João 11
San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs ARA
1 Tꞌoon ncüii tsanviiꞌ, tsan na jndyu Lázaro. Mꞌaan jon tsjoon Betania yo María yo xjo jon Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Majuu Maríaꞌñeen xjo Lazaro, iscongio juu nchenꞌ ngꞌee Jesús ndoꞌ tueꞌ juu ngꞌee jon yo soxquen juu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Joꞌ joo nanntcuꞌñeen jnanꞌcüanonhan jñꞌoon na mꞌaan Jesús. Jnduehan: —Nndaꞌ ta, juu tsan na venchjiꞌ jndyiꞌ, mioon jndyi viiꞌ juu.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Xjen na jndyii Jesús jñꞌoonvaꞌ, itso jon ndë́: —Juu tycuvaꞌ chito veꞌ xiaꞌntyi tsꞌian na ntscueeꞌhanꞌhin. Jndaꞌ ndu na nndaꞌ vaa na itjon juu chaꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon nditꞌmaanꞌhin ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Ndoꞌ mantyi chaꞌ ntsitꞌmaanꞌ jon ja na condui ja jnda jon.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Nquii Jesús, venchjii jndyi jon Marta, mantyi tyje juu yo nquii Lázaroꞌñeen.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Majoꞌ xjen na jndyii Jesús na viiꞌ tsanꞌñeen, ntjontyichenhin ve xuee naijon na mꞌaan jon.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ndë joꞌ itso jon ndë́ já nnꞌan na tꞌman jon na quinanꞌjö́n yohin juu tsꞌian na itsꞌaa jon: —Cüa, ncꞌö nntꞌa ndyuaa Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Majoꞌ jnduë́ nnon jon: —ꞌUꞌ ta na matsiꞌmanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ndë́, tyiꞌcovijndye xuee na nque ntyjë nnꞌan judíos na mꞌan joꞌ jnanꞌchonhan na ntueinꞌhan ntjöꞌ ꞌuꞌ, ndoꞌ ¿Aa joꞌ vjaꞌ nndaꞌ?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Sinin Jesús jñꞌoon na itsiꞌmanhanꞌ na tyiꞌcoventyja xjen na nnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin. Itso jon: —Ndyiaaꞌ ndoꞌcüjioonꞌ na nchoꞌve horas na ncüii xuee chaꞌ nndëë ntsꞌaa tsꞌan tsꞌian. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, xe na mandyiꞌ tsꞌan naxuee, jeꞌcacüaaꞌ tsjöꞌ ngꞌee juu.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Majoꞌ xe na aa natsjon mandyiꞌ tsꞌan, ngacüaaꞌhin, ee tyiꞌxuee.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ndoꞌ vi na jndë tso jon na nndaꞌ ndë́, tsontyichen jon: —Juu tsanntyjëëhë Lázaro, itso jon, majoꞌ jö na ntsintcüihin.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Yajoꞌ jnduë́ nnon jon: —Nndaꞌ ta, xe na aa veꞌ itso juu, majndaꞌ na ntcoꞌyahanꞌhin.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ndoꞌ yo juu jñꞌoonvaꞌ na sinin Jesús, siꞌman jon na tsꞌoo Lázaro. Majoꞌ já jnanꞌtiú na tso jon na nndaꞌ na mayuuꞌ na itso tsanꞌñeen.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ndoꞌ tso jndyoyu jon ndë́: —Juu Lázaro, jndë tueꞌ jon.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ndoꞌ ya nchji na tyíꞌcꞌoon ja joꞌ xjen na tueꞌ juu chaꞌ ngantyja nꞌonhoꞌ ja. Cja na mꞌaan jon.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Xjenꞌñeen mꞌaan Tomás. Juu jon ncüii já na nchoꞌve na tꞌman Jesús na quinanꞌjö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon. Conanꞌquijndyuhin Tsanñꞌein. Tso tsanꞌñeen ndë́: —Cüa, ncꞌö yo Jesús chaꞌ na aa nnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin, mantyi jaa ncüjë.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Yajoꞌ sá, squë́ Betania. Ndoꞌ nnꞌan na mꞌan joꞌ jnduehan nnon Jesús na jndë ninque xuee na ndyiiꞌ tsoLázaro quityquiiꞌ tsiꞌtsꞌua.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Juu Betania chaꞌna ndye kilómetros na tycya mꞌaanhanꞌ yo Jerusalén.