Mateus 26
San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs ARC
1 Vi na jndë sinin Jesús tsoñꞌen jñꞌoonminꞌ, tso jon ndë́ na cotsayꞌö́n yo jñꞌoon toninncyaa jon:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 —Mangiohoꞌ na ninve xuee vitja ndoꞌ ngueeꞌ nguee pascua. Ndoꞌ ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coxën tsoñꞌen nnꞌan, majuu xjenꞌñeen nninncya nnꞌan cüenta ja nduee nnꞌan na njñonhan ja tsonjnꞌaan.
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Majuu xjenꞌñeen nque ntyee na conditque yo nnꞌan na conditque ndëë nnꞌan judíos, tëncüihan vꞌaa tꞌman vaaꞌ tyee na conintque na jndyu Caifás.
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 Jnanꞌjndaꞌhan jñꞌoon yo ntyjehan nchu vaa nntꞌahan na nnanꞌviꞌnnꞌanhan Jesús chaꞌ nntꞌuehan jon, ndoꞌ na nnanꞌcueeꞌhanhin.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Majoꞌ jnduehan ndëë ntyjehan: —Chito ntꞌuëhin xoncüe na mꞌaan nguee, tyiꞌntsꞌaahanꞌ na nnanꞌve nnꞌan cjö.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Tomꞌaan Jesús tsjoon Betania vaaꞌ Simón, tsan na toquichu tycu ndöꞌ cotöꞌ.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Xjenꞌñeen sindyooꞌ ncüii tsanscu na mꞌaan Jesús, yꞌoon juu ncüii tsioo na sia ya tsꞌanhanꞌ yo tsjöꞌ quichiꞌ na jndyu alabastro. Tsiooꞌñeen ñjon nchenꞌ quichi na njon jndyi. Iscongio juu nchenꞌñeen xquen Jesús xjen na vequityen jon mesa.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Ndoꞌ já nnꞌan na cotsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, ya na jntyꞌiá na nndaꞌ, jnanꞌvjë́. Jnduë́: —Veꞌ jnꞌaan tꞌman tsu nchenꞌvaꞌ.
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Yantyichen xe na aa jndëë juuhanꞌ. Jndye sꞌon ncüjiꞌhanꞌ na nndui naya nanninñenꞌ.
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Ngꞌe na taaꞌ tsꞌon Jesús na nndaaꞌ conduë́, tso jon ndë́: —¿Ndu na conanꞌntjaanꞌ ꞌoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu nanꞌvaꞌ na sꞌaa tsanscuva yo ja? Tëquinjonꞌ naya na sꞌaa jon yo ja.
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Ngꞌe ja chito ninnquiiꞌchen ncꞌön quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, majoꞌ joo nanninñenꞌ, ninnquiiꞌchen mꞌanhan quiiꞌ ntꞌanhoꞌ.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Tsanscuva iscongio juu nchenꞌ cjö na itsijndaꞌ juu ntyja ꞌnaanꞌ na ngantyꞌiu ja.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, minyuuchen na ninvaa tsonnangue na nninncya nnꞌan jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon, ninnquiiꞌchen nnanꞌneinhan ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na sꞌaa tsanscuva, chaꞌ tyiꞌngitsu jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ jon.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Ndoꞌ ncüii nquë́ nnꞌan na nchoꞌve já, juu tsan na jndyu Judas Iscariote, tja jon na mꞌan ntyee na conditque.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 Tso jon ndëëhan: —¿Nchu ndyionhoꞌ ja na ninncya cüenta Jesús ndëëhoꞌ? Joꞌ jnanꞌjndaꞌhan, tyincyahan ntcyu nchoꞌnqui sꞌon xuee nnon juu.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Ndoꞌ xjenꞌñeen taꞌ juu, tontꞌue juu nchu ya ntsꞌaa juu na nninncyaa juu cüenta Jesús ndueehan.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Tueeꞌ xuee na cotyeꞌ nguee na cocüaꞌ nnꞌan judíos tyooꞌ na tatsquentë tëqueeꞌ. Já nnꞌan na cotsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, jnanꞌndyooꞌ já na mꞌaan jon. Jnduë́ nnon jon: —¿Yuu jon ntꞌue tsonꞌ na ntsananꞌjndáꞌ já ntyja ꞌnaanꞌ nguee pascua, na nninjndaꞌ na ntquiꞌ quitsman?
