Lucas 18
San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs ARA
1 Ndoꞌ sinin Jesús ncüiichen jñꞌoon na tyiꞌquitsiꞌman nquiiꞌhanꞌ na itsiꞌquindyihanꞌ na ninnquiiꞌchen quinanꞌnein nnꞌan nnon Tyoꞌtsꞌon, min tyiꞌnanꞌntyquenhan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Tso jon ndëëhan: “Tomꞌaan ncüii jüe ncüii tsjoon tꞌman. Tyiꞌncyaaꞌ juu Tyoꞌtsꞌon min tyiꞌcꞌoonꞌ tsꞌon juu nchu vaa na conanꞌtiu nnꞌan yohin.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ndoꞌ juu tsjoonꞌñeen mantyi tomꞌaan ncüii tsanscu ninnquii. Toca juu na mꞌaan jüeꞌñeen na totso juu nnon jon: Cüañonꞌ chjo ja ntyja ꞌnaanꞌ quintu na tjiꞌ tsꞌan cjö.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ndoꞌ nquii jüeꞌñeen, majndye xuee tasijñꞌoonꞌ jon juu ꞌnan na ican tsanscuꞌñeen. Jndë joꞌ sitiu nquii jon ncüii, tso jon: Ja min na tyiꞌncya Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ min taquitsꞌaahanꞌ ja nchu vaa cotjiꞌ nnꞌan cüenta yo ntyja njan,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 Majoꞌ veꞌ ngꞌe itscüetëꞌ jndyi tsanscuvaꞌ ja, joꞌ ngüañꞌöntöhin ncüii na tyiꞌcontycüii na tꞌman tsꞌönhin, ee xe tyiꞌntsꞌa na nndaꞌ, ntscüejndyaaꞌ juu ja na ninnquiiꞌchen ndyotsintyjaanꞌ juu ja.”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ndoꞌ tsontyichen ta Jesús: “Nquii jüeꞌñeen, min na conduihin tsꞌan na itsꞌaa jon ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ, majoꞌ ¿Aa cotquenhoꞌ cüenta na tso jon na ngüañoonꞌ jnan jon juu tsanscuꞌñeen?
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Ngꞌe na nndaꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon jeꞌ, ¿Aa chi majndeichen ngüañoonꞌ jon nque nnꞌan na jndë tji jonhin cüentaaꞌ nquii jon na contcüiiꞌhan jon naxuee ndoꞌ natsjon? Tyiꞌxeꞌquitsꞌaa jon na mavio xjen na ngüendooꞌhan na ntsijñꞌoonꞌ jon joo jñꞌoon na cotanhan na quitejndei jonhan.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ na maquintyjachen ntsijñꞌoonꞌ jonhan. Majoꞌ min na nndaꞌ, ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, ya na nndyö ntcüꞌë tsonnangue, ¿Aa nninjndaꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jon?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Mantyi ndö vaa ncüiichen jñꞌoon na tyiꞌquitso nquiiꞌhanꞌ na sinin Jesús ndëë nnꞌan na tonanꞌtiuhan na xiaꞌntyi nquehan contꞌahan chaꞌxjen na chuhanꞌ, majoꞌ conduehan na tyiꞌquinjon mañoon nnꞌan, nquehan na njonchen.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Tso jon: “Tomꞌaan ncuii tsꞌan na conduihin tmaanꞌ fariseos ndoꞌ mantyi tomꞌaan ncüii tsꞌan ique sꞌon cüentaaꞌ gobiernon tsjoon Roma. Tyꞌehan vatsꞌon tꞌman na nnanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ndoꞌ juu fariseoꞌñeen tacüentyjeeꞌ juu, sinin juu nnon Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌ nquii juu. Ndö vaa na tso juu: ꞌUꞌ Tyoꞌtsꞌon, ncya ya ꞌuꞌ ngꞌe tyiꞌquitsixuan chaꞌna minndyechen nnꞌan, na contyꞌueehan, nnꞌan na contꞌa ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ, nnꞌan na veꞌ ndöꞌ ro mꞌanhan yo ntyjehan, ndoꞌ min chaꞌna tsanvaꞌ, tsan ique sꞌon.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ja matscüejndoꞌ ja ve jnda na ncüii soana, ndoꞌ mantyi mancya diezmo tsoñꞌen na mavantyjön. Ndöꞌ vaa jñꞌoon na sinin tsanꞌñeen nnon Tyoꞌtsꞌon.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Majoꞌ juu tsanꞌñeen tsan na ique sꞌon, toxenꞌchen tacüentyjeeꞌ juu, min na nndondë juu tsjöꞌndue, taꞌnan. Veꞌ tominꞌ juu ndaꞌ tsiꞌjndya juu na totsindyiaꞌhin. Tso juu: ꞌUꞌ Tyoꞌtsꞌon, cꞌonꞌ na ntyꞌia rö nchjiꞌ ngꞌe tsꞌan jnan ja.