Atos 12

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Majuu xjenꞌñeen nquii Herodes, tsan na coꞌxen juu ndyuaa Judea, tꞌuii jon vendye nnꞌan na conduihan tmaanꞌ na vantyja nꞌon Jesús. Tyiiꞌ jon nanꞌñeen vancjo.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ndoꞌ nquii Jacobo xio Juan, tquen Herodesꞌñeen jñꞌoon na quinanꞌcueeꞌ sondaro ꞌnaanꞌ jonhin yo xjo espada.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ndoꞌ vi na tquen Herodes cüenta na tëveeꞌ ngio nnꞌan judíos na tꞌua jon tsꞌian na tueꞌ Jacobo, mantyi tyiiꞌ jon Pedro vancjo. Juu xjen na tui na nndaꞌ, xoncüe na mꞌaan nguee ꞌnaan nnꞌan judíos na cocüaꞌhan tyooꞌ na tatsquentë tëqueeꞌ.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Ndoꞌ vi na jndë tꞌuii Herodes Pedro, tyincyaa jon cüentahin nduee nginꞌon nchoꞌncüii sondaro. Ee sitiu jon naxenꞌ ngüenon juu nguee pascuaꞌñeen, yajoꞌ ncüjiꞌ jonhin na ntcoꞌxen jonhin na tondëë nnꞌan.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Joꞌ joo sondaroꞌñeen totaꞌntyjeeꞌhan Pedro quiiꞌ vancjo, majoꞌ nque nnꞌan na conduihan tmaanꞌ na vantyja nꞌonhan Jesús, tasacüentyjeeꞌhan na conanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon na quitejndei jon tsanꞌñeen.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Ndoꞌ nquii Pedroꞌñeen, majuu tijaan ya na nnonnco xeeꞌñeen na ncüjiꞌ Herodes jon tondëë nnꞌan tsjoon, juu xjenꞌñeen xoncüe quiiꞌ ntꞌan sondaroꞌñeen itso jon, tyenhin yo ve carena. Ndoꞌ vendye ntyje sondaroꞌñeen, cotquenhan cüenta ꞌndyo vancjoꞌñeen.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Majuu tijaanꞌñeen, ncüii ángel cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon, ninjonto tyjeeꞌ jon tyquiiꞌ vancjoꞌñeen, sintjiiꞌ jon ntꞌö jon tsiꞌntsqueeꞌ Pedro na sintcüi jonhin. Itso jon nnon juu: “Cje quinanquintyjaꞌ.”
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ndoꞌ tsontyichen ángelꞌñeen nnon jon: “Quitsityenꞌ tsiaꞌ ndoꞌ quityionꞌ ntconꞌ ngꞌeꞌ.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ndoꞌ Pedro, jnduiꞌ jon, tëntyja jon toxenꞌ juu ángelꞌñeen, majoꞌ min tyíꞌquintjii jon na aa mayuuꞌ na jndë jndyaahin na sꞌaa ángelꞌñeen. Ee sitiu jon aa chi veꞌ ndaa itsooꞌ jon.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Tenonhan naijon na mꞌan sondaro na vejndyee, nnꞌan na cotaꞌntyjeeꞌ joꞌ. Ndë joꞌ mantyi tenonhan naijon na mꞌan sondaro na jndë ve. Ndoꞌ squehan ꞌndyo juu vancjoꞌñeen na tëꞌ xjohanꞌ naijon na nnduiꞌ tsꞌan na ngua jon nata quiiꞌ tsjoon. Ndoꞌ juu ꞌndyo vꞌaaꞌñeen, jnan nquiihanꞌ. Joꞌ tuahan nata, tyꞌehan, ndoꞌ juu xjenꞌñeen jntyꞌii ángelꞌñeen jon na ninnquii tsꞌon xquen jon.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Xjenꞌñeen ticjeeꞌya Pedro ncüii, tso jon: “Nanein mavaaꞌ ya tsꞌön na nquii Tyoꞌtsꞌon jñon jon ángel ꞌnaanꞌ jon na quitsiquindyaa tsanꞌñeen ja ntꞌö Herodes yo nduee ntyjë nnꞌan judíos ntyja tsoñꞌen na conanꞌtiuhan na ninꞌquintꞌahan ja.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Ndoꞌ nquii Pedro, vi na jndë taaꞌ tsꞌon jon yo ꞌnan na tenon jon, tja jon vaaꞌ María, ndyee Juan, tsan na mantyi jndyu Marcos. Jndye nnꞌan na jndë tëncüihan joꞌ na conanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌ juu Pedro.