Atos 26
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARIB
1 Joꞌ tso Agripa nnon Pablo:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 Itso jon:
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Tsoñꞌen costumbre nján já nnꞌan judíos, jndë mantyjiꞌ jndaꞌ joohanꞌ, ta. Mangꞌe na nndaꞌ, cyonꞌ na tꞌman tsonꞌ na ndyiꞌ chjo jñꞌoon na ntsjö nnonꞌ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Ndoꞌ tsontyichen Pablo: “Tsoñꞌen ntyjë́ nnꞌan judíos ngio jndaꞌhan ntyja na tojömꞌan tsjön, ndoꞌ mantyi Jerusalén, juu xjen na tondichjo ja ata xjen neinhin.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Xe na aa nndue nanminꞌ nnonꞌ, mangio yahan na condui ja tsꞌan ntyja ꞌnaanꞌ tmaanꞌ fariseos, manquë́ na cojooꞌntyichen nꞌö́n na cotaꞌntcꞌuë́ tsoñꞌen na icoꞌxen juu jñꞌoon na tquen Tyoꞌtsꞌon.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ndyu na toxenꞌchen, nquii Tyoꞌtsꞌon tcoꞌ jon ꞌndyo jon ndëë ndochí na nque nnꞌan na jndë tjë, ntcüi nndaꞌhan. Ndoꞌ ngꞌe na mantyja tsꞌön na nndui na nndaꞌ, tsojnaanꞌ joꞌ na itꞌuiiviꞌhanꞌ ja.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Já nnꞌan Israel condui já nchoꞌve tmaanꞌ, ndoꞌ ncüii cüii tmaanꞌ joohan manndaꞌ contyja nꞌonhan na ntcüi nndaꞌhan vi na jndë tjëhan. Mangꞌe joꞌ naxuee ndoꞌ natsjon, tyiꞌtsacüentyjeeꞌhan na conanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ ꞌuꞌ, ta Agripa, tsojnaanꞌ na mantyja tsꞌön na ntcüi nndaꞌ nnꞌan na jndë tjë, joꞌ cotquen nanminꞌ jñꞌoon cjö na vaa jnan.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Ndu na cotjiꞌhoꞌ cüenta na tyiꞌjeꞌquitsintcüi nndaꞌ Tyoꞌtsꞌon nnꞌan na jndë tjë?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Ndoꞌ tsontyichen Pablo: “Nque nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, tsan na jnan Nazaret, mancö totsitiu na tcanhanꞌ na quitsꞌavꞌi nanꞌñeen.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Juu tsꞌianꞌñeen totsꞌahanꞌ Jerusalén. Nque ntyee na conintque ndëë ntyjehan nnꞌan judíos, tyincyahan najndö na joo nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús, totyꞌihan vancjo. Ndoꞌ xjen na tijndaꞌ na cüje nanꞌñeen, mantyi totsijon ja na quindui na nndaꞌ.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Majndye jnda toca tsoñꞌen ntꞌaanꞌon ꞌnaan ntyjë́ nnꞌan judíos, totsꞌavꞌihan chaꞌ yo naijndeiꞌhanꞌ quitji ntcüeꞌhan na vantyja nꞌonhan Jesús. Sincꞌuaaꞌ jndyihanꞌ ja, ata tyjë mañoon njoon na tycya na tontyꞌë nnꞌan na vantyja nꞌon jon.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 Ndoꞌ tsontyichen Pablo: “Quityquiiꞌ juu tsꞌianꞌñeen, nque ntyee na conintque ndë́, tꞌuahan tsꞌian nnön na cjö Damasco.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Ndoꞌ juu natoꞌñeen na ñjön, ta, chaꞌna yajminꞌ tyioo ncüii chon na xueentyichenhanꞌ, chichen juu ndoꞌcüjioonꞌ. Sixueehanꞌ cjö, ja ndoꞌ mantyi nnꞌan na tyenanꞌjon yo ja.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, tsoñꞌen já tycyaa tyuaa. Juu xjenꞌñeen jndyi jndyeeꞌ tsꞌan na tꞌman jon ja yo jñꞌoon hebreo. Tso jon nnön: ꞌUꞌ Saulo, ¿Ndu na mantyꞌeꞌ ja? ꞌUꞌ maꞌndyi viꞌ nquii ꞌuꞌ, ndoꞌ na nndaꞌ matsaꞌ, itsijonhanꞌ ntyja ꞌnanꞌ chaꞌvijon toro na ijuꞌ oꞌ ntsiuꞌ nnon tsontë na itsityuaaꞌ tsꞌan oꞌ.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Ndoꞌ juu xjen na jndyi na nndaꞌ, tsjö: ¿Nin tsꞌan ꞌuꞌ, ta? Ndoꞌ tꞌa jon ꞌndyö, itso jon: “Mancö Jesús na mantyꞌeꞌ ja.”
