Marcos 11
San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs NVT
1 Vi na jndë tindyo na ntsquehan Jerusalén, na ndyo mꞌaan juu tsjoon Betfagé yo Betania na tonnon tyoꞌ na minntyjeeꞌ nꞌoon Olivos, tꞌua Jesús tsꞌian ndëë ve joo nnꞌan na totsayꞌon yo juu jñꞌoon na toninncyaa jon na cꞌohan ncüii ntꞌaa.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Majoꞌ vitjachen na jnduiꞌhan, tso jon ndëëhan: —Quitsaqueꞌhoꞌ tsjoon chjo na mꞌaan tondëëhoꞌ. Ndoꞌ vi na jndë squehoꞌ joꞌ, yajoꞌ njntyꞌiahoꞌ ncüii snonndyua na minꞌjon tacontjo tsꞌan. Quinanꞌquinanꞌhoꞌ juu oꞌ, ndoꞌ quindyoyꞌonhoꞌ juu choꞌñeen ntjoohin.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ndoꞌ xe na aa ngüaxeeꞌ tsꞌan ndëëhoꞌ ndu na contꞌahoꞌ na nndaꞌ, quinanꞌntcüeꞌhoꞌ jñꞌoon nnon tsanꞌñeen xe ngꞌe nquii jon na conintque nninjntꞌue chjohin oꞌ, ndoꞌ ya ndë joꞌ, ngaquintjo ntcüeꞌ oꞌ.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ndoꞌ jnduiꞌ nanꞌñeen, tyꞌehan ndoꞌ mayuuꞌ jndiohan juu snonꞌñeen na tyen oꞌ ꞌndyo vꞌaa na mꞌaan ꞌndyo nato, joꞌ jnanꞌquinanꞌhan juu oꞌ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ndoꞌ nque nnꞌan na mꞌan ndyo joꞌ, taxeeꞌ nanꞌñeen ndëëhan, jnduehan: —¿Ndu na conanꞌquinanꞌhoꞌ juu snonvaꞌ?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Yajoꞌ tꞌahan chaꞌxjen juu jñꞌoon na jndë tso Jesús na quinduehan. Ndoꞌ nnꞌan njnuenꞌ juu choꞌñeen, tyincyahan na tyeyꞌon nanꞌñeen juu oꞌ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ndoꞌ xjen na sque ntcüeꞌhan naijon mꞌaan jon na yꞌonhan juu snonꞌñeen, tyiohan ndiaahan naxenꞌ oꞌ, joꞌ tantjo jon juu oꞌ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ndoꞌ jndye nnꞌan na mꞌan joꞌ, totquenhan ndiaa tonco ꞌnaanhan nato, ndoꞌ vendyehan tyjeehan nduee nꞌoon, tquenhan joohanꞌ natoꞌñeen na jnanꞌtꞌmaanꞌhan jon.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ndoꞌ nnꞌan na veꞌjndyee na tonnon jon yo ninꞌnnꞌan na ntyja toxenꞌ jon, ninnquiiꞌchen tonanꞌxuaahan: —Nën jndyi jaa ngiö nquii tsan na icüjeeꞌ. Quityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan nquii juu na icüjeeꞌnon ndëë yo xueeꞌ nquii jon na conduihin na ityeꞌntjon jon nnꞌan.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Conanꞌtꞌmaanꞌ jaa nquii jon na mavaa xjen na ntcoꞌxen jon, chaꞌxjen nquii David ndyu na toxenꞌchen tocoꞌxen jon nnꞌan tsjan jaa na jndyocahanꞌ. Quinditꞌmaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan quiñoonꞌndue.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ndoꞌ xjen na taqueeꞌ Jesús Jerusalén, tja jon vatsꞌon tꞌman. Ndoꞌ nnꞌan na mꞌan joꞌ, vi na jndë tquen jon cüenta nchu vaa ꞌnan na contꞌahan, ndoꞌ ngꞌe na vaman, joꞌ jnduiꞌ ntcüeꞌ jon. Tja jon Betania yo nque nnꞌan nchoꞌveꞌñeen.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ndoꞌ tonco cüiichen xuee, jndë na jnduiꞌ nndaꞌhan Betania, tyjeeꞌ na ninꞌjndoꞌ Jesús.