Lucas 1

Manikáne O Ehwehne (AWB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tíópírása anotah wahnáh áníno, ite míaraunarabeq áhnte kegá Manikánka miraurai naneqsabé iwíáhéra sehiranurowe.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Sehiranuro kegá Manikáne ehweh teri terinera wega miraurai naneq tagaro kené ehweh irera teníátówe.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Téhwe tago kereq sehiranuro kereqsabé kasenéna sene ehweh iwíáhue tagarauge. Anehe ínéga moq mi ehwéhnsábé tábúsoqme sehiranéna areba eqmarahnah sáhnsahinkéhe. Tíópírása kaweq aníno,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 arega aiq pútaq ehwéh irankeheéna sehiranue teawúge.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Súría marákórápéq wahnahnú aní Érótiga wahnahnútaq Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítéh ání wenáwíq Sékáráía ména we Ábíya kahnáh mibeq mahbeq arito ani míowe. Wene ahre Áróni kahnáh íní ména wenáwíqmé Érísábétie.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Mi akéqká kaweqtaq méra Manikánka sehgíóro ú ehwehnkákáq wene sánsánkákáq moke tábúsoqme sehgíúye.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Se orení ákéq méra Érísábéti orahini puara se íre aninkákáq míóye.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 We kahnáhnká arambehriutaq Sékáráíaga Manikáne ehweh mibeq mahbeq arito ani ména arambehriúwe.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 We kahnáhnká sene sánsánéra Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéq kaweq kunkúni naneq pariankeheéra Sékáráía eqmarówe.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Pare tanahráq áhnte kegá máhpeq méra púreruwana Sékáráíaga webataq nahupeq kibekéna mi kawéq kúnkúni naneq tahberapeq pariowe.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Pariowana Maniká míéhrabeq íópeqté ánínká ábóraragéna tahbe ayehrápéq iriwe míowana
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Sékáráíaga we tagéna kurináhnéna iwíáh kikiréna áhreúwe.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Áhreúwana íópeqté ánínká wensabé, Sékáráíao, íre áhreúno. Manikánka arega púreróna ehwéhmé aiq íréhnsábé arene ahre Érísábétiga animai maqmiankéhe. Maqmiahnaraq arenahninsábé Sónie ue áwírato.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Maqmiahnaraqmé arene arupipeq eyoyóue iwíáh íwíáhinkehe. Áhnte mó kegá moq iwíáh íwíáhigehe úwe.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Iwíáh íwíáhigehe éna, Maniká itene Wahnahnka wensabé, Are anotah aní míahno atanawire. Ahriahri we náhníáq sera anonkakaq píahakáq awehriinkehe. Wenanone arupipeq míahnaraq ahriahri Manikáne Awanka wereq mía míainkehe.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Wereq mía míairana wega Manikáne ehweh teri terinínaraq áhnte Ísara kegá Maniká itene Wahnahne sánsá kawerue sehgigéhe.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Éráísa Manikáne ehweh irarú ani marakóipeq míotaq anotah aní ména págegeue síwáhnorúnserah itene Wahnahnka sinaitaq arenahninká ebeq séna síwáhnorinkehe. Minayabe sibowáréhreq sene animárínseq insahwé aritankéhe. Itene Wahnah sína tanáhráq áwénunigehboq ahbabáq kega arenahniné ehweh irera sene ahbabáq suera kaweqtaq míagehe teawuwe.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Íópeqté ánínká mi ehwéh Sékáráía teawuwana Sékáráíaga wensabé, Íné ore úkugana néne ahre moq orení míéhre. Minayabe arega iraréna ehwéhmé árahue aiq pútaraginabo úwe.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Úwana íópeqté ánínká wensabé, Néníwíq Kébárie. Íné Manikáne auranabiahtapeq iriwe mía míau aní múge. Mah kawéq éhwéh teawinkeheéna wega, Koreawo éna eqmaq núwéhre éna,
