João 4

San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nnꞌan tmaanꞌ fariseos tondyehan na majndyentyi nnꞌan totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús ndoꞌ na jntꞌëhan ntyja ꞌnaanꞌ jon, chintyi joo nnꞌan na tonanꞌjonhan ntyja ꞌnaanꞌ Juan.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Majoꞌ chito nquii Jesús totsiquindëëꞌ jon nanꞌñeen. Xiaꞌntyi já nnꞌan na tꞌman jon na conanꞌjö́n yohin, já tontꞌá tsꞌianꞌñeen.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Vi na jndë jndyii Jesús na nndaꞌ tondue fariseosꞌñeen, jnduiꞌ jon ndyuaa Judea, tja ntcüeꞌ jon Galilea, sá yohin.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ndoꞌ na sá joꞌ, tcanhanꞌ na ngüenö́n ndyuaa Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Joꞌ squë́ ncüii tsjoon na jndyu Sicar na mꞌaanhanꞌ juu ndyuaaꞌñeen. Tsjoonꞌñeen ndyo mꞌaanhanꞌ naijon na vaa tyuaa na jndaaꞌ José nnon tsotye jon Jacob.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Joꞌ vaa tsuiꞌ na sia nquii Jacobꞌñeen. Ngꞌe na tejndyaaꞌ Jesús na jndyo jon nato, joꞌ tëcjo jon naijon vaa juu tsuiꞌñeen. Xjenꞌñeen mandyo ngueeꞌ yajminꞌhanꞌ.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen ncüii tsanscu Samaria tyjeeꞌnon juu na tacüjiꞌ juu ndaatioo. Itso jon nnon juu: —Ncyaꞌ chjo ndaa ncꞌua.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Juu xjenꞌñeen, já nnꞌan na tꞌman jon na quitsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, jndë sá tsjoonꞌñeen, sananꞌjndá chjo ꞌnan na chi ntcüꞌá yohin.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ndoꞌ tsanscuꞌñeen sintcüeꞌ juu jñꞌoon, itso juu: —ꞌUꞌ condui tsꞌan judío ndoꞌ ja condui tsꞌan ndyuaa Samaria. Joꞌ ndicüaaꞌ tsꞌön ndu nnön macanꞌ ndaa. Nndaꞌ jñꞌoon tso tsanscuꞌñeen ngꞌe joo nnꞌan judíos tyiꞌquijndooꞌhan nnꞌan Samaria.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ndoꞌ tꞌa Jesús ꞌndyo juu, itso jon: —Xe mavaaꞌ tsonꞌ na njon jndyi tsixuan juu naya na ninꞌquitsiquindaaꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌuꞌ, ndoꞌ nin condui ja na macꞌan ndaatioo nnonꞌ, yajoꞌ ꞌuꞌ ntcanꞌ nnön na ninncya ndaa na ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ ngüandoꞌ ñuan ꞌnanꞌ.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Joꞌ tꞌa tsanscuꞌñeen, itso juu nnon jon: —Nndaꞌ ta, taꞌnan ꞌnan cyonꞌ na ncüjiꞌhanꞌ ndoꞌ juu tsuivaꞌ njoon jndyihanꞌ. Yajoꞌ ¿Yuu va ngyonꞌ juu ndaatioo na nnincyaahanꞌ na ngüandoꞌ ñuan njan?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Nquii tsotachí Jacob, jntyꞌii jon tsuiꞌva ndë́. Nquii jon toꞌu ndaatioo juuhanꞌ, majoꞌntyi ntsinda jon yo ninꞌquiooꞌ ntsjuenꞌ jon. ꞌUꞌ jeꞌ, ¿Aa njonntyichen condui ꞌuꞌ, chichen nquii jon?
