Atos 24

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Vi na jndë tëca ꞌon xuee, juu tyee na conintque ndëë nnꞌan judíos, tsan na jndyu Ananías, jnan jon Jerusalén, tëcue jon tsjoon Cesarea. Ndoꞌ mantyi vendye nnꞌan na conintque ndëë nnꞌan judíos tsjoon Jerusalén, tyenanꞌjonhan yo nquii jon. Ndoꞌ mantyi juu Tértulo, tsan na vajnaanꞌntyi jñꞌoon na ntsinin, tja jon yohan. Ndoꞌ vi na jndë squehan Cesarea, tyequeꞌhan nnon gobernado na ninncyahin jnaanꞌ Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Yajoꞌ nquii gobernadoꞌñeen, tqueenꞌ jon Pablo. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, taꞌ Tértulo tyincyaa jon jnaanꞌ Pablo. Tso jon nnon gobernado:
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 ꞌUꞌ ta Felix na njon jndyi condui ꞌuꞌ ngiö́, cotquë́n cüenta tsoñꞌen na matejndeiꞌ já. Ndoꞌ ncya ya jndyi ꞌuꞌ ntyja ꞌnaan tsoñꞌenhanꞌ.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Majoꞌ tyiꞌquichuhanꞌ na jndye jñꞌoon na nnanꞌchjú ꞌuꞌ. Macꞌan vi nayaꞌñeen nnonꞌ na quindyiꞌ chjo jñꞌoon na nnduë́ nnonꞌ min veꞌ chjoviꞌ xjen.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Juu Pablovahin, jndë jndiö́ na tyia jndyi tsixuan juu. Já nnꞌan judíos, ncüii ncüii ndyuaa na mꞌán, ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na incyaa juu, icꞌonhanꞌ já. Ndoꞌ manquii juu na conintquehin quiiꞌ ntꞌan ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan yo tsan na jnan Nazaret.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Mantyi ata ninꞌcachu juu nnꞌan na tachito judíos quityquiiꞌ vatsꞌon tꞌman nján. Ndoꞌ na nndaꞌ, sityꞌa juuhanꞌ. Ndoꞌ veꞌ tsojnaanꞌ joꞌ na tyꞌö́nhin na ninꞌquitoxë́nhin ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na tquen Moisés na conanꞌyꞌö́n.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Majoꞌ juu Claudio Lisias, tsan na conintque ndëë sondaro tsjö́n, tja jon ntyja ꞌnaanꞌ juu, ndoꞌ yo naijndeiꞌhanꞌ, tjiꞌ jonhin nduë́.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Ndoꞌ tso tsanꞌñeen na já na contꞌá jnaanꞌ tsanvahin, ncyö́ na mꞌanꞌ. Ndoꞌ ncuꞌ ndëë ngüajndoꞌ Pablova ntyja ꞌnaan tsoñꞌen joo jñꞌoon na cotquë́n nnonꞌ na mayuuꞌhanꞌ.
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Ndoꞌ nque nnꞌan judíosꞌñeen na tyꞌe yo Tértulo, jnduehan na juu jñꞌoon na sinin jon mayuuꞌhanꞌ.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ndoꞌ nquii gobernado, sue jon ntꞌö jon na quitsinin Pablo. Ndoꞌ taꞌ Pablo, itso jon:
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Ja xe jnda vjantyi ninnchoꞌve xuee tëva Jerusalén na tëtsitꞌmanꞌ Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ ꞌuꞌ ta, juu jñꞌoonꞌñeen mꞌan nnꞌan na nndëë nduehan nnonꞌ na mayuuꞌhanꞌ.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Ja tacotsintjaꞌ ja yo nnꞌan, min tacotyꞌi tyiaꞌ nnꞌan vatsꞌon tꞌman, min nnꞌan na covatjon ntꞌaanꞌon quijndë, min quiiꞌ ntꞌan nnꞌan quiiꞌ tsjoon, tyíꞌcotyꞌi tyiaꞌ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Ndoꞌ juu jnan ja na jndë tquen nanminꞌ nnonꞌ, min jeꞌquindëë nnanꞌmanhan na mayuuꞌhanꞌ.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Majoꞌ xeꞌquitsiviꞌnnꞌan ꞌuꞌ, ta. Nquii Tyoꞌtsꞌon na tonanꞌtꞌmaanꞌ nque ndochi ja na tomꞌan ndyu na toxenꞌchen, majuuntyi jon matyentjön nnon. Majoꞌ juu nato xco na condue nanminꞌ na tyiꞌxeꞌcüijntꞌuehanꞌ, mantyja ꞌnaanꞌhanꞌ na matsijon ja. Ee tsoñꞌen jñꞌoon na tquen Moisés ndoꞌ mantyi joo jñꞌoon na tji nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa, tsoñꞌen mavantyja tsꞌönhanꞌ.