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Joꞌ jndyiaaꞌ tycya jon ncüii tsꞌoon higuera na min tscooꞌhanꞌ. Ndoꞌ joꞌ sindyooꞌhin nnon juu tsꞌoonꞌñeen, na tëquindyiaaꞌ jon aa chuuꞌ tëhanꞌ na ntquii jon. Majoꞌ xjen na tueeꞌcya jon nnonhanꞌ, veꞌ xiaꞌntyi tsco minhanꞌ, ngꞌe tyiꞌcoveeꞌ xjen na nguen tëhanꞌ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ndoꞌ tso jon nnonhanꞌ: —Tavi xuee na ntsaꞌ të na ntquii tsꞌan. Ndoꞌ nnꞌan na totsayꞌonhan yo juu jñꞌoon na toninncyaa jon, mantyi jndyehan juu jñꞌoonꞌñeen.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ndë joꞌ sque nndaꞌhan Jerusalén. Ndoꞌ Jesús, tëqueeꞌ nndaꞌ jon vatsꞌon tꞌman. Joꞌ ijon jndye ꞌnan min na condëë nnꞌan, yo quiooꞌ na conanꞌcüje nnꞌan na conanꞌtꞌmaanꞌhan nquii Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ ngꞌe na itsiꞌndaaꞌhanꞌ nchjii jon na coninjntꞌua ꞌnan joꞌ, taꞌ jon, tjiꞌ jon nanꞌñeen chꞌen. Mantyi nnꞌan na conanꞌjndyo sꞌon ꞌnaan nnꞌan na cotsque ya, scüequityeeꞌ jon joo mesa ꞌnaanhin. Ndoꞌ maninꞌ cüajon sꞌaa jon yo joo silla ꞌnaan nnꞌan na condëë quintuꞌ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Min tatyincyaa jon jñꞌoon na vanaan na ngüenon tsꞌan chꞌeenꞌ juu vatsꞌonꞌñeen na chu juu xu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Tyeꞌ na itsiꞌman jon ndëë nanꞌñeen, tso jon: —Quityquiiꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui itsohanꞌ: Juu vꞌa tsixuanhanꞌ vꞌaa naijon nque nnꞌan na ninvaa tsonnangue na conanꞌneinhan nnön. Ndoꞌ tsontyichen jon: Majoꞌ ꞌoꞌ contꞌahoꞌ na itsijonhanꞌ juuhanꞌ ncüii tsëꞌtsjöꞌ na cotooꞌ nanꞌntyꞌuee, ee ꞌoꞌ contyꞌueehoꞌ xoquituꞌ ꞌnaan nnꞌan na cotsque ntjoohin na nnanꞌneinhan nnon jon.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ndoꞌ nque nnꞌan na conintque ndëë ntyee ꞌnaan nque nnꞌan judíos yo ninꞌnnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi juu jñꞌoon na tquen nquii Moisés, jndyehan na nndaꞌ vaa na sꞌaa Jesús. Tsojnaanꞌ joꞌ tojntꞌuehan nchu vaa ntꞌahan na nnanꞌcueeꞌhan jon. Majoꞌ veꞌ ncyaahan na ntꞌahan na nndaꞌ ngꞌe tsoñꞌen nnꞌan, tꞌman vaa na tëveeꞌ ngiohan jñꞌoon na totsiꞌman jon ndëëhan.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ndoꞌ xjen na taman, yajoꞌ jnduiꞌ nndaꞌ Jesús Jerusalén yo nnꞌan ꞌnaanꞌ jon. Tyꞌehan.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Tonco ncüiichen xuee, tenon nndaꞌhan naijon minntyjeeꞌ juu tsꞌoon higueraꞌñeen. Joꞌ cojntyꞌiahan na jndë tcanhanꞌ xjen nchꞌiooꞌchenhanꞌ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ndoꞌ tañjoonꞌ tsꞌon Pedro ꞌnan na tui. Tso jon nnon Jesús: —Nndaꞌ ta, ꞌuꞌ na matsiꞌmanꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëë nnꞌan, quindyiaꞌ, juu tsꞌoon higuera na tjuꞌ jñꞌoonviꞌ cjooꞌ, jndë tcanchenhanꞌ.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ndoꞌ joꞌ tꞌa Jesús jndyuehan, tso jon: —Cantyja nꞌonhoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Jñꞌoon na mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, xe na aa ican tsꞌan nnon jon na quenaanꞌ jon tyoꞌvahin ndoꞌ cjuꞌ jonhanꞌ quityquiiꞌ ndaandue, xe na aa tyiꞌntsꞌaa juu na ve vaa na ndyiiꞌ tsꞌon juu, ndui chaꞌxjen jndë vantyja tsꞌon juu.