Lucas 1
San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs BKJ
1 ꞌUꞌ ta Teófilo na njon jndyi condui ꞌuꞌ, mancya tsꞌon njan nnonꞌ. Majndye nnꞌan jndë tjihan jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Joo jñꞌoonꞌñeen chuhanꞌ ꞌnan na jndë tui quiiꞌ ntꞌán na majndaꞌ na mayuuꞌhanꞌ.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Nque nnꞌan na tojntyꞌia ndëëhan tsoñꞌen ꞌnan na tui ntyja ꞌnaanꞌ Jesús na cotyeꞌntjon nanꞌñeen nnon Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, joohan jndë tjihan jñꞌoonꞌñeen na jndë tyꞌö́n cüentahanꞌ.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ndoꞌ mantyi ncö, sꞌaahanꞌ tsꞌön na ntsinchꞌu ja jñꞌoonvahin na ntsijnanꞌhanꞌ, xengꞌe mantyi ja chen chen jndë jntꞌuë tsoñꞌen na jndë tui ntyja ꞌnaanꞌ Jesús xjen na tyeꞌhanꞌ.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Nndaꞌ matsꞌa chaꞌ ncüaaꞌ tsonꞌ na joo jñꞌoon na jndë tonanꞌman nnꞌan nnonꞌ, conduihanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Joo ndyu xjen na tomꞌaan Herodes tsanmꞌaantsꞌian tꞌman ndyuaa Judea, tomꞌaan ncüii tyee cüenta nnꞌan judíos na jndyu Zacarías. Totsixuan jon tsꞌian yo tmaanꞌ ntyee na jndyuhanꞌ Abías. Scuuꞌ jon jndyu Isabel. Juu juu tonduihin tsjan ꞌnaanꞌ Aarón na jndyocahanꞌ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ndoꞌ nquii Zacarías yo scuuꞌ jon, nchaꞌ vehan tonduihan nnꞌan jndyoyuhan na tonnon Tyoꞌtsꞌon, totaꞌngueeꞌhan tsoñꞌen jñꞌoon na tquen Tyoꞌtsꞌon na icoꞌxenhanꞌ, tajnanꞌtjahan ndëëhanꞌ.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Majoꞌ nanꞌñeen, tandahan ngꞌe Isabel tsꞌan ntueꞌhin, ndoꞌ nchaꞌ vehan jndë tquehan.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ncüii jon, nque ntyee tmaanꞌ juu Abíasꞌñeen, tentyja xjen na ntyentjonhan nnon Tyoꞌtsꞌon quiiꞌ vatsꞌon tꞌman Jerusalén. Ndoꞌ juu Zacarías, majoꞌ ñꞌenhin.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Chaꞌxjen na vaa jñꞌoon ndëë ntyee ntyja ꞌnaan nnꞌan judíos, toꞌohan xꞌiaaꞌ na njntyꞌiahan nin ncüii joohan ngacüjaꞌhanꞌ na ngaqueeꞌ quityquiiꞌ juu vatsꞌon tꞌman cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ juu Zacaríasꞌñeen, tijnoonꞌ jon na ngaqueeꞌ jon na ntsco jon su. Ndoꞌ taqueeꞌ jon vatsꞌonꞌñeen ndoꞌ taꞌ jon na itsco jon su.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Majuu xjen na isco jon su, ndoꞌ nnꞌan na jndye jndyiꞌhin, tancüihan tochꞌeenꞌ juu vatsꞌon tꞌmanꞌñeen na conanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, ncüii ángel cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon tityincyooꞌhin nnon tsanꞌñeen. Juu ángelꞌñeen, minntyjeeꞌ jon ngiaaꞌ nnontyiu na tontyjaya naijon na coco su.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ndoꞌ juu Zacaríasꞌñeen, xjen na jndyiaaꞌ jonhin, siquijñꞌeenhanꞌhin. Ndoꞌ mioon sityꞌuehanꞌhin.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Ndoꞌ ángelꞌñeen itso juu nnon jon: —ꞌUꞌ Zacarías, tyiꞌntyꞌueꞌ. Majndë indyii Tyoꞌtsꞌon jñꞌoon na macanꞌ nnon jon. Ndoꞌ nquii scuꞌ Isabel, ntsingui jon ncüii yujntꞌa yusꞌa ndahoꞌ, ndoꞌ ꞌuꞌ ntsiquijndyuꞌhin Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Nninncyaahanꞌ na neiinꞌ tsonꞌ na nduihin, ndoꞌ tꞌman ngaveeꞌ nchjiꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu. Ndoꞌ majndye nnꞌan nninncyaahanꞌ na neinhan ntyja na nduihin.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Ee tꞌman nnduihin na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Tyiꞌxeꞌcꞌu juu vinon min nta ya. Ndoꞌ vitjachen na ntsingui ndyee juuhin, quindëya ntsixuan juu Espíritu Santo.