Atos 23

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ndoꞌ Pablo jeꞌ, quii jndyiaaꞌ jon ndëë nanmꞌannꞌianꞌñeen. Tso jon ndëëhan:
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Ndoꞌ na tso Pablo na nndaꞌ, juu Ananías, nquii tyee na conintque, tꞌua jon tsꞌian ndëë nnꞌan na minntyjeeꞌ ngiaaꞌ Pablo, na quituenꞌhan ndaꞌ ꞌndyo juu.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ndoꞌ na nndaꞌ, joꞌ tso Pablo nnon juu tyeeꞌñeen:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ndoꞌ joo nnꞌan na mꞌan joꞌ, jnduehan nnon Pablo:
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Ndoꞌ tꞌa Pablo, itso jon:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, tquen Pablo cüenta na nque nanmꞌannꞌianꞌñeen, ve tmaanꞌ conduihan. Ee ñꞌen nanꞌñeen conduihan tmaanꞌ nnꞌan judíos na jndyuhanꞌ saduceos. Ndoꞌ mañoon ntyjehan conduihan tmaanꞌ fariseos. Ndoꞌ na nndaꞌ, sue jon jndyeeꞌ jon, tso jon ndëëhan:
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Ndoꞌ vi na jndë tso jon jñꞌoonvaꞌ, nque nanꞌñeen na conduihan tmaanꞌ fariseos, taꞌhan jnanꞌjndyehan jndyuehan yo ntyjehan na conduihan tmaanꞌ saduceos. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, ve vaa na tomꞌaanꞌ nꞌonhan ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoon ꞌnaanꞌ jon.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Ee nque nnꞌan saduceos conduehan na joo nnꞌan na jndë tjë, tajeꞌquintcüi nndaꞌhan. Ndoꞌ mantyi conduehan na taꞌnan ángel, min taꞌnan espíritu itsixuan tsꞌan. Majoꞌ nque fariseosꞌñeen, vantyja nꞌonhan na mꞌan ángeles, ndoꞌ mantyi nanꞌxuan nnꞌan espíritu, ndoꞌ nque nnꞌan na jndë tjë, mancüiixjen ntcüi nndaꞌhan.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ndoꞌ nque nanꞌñeen na tëncüihan joꞌ, ticꞌuaa jndyuehan ndëë ntyjehan na jnanꞌntjaꞌhan. Ndoꞌ vendye nnꞌan na conduihan tmaanꞌ fariseosꞌñeen na conanꞌmanhan jñꞌoon na tquen Moisés, jnanꞌquintyja nnonhan, jnduehan:
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Ndoꞌ na nndaꞌ, tavijaaꞌntyichen na jnanꞌntjaꞌhan, ata nquii tsanꞌñeen na conintque ndëë sondaro, tyꞌue jndyi jon na mavaa xjen na nnanꞌcueeꞌ nanꞌñeen Pablo. Ngꞌe joꞌ tꞌua jon tsꞌian ndëë sondaro ꞌnaanꞌ jon na yo naijndeiꞌhanꞌ quitsaquitjiꞌhan tsanꞌñeen nduee nanꞌñeen ndoꞌ na quitsayꞌon ntcüeꞌhan jon vꞌaa naijon na comꞌanhan.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Tijaan ncüiichen tsjon, nquii ta Jesús tityincyooꞌhin nnon Pablo, itso jon nnon juu: “ꞌUꞌ Pablo, cyonꞌ najnduꞌ ee chaꞌxjen na jndë tjiꞌ jndyoyuꞌ ntyja njan ntjoohin Jerusalén, manndaꞌ vaa na icanhanꞌ na ntsininꞌ ntyja njan ndëë nnꞌan tsjoon Roma.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Tonco ncüiichen xuee, vendye nnꞌan judíos tëncüihan yo ntyjehan, ndoꞌ jnanꞌcüejonhan jñꞌoon na nnanꞌcueeꞌhan Pablo. Jnduehan xe na aa ninvaa na tyiꞌconanꞌcueeꞌ jndyeehan jon ndoꞌ na ntcüaꞌhan oo na ncüehan ndaa, quitscüje Tyoꞌtsꞌon joohan.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Nnꞌan na taꞌ jndyuehan yo jñꞌoonvaꞌ, tenon vennꞌanhan.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Joꞌ tyꞌehan naijon mꞌaan juu tyee na conintque ndëë ntyjehan nnꞌan judíos yo ninꞌnnꞌan na conintque ndëë nanꞌñeen. Jnduehan:
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ndoꞌ nanein, ꞌoꞌ yo tsoñꞌen nanmꞌannꞌian njan jaa nnꞌan judíos, quitanhoꞌ nnon nquii tsan na conintque ndëë sondaro na ꞌio quitscüenon nndaꞌ jon tsanꞌñeen ndueehoꞌ. Veꞌ quitꞌa nquehoꞌ na ninꞌquitaꞌxeeꞌntyihoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon. Majoꞌ vitjachen na ncüjeeꞌcya jon na mꞌanhoꞌ, ndoꞌ já jndë mꞌan cjë́ na nnanꞌcuë́ꞌhin.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Majoꞌ juu lu, jnda tsanscu tyje nquii Pablo, jndyii juu na nndaꞌ vaa ninꞌquintꞌa nanꞌñeen. Joꞌ na tëqueeꞌ juu naijon na ndyiiꞌ Pablo. Siquindyii juuhin na nndaꞌ vaa.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Ndoꞌ vi na jndë jndyii Pablo jñꞌoonꞌñeen, tꞌman jon ncüii capitán. Itso jon nnon tsanꞌñeen:
