Atos 5

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Majoꞌ ncüiichen tsansꞌa na jndyu Ananías, mantyi jndëë jon ncüii tyuaa, ndoꞌ scuuꞌ jon, tsan na jndyu Safira, tꞌoon tsanꞌñeen na cüejon jñꞌoon na tui na nndaꞌ.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Majoꞌ xoquituꞌ na tijntꞌuahanꞌ, tatëyꞌoonñꞌen Ananías juuhanꞌ ndëë nque nanꞌñeen na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús. Ndoꞌ mantyi scuuꞌ tsanꞌñeen ntyjii juu na nndaꞌ vaa na sꞌaa jon.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ndoꞌ itso Pedro nnon jon:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Xjen na tacojndëꞌhanꞌ, maꞌnanꞌhanꞌ. Ndoꞌ mantyi vi na jndë tijntꞌuahanꞌ, vanaan na quitsaꞌ ꞌnan na ntꞌue tsonꞌ yo joo xoquituꞌñeen. ¿Ndu na tyjeeꞌ tsonꞌ na saꞌ na nndaꞌ? Cüaaꞌ tsonꞌ, xiaꞌntyi siviꞌnnꞌanꞌ nnꞌan, chito nquii Tyoꞌtsꞌon.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ndoꞌ juu Ananías, xjen na jndyii jon jñꞌoonvaꞌhin, veꞌ tyiootohin, mana tueꞌ jon. Ndoꞌ nnꞌan na jndyehan na nndaꞌ vaa na tjon tsanꞌñeen, tsoñꞌenhan tyue jndyihan.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Ndoꞌ nque nannon ndyua na mꞌanhan joꞌ, jnanꞌquintyjahan, jnanꞌcüetyjohan ndiaa siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ tsanꞌñeen, saquityꞌiuhan jon.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ndoꞌ vi na jndë tenon chjo, chaꞌ vi ndye hora, ndoꞌ mantyi tyjeeꞌnon scuuꞌ Ananías joꞌ, min tyiꞌquintjii juu na aa vaa ꞌnan tui.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Ndoꞌ mantyi taxeeꞌ Pedro nnon juu:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Yajoꞌ taxeeꞌntyichen Pedro nnon juu:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ndoꞌ majuuntyi xjen na sinin Pedro na nndaꞌ, juu Safiraꞌñeen, majoꞌntyi veꞌ tyiootohin tonnon jon, mana tueꞌ juu. Ndoꞌ nannonꞌñeen, juu xjen na tequeꞌhan joꞌ, jndiohanhin na tsꞌoohin. Joꞌ tjiꞌhanhin, saquityꞌiuhanhin ngiaaꞌ saaꞌ juu.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Ndoꞌ nque nnꞌan na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na itsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanhan, tsoñꞌenhan sityꞌue jndyihanꞌhin na tui na nndaꞌ, nquehan ndoꞌ mantyi tsochen nnꞌan na jndyehan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ndoꞌ tyiꞌncüii xeeyu, jndye jnꞌaan tꞌman na tondui quiiꞌ ntꞌan nnꞌan yo ntyja ꞌnaan nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesucristo. Mantyi tontꞌahan jndye nnon tsꞌian na tyiꞌjeꞌquindëë nduihanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ najndë nquehan. Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, tovancüiihan juu corredor cüentaaꞌ vatsꞌon tꞌman na nquii Salomón tꞌua jon tsꞌian na jndëhanꞌ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Majoꞌ nque nnꞌan na tyiꞌconanꞌjonhan yo juu tmaanꞌ nanꞌñeen, ncyaahan na nnanꞌtjonꞌhan yo nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Majoꞌ min na nndaꞌ vaa, njon nanꞌñeen ngiohan.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ndoꞌ tëvijndyentyichen nnꞌan na tovantyja nꞌonhan ta Jesús, nannon ndoꞌ mantyi nanntcu.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ata nanvꞌi na ntyjohan cjo jndu yo cjo ndue, totquen nnꞌanhin jndyue nata, chaꞌ juu xjen na ngüenon Pedro, min na veꞌ ncüaanꞌ jon ngüenonhanꞌ nacjo vendye nanꞌñeen chaꞌ nꞌmanhan ntycu na coquenonhan.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Ndoꞌ mantyi nnꞌan na mꞌanhan njoon na ndyo mꞌaanhanꞌ Jerusalén, tondyochohan nnꞌan vꞌi yo ninꞌntyjehan na nayꞌoon jndyetyia. Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen jnꞌmanhan.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Juu xjenꞌñeen nquii tyee na conintque ndëë ntyee ꞌnaan nnꞌan judíos yo ninꞌntyjehin tmaanꞌ na jndyuhanꞌ saduceos, jnanꞌncꞌuaaꞌhin. Tiquindyaꞌ ngiohan ndoꞌ na tëëꞌ nꞌonhan nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncya Jesús.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Joꞌ tjahin nanꞌñeen, ndoꞌ tjueꞌhanhin vancjo.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Majoꞌ vi na jndë tijaan juu tsjonꞌñeen, tyjeeꞌ ncüii ángel cüentaaꞌ ta Tyoꞌtsꞌon na mꞌanhan. Ndoꞌ siquinaan jon ꞌndyo vancjoꞌñeen, ndoꞌ tjiꞌ jon joohan tochꞌen.