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Tꞌa jon, tso jon ndë́: —Quitsaqueꞌhoꞌ quiiꞌ tsjoon, ndoꞌ quinduehoꞌ nnon ncüii tsꞌan na nndiohoꞌ joꞌ: “Nndaꞌ ta, nquii jon na itsiꞌman jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndë́, itso jon na jndë vavindyooꞌ na ngenon jon juu naviꞌ tꞌman. Ntꞌue tsꞌon jon na quitejndeiꞌ vaꞌ na ndijndaꞌ na ntcüaꞌ jon, ntquii jon quitsman na ntsitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon na ngueeꞌ nguee pascua yo já nnꞌan na cotsayꞌö́n jñꞌoon yohin.”
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Ndoꞌ joꞌ jntꞌá chaꞌxjen na tso jon. Jnanꞌjntꞌá na ntcüꞌá cüenta matman ntyja ꞌnaanꞌ juu ngueeꞌñeen.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Xjen na tueeꞌ na tinton chjo, tueeꞌ Jesús vꞌaaꞌñeen. Tacüetyen jon mesa yo ninvaa nchoꞌve já.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Ndoꞌ viochen xjen na tcüꞌá, taꞌ jon, sinin jon ndë́. Tso jon: —Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, ndyiiꞌ ncüiihoꞌ na nninncyaa juu cüenta ja nduee nnꞌan.
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Juu jñꞌoonvaꞌ sichjooꞌ jndyihanꞌ nꞌö́n. Ncüii ro ncüii já tꞌá, taꞌxꞌë́ nnon jon, jnduë́: —Ta, ¿Aa ntsꞌaahanꞌ na ja?
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Tꞌa jon jndyuë́, tso jon: —Manquii tsꞌan na ninvixjen ijoon quiiꞌ xio yo ja, majuu juu nninncyaa cüenta ja.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Ee ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coxën tsoñꞌen nnꞌan, mancüixjen ntꞌuiiviꞌhanꞌ ja chaꞌxjen na itsiquindyi juu jñꞌoonꞌ jon na jndui. Majoꞌ juu tsꞌan na nninncyaa cüenta ja nduee nnꞌan, viꞌ jndyi ngenon juu. Yantyichen xe na aa tatuihin.
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Yajoꞌ juu Judas, tsan na tyincyaa cüentahin, taxeeꞌ juu, tso juu: —Nndaꞌ ta, ¿Aa ntsꞌaahanꞌ na ja? Tꞌa Jesús ꞌndyo juu: —Aa majoꞌ ro chaꞌxjen na jndë tsuꞌ.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Viochen xjen na tcüaꞌhan, tyꞌoon Jesús cüenta tyooꞌ, sitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon na tyincyaa jon na ncya yahin ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Jndë joꞌ tyjee jon tanꞌhanꞌ ndoꞌ tyincyaa jonhanꞌ ndë́. Tso jon: —Cyꞌonhoꞌ cüentahanꞌ, cüaꞌhoꞌhanꞌ, juuhanꞌ conduihanꞌ sꞌi.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Jndë joꞌ mantyi tyꞌoon jon cüenta ncüii vaso na ñjon ndaa vinon. Sitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon na tyincyaa jon na ncya yahin ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Tso jon: —Nanꞌva cüehoꞌhanꞌ. Quinanꞌcüenonhoꞌhanꞌ ndëë ntyjeehoꞌ.
