Lucas 14
EUANGELION UNNI TA JESU-ÚBA CHRIST-KO-BA UPATOARA LUKA-UMBA (AWK) vs BKJ
1 ĠATUN yakita kakulla, uwa noa ba murrariġ kokerȧ piriwȧl koba ka Parithaioi koba takilliko nulai ko purreȧġ ka thabbat ka, tumiméa ġaiya bon bara.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ġatun, a! ġaroka ba kakulla wakȧl ku̇ri kokoin-kan warakaġ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ġatun Iéthuko noa wiyayelléu̇n wiya barun nomikoinuġ ġatun Parithaioinuġ, wiyelliela, Wiya, murrȧrȧġ turon umulliko purreȧġ ka thabbat ka?
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ġatun bara tullama pulli. Ġatun noa bon turon uma, ġatun wamunbéa bon;
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ġatun wiyayelléu̇n noa barun, wiyelliela, Ġanto nurun kinbiruġ-ko puntimanu̇n buttikaġ ba athino ba ġa boo ba nuru̇nba kirai ta, ġatun keawai ġaiya bon manu̇n wokka laġ purreȧġ ka thabbat ka?
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ġatun keawai bara bon wiyayelli pa unni tara.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ġatun noa wiya wakȧl parabol barun ġala ko wiyatora ko, nakulla noa ba ġiriméa bara murrȧrȧġ waiyakan; wiyelliela barun,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 Wiyȧnu̇n bin ba taraito ku̇riko uwa-uwil koa bi mankilli kolaġ nukuġ kolaġ, yellawa yikora wokka waiyakanto, mirka ta tarai ku̇ri piriwȧl wlyatoara ta;
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ġatun noa ninwoa wiya biloa ġatun ġikouġ tanan uwolliko ġatun wiyelliko bin, Ġuwa bon ġali ko; ġatun ġintoa koiyun bi ba kȧnu̇n waita uwȧnu̇n waiyakan kolaġ bará ka bo.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Wonto ba bin wiyȧnu̇n ba, yuriġ bi yellawolli ta ka barȧ kako waiyakan kako; ġatun uwȧnu̇n noa ba wiya biloa ba wiyȧnu̇n biloa, Kóti, yuriġ wokka laġ uwolla: yakita ġaiya pitȧlmȧnu̇n bin mikan ta barun kin tanu̇n ba kunto ġirouġ katoa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ġan umullinu̇n ninwoa bo wokka kako, umȧnu̇n wal bon bará kako; ġatun ninwoa umullinu̇n niuwoa ba bará kako, umullinu̇n wal wokka kako.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Wiya ġaiya noa ġala wiya bon noa ba, Ġunu̇n bi ba takilliko búlwára ka ġa yaréa ka, wiya yikora bi ġirou̇mba kóti, ġa kótita, ġa porrólkan; wiyéa kȧnu̇n bin ba bara, ġatun ġupaiyéa kȧnu̇n bin yaruġ ka.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Wonto bi ba umȧnu̇n takilliko, wiyella barun mirrȧl-mirrȧlkan, ġatun munni-munni-kan, ġatun wiir-wiirkan, ġatun munminkan:
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ġatun bin pitȧlmanu̇n; kulla bara keawai ġupaiye korien yaruġ ka; kulla bin ġupaiyéa kȧnu̇n yaruġ ka, yakita ba moron kȧnu̇n murrȧrȧġ-tai tetti-tetti kabiruġ.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ġatun wakȧl barun kinbiruġ yellawa ġikouġ kin takilliela,ġurra noa ba unni tara, wiya bon noa, Pitȧlmatoara noa tanu̇n wal kunto piriwȧl lako Eloi koba ka.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Wiya ġaiya noa bon, Taraito ku̇riko wupéa kauwȧl takilliko yaréa ka, ġatun wiya barun kauwȧl-kauwȧl kuri:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ġatun yarea ka yuka noa bon ġikoúmba mankillikan, wiyelliko barun wiyatoara ko, Tanan; kulla yantin unnuġ tara wupea yakita.