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Ndoꞌ nque nanminꞌ mantyi contyja nꞌonhan na joo nnꞌan na jndë tjë, ntsintcüi nndaꞌ jonhan, min na aa conduihan nnꞌan na jndë jntꞌahan ꞌnan na chuhanꞌ na tonnon Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ min na aa nnꞌan na nanꞌxuan jnan. Ja cüejon vantyja tsꞌön jñꞌoonvaꞌ chaꞌxjen nque nanminꞌ.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Mangꞌe na nndaꞌ, tonnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ na tondëë nnꞌan, maquen yantyi ja na juu na vicjeeꞌ ñuan njan, mꞌanhanꞌ na ntjuꞌ.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Ndoꞌ na nndaꞌ na condui ja, itsꞌaahanꞌ chuchen na tacoca tsjoon na tëque ja. Ee joꞌ tyjë ntcüꞌëhanꞌ na ntejndei nnꞌan tsjoonꞌñeen yo ꞌnan na icanhanꞌhin ndoꞌ mantyi yo ꞌnan na tyincyaa cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon na sitꞌmanꞌ jahin ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Juu tsꞌianꞌñeen matsꞌahanꞌ tyquiiꞌ vatsꞌon tꞌman. Chaꞌxjen costumbre na conanꞌyꞌö́n, joꞌ jndë tquen jiꞌua ja na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Majoꞌ chito nnꞌan jndye tꞌon yo ja, min chito conanꞌntjaꞌhan. Juu xjenꞌñeen vendye nnꞌan judíos na jnanhan ndyuaa Asia, jndiohan ja joꞌ.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Joo nanꞌñeen, xe na aa vaa jnan na ninꞌquitquenhan nnonꞌ, chuhanꞌ na nquehan quindyoquinduehan nnonꞌ ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Ndoꞌ xe na aa joo nanꞌñeen ndiquindëë ninncyohan ntjoohin, nque nanminꞌ, quinduehan nin ꞌnan tijndaꞌ na sitja ja xjen na tomꞌan ndëë nanmꞌannꞌian nján já nnꞌan judíos.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Ninnquiiꞌchen xe na ¿Aa cotjiꞌhan cüenta na juu jñꞌoon na ticꞌuaa ꞌndyö tsiꞌmanhanꞌ na sitja ja? Juu xjenꞌñeen tsjö: Xeevahin minntyjëꞌ ja tondëëhoꞌ na cotoxenhoꞌ ja tsojnaanꞌ na mavantyja tsꞌön na nque nnꞌan na jndë tjë, ntandoꞌ xcohan.
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Ndoꞌ nquii Felixꞌñeen, mancüiixjen ntyjii jndaꞌ jon ntyja ꞌnaanꞌ nato xco ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon. Joꞌ tatyiiꞌ jon xquen jon jñꞌoon na tquenhan nnon jon ntyja ꞌnaanꞌ Pablo. Tso jon ndëë nanꞌñeen:
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Ndoꞌ tꞌua Félix tsꞌian nnon juu capitán na quitaꞌntyjeeꞌhan Pablo na ntjo jnan yahin, min tyiꞌngitëꞌhan na joo ntyje tsanꞌñeen ntixeeꞌhan jon.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Ndoꞌ tyiꞌcovijndyeto xuee, nquii Félix tyjeeꞌ nndaꞌ jon yo scuuꞌ jon, tsan na jndyu Drusila, juu tsanꞌñeen tsanscu judía. Ndoꞌ sꞌaa Félix tsꞌian na quindyo Pablo, ndoꞌ jndyii Félix na sinin juu ntyja ꞌnaanꞌ na ngantyja tsꞌon tsꞌan Jesucristo.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Juu xjenꞌñeen sinin Pablo na quitsꞌaa tsꞌan chaꞌxjen na chuhanꞌ na tonnon Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ mantyi quen nquii tsꞌan xjen nchu va na vamꞌaan juu, ndoꞌ mantyi ntyja ꞌnaanꞌ na ngüentyja xjen na ntcoꞌxen Tyoꞌtsꞌon nnꞌan yo ꞌnan na conanꞌtjahan. Ndoꞌ juu Félix, xjen na jndyii jon jñꞌoonꞌñeen, tyꞌue jndyi jon. Ndoꞌ tso jon nnon Pablo:
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Ndoꞌ mantyi nquii Félixꞌñeen, mantyja jndyi tsꞌon jon na nninncyaa Pablo sꞌon nnon jon chaꞌ ntsiquindyaa jonhin. Ngꞌe na nndaꞌ, jndye jnda toqueenꞌ jonhin na tonanꞌneinhan.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ vaa, tenon ve chu na tꞌoon Pablo joꞌ. Juu xjenꞌñeen, jnduiꞌ Félix tsꞌian na totsixuan jon, tëqueeꞌ tsan na jndyu Porcio Festo. Ndoꞌ ngꞌe nquii Félix ntꞌue jndyi tsꞌon jon na nque nnꞌan judíos quitjiꞌhan cüenta na ya tsꞌanhin yo joohan, joꞌ na jntyꞌii jon Pablo na quintjohin naviꞌ.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.