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 Juu ndaa vinonva conduihanꞌ nꞌeön na ntcüeꞌhanꞌ cüenta jndye jndyi nnꞌan chaꞌ nndëë ntsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌonhan jnanhan. Yo juu nꞌeön maquëntyën jñꞌoonxco.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Matsjö ndëëhoꞌ, xuee na tonnonchen tajeꞌcꞌua nntꞌa ndaa vinon ata vi na jndë tentyja xjen na ityentjon Tyëhöꞌ tsoñꞌen. Yajoꞌ ncꞌua xcöhanꞌ yohoꞌ.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Jndë na tá vendye salmos, yajoꞌ jntꞌuí já joꞌ. Sá juu tyoꞌ Olivos.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Juu xjenꞌñeen itso Jesús ndë́: —Tsjonvahin tsoñꞌenhoꞌ ntjihoꞌ ntyja njan. Ee juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui itsohanꞌ: “Mancya ja na vanaan na nnanꞌcueeꞌ nnꞌan nquii tsꞌan na vantyjeeꞌ quinman. Ndoꞌ quinman ntsjuenꞌ jon ntycya oꞌ.”
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ndoꞌ tsontyichen jon ndë́: —Majoꞌ xjen na jndë vantꞌö xcö na tꞌiö, ja ncjö jndyëë ndyuaa Galilea. Joꞌ quitsantyjahoꞌ.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Ndoꞌ joꞌ tꞌa Pedro ꞌndyo jon, tso juu: —Min xe na aa tsoñꞌen nanminꞌ ntjihin ntyja ꞌnanꞌ, majoꞌ ja tyiꞌjon cüji ja.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Itso Jesús nnon juu: —Jñꞌoon na mayuuꞌ na matsjö nnonꞌ, tsjonvahin, vitjachen na ntsixuaa quilꞌö, majoꞌ ꞌuꞌ jndë ndye jnda na jndë tji ꞌuꞌ ntyja njan.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Majoꞌ sentcüeꞌ Pedro jñꞌoon nnon Jesús: —Min xe na aa ngacjuꞌhanꞌ na cüꞌiö yo ꞌuꞌ, majoꞌ tyiꞌjon cüji ja ntyja ꞌnanꞌ. Ndoꞌ maninjuuntyi jñꞌoon tꞌá tsoñꞌen já na cotsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yajoꞌ sá yo Jesús, squë́ naijon min ntjon na jndyu Getsemaní. Tso jon ndë́: —Cꞌuhoꞌ ndöhin viochen xjen na jö ndöꞌ na ntsinën nnon Tyoꞌtsꞌon.
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Yajoꞌ tjantyichen jon, tëyꞌoon jon Pedro yo ve ntsinda Zebedeo. Tyeꞌ na siꞌndaaꞌ jndyihanꞌ ntyjii jon, ndoꞌ na sichjooꞌhanꞌ tsꞌon jon.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Tso jon ndëë nanꞌñeen: —Juu ꞌnan na ngenön, itsichjooꞌ jndyihanꞌ tsꞌön, juuhanꞌ vayꞌoonhanꞌ ja na ntscueeꞌhanꞌ ja. Quintjohoꞌ ntjoohin. Cꞌoncjehoꞌ, quinanꞌjonhoꞌ yo ja, chito veꞌ ndahoꞌ.
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Yajoꞌ tjantyichen jon chjochen. Tëcüangio jon na itsindyiaꞌhin tonnon Tyoꞌtsꞌon. Sꞌaa jon tyꞌoo, tso jon: —ꞌUꞌ Tyeꞌ, xe aa vaa na nndëë ndui, ncyaꞌ na tyiꞌngenön juu naviꞌ tꞌmanva. Majoꞌ min na nndaꞌ macꞌan, quindui chaꞌxjen na ntꞌue tsonꞌ ncuꞌ, chito chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌön ja.”