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Tꞌa Jesús, itso jon: —Tsoñꞌen nnꞌan na cove ndaatioomin, ngioo na ninꞌcüe nndaꞌhinhanꞌ.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Majoꞌ minꞌcya ro tsꞌan na nninncyaahin ntꞌö, ngioo na tein quiiꞌ tsꞌon juu. Ntsꞌaahanꞌ quiiꞌ tsꞌon juu chaꞌvijon yuu na conduiꞌ tꞌman xtyoꞌ ndaa na tyiꞌjeꞌcanhanꞌ. Naya na matsixuan ja ntsꞌaahanꞌ na tyiꞌjon quintycüii na ngüandoꞌ ñuaanꞌ tsꞌan.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Tꞌa tsanscuꞌñeen, tso juu: —Ta, quitsaꞌ vi nayaꞌñeen, ncyaꞌ ndaatioova chaꞌ tancüjeeꞌ na ninꞌcꞌuantyëchënhanꞌ min tantsichju na ninnquiiꞌchen ndyocüjiꞌhanꞌ.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ndoꞌ itso Jesús nnon juu: —Cjaꞌ, cüanꞌ saꞌ, ndë ncyohoꞌ ntjoohin.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Tꞌa tsanscuꞌñeen ꞌndyo jon: —Ja taꞌnan sꞌa. Joꞌ tso Jesús ꞌndyo juu: —Mayuuꞌ jñꞌoon na tsuꞌ na taꞌnan saꞌ.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ee jndë ꞌon nannon na jndë tomꞌanꞌ yohan, ndoꞌ juu tsꞌan na mꞌaan yo ꞌuꞌ neinhin, chito aa saꞌhin. Jñꞌoon mayuuꞌ na tsuꞌ na nndaꞌ.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Xjen na jndyii tsanscuꞌñeen jñꞌoonvaꞌ, itso juu: —ꞌUꞌ ta, mavaaꞌ tsꞌön na condui ꞌuꞌ tsꞌan na matsininꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja nchu vaa ꞌnan na nndui.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Nque ndochí já nnꞌan samaritanos tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon juu tyoꞌva. Majoꞌ ꞌoꞌ nnꞌan judíos conduehoꞌ na juu tsjoon Jerusalén, joꞌ chuꞌhanꞌ na quitsitꞌmaanꞌ tsꞌan jon.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ndoꞌ tꞌa Jesús ꞌndyo tsanscuꞌñeen, tso jon: —ꞌUꞌ tsanscu, cantyja tsonꞌ jñꞌoon matsjö nnonꞌ na mangüentyja xjen na nnanꞌtꞌmaanꞌ nnꞌan tyëhöꞌ minꞌcya ro yuu jon, chito veꞌ xiaꞌntyi tyoꞌva ndoꞌ min aa Jerusalén.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 ꞌOꞌ nnꞌan Samaria tyiꞌcovaaꞌ nꞌonhoꞌ nchu vaa na conanꞌtꞌmaanꞌhoꞌ. Majoꞌ já nnꞌan judíos conanꞌtꞌmánꞌ Tyoꞌtsꞌon yo na covaaꞌ nꞌö́n. Ee ntyja nján já nnꞌan judíos, joꞌ itsinꞌman jon ñuaan nnꞌan.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Majoꞌ ngüentyja xjen, ndoꞌ nein jndë coventyjahanꞌ, na joo nnꞌan na conanꞌtꞌmaanꞌhan nquii tyëhöꞌ, quintꞌahinhanꞌ na cꞌonhan nacje ꞌnaanꞌ Espíritu ndoꞌ yo na xoncüeeꞌ nꞌonhan. Ee ntꞌue jon nnꞌan na nanꞌxuan na nndaꞌ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Nquii Tyoꞌtsꞌon conduihin Espíritu. Mangꞌe joꞌ nque nnꞌan na ninꞌquinanꞌtꞌmaanꞌhan jon, icanhanꞌ na cꞌonhan nacje ꞌnaanꞌ Espíritu Santo, ndoꞌ mantyi quinanꞌtꞌmaanꞌhan jon yo na manchaꞌchen nꞌonhan.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ndoꞌ juu tsanscuꞌñeen, tꞌa juu, tso juu: —Ja mavaaꞌ ya tsꞌön na mancüjeeꞌ juu Mesías, nquii jon na conduihin Cristo. Ndoꞌ vi na jndë tyjeeꞌ jon, tsoñꞌen jñꞌoonminꞌ ntsinchuꞌ jonhanꞌ ndëë.
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Sintcüeꞌ Jesús jñꞌoon nnon juu: —Maja na matsinën yo ꞌuꞌ ndö, condui ja nquii tsanꞌñeen na matsuꞌ.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Majuu xjenꞌñeen, já nnꞌan na tqueenꞌ jon na quinanꞌjö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, squë́ ntcüꞌë na mꞌaan jon. Vacue tꞌoonꞌ nꞌö́n na tsinin jon yo cüii tsanscu. Majoꞌ min na nndaꞌ, tataꞌxꞌë́ nnon juu nin ꞌnan ntꞌue tsꞌon juu. Min taꞌnan jnduë́ nnon ta Jesús ndu na tsinin jon yo tsanscuvaꞌ.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Juu xjenꞌñeen jntyꞌii tsanscuꞌñeen tsjööꞌ juu, tja ntcüeꞌ juu tsjoonꞌ juu. Tëquitso juu ndëë nnꞌan na mꞌan joꞌ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Ncyohoꞌ na ntsaquijntyꞌiahoꞌ ncüii tsansꞌa na jndë tso jon nnön tsoñꞌen nnon ꞌnan na tyiꞌya na matsꞌa. ¿Aa xeꞌquitsꞌaahanꞌ na conduihin Cristo?