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ndoꞌ jndye nnꞌan judíos jndë squenon na mꞌaan Marta yo María na conanꞌnjoonꞌhan nanntcuꞌñeen na chjooꞌ nꞌonhan na tueꞌ Lázaro.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ndoꞌ juu Marta, vi na jndë jndyii jon na mavaa xjen ntsquë́ yo Jesús, jnduiꞌ juu na jndyoquitjonhin Jesús yuu jon na mꞌán. Majoꞌ María ntjohin vꞌaa.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ndoꞌ tso Marta nnon Jesús: —Ta, xe na juuhanꞌ aa mꞌanꞌ ntjoohin, jeꞌcueꞌ tyjö.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Majoꞌ min na jndë tueꞌ juu, ntyji ya na minꞌncya ro jñꞌoon na ntcanꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon, ninncyaa jonhanꞌ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Joꞌ tꞌa Jesús, itso jon nnon juu: —Ngüandoꞌ xco tyꞌiuꞌ min na jndë tueꞌ juu.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ndoꞌ tꞌa Marta, itso juu: —Ntyji na ngüandoꞌ xco tyjö juu xuee na matsꞌiañꞌen ya na ntsintcüi Tyoꞌtsꞌon nnꞌan na jndë tjë.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ndoꞌ joꞌ tso Jesús nnon juu: —Ncö condui na vandoꞌ xco tsꞌan vi na jndë tueꞌ juu, ndoꞌ mantyi ntyja njan itsixuan tsꞌan na tyiꞌquintycüii na vandoꞌ ñuaanꞌ juu. Minninchen tsꞌan na vantyja tsꞌon ja, min na cueꞌ juu, mancüiixjen ngüandoꞌ xco juu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ndoꞌ ncüii ncüii tsꞌan na vandoꞌ juu ntyja njan ndoꞌ na vantyja tsꞌon juu ja, tyiꞌjon cueeꞌ xuee ngitsu ñuaanꞌ tsanꞌñeen. ¿Aa vantyja tsonꞌ na nndaꞌ?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ndoꞌ tꞌa juu, itso juu nnon Jesús: —Mayuuꞌ ta, vantyja tsꞌön na condui ꞌuꞌ nquii Mesías jnda Tyoꞌtsꞌon. Maꞌuꞌ na tsixuanꞌ na jndyoꞌ nnon tsonnangue.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ndë joꞌ tja ntcüeꞌ Marta, tëquiꞌman juu tyje juu María. Veꞌ ninmaanꞌ tso juu nnon tsanꞌñeen: —Nquii tahaꞌ na itsiꞌman jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëë, jndë tyjeeꞌ jon ndoꞌ iqueenꞌ jon ꞌuꞌ.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Xjen na jndyii María na nndaꞌ, sityuaaꞌ juu, taquitjonhin Jesús naijon na mꞌán.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ee xjenꞌñeen tyíꞌcotsacꞌë́ quiiꞌ tsjoon yo Jesús. Ninmꞌán yohin naijon na taquitjon Marta já.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ndoꞌ nque nnꞌan judíosꞌñeen na conanꞌnjoonꞌhan María na chjooꞌ tsꞌon juu na tueꞌ Lázaro, na jntyꞌiahan na jnanquintyja juu na sityuaaꞌ juu, jnduiꞌ juu quiiꞌ vꞌaa, tentyja nanꞌñeen toxenꞌ juu. Ee jnanꞌtiuhan na vaquitꞌioo juu nnon tsiꞌtsꞌua.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Vi na jndë na tueeꞌ juu na mꞌán yo Jesús, tëcoꞌxtye juu nnon jon. Itso juu: —ꞌUꞌ ta, xe na juuhanꞌ aa mꞌanꞌ ntjoohin, jeꞌcueꞌ tyjö.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ndoꞌ ya na jndyiaaꞌ Jesús na itꞌioo jndyi María, ndoꞌ mantyi joo nnꞌan judíos na jndyontyjahan toxenꞌ juu, cotyuee nanꞌñeen, yajoꞌ tꞌman jndyi sichjooꞌhanꞌ tsꞌon jon, ata siꞌndaaꞌhanꞌ ntyjii jon.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Taxeeꞌ jon ndëëhan: —¿Yuu nquii jon na tyꞌiuhoꞌhin? Jnduehan nnon jon: —Nndaꞌ ta, quindyoquindyiaꞌ.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ndoꞌ tꞌioo Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Ndoꞌ nque nnꞌan judíosꞌñeen, ya na jntyꞌiahan na nndaꞌ sꞌaa jon, jnduehan ndëë ntyjehan: —Quitquenhoꞌ cüenta na venchjii jndyi jon juu tsꞌooꞌñeen.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Majoꞌ vendye nnanꞌñeen jnduehan: —Tsansꞌavaꞌ na tyincyaa jon na jndyiaaꞌ tsannchjaanꞌ, ¿Aa chi mantyi vaa najndei na conduihin na tyiꞌngueꞌ Lázaro?