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Jndë joꞌ jndyo ntcüeꞌ jon na mꞌan joo ndye nanꞌñeen na conanꞌjonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon. Ntjii jonhan na condahan. Tso jon nnon Pedro: —¿Cüa ndicüiqui nꞌonhoꞌ na veꞌ ninncüii hora na tyiꞌndahoꞌ, na nnanꞌjonhoꞌ yo ja nanꞌneinhoꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Tsoñꞌenhoꞌ cꞌoncjehoꞌ na quinanꞌneinhoꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon chaꞌ ya na va ꞌnan na ityiiꞌhanꞌ ngꞌeehanꞌ ꞌoꞌ, tyiꞌngachuhanꞌ ꞌoꞌ xjen ꞌnaanꞌhanꞌ. Mayuuꞌ ꞌoꞌ mꞌancjehoꞌ na ntꞌahoꞌ chaꞌxjen na icanhanꞌ, majoꞌ ngꞌe na nnꞌanhoꞌ, joꞌ ndiquinanhoꞌ.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Ndoꞌ tja nndaꞌ jon na jndë ve na ntsininntyichen jon nnon Tyoꞌtsꞌon. Tso jon: —ꞌUꞌ Tyeꞌ, xe na aa tyiꞌjeꞌquindëë na ngüenoonꞌ juu naviꞌ tꞌman na ngenön, tanin, quindui chaꞌxjen na ntꞌue tsonꞌ ncuꞌ.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Jndë joꞌ tueeꞌ nndaꞌ jon na mꞌanhan, ntjii jonhan na conda jndyihan, ee ta jndyi jndë tyꞌoon tsantsjonhan.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Yajoꞌ jntyꞌii jonhan, tja nndaꞌ jon na jndë ndye na sinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ maninjuuntyi jñꞌoon tcan jon.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Tyjeeꞌ nndaꞌ jon na mꞌan nanꞌñeen na totsayꞌonhan jñꞌoon yo jon. Tso jon ndëëhan: —¿Aa ninvaa condahoꞌ ndoꞌ cotaꞌjndyeehoꞌ? Cüa jeꞌ, cꞌoncjehoꞌ, ngꞌe ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, jndë tentyja xjen na quitꞌuiiviꞌhanꞌ ja na ninncyaa tsꞌan cüenta ja nduee nnꞌan na nanꞌxuan jnan.
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Quinaquintyjahoꞌ, cja, ndö jndë ndyo juu tsꞌan na tancyaa cüenta ja nduee nnꞌan.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Ninvaa na itsinin Jesús ndoꞌ nquii Judas, ncüii já nnꞌan na nchoꞌve, tyjeeꞌ juu. Jndyochu juu jndye nnꞌan na conduihan nnꞌan na mꞌan ntyja ꞌnaan ntyee na conintque ndëë nnꞌan judíos, ndoꞌ mantyi yo nnꞌan na mꞌan ntyja ꞌnaan nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon Jerusalén. Cho nanꞌñeen ncjo espadas yo nonnchꞌio.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ndoꞌ Judas, tsan na tyincyaa cüenta Jesús, jndë siꞌman juu ndëëhin nchu vaa na nntsꞌaa juu. Tso juu ndëë nanꞌñeen: “Juu tsꞌan na ncꞌua quinchooꞌ na nninncya tsꞌonhin, majuu tsanꞌñeen na cojntꞌuehoꞌ. Ninñoonꞌ quitꞌuehoꞌhin.”
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Ndoꞌ tja jndyoyu juu na mꞌaan Jesús. Tso juu: —¿Aa tijaan ya ꞌuꞌ, ta? Ndoꞌ tꞌu juu quinchooꞌ jon.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Tso Jesús nnon juu: —ꞌUꞌ ntyjë, quitsiquindëꞌ tsꞌian na jndyoꞌ. Yajoꞌ jnanꞌndyooꞌ nanꞌñeen nnon Jesús. Tyꞌonhan jon, tꞌuetyenhanhin.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Ndoꞌ ncüii já na mꞌán yo Jesús, tjiꞌ juu xjo. Tyjee juu tsöꞌnqui mosooꞌ tyee na conintque.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Ndoꞌ joꞌ tso Jesús nnon juu: —Quityionꞌ ntcüeꞌ xjoꞌhöꞌ tyquiiꞌ tjanvaaꞌhanꞌ. Ngꞌe juu tsꞌan na itsꞌaa natëꞌ yo xjo, mayo juuhanꞌ ngueꞌ juu.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 ¿Aa tyiꞌcovaaꞌ tsonꞌ na nndëë ntcꞌan nnon Tyëhöꞌ ndoꞌ ninñoonꞌ ncꞌua jon tsꞌian ndëë minchen ntmaanꞌ ángeles na ntejndeihan ja?
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Majoꞌ xe na aa ntsꞌa na nndaꞌ, tyiꞌjeꞌquitsiquindëhanꞌ juu jñꞌoonꞌ jon na jndui na itsiquindyihanꞌ na tsixuan na quenön nanꞌmin.