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Mangꞌe joꞌ matsjö ndëëhoꞌ, tsoñꞌen na cotanhoꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon, cantyja nꞌonhoꞌ na jndë tyincyaa jonhanꞌ ndëëhoꞌ, ndoꞌ nndui chaꞌxjen na cotanhoꞌ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ndoꞌ juu xjen na matsininꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon, xe na aa mꞌanꞌ na vꞌiꞌ ncüii tyꞌiuꞌ, quitsitꞌman tsonꞌ juu chaꞌ min tyiꞌntscuꞌhanꞌ na nquii Tyëëhë na mꞌaan quiñoonꞌndue ndëë ntsitꞌman tsꞌon jon ꞌuꞌ na matsitja ꞌuꞌ nnon jon.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Majoꞌ xe na aa tyiꞌninꞌquitsitꞌman tsonꞌ juu tyꞌiuꞌ na sitjahin nnonꞌ, min nquii Tyëëhë na mꞌaan quiñoonꞌndue, xeꞌquitsitꞌman tsꞌon jon ꞌuꞌ na matsitja ꞌuꞌ nnon jon.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ndoꞌ ncüiichen jon sque nndaꞌhan Jerusalén. Ndoꞌ viochen xjen tyincyaa jon ntyeeꞌ chꞌeenꞌ juu vatsꞌon tꞌman, vendye ntyee na conintque ntyja ꞌnaan nnꞌan judíos squenonhan na mꞌaan jon, yo ntyjehin nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi juu jñꞌoon na tquen Moisés, ndoꞌ yo nnꞌan na conintque ndëë tsoñꞌenhan na conduihan nnꞌan judíos.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Joo nanꞌñeen taxeeꞌhan nnon jon, jnduehan: —¿Nin najndei condui ꞌuꞌ na tjiꞌ nnꞌan quityquiiꞌ vatsꞌon tꞌman? Ndoꞌ ¿Nin juu tyincya najnduꞌ na saꞌhanꞌ?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Joꞌ tꞌa jon jndyuehan, tso jon: —Mantyi ja vaa jñꞌoon na ngüaxꞌë ndëëhoꞌ, xe na aa nnanꞌntcüeꞌhoꞌ juuhanꞌ, yajoꞌ mantyi ntsjö ndëëhoꞌ nin nquii na tꞌua tsꞌian nnön na tjiꞌ nanꞌñeen quityquiiꞌ vatsꞌon tꞌman.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Nquii Juan, tsan na totsiquindëëꞌ nnꞌan, ¿Nin nquii juu tꞌua tsꞌian nnon jon na quitsꞌaa jon juu tsꞌianꞌñeen? ¿Aa nquii Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ aa veꞌ nnꞌan jndue na quitsꞌaa jonhanꞌ? Cüa, quitꞌahoꞌ.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Yajoꞌ tyeꞌ na jnanꞌnein nquehin yo ntyjehan, jnduehan: —Xe na aa nnduë na nquii Tyoꞌtsꞌon tꞌua jon tsꞌian nnon juu tsanꞌñeen na quitsiquindëëꞌ juu nnꞌan, yajoꞌ juu tsanvahin ngitso juu ndëë: “¿Ndu na tatentyja nnꞌön juu jñꞌoon na toninncyaa Juanꞌñeen?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ndoꞌ mantyi xe na aa nnduë na veꞌ nnꞌan tꞌua juu tsꞌianꞌñeen nnon juu. Manndaꞌ jñꞌoon na tomꞌaanꞌ nꞌonhan. Majoꞌ tyiꞌjeꞌquinduehan na nndaꞌ ngꞌe ncyaa jndyihan na nnanꞌvje nnꞌanhin, ee tsoñꞌen nnꞌan tovantyjatyen nꞌonhan na nquii Tyoꞌtsꞌon tꞌua jon juu tsꞌianꞌñeen nnon Juan.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Mangꞌe na nndaꞌ, jnduehan nnon Jesús: —Aa já mancüiixjen tyiꞌquindiö́. Ndoꞌ joꞌ tꞌa jon, itso jon ndëëhan: —Min ja xeꞌquitsjö ndëëhoꞌ nin nquii jon na tꞌua tsꞌianminꞌ nnön na sꞌahanꞌ.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.