Lucas 8
EUANGELION UNNI TA JESU-ÚBA CHRIST-KO-BA UPATOARA LUKA-UMBA (AWK) vs NVI
1 ĠATUN yakita yukita uwa noa yantin toa purrai toa kokerá, wiyelliela ġatun túġunbilliela totóġ pitálmullikanne bathileia koba Eloi koba: ġatun bara dodeka ta ġikouġ katoa ba.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ġatun bara nukuġ taraikan, turon umatoara marai yarakai tabiruġ ġatun munni kabiruġ, Mari yitirra ġiakai Magdalakálin, bounnoun kinbiruġ paipéa diabol hepta ta,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ġatun Ioanna porikunbai Kutha-úmba, Herod-úmba umullikan, ġatun Thuhanna, ġatun taraikan kauwȧl, gala bara ġukulla bon untakȧl tullokan ba biruġ barun kai.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Ġatun uwittillin bara ba ku̇ri kauwȧl-kauwȧl, ġatun uwa ġikouġ kinko, yantin tabiruġ kokerá biruġ, wiya noa unni parabol:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 Upillikan noa uwa yeai ko upulliko ġikoúmba ko; ġatun upulliela noa ba, winta porkulléu̇n kaiyinkon ta yapuġ ka; ġatun waita-wa barán, ġatun tibbinto takulla moroko tinto.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ġatun winta porkulléu̇n tunuġ ka; ġatun poaikulléu̇n ba wokka lag tetti ġaiya kakulla, koito ba bato korien ta.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ġatun winta porkulléu̇n tulkirri-tulkirrá; ġatun poaikulléu̇n tulkirri-tulkirri matti, ġatun murruġkama.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ġatun tarai ta pórkulléu̇n purrai murrárȧġ purrai ta, ġatun poaikulléuu̇n wokka lag, ġatun yeai kurria hekaton ta. Ġatun noa ba wiya unni tara, kaaipulléu̇n ġaiya noa, Niuwoa ba ġurréuġ kan kȧtan ġurrulliko ġurrunbunbilla bon.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ġatun wirrobulli-kan-to ġikoúmba ko wiya bon, wiyelliela, Minariġ ke unni parabol?
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ġatun noa wiya, ġutan ġurrulliko nurun pirriral bathileia koba Eloi-úmba; wonto barun tarai ta parabol la; natan bara keawai bara na pa, ġatun ġurran bara keawai bara ġimilli pa.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Ġiakai ta unni parabol: Yeai ta wiyellikanne ta Eloi koba.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Bara kaiyinkon taba yapuġ kaba ġurrullikan bara; uwa ġaiya noa diabol,ġatun mankulla wiyellikanne barun ba minki kabiruġ búlbúl labiruġ, ġurréa-kún koa bara ġatun moron koa bara katéa-ku̇n.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Bara tunuġ kaba ġurra bara ba wiyellikanne pitálkan to; ġatun unni tara wirra korien kȧtan, kota bara waréa ba, ġatun yakita numullikanne ta waraka ġaiya bara.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ġatun unnoa tara pórkulléu̇n tulkirri-tulkirrá, bara ba ġurra, waita uwa ġaiya, ġatun murruġkanna umullikannéto ġatun porollo ġatun pirunto moron koba, ġatun yeai kurri korien murrȧrȧġ kakilliko.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Wonto ba unnoa murrȧraġ kaba purrai taba, bara ba ġurra wiyellikanne, tuloakan ġatun murrȧrȧġkan búlbúlkan, tuman bara, ġatun yeai kurrin murroi to.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Keawai kúriko wirroġbanu̇n kalbuġ, wutinu̇n ġaiya tenti ko, ġa wutinu̇n bara ka pinkilliġélla; wonto ba wupinu̇n kaibuġġél la, na-uwil koa bara uwollita ba ko kaibuġ.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Kulla yantin ta ġetti biruġ ġurranu̇n wal kakilliko; ġatun yantin ta yuropatoara biruġ ġurranu̇n wal kakilliko, ġatun paipinu̇n wal.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Yakoai nura ġurrulla; kulla ġikouġ kinba ġunu̇n wal ġikouġ kin; ġatun keawai noa ka korien, mantillinu̇n wal bon ġikouġ kinbiruġ unnoa ta paipitoara ġikouġ kinba.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Ġatun tunkán ġikouġ kinko ġatun bara kóti ta ġikoúmba uwa, ġatun keawai bara wa pa ġikouġ kinko konarrin, kulla kauwȧl waitawollan.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Wintako bon wiya ġiakai, Garokillin bara warrai taba ġikoúmba tunkán ġatun kóti ta, na-uwil koa bara ġirouġ.