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Joꞌ juu capitánꞌñeen, tayꞌoon jonhin naijon na mꞌaan nquii tsan na conintque ndëëhan. Tso juu nnon tsanꞌñeen:
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ndoꞌ nquii tsan na conintqueꞌñeen, vi na jndë jndyii jon na nndaꞌ tso sondaroꞌñeen, tꞌuii jon ntꞌö luꞌñeen, sꞌaa jon vi ntyja yohin. Taxeeꞌ jon nnon juu, itso jon:
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Joꞌ tꞌa luꞌñeen, itso juu:
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Majoꞌ ꞌuꞌ ta, tyiꞌngantyjaꞌ tsonꞌ na nndaꞌ, ee nato na ncjaꞌ yo xiö Pablo, tenon vennꞌan ntyjehan na ntsaquindahin jon joꞌ. Ee nquehan jndë tquenviꞌhan na taꞌhan jndyuehan na taxeꞌcüaꞌhan min taxeꞌcüehan ndaa ata xjen na jndë jnanꞌcueeꞌhan jon. Ndoꞌ nanein jeꞌ, veꞌ vi jñꞌoon na ntsuꞌ, na cominndooꞌhan.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Ndoꞌ nquii tsanꞌñeen na conintque ndëë sondaro, tyꞌiu jon ꞌndyo luꞌñeen. Tso jon nnon juu: Minꞌncüii nnon tsꞌan, tyiꞌntsininꞌ jñꞌoon na siquindyiꞌ ja.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ndoꞌ juu tsanꞌñeen na conintque ndëë sondaro, tꞌman jon ve capitán. Tꞌua jon tsꞌian ndëëhan na quinanꞌjndaꞌhan ve ciento sondaro na cotsacaꞌ ngꞌe, ndoꞌ mantyi ndyennꞌan nchoꞌnqui sondaro na ntaꞌntjo quitso yo maninꞌ mañoon ve ciento sondaro na ngicho ncjo lantsa. Tquen jon jñꞌoon ndëëhan na ñjen na majaan quinduiꞌhan na quitsayꞌonhan Pablo tsjoon Cesarea.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Ndoꞌ mantyi tꞌua jon tsꞌian na quinanꞌjndaꞌhan quitso na ngüantjo Pablo. Mantyi tquen jon jñꞌoon ndëë sondaroꞌñeen na quitquen jndyihan cüenta Pablo chaꞌ ya ngueeꞌ juu na mꞌaan nquii gobernado Felix.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Ndoꞌ tji jon ncüii tson na tyincyaa jonhanꞌ ndëëhan na quitsayꞌonhinhanꞌ nnon tsanꞌñeen. Ndö vaa na itsohanꞌ:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Maja Claudio Lisias mancya tsꞌon njan nnonꞌ ꞌuꞌ, ta gobernado Felix, na njon jndyi condui ꞌuꞌ.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Nque nnꞌan judíos tyꞌonhan tsansꞌava, ndoꞌ mavaa xjen na nnanꞌcueeꞌhan juu. Majoꞌ xjen na jndyi na conduihin tsꞌan na mꞌaan nacje ꞌnaanꞌ tsjoon Roma, tyjë yo sondaro na macoꞌxën ndoꞌ tjiꞌ jahin nduee nanꞌñeen.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ndoꞌ ngꞌe na ninꞌcüaaꞌ tsꞌön nin jñꞌoon na conanꞌtjaꞌhin nacjooꞌ juu, joꞌ na tëyꞌönhin ndëë nanmꞌannꞌian ꞌnaan nanꞌñeen.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ndoꞌ joꞌ tyincya cüenta na veꞌ condue nanꞌñeen na itsitjahin ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na conanꞌyꞌonhan na icoꞌxenhanꞌhin. Majoꞌ siꞌman nquiiꞌhanꞌ na tyiꞌquitsixuan juu na cueꞌ juu min na ntjohin vancjo.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Majoꞌ vi na jndë jndyi na conda nanꞌñeenhin na nnanꞌcueeꞌhanhin, mangꞌe joꞌ na matscüenönhin na mꞌanꞌ. Ndoꞌ mantyi nque nnꞌan na contꞌa jnaanꞌ juu, jndë tsjö ndëëhin na cꞌohan na mꞌanꞌ chaꞌ nnanꞌjndaꞌ yahin juu jñꞌoonꞌñeen. Ntyjantyi ndö ro jñꞌoon na matsiquindyi ꞌuꞌ.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ndoꞌ joo sondaroꞌñeen, jnanꞌquindëhan tsꞌian na tꞌua tsanꞌñeen ndëëhan. Natsjon tyeyꞌonhan Pablo ata xjen na squehan tsjoon Antípatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Ndoꞌ tonco cüiichen xuee, joo sondaro na cotsacaꞌ ngꞌe, ntcüeꞌ ntcüeꞌhan vꞌaa na macüiixjen comꞌanhan, ndoꞌ nque ntyjehan na taꞌntjo quitso, tyequiꞌndyecyahan Pablo na mꞌaan gobernador.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Ndoꞌ xjen na squehan Cesarea, tyincyahan juu tsonꞌñeen nnon gobernado ndoꞌ mantyi nquii Pablo.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Ndoꞌ vi na jndë sijnaanꞌ jon juu tsonꞌñeen, taxeeꞌ jon nnon Pablo nin ndyuaa coxenhanꞌ naijon na jnan juu. Ndoꞌ vi na jndë taaꞌ tsꞌon jon na jnan juu ndyuaa Cilicia,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Joꞌ tso jon nnon juu:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.