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ġatun bara yantin wiyellan wakȧl-wakȧl ġakoiyellan. Kurri-kurrito wakȧllo wiya ġikouġ, Ġukilléu̇n baġ winta purrai, ġatun waita wal baġ uwȧnu̇n nakilliko ġala ko; wiyan biloa wamunbilliko tia.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ġatun taraito wiyȧ, Ġukilléu̇n baġ pente tumba boo buttikaġ, ġatun baġ waita uwan numulliko barun; wiyan biloa wamunbilliko tia.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ġatun taraito wiyá, Mankulla baġ nukuġ emmoúmba, yaki tin keawai baġ uwa korien.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Uwa ġaiya noa unni mankillikan, ġatun wiya bon piriwȧl ġikoúmba unni tara. Wiya bon ġaiya noa kokeratinto bukka-kanto ġikou̇mba mankillikan, Yuriġ wolla kurrakai yapuġ koa kokeroa, ġatun yutilla barun tanan untiko mirrȧl-mirrȧl-kai, ġatun munni-munni-kai, ġatun wiir-wiir-kai, ġatun munmin-kai.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ġatun noa mankillikanto wiyȧ, Piriwȧl, upatoara ta yanti bi ba wiya, ġatun kauwȧl-kauwȧl lako ka untiko.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ġatun noa bon piriwȧllo wiya mankillikan, Yuriġ, uwolla yapuġ koa ġatun koruġ koa, ġatun pirriralmulla barun tanan uwolliko, emmoúmba koa kokera warapa-uwil.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Kulla baġ wiyan nurun, Keawai wal bara untoakállo wiyatoara nutunún emmoúmba kunto.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ġatun ku̇ri kauwȧl-kauwȧl uwa ġikouġ katoa: ġatun noa willariġ, warkulléu̇n, ġatun wiya ġaiya barun,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Uwȧnún tia ba taraikan kúri emmou̇ġ kin, ġatun wareka korien ġikoúmba biyuġbai ġatun tunkan, ġatun nukuġ, ġatun wonnai tara, ġatun kóti tara, ġatun wuġgunbai, kauwa, ġikoúmba kata moron, keawai noa kȧnu̇n emmoúmba wirrobullikan.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ġanto-bo ba kurri korien ġikoúmba taliġ-kabillikanne, ġatun uwolla emmouġ katoa, keawai noa kȧnu̇n emmoúmba wirrobullikan.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ġanto nurun kinbiruġ-ko, kotellin wittimulliko kokera, wiya, noa yellawȧnu̇n kurri-kurri, ġatun tuiġko umulliko, mirka keawai ġoloin witti korien?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Mirroma, yukita wupéa noa ba tuġġa, ġatun keawai noa kaiyu korien ġoloin wittilliko, yantinto ba nanu̇n béelmȧnu̇n ġaiya bon,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Wiyellinún, Ġali ku̇riko nutéa wittimulliko, ġatun kaiyu korien noa ġoloin wittimulliko.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Ġa, ġan piriwȧl uwȧnún noa ba wuruwai kolaġ, tarai ko piriwȧl ko, yellawa noa kurri-kurri, ġatun kotelliela, wiya, noa ba kaiyukan uwa-uwil koa dekem-millia to nuġgurrawa-uwil koa bon taimin to ke bith-dekem-millia to?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ġa ba, kaloġ ka ba noa piriwȧl taraito, yuka noa wakȧl puntima wiyelliko pitȧl koa kakillai.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Yanti kiloa, yantinto nurun kinbiruġ-ko wareka korien noa yantin ġikoúmba, keawai noa kȧnu̇n emmoúmba wirrobullikan.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Pulli ta unni murrȧrȧġ; wonto ba pulli ka korien, yakoai kȧnu̇n upilliko!
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Keawai murrȧrȧġ, korien ta purrai ko, ġa ba konuġġél ko; wareka ġaiya ku̇riko. Niuwoabo ġurréuġkan ġurrulliko, ġurrabilla bon.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.