Atos 1

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 — ausente —
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Ndoꞌ vi jndë tueꞌ jon, tityincyooꞌhin ndëëhan na vandoꞌ xco jon. Tomꞌaan jon yohan vi vennꞌanchen xuee. Jndye nnon ꞌnan totsꞌaa jon na tojntyꞌia ndëëhan na totsiꞌman jndyoyuhanꞌ na manquiintyi jon. Ndoꞌ totsinin jon ndëëhan jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Viochen xjen na tomꞌaan jon yo joohan, tquen jon jñꞌoon ndëëhan na tyiꞌnduiꞌ tyuaaꞌhan tsjoon Jerusalén. Itso jon:
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Ee Juan mayuuꞌ totsiquindëëꞌ jon nnꞌan yo ndaatioo, majoꞌ ꞌoꞌ tajndye xuee ndoꞌ mantꞌëhoꞌ nquii Espíritu Santo na njñon Tyoꞌtsꞌonhin quiiꞌ nꞌonhoꞌ.
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Viochen xjen na tomꞌan nanꞌñeen yo Jesús, taxeeꞌhan nnon jon, jnduehan:
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Majoꞌ tꞌa jon, itso jon ndëëhan:
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Majoꞌ juu xjen na ncyꞌonhoꞌ cüenta Espíritu Santo quiiꞌ nꞌonhoꞌ, xjenꞌñeen nninncyaa Tyoꞌtsꞌon na nnanꞌxuanhoꞌ juu najndei nquii Espíritu Santo. Ndoꞌ nnanꞌnein jndyoyuhoꞌ ntyja njan quityquiiꞌ tsjoon Jerusalén, yo ninvaa ndyuaa Judea, yo ndyuaa Samaria, ndoꞌ ata ninvaa nnon tsonnangue.
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Ndoꞌ vi na jndë tso jon jñꞌoonminꞌ, ninvaa na cojntyꞌiahan, tava ntcüeꞌ jon quiñoonꞌndue. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen jndyo ncüii chincyu na iscuꞌhanꞌhin.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Ndoꞌ viochen xjen na cojntyꞌia jndyihan na tondye tsjöꞌndue na tjava jon, juu xjenꞌñeen tityincyooꞌ ve nannon ndëëhan, quichiꞌ jndyi ndiaa na cüe nanꞌñeen.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 Ndoꞌ jndue nanꞌñeen ndëëhan:
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Ndoꞌ joo nanꞌñeen na totsayꞌonhan jñꞌoon yo Jesús, jnduiꞌhan juu tyoꞌ na jndyu Olivos, tyentcüeꞌhan Jerusalén. Juu tyoꞌñeen ndyo chjohanꞌ yo Jerusalén chaꞌ na ncüii kilómetro.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Ndoꞌ vi na jndë sque ntcüeꞌhan tsjoonꞌñeen, tyevahan quiiꞌ vꞌaa, vꞌaa vequitoꞌ naijon na mancüiixjen cotsque yahan. Joꞌ tyjeeꞌ Pedro, Juan, Jacobo, Andrés, Felipe, Tomás, Bartolomé, Mateo, Jacobo jnda Alfeo, Simón tsan na mantyi nintonduihin tmaanꞌ cananista, yo ninꞌJudas, tyje nquii Jacobo.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Tsoñꞌenhan jnanꞌcüajonhan jñꞌoon yo ntyjehan na ꞌio ꞌio tovancüihan na tonanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ ñꞌen vendye nanntcu, mantyi ñꞌen María ndyee nquii Jesús yo ninꞌnannon nque ntyje Jesús.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Ncüii joo xueeꞌñeen juu Pedro jnanquintyja jon quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús. Nanꞌñeen tueeꞌ chaꞌna ncüii ciento vantjoꞌ ntcyuhan.
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 Tso jon ndëëhan: “ꞌOꞌ ntyjë, toxenꞌntyichen siꞌman Espíritu Santo jñꞌoon nnon David na tji jonhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Judás. Ndoꞌ nanein juu jñꞌoonꞌñeen jndë siquindëhanꞌ juuhanꞌ, ee juu juu tjatsiꞌman juu Jesús ndëë nnꞌan na tꞌuehan jon.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Juu juu tovayꞌoon juu jñꞌoon yo jaa, ndoꞌ manincüajon tsꞌian na totsixuan juu chaꞌxjen conanꞌxuan nquëhë.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Majoꞌ yo juu xoquituꞌ na tyion ntyee tque juu ntyja ꞌnaanꞌ natyia na sꞌaa juu, yo majuuntyihanꞌ jnanꞌjndahan ncüii tanꞌ tyuaa. Juu Judasꞌñeen sintyja nquiihin, tyioohin tyuaa, tongio xquen juu, ndoꞌ jnanꞌhin, jnduiꞌñꞌen tsiaaꞌ juu.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan Jerusalén, xjen na taaꞌ nꞌonhan na nndaꞌ sꞌaa juu, yo jñꞌoon na conanꞌneinhan jnanꞌquijndyuhan juu tyuaaꞌñeen Acéldama. Juu jñꞌoonꞌñeen itsiquindyihanꞌ Tyuaa Neonꞌ.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Ee nnon tson Salmos vaa jñꞌoon na itsohanꞌ:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 — ausente —
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Ndoꞌ vi na jndë sinin Pedro jñꞌoonvaꞌ, joꞌ jnanꞌman nanꞌñeen ve tsꞌan, José yo ninꞌMatías. Juu Joséꞌñeen tye juu jndyu Sabás. Xueeꞌ juu na jndë ve Justo.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 — ausente —
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Ndoꞌ tyꞌehan xꞌiaaꞌ, chaꞌ quitsiꞌmanhanꞌ nin juu na ve nanꞌñeen na ngacüjaꞌhanꞌhin juu tsꞌianꞌñeen. Ndoꞌ juu Matías tijnoonꞌ jonhanꞌ. Ndoꞌ majuu xjenꞌñeen tëqueeꞌ jon tsꞌian chaꞌxjen juu tsꞌian na nanꞌxuan nque nnꞌan na nqui nchoꞌncüii na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.