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Majoꞌ quinanquintyjaꞌ, cüentyjeꞌ ee jndë tityincyo ja nnonꞌ na ncꞌua tsꞌian nnonꞌ na ntyentjonꞌ nnön ndoꞌ na ncüjiꞌ jndyoyuꞌ ntyja njan yo ꞌnan na jndë jndyiaꞌ nnonꞌ, ndoꞌ mantyi ntyja ꞌnaanꞌ na nnintyincyontyichen ja nnonꞌ.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Ndoꞌ nque ntyꞌiuꞌ nnꞌan judíos, tsoñꞌen naviꞌ na ninꞌquintꞌahan ꞌuꞌ, yo nque nnꞌan na mañoon tsjan conduihan, ja ngüañönꞌ ꞌuꞌ. Ndoꞌ maꞌua ja tsꞌian nnonꞌ na cjancyaꞌ jñꞌoon naya njan ndëë nanꞌñeen.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Ntꞌiön tsꞌianꞌñeen ꞌuꞌ chaꞌ ntyja ꞌnanꞌ ntsiꞌmanhanꞌ ndëë nanꞌñeen juu na condui ja, chaꞌ nndëë nnduiꞌhan ntyja ꞌnaanꞌ juu na condui najan ndoꞌ na nnanꞌjonhan ntyja ꞌnaanꞌ juu na condui naxuee. Maꞌua tsꞌianva nnonꞌ chaꞌ nndëë ndyaahan na mꞌanhan nacje ꞌnaanꞌ Satanás ndoꞌ na ncꞌonhan nacje ꞌnaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon. Juu tsꞌianva maꞌuahanꞌ nnonꞌ chaꞌ ngantyja nꞌonhan ja, ndoꞌ na nndaꞌ nndëë ntsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌon jnanhan yo na ntsitjonꞌ jonhan quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na iquen jonhan na conduihan ñuan nquiiꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon.”
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 Tsontyichen Pablo: “ꞌUꞌ ta Agripa, taꞌnan siqueꞌ tsꞌön yo juu jñꞌoonꞌñeen na tso Jesús nnön xjen na tityincyooꞌhin nnön.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Na vejndyee ndëë nnꞌan tsjoon Damasco toninncyaa jñꞌoon na quintcüeꞌ nꞌonhan jnanhan ndoꞌ quinanꞌtꞌmaanꞌhan nquii Tyoꞌtsꞌon na vandoꞌ. Ndoꞌ mantyi tꞌua tsꞌian ndëëhan na quitsamꞌanhan chaꞌxjen na chuhanꞌ chaꞌ quitsiꞌmanhanꞌ na jndë ntcüeꞌ nꞌonhan. Ndë joꞌ maninjuuntyi jñꞌoon sinën ndëë nnꞌan tsjoon Jerusalén ndoꞌ mantyi ndëë nnꞌan judíos ninvaa ndyuaa Judea. Ndoꞌ majoꞌntyi totsjö jñꞌoonꞌñeen ndëë nnꞌan na chito tsjan nnꞌan judíos conduihan.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Mangꞌe na matsiquindëë juu tsꞌianva, joꞌ na tyꞌon ntyjë́ nnꞌan judíos ja quiiꞌ vatsꞌon tꞌman na ninꞌquinanꞌcueeꞌhan ja.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Majoꞌ ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon ivañoonꞌ jon ja, joꞌ min ndëë nnꞌan na tꞌman conduihan, min tondëë nnꞌan na tyiꞌcondui tꞌmanhin, xiaꞌntyi mancya jñꞌoon na toninncyaa Moisés yo nque nanꞌñeen na toninncyahan jñꞌoon ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa. Tyíꞌcotscüantjöꞌchën jñꞌoonꞌñeen. Ata xjen neinhin itejndei Tyoꞌtsꞌon ja na matsꞌa tsꞌianva.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Ee tondue nanꞌñeen na juu tsan na conduihin Cristo, chuhanꞌ na ngenon jon naviꞌ, ndoꞌ na ngueꞌ jon, ndoꞌ na nnincyaa Tyoꞌtsꞌon na juu jon conduihin tsan na vejndyee na ngüandoꞌ xco jon quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na jndë tjë. Ndoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na vandoꞌ xco jon, ndëë nnꞌan judíos ndoꞌ mantyi ndëë nnꞌan na chito tsjan nnꞌan judíos conduihan, nninncya nnꞌan jñꞌoon na itsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanhan, ncüii na chaꞌvijon na itsixueehanꞌ chon ndëëhan.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Juu xjen na sinin Pablo jñꞌoonminꞌ na vañoonꞌhanꞌhin, jndei sixuaa Festo. Tso jon:
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Majoꞌ tꞌa Pablo ꞌndyo jon, itso juu:
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Nquii Agripa, tsan na conduihin rey, ndö mꞌaan jon, ndoꞌ tsoñꞌen jñꞌoonminꞌ ntyjii ya jonhanꞌ, joꞌ mayꞌön najndö na matsinën nnon jon ee joohanꞌ chito veꞌ ntyꞌiu na tuihanꞌ.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 ꞌUꞌ ta Agripa, ¿Aa vantyja tsonꞌ jñꞌoon na totji nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa? Ja ntyji na vantyja tsonꞌ jñꞌoonꞌñeen.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Ndoꞌ tꞌa Agripa ꞌndyo Pablo, tso jon:
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Ndoꞌ tꞌa Pablo ꞌndyo tsanꞌñeen, tso jon:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Ndoꞌ vi jndë sinin Pablo jñꞌoonminꞌ, juu Agripa, tsan na conduihin rey, yo tsan na condui gobernado yo Berenice, sacüentyjeeꞌhan yo ninꞌtsoñꞌen nnꞌan na teꞌndyuaa yohan.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Ndoꞌ vi na jndë jntꞌahin vi ntyja nnon Pablo, jnanꞌneinhan jñꞌoon ꞌnaanꞌ jon yo ntyjehan. Jnduehan:
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Ndoꞌ tso Agripa nnon Festo:
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.