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ntyja ꞌnaanꞌ juu, jndye jndyi nnꞌan Israel ntcüeꞌ nꞌonhan jnanhan tonnon nquii ta Tyoꞌtsꞌon cüentahan.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Majuu juu ncja jndyee na tonnon nquii jon na taquintyja na tꞌman conduihin. Ntyeꞌntjon juu nnon jon yo maninjuu najndei na totyeꞌntjon nquii Elías. Ntyja ꞌnaanꞌ juu jndaꞌ, ntjo ya ngio nnꞌan yo ndahan. Ndoꞌ nnꞌan na conanꞌqueꞌ nꞌon, ntyja ꞌnaanꞌ nquii juu ngovaaꞌ nꞌon nanꞌñeen na quitaꞌngueeꞌhin chaꞌxjen na chuhanꞌ. Tsꞌianminꞌ ntsꞌaa juu chaꞌ quitsijndaꞌ yahanꞌ quiiꞌ nꞌon nnꞌan na ncꞌonhan cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Ndoꞌ joꞌ taxeeꞌ Zacarías nnon juu ángelꞌñeen: —¿Nin ꞌnan nndui chaꞌ ncüaaꞌ tsꞌön na nguaa na nndaꞌ? Ngꞌe ja ndö, jndë tque ja ndoꞌ majoꞌntyi scu.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Ndoꞌ tꞌa ángelꞌñeen, itso jon nnon juu: —Ja jndyu Gabriel. Condui ja na matyeꞌntjön nnon nquii Tyoꞌtsꞌon. Nquii jon iꞌua jon tsꞌian nnön na jndyotsiquindyi ꞌuꞌ jñꞌoon nayamin.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Majoꞌ nein, jnaanꞌ na tyiꞌcantyja tsonꞌ jñꞌoon na matsjö nnonꞌ, joꞌ ngitëꞌ na matsininꞌ ata juu xuee ya na jndë siquindëhanꞌ tsoñꞌen na jndë tsjö nnonꞌ. Juu xjenꞌñeen nnaan na ntsininꞌ nndaꞌ.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Ndoꞌ viochen xjen na tui na nndaꞌ, joo nanꞌñeen na tonanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon, tominndooꞌhan na nduiꞌ Zacarías quiiꞌ vatsꞌonꞌñeen. Vacue tomꞌaanꞌ nꞌonhan ndu na vio jndyi ndyiiꞌ jon joꞌ.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Ndoꞌ juu xjen na jnduiꞌ jon, tavijndëë sinin jon, joꞌ taaꞌ nꞌonhan na vaa ncüii nnon na tityincyooꞌ na jndyiaaꞌ jon quiiꞌ juu vatsꞌonꞌñeen. Veꞌ ntꞌö jon totsꞌaa jon na sinin jon ndëëhan ngꞌe jndë ntjotyen na tandiquitsinin jon.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ndoꞌ vi na jndë siquindë jon xuee na tyeꞌntjon jon quiiꞌ vatsꞌon tꞌmanꞌñeen, tantcüeꞌ jon tsjoonꞌ jon.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Ndoꞌ nquii scuuꞌ jon Isabel taquiñjon jnda juu, ndoꞌ chaꞌ vi ꞌon chiꞌ taꞌnan tonduiꞌ jon na ncja jon mañoon tsjoon.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Ya joꞌ tso juu: —Ndö vaa naya na itsꞌaa ta Tyoꞌtsꞌon yo ja. Nndaꞌ itsꞌaa jon na icüjiꞌhanꞌ na totscüejnaanꞌhanꞌ ja tondëë nnꞌan na tajnda.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Nquii ángel Gabrielꞌñeen, jndë vja vi yon chiꞌ na tityincyooꞌhin nnon Zacarías, ndoꞌ tꞌua nndaꞌ Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnon ángelꞌñeen na cja jon tsjoon Nazaret ndyuaa Galilea.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Jñon jonhin na mꞌaan ncüii yuscundyua na jndyu María. Juu juu min jñꞌoon na ngoco juu yo ncüii tsansꞌa na jndyu José. Juu Joséꞌñeen conduihin tsjan David na jndyocahanꞌ.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ndoꞌ tueeꞌ ángelꞌñeen na mꞌaan María, itso jon nnon juu: —Mancya tsꞌon ꞌuꞌ, na vaa tꞌman jndyi naya na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon yo ꞌuꞌ. Nquii jon mꞌaan yo ꞌuꞌ.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ndoꞌ juu María, xjen na jndyii jon jñꞌoonminꞌ, siquijñꞌeenhanꞌhin, ndoꞌ tomꞌaanꞌ jndyi tsꞌon juu nin ꞌnan ninꞌquitsiquindyi juu jñꞌoonꞌñeen na sinin ángelꞌñeen.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Ndoꞌ tsontyichen ángel nnon juu: —María, tyiꞌntyꞌueꞌ, ngꞌe ꞌuꞌ tꞌman naya na jndë tijnonꞌ tonnon Tyoꞌtsꞌon.