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ncüiichen jon siꞌndaaꞌhanꞌ ntyjii Jesús. Sá yohin naijon na vaa tsëꞌtsjöꞌ na jnanꞌya nnꞌan tsiꞌtsꞌua. Tëꞌ ncüii tsjöꞌ ꞌndyohanꞌ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ndoꞌ tso Jesús ndëëhan: —Quenaanꞌhoꞌ tsjöꞌvaꞌ. Majoꞌ juu Marta, xjo tsꞌooꞌñeen, tso jon: —Ta, jndë ticꞌeehin ee neinhin jndë nenque xuee na tueꞌ juu.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ndoꞌ tso Jesús nnon juu: —¿Aa chito jndë tsjö nnonꞌ xe na aa ngantyja tsonꞌ Tyoꞌtsꞌon, ndyiaꞌ nnonꞌ na nditꞌmaanꞌhin?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Joꞌ teꞌndyaaꞌhan juu tsjöꞌ natëꞌ ꞌndyo tsiꞌtsꞌuaꞌñeen. Ndë jndondë jon, sinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon, itso jon: —Ncya ya jndyi ꞌUꞌ tyeꞌ na mandyiꞌ jñꞌoon ꞌndyö.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ee mantyji na ninnquiiꞌchen mandyiꞌ jñꞌoon na matsinën nnonꞌ. Majoꞌ nndaꞌ jñꞌoon tsjö chaꞌ nque nnꞌan na mꞌan xiꞌjndio na mꞌan, ngantyja nꞌonhan na ꞌUꞌ tꞌuaꞌ tsꞌianmin nnön.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ndoꞌ vi na jndë tso jon na nndaꞌ, sue jon jndyeeꞌ jon, itso jon: —ꞌUꞌ Lázaro, quinduiꞌ joꞌ.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen jnduiꞌ tsoLázaro vetyjo ndiaa na tyiꞌntuein ngꞌee juu yo ntꞌö juu, ndiaaꞌñeen jnanꞌcüetyjo nnꞌanhanꞌhin na tantyꞌiuhin. Mantyi tëꞌ nnon juu yo ncüii ndiaa. Itso Jesús ndëë nanꞌñeen: —Quinanꞌquinanꞌhoꞌ ndiaaminꞌhin chaꞌ ya ncja juu.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Ndoꞌ jndye nnꞌan judíosꞌñeen na tyꞌehan yo María, ya na jntyꞌiahan na nndaꞌ sꞌaa Jesús, tëntyja nꞌonhan jon.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Majoꞌ vendye ntyjehan tyenanꞌquindyiihan nnꞌan tmaanꞌ fariseos. Tonduehan na jntyꞌiahan na nndaꞌ sꞌaa Jesús jon.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ndoꞌ nque ntyee na conintque, tatjonhan yo fariseos yo vendye ntyjehan na conduihan nanmꞌannꞌian. Jnduehan ndëë ntyjehan: —¿Nchu vaa nquii ntꞌaha? Ee tsanvaꞌ jndë tijndye tsꞌian itsꞌaa juu na tyiꞌjeꞌquinduihanꞌ na veꞌ yo ntyja ꞌnaanꞌ naijndei nquii tsꞌan.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Xe na aa veꞌto nꞌndyëë na quitsꞌaachen jon na nndaꞌ, ya joꞌ tsoñꞌen nnꞌan ngantyja nꞌonhanhin. Ndoꞌ na nndaꞌ, joo nnꞌan romanos nnanꞌtyuiiꞌhan vatsꞌon njan jaa nnꞌan judíos yo ninvaa ntꞌö tsjöönhön.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Cüii joo nanꞌñeen jndyu jon Caifás. Juu chuꞌñeen juu jon conintquehin ndëë ntyee cüenta jaa nnꞌan judíos. Itso jon ndëë ntyjehin nanꞌñeen: —ꞌOꞌ minꞌchjo tyiꞌjndaꞌ nquenhoꞌ.