsꞌon Jesús.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Majoꞌ min na nndaꞌ, tëyꞌoon Bernabé jon na mꞌan nque nnꞌan na tji Jesús na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon. Juu tsanꞌñeen sinin jon ndëë nanꞌñeen nchu vaa na jndyiaaꞌ Saulo ta Jesús xjen na ñjon juu nato Damasco, ndoꞌ mantyi yo na sinin jon nnon juu. Ndoꞌ mantyi xjen na tomꞌaan juu tsjoon Damascoꞌñeen, tavincyaaꞌ juu na toninncyaa juu jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Joꞌ ntjo Saulo Jerusalén, tomandyiꞌ jon yo joo nanꞌñeen. Minꞌchjo tyiꞌncyaaꞌ jon na toninncyaa jon jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ ta Jesús.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ndoꞌ joo nnꞌan judíos na conanꞌneinhan jñꞌoon griego, totsijndye jon ꞌndyo jon yo joohan, majoꞌ nanꞌñeen tojntꞌuehan nchu vaa ntꞌahan na nnanꞌcueeꞌhan jon.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ndoꞌ nque nnꞌan Jerusalén na vantyja nꞌonhan Jesús, vi na jndë jndyehan na nndaꞌ, tyeyꞌonhan juu Sauloꞌñeen Cesarea. Vi na jndë squehan joꞌ, jnanꞌcüenon ntcüeꞌhan jon tsjoon Tarso.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Yajoꞌ joo ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan ninvaa ndyuaa Judea, Galilea, yo ninꞌSamaria, ya tomꞌanhan, jndë tichen naviꞌ na toquenonhan, ndoꞌ mantyi tovaquehan ntyja na vantyja nꞌonhan. Tomꞌanhan na ncyaaꞌ nꞌonhan na ntꞌahan ncüii nnon na tyiꞌxeꞌcaveeꞌ tsꞌon Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ yo na itejndei Espíritu Santo joohan, tëvijndyentyichenhan.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Ndoꞌ nquii Pedro, tomandyiꞌ jon na tovaquindyiaaꞌ jon nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Ndoꞌ mantyi nque nnꞌan tsjoon Lida na mantyi vantyja nꞌonhan, tëquindyiaaꞌ jon joohan.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Joꞌ ntjii Pedro ncüii tsansꞌa na ntjein ngꞌee juu na jndë nen chu na vaa juu jndu, tsanꞌñeen jndyu juu Eneas.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Itso Pedro nnon juu:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ndoꞌ nnꞌan tsjoon Lidaꞌñeen yo joo nnꞌan na mꞌan ndyuaa su Sarón, tsoñꞌenhan tojntyꞌiahan tsanꞌñeen, ndoꞌ tëntyja nꞌonhan ta Jesús.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Tsjoon Jope, joꞌ tomꞌaan ncüii tsanscu na vantyja tsꞌon Jesús, Tabita jndyu juu. Majoꞌ yo jñꞌoon griego condue nnꞌanhin Dorcas. Juu tsanꞌñeen ya tsꞌanhin ndoꞌ na totejndei jon nanninñenꞌ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ndoꞌ joo ngueeꞌñeen, tyꞌoon na tiviiꞌ jon ndoꞌ tueꞌ jon. Ndoꞌ vi na jndë tmanhan tsꞌooꞌñeen chaꞌxjen costumbre ꞌnaanhan, joꞌ tquenhan siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ jon vꞌaa na vja ve quitoꞌ.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Juu tsjoon Jopeꞌñeen ndyo chjo mꞌaanhanꞌ yo tsjoon Lida. Ndoꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan tsjoon Jope, ngiohan na juu Pedro veꞌ mꞌaan ya jon tsjoon Lida. Mangꞌe joꞌ, jñonhan ve tsansꞌa ntyjehan na quitsaquitqueenꞌhan jon. Ndoꞌ nanꞌñeen, tyꞌehan joꞌ, jnduehan nnon jon: “Já jnán Jope na tincyö́ na mꞌanꞌ. Quitsaꞌ vi nayaꞌñeen na majuuntyi xjenva ncjaꞌ chjo yo já.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Yajoꞌ tja Pedro yo nanꞌñeen. Ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ jon tsjoon Jope, joo nnꞌan na mꞌan joꞌ cominndooꞌchenhin jon, ndoꞌ savahin yo jon naijon vequityen juu tsꞌooꞌñeen. Ndoꞌ joo nanntcu ninnque, tsoñꞌenhan tatjonhin nnon jon. Joo ndiaa tonco yo ndiaa quityquiiꞌ na totsia Dorcas cüentahan xjen na tovandoꞌ jon, cotyueehan viochen xjen conanꞌmanhinhanꞌ nnon juu Pedro.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ndoꞌ juu Pedro, sꞌaa jon tsꞌian na tsoñꞌen nanꞌñeen jnduiꞌhan tochꞌen. Ndë joꞌ tcon xtye jon, sinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon. Ndë joꞌ tequen jon tontyja na vaa tsꞌooꞌñeen, jndyiaaꞌ jonhin. Tso jon:
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ndoꞌ tꞌuii Pedro cüii ntyjaaꞌ ntꞌö juu, sue jonhin. Ndë joꞌ tꞌman jon nanntcuꞌñeen yo ninꞌjoo nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Siꞌman jon tsanscuꞌñeen ndëëhan na vandoꞌ nndaꞌ juu.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ndoꞌ nnꞌan tsjoon Jopeꞌñeen, tsoñꞌenhan jndyehan na tui na nndaꞌ, ndoꞌ jndyehan tovantyja nꞌonhan ta Jesús.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ndoꞌ juu Pedro, majndye xuee ntjohin juu tsjoonꞌñeen vaaꞌ tsan na jndyu Simón, tsan na itsiquitöꞌ ntjan.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.