54 Como,
55 Yajoꞌ tso Jesús ndëë tsoñꞌen nanꞌñeen: —¿Ndu na tyincyohoꞌ na ncyꞌonhoꞌ ja yo ncjo espadas ndoꞌ yo nonnchꞌio? Chaꞌvijon na jndyoquijntꞌuehoꞌ tsanchꞌuee. Ja ꞌio ꞌio tovaquityën quityquiiꞌ vatsꞌon tꞌman na totsiꞌman jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ, min tatyꞌonhoꞌ ja.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Majoꞌ maquenön tsoñꞌen nanꞌmin chaꞌ joo jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na toninncya nnꞌan ndyu na toxenꞌchen ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa, ntsiquindëñꞌenhanꞌ joohanꞌ. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen tsoñꞌen já na conanꞌjö́n yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, jnannö́n, jntyꞌë́hin na ninnquiintyi jon.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Ndoꞌ nque nnꞌan na tyꞌonhan Jesús, tyeyꞌonhan jon vaaꞌ Caifás, nquii tyee na conintque. Joꞌ jndë tëncüi nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi juu jñꞌoon na tquen Moisés, maninꞌ yo nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon Jerusalén.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ndoꞌ nquii Pedro, tycya tycya tëntyja jon toxenꞌ Jesús. Ya na tueeꞌ jon vaaꞌ juu tyee na conintqueꞌñeen, tëqueeꞌ jon tochꞌeenꞌ juu vꞌaaꞌñeen. Joꞌ tëcjo jon quiiꞌ ntꞌan nanntꞌi na cotaꞌntyjeeꞌ vatsꞌon tꞌman, na nndyiaaꞌ jon nchu vaa nquii na nninjndaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Jesús.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Ndoꞌ nque ntyee na conintque yo nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon Jerusalén yo tsoñꞌen minndye nnꞌan na mꞌan nꞌian, tojntꞌuehan nnꞌan na quityjiꞌhan jñꞌoon quintu nacjooꞌ Jesús chaꞌ nndëë nninjndaꞌ jnaanꞌ jon na cueꞌ jon.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Majoꞌ min na jndye nnꞌan jnduehan jñꞌoon quintu nacjooꞌ jon na vaa jnaanꞌ jon, majoꞌ jñꞌoonꞌñeen tyíꞌcüiyuuꞌhanꞌ. Jndë joꞌ jnanꞌtjonꞌ ve nanꞌñeen jñꞌoon quintu, jnduehan:
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 —Juu tsanvaꞌ itso juu na ntsityuiiꞌ juu vatsꞌon tꞌman cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ ninndye xuee ntsia xco juu ncüiichenhanꞌ.
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ndoꞌ nquii tyee na conintque, tëcüentyjeeꞌ jon, taxeeꞌ nnon Jesús: —Juu jnanvaꞌ na cotjiꞌ jndyoyu nanminꞌ cjoꞌ, ¿Aa minꞌncüii ꞌndyo jñꞌoon tyiꞌcüꞌaꞌ ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ?
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Majoꞌ Jesús, minꞌncüii ꞌndyo jñꞌoon tatꞌa jon. Yajoꞌ nquii tyeeꞌñeen tso jon nnon Jesús: —Ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon na vandoꞌ indyiaaꞌchen jon, joꞌ na macoꞌxën ꞌuꞌ na coꞌtyenꞌ ꞌndyoꞌ na quitsuꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ na ndyë́. ꞌUꞌ, ¿Aa condui ꞌuꞌ Mesías jnda Tyoꞌtsꞌon?
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Tꞌa Jesús ꞌndyo jon: —Majoꞌ ro chaꞌxjen jñꞌoon na matsuꞌ. Ndoꞌ mantyi matsiquindyi ꞌoꞌ na ꞌio cha, xuee na vjantyihanꞌ, ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, njntyꞌiahoꞌ na mꞌan ntcüꞌë naijon na conditꞌmaanꞌ ja ngiaaꞌ Tyoꞌtsꞌon tontyjaya, nquii jon na tsixuan tsoñꞌen najndei. Ndoꞌ njntyꞌiahoꞌ ja na nnan quiñoonꞌndue na nndyocuë nntꞌa quiiꞌ chincyu.