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Ndë joꞌ tso jon ndëëhan: “Quitsacüentyjeeꞌhoꞌ quityquiiꞌ vatsꞌon tꞌman. Quinanꞌneinhoꞌ jñꞌoonvahin ndëë tsoñꞌen nnꞌan, na minꞌcya ro tsꞌan na ngantyja tsꞌon juu Jesús, ngüandoꞌ ñuaanꞌ juu.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ndoꞌ joo nanꞌñeen, vi na jndë jndyehan jñꞌoonꞌñeen, tyꞌehan. Ndoꞌ xjen na tonco ncüiichen xuee, tyequeꞌ nndaꞌhan vatsꞌon tꞌman. Taꞌhan jnanꞌmanhan ndëë nnꞌan na sque joꞌ.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Majoꞌ xjen na sque nanntꞌeiꞌñeen vancjoꞌñeen, matavijndiohan juu Pedro yo Juan na mꞌanhin naviꞌ joꞌ. Yajoꞌ majuuntyi xjenꞌñeen tyꞌe ntcüeꞌ nanntꞌeiꞌñeen, tyenanꞌquindyiihan na taviquitooꞌ nanꞌñeen vancjo.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Jnduehan ndëë ntyeeꞌñeen:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Yajoꞌ nquii tyee na conintqueꞌñeen yo tsan na coxen nnꞌan na cotantyjeeꞌ vatsꞌon tꞌmanꞌñeen yo ninꞌnnꞌan na conintque ndëë tsoñꞌen ntyee, xjen na jndyehan jñꞌoon na jndue nanntꞌeiꞌñeen, yajoꞌ jnduehan ndëë ntyjehan nchu ya ntꞌaha chaꞌ ngacüentyjeeꞌ jñꞌoonvahin.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ndoꞌ maninjuu xjenꞌñeen, tyjeeꞌnon ncüii tsꞌan na mꞌanhan. Juu tsanꞌñeen siquindyi juu joohan, itso juu:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Ndoꞌ juu tsꞌan na conintque ndëë nnꞌan na cotaꞌntyjeeꞌ vatsꞌon tꞌman, tja jon yo nanntꞌei ꞌnaanꞌ jon. Tëcyꞌonhan Pedro yo ninꞌJuan, majoꞌ tachito yo naijndeiꞌhanꞌ, ngꞌe ncyaahan na nque nnꞌan tsjoonꞌñeen, ntueinꞌ nanꞌñeen ntjöꞌ joohan.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Majoꞌ ya sque ntcüeꞌhan naijon na tëncüi nanmꞌannꞌianꞌñeen, tyincyahan cüenta nanꞌñeen ndueehan. Ndoꞌ nquii tyeeꞌñeen na conintque, singꞌe nndaꞌ jon juu jñꞌoonꞌñeen. Itso jon ndëë nanꞌñeen:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —ꞌOꞌ mangio jndaꞌhoꞌ na jndë jnduë́ ndëëhoꞌ na yo naijndeiꞌhanꞌ na tavinanꞌmanntyichenhoꞌ jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesúsvaꞌ. Majoꞌ jnan ꞌoꞌ, ninvaa quiiꞌ tsjöön Jerusalén, mangio nnꞌan jñꞌoon na jndë jnanꞌmanhoꞌ ndëëhan. Ndoꞌ conduehoꞌ ndëë nnꞌan na jnán já, joꞌ na tueꞌ Jesús.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Yajoꞌ Pedro yo ntyje jon na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, jnduehan:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Nquii Tyoꞌtsꞌon na tonanꞌtꞌmaanꞌ nque ndochi ndotyëëhë na tomꞌan ndyu na toxenꞌchen, jndë tyincyaa jon na vandoꞌ xco Jesús, tsan na jnanꞌcueeꞌhoꞌ na tꞌionhoꞌhin tsonjnꞌaan.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ndoꞌ na nndaꞌ, jndë sitꞌmaanꞌ jon nquii Jesús na jndë tacjo jon ngiaaꞌ Tyoꞌtsꞌon tontyjaya. Ndoꞌ jndë tquen jon na condui Jesús nquii jon na vja tonnon ndëë tsoñꞌen, ndoꞌ mantyi na conduihin na itsinꞌman jon ñuaan nnꞌan. Sꞌaa Tyoꞌtsꞌon na nndaꞌ chaꞌ nque nnꞌan Israel vanaan na ntcüeꞌ nꞌonhan jnanhan ndoꞌ na ntsitꞌman tsꞌon jonhan.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Ndoꞌ cotjíꞌ jndyoyú ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonvaꞌ, ndoꞌ nquii Espíritu Santo, manincüajon itsꞌaa jon na incyaa Tyoꞌtsꞌonhin quiiꞌ nꞌon nnꞌan na cotaꞌngueeꞌhan tonnon jon.