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Ndö vaa na nndui, ngaquiñjon jndaꞌ, ndoꞌ ntsinguiꞌ ncüii yujntꞌa yusꞌa na ntsiquijndyuꞌhin Jesús.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Juu jon tꞌman nndui. Ndoꞌ ntsiquijndyuhanꞌhin Jnda nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan nandyentyichen. Ndoꞌ juu silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ ꞌnaanꞌ tachiiꞌ juu David, nquii ta Tyoꞌtsꞌon nninncyaa jon na ncyꞌoon Jesús cüentahanꞌ na ntcoꞌxen jon.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Chaꞌ ntjotyen na ntcoꞌxen jon nnꞌan Israel, juu na conduihin na ntcoꞌxen jon, tyiꞌjeꞌquintycüiihanꞌ.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Ndoꞌ juu xjen na jndyii María na nndaꞌ tso ángelꞌñeen, tso juu: —Mayuscundyua ja. ¿Nchu vaa nndui na ntsꞌaahanꞌ na nndaꞌ? Ja chito mꞌan yo tsansꞌa.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Joꞌ tꞌa ángelꞌñeen ꞌndyo jon: —Nquii Espíritu Santo ntsꞌaa jon ncüii tsꞌian tꞌman yo ꞌuꞌ. Ee juu najndei na condui nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan nandyentyichen, ndyoquioo ncüaanꞌhanꞌ nacjoꞌ. Mangꞌe na nndaꞌ, nndui yujntꞌa ndoꞌ ntsiquijndyuhanꞌhin ñuan nquiiꞌ ndoꞌ Jnda nquii Tyoꞌtsꞌon.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ndoꞌ mantyi nquii xjoꞌ Isabel, ntsingui jon min na jndë tquehin. Ee naneinhin jndë yon chiꞌ na taquiñjon jnda jon. Ndoꞌ juu jon tsꞌan na condue nnꞌan tsꞌan ntueꞌhin.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Ee nquii Tyoꞌtsꞌon, tsoñꞌen condëë itsꞌaa jon.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Joꞌ tꞌa María ꞌndyo juu ángelꞌñeen: —Condui ja tsꞌan na matyeꞌntjöntyën nnon ta Tyoꞌtsꞌon. Quindui yo ja chaꞌxjen na jndë tsuꞌ. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen jnduiꞌ ángelꞌñeen na mꞌaan jon.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Tyiꞌcovijndye xuee na tui na nndaꞌ, sijndaꞌ María, sityuaaꞌ jon, tja jon ncüii tsjoon cüentaaꞌ ndyuaa Judá na juu tsjoonꞌñeen mꞌaanhanꞌ quiiꞌ ntꞌan ntyoꞌ.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Ndoꞌ tueeꞌ jon vaaꞌ Zacaríasꞌñeen. Taqueeꞌ jon ndoꞌ tyincyaa jon tsꞌon Isabel.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Ndoꞌ vi na jndë jndyii Isabel na tyincyaa María tsꞌonhin, ya joꞌ juu yujntꞌa na ñjon tsiaaꞌ jon, sijndei juu, ndoꞌ xjenꞌñeen taqueeꞌ Espíritu Santo ninvaa quityquiiꞌ ñuaanꞌ jon.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Joꞌ jndei sinin jon, tso jon: —Quiiꞌ ntꞌan ntyjë ntcuhu, ꞌuꞌ tꞌmanntyichen na ityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan ꞌuꞌ. Ndoꞌ mantyi ityio jon jnꞌaan yujntꞌa na ñjon tsiaꞌ.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Majoꞌ ja jeꞌ, ¿Nin condui ja na tijnön na jndyoquindyiaꞌ ja? Ee condui ꞌuꞌ ndyee nquii jon na taquintyja na tꞌman conduihin na ityeꞌntjon jon ja.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Ee xjen na tyincyaꞌ tsꞌon ja, juu yujntꞌa na ñjon tsia, ninñoonꞌ sijndei juu na neiinꞌ juu.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Ityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan ꞌuꞌ ngꞌe mavantyja tsonꞌ na mayuuꞌ ntsiquindëhanꞌ juu jñꞌoon na siquindyii jon ꞌuꞌ.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Ndoꞌ tꞌa María, tso jon:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 — ausente —
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Jñꞌoonminꞌ sinin María na sitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon.