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ndoꞌ juu tyee na conintqueꞌñeen, jndyiiꞌ jon ndiaaꞌ jon veꞌ ngꞌe quindyaꞌ jndyi nchjii jon. Tso jon: —Tsanva jndë sinin juu jñꞌoon tsanꞌ cjooꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon. Min tyiꞌicanntyichenhanꞌ tsꞌan na ncüjiꞌ jndyoyu jñꞌoon nacjooꞌ juu. Nquehoꞌ jndë macondyehoꞌ jñꞌoon tsanꞌ na itsinin juu.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 ¿Nin ꞌnan conanꞌtiuhoꞌ na chuhanꞌ na quitjon juu? Tꞌa nanꞌñeen, jnduehan nnon jon: —Majndaꞌ na chuhanꞌ na cueꞌ juu.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Ndoꞌ totjueꞌhan ndaajndyuehan nnon jon. Totyiohan ndaꞌhin, ndoꞌ vendyehan totminꞌhan ndaꞌchcya quinchooꞌ jon.
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 Ndoꞌ jnduehan nnon jon: —ꞌUꞌ na matsaꞌ ncuꞌ na condui ꞌuꞌ Mesías na jñon Tyoꞌtsꞌon, cüa, quitsuꞌ nin tsꞌan tminꞌ ndaꞌ ꞌuꞌ.
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ndoꞌ viochen xjen na condui nanꞌminꞌ, vaquityen Pedro tochꞌen. Ndoꞌ ncüii tsanscu na ityentjon joꞌ, sindyooꞌhin nnon Pedro. Tso juu nnon jon: —ꞌUꞌ mantyi toquiñꞌen ꞌuꞌ yo Jesús, tsan na jnan Galilea.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Majoꞌ tjihin tondëë tsoñꞌen nnꞌan na mꞌan joꞌ. Tso jon: —Minꞌchjo tyiꞌquintji ja jñꞌoon na matsuꞌ ꞌuꞌ.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Jndë joꞌ tja jon naijon na vaa ꞌndyoteon juu vꞌaaꞌñeen ndoꞌ cüiichen tsanscu na mantyi ityentjon joꞌ ntjii juuhin. Tso tsanꞌñeen ndëë nnꞌan na mꞌan ndyo: —Tsanvahin mancüiixjen toquiñꞌenhin yo Jesús tsan na jnan Nazaret.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Joꞌ cüiichen jon tji Pedro, tcoꞌ jon ꞌndyo jon. Tso jon: —Ntyjii jndaꞌ Tyoꞌtsꞌon na tyiꞌcüajnꞌan ja tsanvaꞌ.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ndoꞌ tyiꞌcovivio xjen ndoꞌ vendye nnꞌan na minntyjeeꞌ joꞌ, tentyjaaꞌhan nnon jon. Jnduehan: —Mayuuꞌ na ꞌuꞌ ncüii nque nnꞌan na conanꞌjon yo tsanvaꞌ, ngꞌe jñꞌoon na matsininꞌ itsiꞌmanhanꞌ na jnanꞌ Galilea.
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Yajoꞌ taꞌ jon na tjuꞌ nquii jon jñꞌoonviꞌ nacjooꞌ jon. Tso jon na nquii Tyoꞌtsꞌon ntyjii jndaꞌ jon na mayuuꞌ jñꞌoon itsinin juu. Tso juu: —Minꞌchjo tyiꞌcüajnꞌan tsanvaꞌ. Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen sixuaa ro quilꞌö.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Ndoꞌ na nndaꞌ tui, ninñoonꞌ tëñjoonꞌ tsꞌon Pedro juu jñꞌoon na jndë tso Jesús nnon jon: “Vitjachen na ntsixuaa quilꞌö, ndoꞌ ꞌuꞌ jndë ndye jnda tji ꞌuꞌ ntyja njan.” Ndoꞌ jnduiꞌ jon joꞌ. Tꞌioo jndyi jon.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.