2 Coríntios 7
Watum ro Tuhan Bosi ro Tna (AYZ) vs NVT
1 Raa wamu, ro amu mbewok ksoh; tii Allah ysi bo weto kʼanu oh. Yawe Ait yfi anu Bja ranu. Feto to nisoh nhaf, srau wanu kaket. Bo knik-knak ro mno anu netsu wanu mkair to, beak fari. Bo ro mkair sor ro anu nno to, nitsre makus oh! Nisoh netsu wanu ye, nhaf wanu ye. Anu beta waa Allah. Feto to, nisoh nisoh anu re nhau nno bo wAit yoyo sai.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Noo nhaf wanu nee kʼamu mbewok. ⌞Raa taro mawe amu fo raabis ro Tuhan fee. Nri ana ma.⌟ Ana mamus amu, mawe amu nno bo ro mkair. Mawe amu saso pitis sai tibyo besruf raa sai mefo. Menohe mfe. Amu nhaf mato wamu moof toni sai, amu sikowah tna besruf raa fee. Amu ja sioh raa aro fee.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Tkyas bo refo besus kʼanu fee. Amu mbewok ksoh anu toni. Mam wore wo amu nhau mam tabam refo fares to, amu nnaut anu yoyo. Soh fyi-fya sai to, kbe amu njat su nsya anu ye tu oh.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Thar tawe anu ro nhau mam kota ro Korintus to, kbe nhau nno bo ro moof sai. Tna jõ bibi anu. Tkyas bo reto kʼraa roto ye. Bo mkair mawat mama mai kʼamu mbewok mam befo fares. Menohe tari he anu ne nno bo ro moof tna jõ trok simaut mase toni.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Woyõ-woya sai amu mbewok nmo to, amu fri bo ro mkair. Ati ro amu twok mam provinsi ro Makedonia to, kair mai kʼamu mbewok ye: Raa hafrah bo ro amu nkyas. Tna amu nnaut yyi tna waa ye.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Allah tait Raa ja yisoh raa ro mnaut yyi tna sraujin. Yno re ana mnaut yyi u fee, tna sraujin u fee. Ait yno feto kʼamu mbewok ye: Yno re Titus frok mam provinsi ro Makedonia refo. Allah yno re amu nhaf wamu tnok oh meto.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Amu ne sraujin u fee. Amu simaut mase nmat Titus u. Ait ybam kota ranu ro Korintus yama. Tna bo ro ait yama ykyas to, mno amu simaut mase toni: Yawe anu ksoh jõ tama to kʼanu u. Yawe anu sraujin. Yawe ⌞anu nri bo ro tii jõ tkyas kʼanu. Nri tna nashana. Tna mfo refo anu nhar nwe bo ro tii anu nno reto to, mkair toni.⌟ Jõ simaut mase toni tari he anu nfot bo ro tii tawe reto tna nno. Titus yawe anu ne nros tis kʼjõ. Bo reto mno Titus ye simaut u tna mno re jõ sraujin u fee ye.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Tii tkom aam tna bhah anu. Tna anu nmat aam reto nrok sraujin. Reto mno re jõ sraujin ye. Menohe anu sraujin tibyo fee. Bo ro tawe kʼanu to, mafer rau to moof sai. Mfo refo anu sraujin u fee ye. Tna jõ aro bo sraujin anu u fee ye.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Jõ hawe bo tno re anu sraujin. Menohe bo mafer rau to, anu nwe nashana to. Bo ro tkom to, mno anu sraujin wia. Tna Allah yno re tis rau to, anu sraujin ranu reto misti bo ro mkair aro fee.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Ti aro raa sraujin bo ro mkair ana mno. Sraujin tibyo masahana tna mkai riof. Raa mrok takoh srau feto to moof. Allah yno tis rau to mafer moof: Raa mkai riof. Raa ro Allah wAit soh sraujin to, ja me mari bo ro Allah yawe. Tibyo mafer rau to, Allah yno ana mhaf, srau to me moof u. Menohe raa taro mrok takoh srau fee. Mamo mo kʼAllah ye fee. Tibyo ana sraujin kait mamo snok mhai si. Raa sraujin kait mfi feto to mkair. Raa ro tabam refo fo, ja ana sraujin feto.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 ⌞Tiwya raa wanu sait yno safo. Tna anu nastako ait fee. Menohe anu sayõ rof safo reto. Anu noo safo mana nmit kʼait fee ye. Anu nesait nno bo mkair oh meto. Menohe tiwya jõ bhah anu tna anu nri bo ro tawe.⌟ Sraujin mfi feto to moof. Allah yno re mafer ro moof frok: Anu nashana bo ro mkair tii anu nno. Au oh mi anu nsen noo safo mana nmit kʼait oh. Reto moof. Mfo refo anu ksoh toni nno bo moof. Tna re raa mhar mawe jemaat ranu reto me mno bo ro moof sai. Jõ tari bo beta ro anu nno weto to, tna thar tawe anu nri bo ro jõ tkom mam aam ro tii tkom tee kʼanu reto.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Tii tkom aam reto fyi? Tkom tawe bhah ait ro yisti safo reto fee. Tna tkom tkyas raa ro ait yno reto sai ye fee. Tii tkom aam reto afo re anu nesait nrok nhar nhaf wanu. Nhar nwe anu noo nhaf wanu nee kʼamu. Allah ksoh yawe anu nhaf sau su nsya amu mbewok.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Mfo refo amu nhar bo anu ne ksoh amu mbewok tna ne nri bo ro amu nwe. Tibyo amu mbewok ne sraujin u fee. Titus ymat anu mam kota ro Korintus tna hah yama. Tna ait simaut ye. Tna amu ksoh toni nmat he ait simaut toni. Anu nno ait yhaf rait me simaut u.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Tii Titus yama yo kʼanu mam Korintus fefares to, Jõ tkyas anu kʼait. Tkyas bo ro moof. Tna ait yama yo kʼanu to, ymat yawe bo ro jõ tawe reto mabo oh meto. (Mnan anya msya bombra beta ro ja jõ tkyas kʼanu oh. Ja jõ tkyas bo ro mabo sai.) Tis rau bo ro tii tkyas kʼait to, yesait ymat yawe mabo. Tibyo jõ hrenaut fee.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Mam ati ro Titus yama yo kʼanu reto to, anu nitrah nhaf wanu tna nri bo ro ait ykyas. Ait ynaut yawe anu waa tna hartu ait. Tibyo ait ksoh anu toni ye.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Mfo refo thar tawe anu ksoh nno bo ro moof. Tibyo jõ simaut mase.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.