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Ndoꞌ ntjohin yo Isabel chaꞌna ndye chiꞌ. Jndë joꞌ tjantcüeꞌ jon tsjoonꞌ jon.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Tentyja xjen na ntsingui Isabelꞌñeen, ndoꞌ singui jon ncüii yujntꞌa yusꞌa.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Ndoꞌ nnꞌan ꞌnaanꞌ jon yo nnꞌan na mꞌan ndyo vꞌaahan, jndyehan na tyꞌoon Tyoꞌtsꞌon na ndyiaꞌ ro Isabel nchjii jon. Tsoñꞌenhan tꞌonhan na neinhan yohin.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Jndë nen xuee na tui yujntꞌaꞌñeen, tancüihan na nnanꞌquindëhan costumbre na contꞌa nnꞌan Israel yo yoꞌndaa ndahan yonon. Nanꞌñeen jnduehan na ntsue juu xueeꞌ tye juu Zacarías.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Majoꞌ tso ndyee juu: —Chito aa joꞌ. Juan ndiquijndyu juu.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Majoꞌ tꞌa nanꞌñeen ꞌndyo Isabel, jnduehan: —¿Ndu na nndaꞌ matsaꞌ? Ndoꞌ taꞌnan nin juu nnꞌan chuuꞌhoꞌ na jndyu na nndaꞌ tsu.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ngꞌe na nndaꞌ, joꞌ jntꞌahan ndueehan nnon tye yujntꞌaꞌñeen na cotaxeeꞌhan nchu vaa na ntꞌue tsꞌon nquii jon na nninjndaꞌ xueeꞌ juu.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Ndoꞌ tcan jon tscaaꞌ na ncüji jon, ndoꞌ nacjooꞌhanꞌ tji jon na Juan xueeꞌ juu. Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen sꞌaahanꞌ na vacue mꞌaanꞌ nꞌonhan ndoꞌ neinhan na nndaꞌ vaa na tui.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ndoꞌ na sꞌaa jon na nndaꞌ, ninjonto jnaan ntcüeꞌ na itsinin jon, sitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na ndyo ntꞌaahan yo Zacarías yo Isabel, sꞌaahanꞌ na vacue tomꞌaanꞌ nꞌonhan ndoꞌ mantyi neinhan. Ndoꞌ ninvaa xiꞌjndio quiiꞌ ntyoꞌ ndyuaa Judea, tycya jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ na tui nanꞌminꞌ.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na tondyehan ntyja ꞌnaanꞌ na tui na nndaꞌ, vacue tomꞌaanꞌ nꞌonhan, totaꞌxeeꞌhan: “¿Nin tsꞌan nchjiito nin ꞌnan na ngueꞌntyja ntyja ꞌnaanꞌ juu yujntꞌavaꞌ?” Ee tityincyooꞌ jndyoyu na nquii Tyoꞌtsꞌon mꞌaan jon yohin.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ndoꞌ nquii Zacarías, tye juu yujntꞌaꞌñeen, quindë ya tsixuan jon Espíritu Santo. Sinin jon jñꞌoon nchu vaa ꞌnan na nnguaa. Tso jon:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Jñꞌoonminꞌ sinin Zacarías xjen na tui jnda jon Juan.
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ndoꞌ juu yusꞌa chjo Juan, tëquehin. Mantyi tayꞌoon juu najndei juu ntyja ꞌnaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ ya na sꞌaahanꞌ tsansꞌandyuahin, tomꞌaan juu ndyuaa naijon na tyiꞌjndye nnꞌan mꞌan, ata xjen na tyeꞌ na toninncyaa jon jñꞌoon ndëë nnꞌan Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.