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ndoꞌ joo nanꞌñeen jnduiꞌhan, tyꞌehan naijon na mꞌán yo Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Ndoꞌ vitjachen na ntsquehan, já nnꞌan na tqueenꞌ jon na quitsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, jnduë́ nnon jon: —ꞌUꞌ ta na matsiꞌmanꞌ ndë́, cüa, cüaꞌ.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Majoꞌ tꞌa jon jndyuë, tso jon: —Ja yꞌön ꞌnan na ntcüꞌa na tyiꞌcovaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Yajoꞌ já na tondyë́ jñꞌoon na tso jon, taꞌxꞌë́ nquë́ ndëë ntyjë́, jnduë́: —¿Aa ntsꞌaahanꞌ na jndyoyꞌoon tsꞌan ꞌnan na tcüaꞌ jon?
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Majoꞌ tꞌa Jesús jndyuë́, itso jon: —Xjen na matsꞌa ꞌnan na ntꞌue tsꞌon nquii jon na jñon ja quiiꞌ ntꞌan nnꞌan ndoꞌ na mavancꞌuë tsꞌian na iꞌua jon nnön, juu tsꞌianꞌñeen incyaahanꞌ najndö chaꞌxjen na incyaahanꞌ najndei tsꞌan na icüaꞌ.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Vaa jñꞌoon itsiꞌmanhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na conanꞌneinhoꞌ. Ee conduehoꞌ na nenque chiꞌ vitja ndoꞌ ntyje nnꞌan ꞌnan na coveꞌ. Majoꞌ ja matsjö ndëëhoꞌ, quinanꞌvehoꞌ nquenhoꞌ, ndoꞌ quijntyꞌia ndëëhoꞌ xeꞌjndio na mꞌan nnꞌan na conduihan chaꞌvijon ntjon na jndë tman na ngüantjon tsꞌan joohan cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon. Itsijonhanꞌhin chaꞌvijon ntjon na jndë tueeꞌ xjen na ntyjee tsꞌan.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Ee chaꞌxjen tsꞌan na ityjee ntjon na tueꞌ, vantjon juu na itsꞌaa juu tsꞌian, mantyi juu tsꞌan na itsiꞌman juu ndëë nnꞌan na ntycyaahan ntꞌö Tyoꞌtsꞌon, cotantjon nanꞌñeen na nanꞌxuanhan na tyiꞌquintycüii na cotandoꞌ ñuaanhan. Ndoꞌ na nndaꞌ, juu tsꞌan na itsiꞌman juu jñꞌoonꞌ jon ndëë nnꞌan, itsicüajonhanꞌ na neiinꞌ tsanꞌñeen chaꞌxjen na neiinꞌ juu tsꞌan na vantjon nanꞌñeen na conduihan cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Ndoꞌ na nndaꞌ, itsiꞌmanhanꞌ na mayuuꞌ juu jñꞌoon na condue nnꞌan na ncüii tsꞌan inonꞌ juu, majoꞌ mañoon tsꞌan ityjeehanꞌ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Na majñön ja ꞌoꞌ quiiꞌ tsꞌian njan, itsijonhanꞌ ntyja ꞌnaanhoꞌ chaꞌvijon na cotsaquityjehoꞌ yuu vijon na tajntꞌahoꞌ jndyaaꞌ. Mañoon nnꞌan jntꞌa jndyaaꞌ na ncꞌoon tsꞌian ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon quiiꞌ nꞌon nnꞌan, ndoꞌ ꞌoꞌ jndë tyequeꞌhoꞌ quiiꞌ juu tsꞌianꞌñeen.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ndoꞌ nque nnꞌan samaritanos na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, jndyehan tëntyja nꞌonhan Jesús ngꞌe jñꞌoon ꞌndyo juu tsanscuꞌñeen na sinin jndyoyu juu ndëëhan na itso juu: “Jndë siꞌman jon nnön tsoñꞌen ꞌnan na tyiꞌya na jndë totsꞌa.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nnꞌan Samariaꞌñeen xjen na squehan naijon mꞌaan Jesús, tanhan nnon jon na quintjohin yohan, ndoꞌ ntjohin yo nanꞌñeen chaꞌ ve xuee.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ndoꞌ xjen na tondye nanꞌñeen jñꞌoon na toninncyaa jon, jndyentyichenhan tëntyja nꞌonhan jon.