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ġatun noa wiyayelléu̇n barun, wiyelliela, Unni tara tia kȧtan emmoúmba tunkán ġatun kóti ta, ġurrullikan wiyellikanne Eloi koba ġatun umullikan.
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Ġatun yakita tarai ta purreȧġ ka, uwa noa murrinauwai ta ko ġikouġ katoa wirrobullikan toa ġikoúmba; ġatun noa barun wiya, Waita ġéen waiġa-uwil kaiyin kolaġ wara kolaġ. Ġatun bara tolka mureuġ kolaġ.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Wonto ba bara uwolliela, pirrikéa noa kóġóġ; ġatun wibbi kauwȧl kakulla wara ka; ġatun bara warapál, ġatun kinta kakilliela.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Ġatun bara uwa ġikouġ kin, bouġbuġġa ġaiya bon, wiyellielia, Piriwȧl, piriwȧl, tetti kolaġ ġéen! Bouġkulléu̇n ġaiya noa, ġatun wiya noa wibbi, ġatun tulkun wombul koba; ġatun korun kakulla, ġatun yuraġ ġaiya kakulla.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Ġatun noa wiya barun, Wonnuġ-ke nurun kotellita? Ġatun bara kinta kakulla, kotelliela, wiyalan taraikan-taraikan, Wontakan unni ku̇ri! kulla noa wiyan wibbi ġatun bato, ġatun ġurra ġaiya bon.
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Ġatun bara uwa purrai tako Gadarén tako, kaiyin taba Galilaia kaba.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Ġatun noa ba yankulléu̇n purrai tako, nuġgurrawa bon wakállo ku̇riko kokerá biruġ ko, diabolkan noa katalla yuraki, ġatun keawai noa upillipa kirrikin to, keawai noa kȧtan kokerá, nikki ka noa kakulla.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Nakulla noa ba Iéthunuġ, kaaibulléu̇n ġaiya noa, ġatun puntimulléu̇n ġikouġ kin mikan ta, ġatun wokka wiyelléu̇n wiyelliela, Minnuġ banu̇n ke bi tia, Iéthu, Yinal ta Eloi koba wokka kaba koba? Yanoa bi tia piralmai yikora.
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 (Kulla noa wiya marai yarakaikan paikulliko kúri kabiruġ. Kulla bon mankulla murrin-murrin; ġatun wirria bon tibon ko; ġatun noa tiirbuġġa tibon, ġatun yuaipéa bon diabollo koruġ kolaġ).
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ġatun Iéthuko noa wiya bon, wiyelliela, Wonnén bi yitirra? Gatun noa wiya, Léjun baġ; kulla kauwȧl-kauwȧl diabol uwa murrariġ ġikouġ kinko minki kako.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ġatun bara bon wiya, Yanoa, wiya yikora ġearun bi pirriko kolaġ kakilliko.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ġatun kakulla untakȧl wirrul takilliela bulkȧra ba ko; ġatun bara wiya bon pulóġkulliko barun minki kako porȧk kako. Ġatun noa wamunbéa barun.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Uwa ġaiya bara waita diabol minki tabiruġ ku̇ri kabiruġ, ġatun pulógkulléu̇n porȧk ka koiro ka; ġatun wirrul murra barán karakai pirriko koba wara kako, kurrin to ġaiya bara.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Nakulla bara ba tamunbéa unnoa tara umatoara, murra ġaiya bara, ġatun waita uwa kokerá kolaġ, ġatun ġoruġ kolaġ; wiya ġaiya ġaloa.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Uwa ġaiya bara nakilliko umatoara ko; ġatun uwa Iéthu kin, ġatun nakulla bara bon unnoa ku̇ri, paipitoara biruġ bara waita uwa, yellawolliela Iéthu ka ta tinna ka, kirrikinkan ġatun tuloa ġurrullikan; ġatun kinta bara kakulla.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Yantinto nakulla unnoa wiya barun, yanti bon ba turon uma diabolkan kauwȧlkan.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ġatun yantinto konaró purrai tako Gadarén tako wiya gaiya bon waita uwolliko barun kinbiruġ; kulla bara kintakan kauwȧl kakulla. Ġatun noa uwa murrinauwai tako, ġatun wulluġbo kakulla.