Apocalipse 7
San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs NTLH
1 Juu Quitsman Chjo, vi na jndë tenon na tyjee jon yon joo naijon na tëꞌtyen juu tsonꞌñeen, yajoꞌ jntyꞌia nenque tontyja tsonnangue, joꞌ minꞌntyjeeꞌ nenque ángeles. Cotëꞌhan joo nenque jndye chaꞌ tyiꞌngioohanꞌ nnon tsonnangue, min nnon ndaandue min nacjo nꞌoon.
1 Depois disso vi nos quatro cantos do mundo quatro anjos em pé. Eles estavam segurando os quatro ventos da terra a fim de que nenhum vento soprasse sobre ela, nem sobre o mar, nem sobre nenhuma árvore.
2 Joohan jndë tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na vaa najndëhan na quintꞌahan natëꞌ tsonnangue yo ndaandue. Ndoꞌ mantyi jntyꞌia ncüiichen ángel na jnan jon tontyja na quinduiꞌ ndoꞌcüjioonꞌ. Tava jon na mꞌan nenque ángelꞌñeen, yꞌoon jon sello ꞌnaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na vandoꞌ. Jndei sixuaa jon ndëë joo nenque ángelꞌñeen.
2 Então vi outro anjo, que subia do lado leste e que tinha na mão o sinete do Deus vivo. Ele gritou com voz bem forte para os quatro anjos que tinham recebido o poder de fazer estragos na terra e no mar.
3 Tso jon ndëëhan: —Tyiꞌntꞌahoꞌ natëꞌ juu tsonnangue, min ndaandue min nꞌoon, ata na jndë tꞌiö́n sello ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ndöꞌquita joo nnꞌan cüentaaꞌ jon na cotyeꞌntjonhan nnon jon.
3 O anjo disse: — Não façam estragos na terra, nem no mar, nem nas árvores, até que marquemos com o sinete a testa dos
4 Ndoꞌ jndyi nchu xjen jndye nnꞌan na tꞌionhan sello ndöꞌquita. Nanꞌñeen tueeꞌ ncüii ciento min vantjoꞌ vennꞌan vantjoꞌ nenque minhan quiiꞌ ntꞌan na nchoꞌve tmaanꞌ nnꞌan Israel.
4 Aí me foi dito o número dos que foram marcados: eram cento e quarenta e quatro mil. Eles pertenciam a todas as tribos do povo de Israel, doze mil de cada tribo: de Judá, Rúben, Gade, Aser, Naftali, Manassés, Simeão, Levi, Issacar, Zebulom, José e Benjamim.
5 Nchoꞌve min nnꞌan tsjan Judá tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Rubén tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Gad tꞌionhan sello.
5 — ausente —
6 Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Aser tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Neftalí tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Manasés tꞌionhan sello.
6 — ausente —
7 Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Simeón tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Leví tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Isacar tꞌionhan sello.
7 — ausente —
8 Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan Zabulón tꞌionhan sello. Ndoꞌ nchoꞌve min nnꞌan tsjan José tꞌionhan sello. Mantyi yo ninꞌtsjan Benjamín tꞌionhan sello nchoꞌve minhan.
8 — ausente —
9 Vi jndë na tenon nanꞌminꞌ, jntyꞌia ncüii tmaanꞌ nnꞌan na jndye jndyi na tanin tsꞌan na nndëë ntsꞌaa cüentahan. Ñꞌen nanꞌñeen na jnanhan ncüii ncüii tsonnangue, ncüii ncüii tsjan nnꞌan yo ncüii cüii nnon jñꞌoon na conanein nnꞌan. Minntyjeeꞌhan tonnon juu silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ naijon na mꞌaan Tyoꞌtsꞌon yo nquii Quitsman Chjo. Cüehan ndiaa quichiꞌ na toncohanꞌ, ndoꞌ ndueehan tooꞌ njon ntsqui tëncyꞌa.
9 Depois disso olhei e vi uma multidão tão grande, que ninguém podia contar. Eram de todas as nações, tribos , raças e línguas. Estavam de pé diante do trono e do Cordeiro, vestidos de roupas brancas, e tinham folhas de palmeira nas mãos.
10 Jndei jnanꞌxuaahan, jnduehan:
10 E gritavam bem alto: — Do nosso Deus, que está sentado no trono, e do Cordeiro vem a nossa salvação.
11 — ausente —
11 Todos os anjos estavam de pé em volta do trono, dos líderes e dos quatro seres vivos. Então eles se jogaram diante do trono, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
12 Ndöꞌ ro jñꞌoon na jnduehan.
12 dizendo: —
13 Ndoꞌ ncüii nque na conintqueꞌhin, taxeeꞌ jon nnön, tso jon: —Joo nanminꞌ na cüehan ndiaa tonco na quichiꞌhanꞌ, ¿Nin nnꞌanhin, ndoꞌ yuu jon jnanhan?
13 Um dos líderes me perguntou: — Quem são estes que estão vestidos de branco? De onde foi que vieram?
14 Joꞌ tꞌa, tsjö nnon jon: —Aa ja tyiꞌquintji ta, ꞌuꞌ nchjiꞌ. Ndoꞌ tso jon nnön: —Nanminꞌ nnꞌan na jnꞌman na jnduiꞌhan quityquiiꞌ juu naviꞌ na tꞌmanntyichenhanꞌ. Ngꞌe na vantyja nꞌonhan nquii Quitsman Chjo, joꞌ na jndë sintjuꞌ jonhan yo neoonꞌ jon. Mangꞌe joꞌ na cüehan ndiaa quichiꞌ na ntjuꞌhanꞌ.
14 — Eu não sei. O senhor sabe! — respondi. Então ele me disse: — Estes são os que atravessaram sãos e salvos a grande perseguição. São as pessoas que lavaram as suas roupas no sangue do Cordeiro, e elas ficaram brancas.
15 Mangꞌe joꞌ mꞌanhan na tonnon juu silla maninꞌ tsꞌiaanꞌñeen na vequityen nquii Tyoꞌtsꞌon, naxuee ndoꞌ natsjon cotyeꞌntjonhan nnon jon, tyquiiꞌ vatsꞌon na mꞌaan jon, ndoꞌ nquii jon na vequityen juu sillaꞌñeen, ninnquiiꞌchen mꞌaan jon yohan na ivantyjeeꞌ jonhan.
15 É por isso que essas pessoas estão de pé diante do trono de Deus e o servem de dia e de noite no seu templo. E aquele que está sentado no trono as protegerá com a sua presença.
16 Ndoꞌ joo nanꞌñeen tavijon jnda na ncꞌon nndaꞌhan na ninꞌjndoꞌhan oo na ninꞌcüehan ndaa, min tyiꞌxeꞌquindyiaaꞌ ndoꞌcüjioonꞌ nacjohan, min na ntscohanꞌhin.
16 Elas nunca mais terão fome nem sede. Nem o sol nem qualquer outro calor forte as castigará.
17 Ee nquii Quitsman Chjo na mꞌaan jon tonnon juu silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ, ngüantyjeeꞌ jonhan chaꞌxjen ivantyjeeꞌ tsꞌan quinman, ngachu jon joohan naijon na mꞌaan tënnon ndaa na nninncyaahanꞌ na cotaꞌndoꞌhan, ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon nngueꞌ jon ndaa ndëëhan.
17 Pois o Cordeiro, que está no meio do trono, será o pastor dessas pessoas e as guiará para as fontes das águas da vida. E Deus enxugará todas as lágrimas dos olhos delas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.