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Ndoꞌ nque nanmꞌannꞌianꞌñeen, vi na jndë jndyehan jñꞌoonminꞌ, quindyaꞌ jndyi ngiohan, ata ninꞌquinanꞌcüjehan nanꞌñeen.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Majoꞌ ncüii nque nanmꞌannꞌianꞌñeen, tsan na jndyu Gamaliel, jnanquintyja jon. Tsanꞌñeen ñꞌenhin yo tmaanꞌ nnꞌan fariseos. Conduihin tsꞌan na itsiꞌman nchu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, ndoꞌ tsochen nnꞌan judíos njon jndyi ngiohanhin. Ndë joꞌ, nque nanꞌñeen na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, tꞌua Gamaliel tsꞌian na quinduiꞌ nanꞌñeen tochꞌen vitanꞌ xjen.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Ndë joꞌ tso jon ndëë ntyje nanmꞌannꞌian jon:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Cañjoonꞌ nꞌonhoꞌ juu jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Teudas. Jndë sꞌaahanꞌ xuee na totsisꞌahin na totso juu na tꞌman conduihin. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen chaꞌna nenque ciento nannon na totsayꞌonhan jñꞌoon yohin. Majoꞌ juu tsanꞌñeen, jnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na tonanꞌjonhan yohin, tycyahan, tyuiiꞌ ntyja ꞌnaanhan.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ndoꞌ juu xjen na nquii tsanmꞌaantsꞌian tꞌman tsjoon Roma tꞌua jon tsꞌian na tixco nguee nnꞌan, juu xjenꞌñeen tsan na jndyu Judas, na jnan ndyuaa Galilea, totsisꞌa nquiihin. Ndoꞌ jndye nnꞌan jnanꞌjon jñꞌoon yohin. Majoꞌntyi, jnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na tonanꞌjon jñꞌoon yo tsanꞌñeen, tycyahan.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Mangꞌe na nndaꞌ, joo nanminꞌ, juu Pedro yo ninꞌJuan, tavindyiiꞌ nꞌonhoꞌ joohin, quiꞌndyehoꞌ ntyja na contꞌahan. Ee juu jñꞌoon na conincyahan yo tsꞌian na contꞌahan, xe na aa veꞌ ntyja ꞌnaan nnꞌan conanꞌxuanhanꞌ, ngantycüii nquiihanꞌ.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Majoꞌ juu tsꞌianminꞌ na contꞌahan, xe na aa ntyja ꞌnaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon conduihanꞌ, yajoꞌ tyiꞌjon quindëë na nnanꞌtyuiiꞌhoꞌ joohanꞌ. Ata nnintyincyooꞌ na nquii jon conanꞌvehoꞌ cjooꞌ jon.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ndoꞌ joo nanꞌñeen na conduihan nanmꞌannꞌian yo Gamalielꞌñeen, jnanꞌjonhan yo jñꞌoon na siquiꞌmaanꞌ jonhan. Ndoꞌ ndë joꞌ tqueenꞌ nndaꞌhan ve nanꞌñeen na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús. Tjaꞌhan nanꞌñeen. Ndoꞌ jndue nndaꞌhan na yo naijndeiꞌhanꞌ na quitsacüentyjeeꞌhan na conanꞌmanhan ntyja ꞌnaanꞌ xueeꞌ Jesús. Ndë joꞌ jnanꞌquindyaa ntcüeꞌhan nanꞌñeen.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ndoꞌ joo nanꞌñeen jnduiꞌhan quiiꞌ ntꞌan nanmꞌannꞌianꞌñeen. Nein jndyihan na tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na conduihin nnꞌan na scüejnaanꞌhanꞌhin ntyja ꞌnaanꞌ xueeꞌ nquii Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ndoꞌ ꞌio ꞌio tonanꞌmanntyichenhan ndëë nnꞌan quiiꞌ vatsꞌon tꞌman, ndoꞌ mantyi xenꞌ ntꞌaa xenꞌ ntꞌaa tonanꞌmanhan ndëë nnꞌan. Tasacüentyjeeꞌhan na tonanꞌmanhan ndoꞌ na toninncyahan jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús na manquii jon conduihin Cristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.