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Tsontyichen Jesús: “Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, juu tsanꞌñeen tantcüeꞌ juu vaaꞌ juu na tquen Tyoꞌtsꞌonhin na jndyoyuhin na tonnon jon, chito juu fariseoꞌñeen. Ee minꞌcya ro tsꞌan na itsivendye nquiihin, mancüiixjen ntsquioo Tyoꞌtsꞌonhin. Ndoꞌ nin juu na ijuꞌcjehin, jñꞌoon na mayuuꞌ ntsivendye jonhin.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Jndyocho nnꞌan yotsca na mꞌaan Jesús, tanhan na quityio jon ntꞌö jon nacjo joo. Majoꞌ nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon, xjen na jntyꞌiahan na nndaꞌ, jnduehan ndëë nanꞌñeen na tyiꞌnanꞌchjuhan jon.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Joꞌ tꞌman Jesús nanꞌñeen, tso jon ndëëhan: —Ncyahoꞌ na ninncyo yotsca na mꞌan ja, tyiꞌnanꞌntcüeꞌhoꞌhin, ee quityquiiꞌ juu na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan, xiaꞌntyi nque nnꞌan na ntyja nꞌonhan ja chaꞌxjen contꞌa yotscamin, joo nanꞌñeen vanaan na conanꞌjonhan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, minninchen tsꞌan na tyiꞌntyjaaꞌ juu Tyoꞌtsꞌon chaꞌna contyjaaꞌ yotsca tye joo yo ndyee joo, tyiꞌjeꞌquindëë ntsijon tsanꞌñeen ntyja na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan nchu vaa na cotsamꞌanhan.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Ncüii tsꞌan judío na conintquehin, taxeeꞌ juu nnon Jesús: —ꞌUꞌ ta na matsiꞌmanꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na ya tsꞌan ꞌuꞌ, ¿Nin ꞌnan icanhanꞌ na quitsꞌa chaꞌ nninncyaa Tyoꞌtsꞌon na ntsixuan na tyiꞌquintycüii na vandoꞌ ñuan njan?
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Tꞌa Jesús ꞌndyo juu, tso jon: —¿Ndu na matsuꞌ na condui ja tsꞌan na ya tsꞌanhin? Xiaꞌntyi nquii Tyoꞌtsꞌon conduihin na nndaꞌ, tanin ncüiichen.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 ꞌUꞌ manchjiꞌ juu jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ. Itsohanꞌ: “Tyiꞌncꞌonꞌ yo ncüiichen tsꞌan na veꞌ ndöꞌ ro. Tyiꞌntscueꞌ tsꞌan. Tyiꞌnchꞌueꞌ ꞌnaanꞌ tsꞌan. Tyiꞌntsininꞌ quintu cjooꞌ tsꞌan. Quitsaꞌ na njon nquii tyeꞌ yo ꞌndyoꞌ.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ndoꞌ tsanꞌñeen jeꞌ, tꞌa juu, tso juu nnon jon: —Tsoñꞌen jñꞌoonminꞌ mavancꞌuëꞌhanꞌ ninvaa xjen na tichjo ja.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ndoꞌ vi na jndë jndyii Jesús jñꞌoonvaꞌ, itso jon: —Ncüii vaa na icanhanꞌ na quitsaꞌ. Quijndëꞌ tsoñꞌen ꞌnanꞌ na min, ndoꞌ xoquituꞌ na ngyonꞌ cüenta, ncyaꞌhanꞌ ndëë naninñenꞌ. Na ntsaꞌ na nndaꞌ, yajoꞌ ntsixuanꞌ na tya ꞌuꞌ quiñoonꞌndue. Ndë joꞌ quindyoꞌ na ntsijon ꞌuꞌ yo tsꞌian na matsꞌa.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Majoꞌ ya na jndyii tsanꞌñeen jñꞌoonꞌvaꞌ, sichjooꞌ jndyihanꞌ tsꞌon juu, ee tya jndyihin.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ndoꞌ vi na jndë tquen Jesús cüenta na nndaꞌ sꞌaahanꞌ tsanꞌñeen, tso jon: —Joo nantya, jndyaaꞌ jndyi na ntaꞌngueeꞌhan na nquii Tyoꞌtsꞌon ntyeꞌntjon jonhan ntyja na cotsamꞌanhan.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Jndyaaꞌntyichen na ncjuꞌcje ncüii tsantya na ntyeꞌntjon Tyoꞌtsꞌonhin, chichen na ngüequindyiꞌ camello tsueꞌ xꞌee tsiꞌncya.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ndoꞌ nnꞌan na jndyehan na tso jon jñꞌoonvaꞌ, jnduehan nnon jon: —Ndoꞌ na nndaꞌ, ¿Nin juu na nndëë ngitso Tyoꞌtsꞌon na tsixuan juu na jndyoyu conduihin na tonnon jon chaꞌ nndëë ngueeꞌ juu naijon na mꞌaan nquii jon?