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ġatun unnoa ku̇ri kabiruġ diabol bara waita uwa, wiya bon ka-uwil koa noa ġikouġ katoa: wonto noa Iéthuko yuka bon waita, wiyelliela,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Willuġbo bi wolla ġirouġ ka tako kokerá ko, ġatun gurrabunbilliko unnoa tara uma noa ba Eloito ġirouġ. Ġatun noa waita uwa, ġatun wiya yantin toa kokeroa, yanti Iéthuko noa uma bon.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Ġatun yakita kakulla, willuġbo noa ba Iéthu kakulla, pitȧl tara kakilliela ku̇ri, kulla bara bon mittilliela yantinto.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ġatun yakita uwa wakȧl ku̇ri tanan,ġiakai yitirra Yaeiro, wiyellikan noa thunagóg kako; ġatun noa puntimulléu̇n Iéthu kin tinna ka, ġatun wiya uwolliko ġikouġ kinko kokerá ko;
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Kulla bon wakȧl yinálkun kakulla, dodeka wunȧl ta bounnoun ba, ġatun bountoa pirrikilliela tetti kakilliela. Gatun uwa ġaiya noa, ku̇riko bon murruġkama.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ġatun wakál nukuġ, kumarakan dodeka wunȧl ta bounnoun ba, ġukilléu̇n bountoa kirun tullokan bounnoúnba karákȧl ko, keawai bara bounnoun turon uma pa,
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Uwa bountoa bulka kako, ġatun numa pita ġikoúmba kirrikin: ġatun tanoa-kȧl-bo kumara ġaiya kakulla korun.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Ġatun noa Iéthuko wiya ġaiya, Ġanto tia numa? Yantinto wiya keawai, wiya ġaiya noa Peterko ġatun bara ġikouġ katoa, Piriwȧl, konaro bin murruġkama ġatun waita wa, ġatun bi wiyan, Ġanto tia numa?
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ġatun noa Iéthuko wiya, Wakȧllo ta tia numa: kulla baġ ġurran waita ka ba kaiyu emmouġ kinbiruġ.
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ġatun bountoa ba nukuġko nakulla yuropa korien bountoa, uwa bountoa pulul-pulul, ġatun puntimulléu̇n ġikouġ kin mikan ta, wiya bon bountoa mikan ta yantin ta ku̇ri ka, minariġ tin bountoa numa bon, ġatun tanoa-kȧl-bo bountoa kakulla turon.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ġatun noa bounnoun wiya, Yinálkun, kauwa bi pitȧl; ġurrullito ġiroúmba-ko turon bin uma; yuriġ waita pitȧl kakilliko.
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ġatun wiyelliela noa ba, tanan uwa wakállo wiyellikan ta biruġ kokerá biruġ, wiyelliela bon, Ġiroúmba yinálkun tetti kakulla; yanoa, Piriwȧl pirriralmai yikora bon.
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Wonto noa ba Iéthuko ġurra, wiyayelléu̇n noa bon wiyelliela, Kinta kora bi; ġurrulla wal bi, ġatun turon ġaiya wal bountoa kȧnu̇n.
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Ġatun noa ba uwa kokerá ko ba murriraġ, keawai noa tarai kan wommumbi pa ġikouġ kin, wonto ba Peternuġ ġatun Yakobonuġ, ġatun Ioannenuġ, ġatun biyuġbai ġatun tunkán murrakin koba.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ġatun yantin tuġkilléu̇n ġatun minki kakulla bounnoun kai: wonto noa ba wiya, Tuġki yikora; keawaran bountoa tetti korien, wonto ba ġarabo kakillin.
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Ġatun bara bon béelma, nakilliela tetti bountoa kakulla.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Ġatun noa kirun barun yipa warai tako, ġatun noa mankulla bounnoun muttȧrrin, ġatun wiya, Murrakin, bouġkullia.
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Ġatun bounnoun ba marai katéakan, ġatun bountoa bouġkulléu̇n tanoa-kȧl-bo: ġatun noa wiya bounnoun takilliko.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ġatun kintakan biyuġbai ġatun tunkán bounnoun ba: wonto noa ba wiya barun, yanoa wiya yikora taraikan ku̇ri unni umatoara.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.