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Min tyiꞌquitjiꞌhoꞌ cüenta na yantyichen na cueꞌ ncüii tsansꞌa ntyja ꞌnaan tsoñꞌen joo nnꞌan ndyuaa na nanꞌxuan jaa, chaꞌ nquii ta tsanmꞌaantsꞌian tꞌman tyiꞌntscüje jon tsoñꞌen jaa.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Majoꞌ chito na tso jon jñꞌoonꞌñeen ngꞌe na ivaaꞌ tsꞌon nquii jon. Nndaꞌ tso jon ngꞌe juu chuꞌñeen conduihin tyee na conintque ndëë jaa nnꞌan judíos. Joꞌ na tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na tyuaaꞌchen sinin jon ꞌnan na xejnda ngüentyja na nguaahanꞌ na nnanꞌcueeꞌ nnꞌan Jesús. Nguaa na nndaꞌ chaꞌ nquii tsanmꞌaantsꞌian tꞌman, tyiꞌntscüje jon nque ntyjehan nnꞌan na mꞌanhin juu ndyuaaꞌñeen.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ndoꞌ chito xiaꞌntyi ntyja ꞌnaan nque nnꞌan judíos na ngueꞌ Jesús. Mantyi ngueꞌ jon ntyja ꞌnaan tsoñꞌen nnꞌan na minꞌcya ro joo na mꞌanhan na tꞌman qui nꞌonhan jon, ntsitjon Tyoꞌtsꞌon nanꞌñeen ntyja ꞌnaanꞌ jon.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ngꞌe na nndaꞌ tso Caifás, majuuntyi xeeꞌñeen jntꞌa nnꞌan judíosꞌñeen jñꞌoon na nnanꞌcueeꞌhan juu Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ngꞌe joꞌ, tavi tondyiꞌ tyincyo Jesús quiiꞌ ntꞌan nnꞌan judíos. Joꞌ jntꞌuí ndyuaa Judea yohin, sá ncüii tsjoon chjo na jndyu Efraín. Juu tsjoonꞌñeen ndyo mꞌaanhanꞌ ndyuaa naijon na tyiꞌjndye nnꞌan mꞌan. Joꞌ tomꞌán yohin cüanntyi ro xuee.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Xjenꞌñeen vavindyo na ngueeꞌ nguee pascua na jaa nnꞌan judíos conanꞌcüjë quinman na conanꞌtꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon. Vitjachen na ngueeꞌ juu ngueeꞌñeen, jndye nanꞌñeen jnduiꞌhan njoonhan, tyꞌehan Jerusalén chaꞌ ndëë nnanꞌquindëhan tsoñꞌen na ican jñꞌoon na tquen Moisés, na ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ ntquenhanꞌhin na jiꞌua conduihan tonnon Tyoꞌtsꞌon.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Joo nanꞌñeen tojntꞌuehan Jesús. Ndoꞌ viochen xjen na tomꞌanhan vatsꞌon tꞌman, tonduehan ndëë ntyjehan: —¿Nchu vaa mꞌaanꞌ nꞌonhoꞌ, aa ntsꞌaahanꞌ na tyiꞌxeꞌquindyo jon nguee?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ndoꞌ joo ntyee na conintque ndëë jaa nnꞌan judíos yo ninꞌnnꞌan tmaanꞌ fariseos, tquenhan jñꞌoon naijndeiꞌhanꞌ. Jnduehan minꞌcya ro tsꞌan na aa ntyjii yujon mꞌaan Jesús, quitsiquindyii tsanꞌñeenhan, chaꞌ nndëë ncueeꞌ ndueehan jon.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.