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ndoꞌ sicꞌuaa jon ꞌndyo teon na ndyiiꞌ juu vꞌaaꞌñeen. Ndoꞌ ncüii yuscu na jndyu juu Rode na ityeꞌntjon ndëë nnꞌan vꞌaaꞌñeen, jnduiꞌ yuꞌñeen, tëquindyiaaꞌ juu nin tsꞌan na itsicꞌuaahanꞌ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Ndoꞌ vi na jndë tajnaanꞌ juu na jndyeeꞌ Pedrohanꞌ, tyioo na neiinꞌ jndyi juu. Majoꞌ taꞌnan siquinaan juu ꞌndyo teonꞌñeen. Sicjehin, tja ntcüeꞌ juu tyquiiꞌ vꞌaa na tëtsiquindyi juu joo nnꞌan na mꞌan joꞌ. Tso juu ndëëhan ndöꞌ ro jndë tyjeeꞌ nquii Pedro, itsicꞌuaa jon ꞌndyo teon.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ndoꞌ joo nanꞌñeen jnduehan nnon juu:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ndoꞌ viochen xjen na nndaꞌ conanꞌneinhan, nquii Pedro tatëcüentyjeeꞌ jon na itsicꞌuaa jon ꞌndyo teonꞌñeen ata xjen jnanꞌquinaanhin juuhanꞌ. Majoꞌ ya na jntyꞌiahan jon, tyuehan ndoꞌ tineinhan na mayuuꞌ juu jon na minntyjeeꞌ joꞌ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Majoꞌ sꞌaa jon ntꞌö jon ndëëhan na cüichen jndyuehan. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, sinin jon nchu vaa na sꞌaa ta Tyoꞌtsꞌon na tjiꞌ jonhin quiiꞌ vancjoꞌñeen. Ndoꞌ itso jon ndëëhan:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Ndoꞌ xjen na tonnco, nque sondaroꞌñeen, ji vaa ticꞌuaa jndyuehan yo ntyjehan na nin ꞌnan tui na tacꞌoon Pedro.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Ndoꞌ juu Herodes, tꞌua jon tsꞌian na chen chen quijntꞌuehan Pedro, majoꞌ tajndiohanhin. Mangꞌe joꞌ tovajndo jndyi jon joo sondaroꞌñeen, ndoꞌ tsojnaanꞌ na tajñꞌoon tijndaꞌ, joꞌ tꞌua jon tsꞌian na cüjehan. Ndë joꞌ, jnduiꞌ jon ndyuaa Judea, tja jon Cesarea na joꞌ ncꞌoon ya jon.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Juu Herodes, vꞌii jon nque nnꞌan tsjoon Tiro yo Sidón. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, joo nnꞌan njoonꞌñeen, jnanꞌjndaꞌhan na ncꞌohan na mꞌaan jon. Majoꞌ tyꞌejndyeehan na mꞌaan juu Blasto, tsanꞌñeen ityeꞌntjon juu nnon Herodesꞌñeen. Ndoꞌ tyincyahan xoquituꞌ nnon juu chaꞌ ntsintyjaaꞌ juu jñꞌoon ꞌnaanhan nnon Herodes. Ndë joꞌ tanhan nnon jon na quintjo ya ntyjii jon yohan. Ee ꞌnan na coninjntꞌuehan yo ꞌnan na cocüaꞌhan, conanhanꞌ tyuaa na icoꞌxen.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ndoꞌ tquen jon ncüii xuee na ya ninncyo nndaꞌhan na mꞌaan jon, ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ juu xueeꞌñeen, tcüe jon ndiaa ya na maninꞌ tsꞌiaanꞌ na tsiꞌmanhanꞌ na conduihin na icoꞌxen jon. Joꞌ tëcüetyen jon naijon na macüiixjen vacüetyen jon xjen na itsijndaꞌ jon jñꞌoon. Jndë joꞌ taꞌ jon na incyaa jon jñꞌoon ndëë nanꞌñeen.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ndoꞌ joo nanꞌñeen, xjen na jndyehan jñꞌoon na tyincyaa jon, yajoꞌ veꞌ jntꞌa yahan na jnanꞌtꞌmaanꞌhan jon. Jnanꞌxuaahan, jnduehan: “Juu tsꞌan na itsinin ndöꞌ, chito veꞌ tsꞌanhin, conduihin ncüii tyoꞌtsꞌon.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Majoꞌ ncüii ángel cüentaaꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, ninñoonꞌ isquioo jon ncüii tycu vꞌii cjooꞌ Herodes na iscueeꞌhanꞌhin na tcüaꞌ quintyihin. Nndaꞌ vaa na tjon jon ngꞌe na tyíꞌquitsitꞌmaanꞌ jon nquii Tyoꞌtsꞌon.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Majoꞌ juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon, tëcyantyichenhanꞌ. Ndoꞌ tëvijndyentyi nnꞌan na tovantyja nꞌonhan Jesús.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Ndoꞌ juu Bernabé yo ninꞌSaulo, vi na jndë jnanꞌquindëhan juu tsꞌian na tyꞌehan Jerusalén, joꞌ tyꞌe ntcüeꞌhan Antioquía. Ndoꞌ mantyi tyeyꞌonhan juu Juan, tsan na mantyi jndyu Marcos, na ntejndei jonhan.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.