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Joꞌ tꞌa Jesús jndyuehan, itso jon: —ꞌNan na ndiquindëë nntꞌa nnꞌan, nquii Tyoꞌtsꞌon condëë itsꞌaa jonhanꞌ.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Tso Pedro: —Já jndë jntyꞌë́ tsoñꞌen ꞌnan nján chaꞌ condëë cotsayꞌö́n jñꞌoon yo ꞌuꞌ.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Tꞌa Jesús, tso jon ndëëhan: —Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, minninchen tsꞌan na iꞌndyii vaaꞌ, oo scuuꞌ, oo ntyje nquii, oo tye juu, ndyee juu, oo ntsinda juu ngꞌe na itsijonhin ntyja na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 Nanꞌminꞌ jndye veeꞌ jnda ncyꞌoon tsanꞌñeen cüentahanꞌ xjenva, ndoꞌ xuee na tonnonchen, ncyꞌoon juu cüenta na tyiꞌquintycüii na vandoꞌ ñuaanꞌ juu.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Tëchu Jesús nnꞌan nchoꞌve vi ntyja naijon na ninnquehan. Tso jon ndëëhan: “Quitquenhoꞌ cüenta, cotsava Jerusalén. Ndoꞌ ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, juu tsjoonꞌñeen ntsiquindëñꞌenhanꞌ tsoñꞌen jñꞌoon ntyja njan na tji nque nnꞌan na tonanꞌneinhan nchu vaa ꞌnan na nguaa.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ee ninncya nnꞌan cüenta ja nduee nnꞌan na tachito conduihin nnꞌan judíos, ndoꞌ joo nanꞌñeen nnanꞌcüejnaanꞌhin ja, ndoꞌ ntjueꞌhin ndaajndyuehin ja.”
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ndoꞌ ya na jndë tjaꞌhin ja, nnanꞌcueeꞌhan ja, majoꞌ xuee na jndë ndye ngüantꞌö xcö.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Majoꞌ joo nnꞌan nchoꞌveꞌñeen, tataaꞌ nꞌonhan nchu vaa itsiquindyi joo jñꞌoonminꞌ na sinin Jesús ndëëhan ee vitjachen na ntsiꞌman Tyoꞌtsꞌon juuhanꞌ ndëëhan. Mangꞌe joꞌ tataaꞌ nꞌonhinhanꞌ.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Tyꞌentyihan nato. Ya na tëvindyohan tsjoon Jericó, joꞌ vaquityen ncüii tsannchjaanꞌ ꞌndyo natoꞌñeen, ican juu ꞌnan na itsitjahanꞌhin ndëë nnꞌan.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ndoꞌ ya na jndyii juu na jndye jndyi nnꞌan cavenon, taxeeꞌ juu nin ꞌnan condui.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Jnduehan nnon juu: —Nquii Jesús, tsan na jnan Nazaret, jon venon joꞌ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Xjen na jndyii juu na nndaꞌ, taꞌ juu na sixuaa juu, tso juu: —Nndaꞌ Jesús, ꞌuꞌ na condui ꞌuꞌ tsjan David na jndyocahanꞌ, cꞌonꞌ na ntyꞌia rö nchjiꞌ.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ndoꞌ joo nnꞌan na veꞌjndyee, jnanꞌtyiaꞌhanhin na quitsichen juu ꞌndyo juu, majoꞌ jndeintyichen sixuaa nndaꞌ juu: —ꞌUꞌ na condui tsjan David na jndyocahanꞌ, cꞌonꞌ na ntyꞌia rö nchjiꞌ.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Joꞌ tacüentyjeeꞌ Jesús, tꞌua jon tsꞌian ndëë nnꞌan na quindyoyꞌonhan tsanꞌñeen na mꞌaan jon. Ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ juu, taxeeꞌ jon nnon juu, tso jon:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Nin ꞌnan ntꞌue tsonꞌ na quitsꞌa ꞌuꞌ? Tꞌa juu, tso juu: —Nndaꞌ ta, ncyaꞌ na ntyꞌia nntꞌa.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Tꞌa Jesús ꞌndyo juu: —Cꞌonꞌ na ya mandyiaꞌ nndaꞌ. Ngꞌe na mavantyja tsonꞌ ja, joꞌ na jndë jnꞌmanꞌ.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ndoꞌ ninñoonꞌ tyincyaahanꞌ na jndyiaaꞌ nndaꞌ juu. Tantyja juu toxenꞌ Jesús, totsitꞌmaanꞌ juu Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ mantyi nque nnꞌan na jndye jndyiꞌhin, ya na jntyꞌia nanꞌñeen na nndaꞌ tui, tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.