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ndoꞌ tonduehan nnon tsanscuꞌñeen: —Nanein chito veꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na tsuꞌ ndë́, joꞌ na vantyja nꞌö́n. Ee nquë́ntyë́ jndë jndyë́ jñꞌoon ꞌndyo jon. Ndoꞌ neinhin, covaaꞌ nꞌö́n na mayuuꞌ conduihin Cristo na itsinꞌman jon ñuaan nnꞌan tsonnangue.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jndë na tenon joo ve xueeꞌñeen, jnduiꞌ Jesús joꞌ, sá ntcüꞌë́ yohin ndyuaa Galilea.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Ee nquiintyi jon tjiꞌ jndyoyu jon jñꞌoon na tyiꞌnanꞌtꞌmaanꞌ nnꞌan ncüii tsꞌan na incyaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na ninncüii tsjan tuihin yohan.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ndoꞌ juu xjen na squë́ ntcüꞌë́ Galilea yohin, nnꞌan na mꞌan joꞌ nein jndyihan jon, jnanꞌntjooꞌhan jon. Ee juu xjen na tueeꞌ nguee pascua Jerusalén, mantyi tyꞌe nanꞌñeen joꞌ, ee jndë jntyꞌia ndëëhan tsoñꞌen jnꞌaan tꞌman na totsꞌaa jon joꞌ.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jndë joꞌ sꞌá nntꞌá yohin Caná ndyuaa Galilea, naijon scüaquen jon ndaa na sꞌaahanꞌ vinonhanꞌ. Ndoꞌ juu tsjoon Capernaum tomꞌaan ncüii tsꞌan na tꞌman tonduihin ntyja ꞌnaanꞌ gobernado. Juu lu, jnda tsanꞌñeen, mꞌaan juu na viiꞌ juu.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ndoꞌ xjen na jndyii tsanꞌñeen na jndë squë́ ntcüꞌë́ ndyuaa Galilea yo Jesús na jnán ndyuaa Judea, yajoꞌ tja tsanꞌñeen na mꞌán. Tcan juu vi nayaꞌñeen nnon Jesús na cja jon vaaꞌ juu na quitsinꞌman jon lu chjoꞌñeen ee ninꞌcueꞌ juu.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ndoꞌ itso Jesús nnon tsanꞌñeen: —ꞌOꞌ mancüiixjen tyiꞌxeꞌcantyja nꞌonhoꞌ na vaa najndö na condui ja xe na aa tyiꞌjntyꞌia ndëëhoꞌ ncüii nnon ꞌnan na matsꞌa na ndiquindëë na nduihanꞌ na veꞌ ntyja ꞌnaanꞌ naijndei nquii tsꞌan, ꞌnan na ndicüaaꞌ tsꞌon tsꞌan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Tꞌa tsanꞌñeen ꞌndyo Jesús, itso jon: —Nndaꞌ ta, maninñoonꞌ cjaꞌ vꞌa vitjachen na ngueꞌ jnda.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Tso Jesús nnon jon: —Cjaꞌ, ee ntcoꞌ ya ntcüeꞌhanꞌhin. Ndoꞌ juu tsansꞌaꞌñeen, tëntyja tsꞌon jon jñꞌoon na tso Jesús. Tëntcüeꞌ jon vaaꞌ jon.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ndoꞌ viochen xjen na vja ntcüeꞌ jon tsjoonꞌ jon Capernaum, nque mosooꞌ jon saquitjonhin jon. Jnanꞌquindyiihanhin, jnduehan nnon jon: —Jndë vacoꞌ yahanꞌ lu jndaꞌ.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ndoꞌ taxeeꞌ jon ndëë nanꞌñeen yuu xjen tyeꞌ na tëcoꞌ yahanꞌhin. Tꞌa nanꞌñeen, jnduehan: —Vja vi na tenon chjo yajminꞌ jndya tjuenꞌhin.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ndoꞌ juu tye luꞌñeen taaꞌ tsꞌon jon na maninjuu xjenꞌñeen na tso Jesús nnon jon na ntcoꞌ yantcüeꞌhanꞌ lu jnda jon. Ndoꞌ na nndaꞌ, tëntyja tsꞌon jon Jesús, juu jon ndoꞌ mantyi tsoñꞌen nnꞌan vaaꞌ jon.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Joꞌ tsꞌian na jndë ve na sꞌaa Jesús na tueeꞌ jon Galilea na jnan jon Judea, na tyiꞌxeꞌquinduihanꞌ na veꞌ ntyja ꞌnaanꞌ najndei nquii tsꞌan.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.