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Írátíahno. Arewe néne ehweh íre aiq pútare aintahne. Minayabe mókake are ehweh íre irarerahóne. Ínéga teawú éhwéh aiq pútaragínaraq arega ehweh irarerahóne úwe.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Máhpeq míó kega Sékáráía áwénunéra iwíáhéra, We aneqsabé íre wahto tanáhráq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq peh míehro uwe.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Uwana wega tueyokútaq we ehweh íre irarerahúwe. Ehweh íre irarerahéna wene ayahnkaratáté áwíqme teriena ehwehnurá íre irarerahúwe. Máhpeq míó kega miraú tagéra, Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq míéhtáq wenawanka tagehre íwíáhuwe.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Iwíáhuwana we ehweh íre irarerahéna wene arambehri tanáhráq parabagútaq wene nahtapeq pokúwe.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Mi tanáhráq parabagúwana wene ahre Érísábéti kía ména moberíáh íó wene nahtapeq peh míowe.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Mitaq ména mahraréna, Íné orahini míarautaq áhnte niyehitaraire. Manikánka ínénsabe arutaboiraintena séhréh aintárái puana amahnága íné íre niyehitehre úwe.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Érísábéti abapete morá íó kía míowana Manikánka íópeqté ání wenáwíq Kébári Kehrari marákórápéq Néhsara suwahpeq eqmarowe.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Eqmarowana wega Máhría Néhsara suwahpeqte áhráríbá tuwe. Máhríawe mó weh mahbíreq íre nogu ahrárí wíre. Tébíti kahnáh máhbí wenáwíq Sósépa míowana Máhríaga we kéranaútaq Kébáriga weba tuwe.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Weba tuena wensabé, Aiq míahno éna Maniká itene Wahnahnka arensabé anotahtaq arutaboiratena arereq míéhre úwe.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Úwana Máhríaga mi ehwéh iwíáhue tagéna wewe náhenéna, Aneq ehwéhpómo. Íre niahteboge éna iwíáh kikirúwe.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Iwíáh kikirúwana íópeqté ánínká wensabé, Máhríao, íre áhreúno. Manikánka arensabé anotah arútábóíratéhre.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Minayabe are kía míaniewóne. Are kía mé animai maqmíéhnaraq Sísae ue áwírato.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 We anotah aní míahnara áhnte kegá wensabé, Maniká Iteribone ahninkáwá wíre ataneherawoe. Maniká itene Wahnahnka wensabé, Tébíti arene aigaqnaga Ísara ke wahnahnúnserah arega moq se wahnahniniewóne atankéhe.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 We Sékópa kahnáh ánímárí ahriahri wahnahnaritena wene wahnahné tanáhráq íre parabaginawire úwe.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Íópeqté ánínká teawuwana Máhríaga wensabé, Íné íre wehreq nogú ání púana árahue kía míaninkono úwe.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Úwana íópeqté ánínká wensabé, Manikáne Awanka areba tuena nonahwega marakó akariuríéhnserah areba moq akariuriankehe. Manikánka págege atena kawerue auráq matiankehe. Minayabe mó kegá arega maqmíéhna anínsábé, Kaweqtaq mía míai aní míre éra we Manikáne ahninkáwá wíre ataneherawoe úwe.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Íópeqté ánínká mó mahraréna, Mó kegá arenawahrah iní wenáwíq Érísábétinsabé, Orahinine atárówana we orenínéna amahnága kía míéhre. We abapete morá íó kía ména animai maqmiankéhe.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Manikánka moke miraorahi mino úwe.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Úwana Máhríaga wensabé, Íné Manikáne arambehriu ahráríúge. Arega aiq irarénanserah Manikánka mirainkehe úwana íópeqté ánínká we auwena pokúwe.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Mi tanáhráq Máhríaga Érísábéti koraganieéna apubúue sokahuena pokue Súría marákórápéq áhnte sawéh korabeq kiuwe.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Kiena Sékáráíane nahupeq kibekéna Érísábéti mehweh atowe.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Mehweh atowana irotaq wene arupipeq mío anínká anotah kabau kabauúwe. Kabau kabauúwana Manikáne Awanka Érísábétiba séna iwíáh atowe.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Iwíáh atowana Érísábétiga anotahtaq mahraréna, Máhríao, Manikánka mó inínsónsábé arutaboiréna peh arerensabé anotahtaq arutaboiratéhre. Manikánka arega maqmíéhna anínsábé anotahtaq arutaboiratéhre.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Íné pehgáriq iní múge. Néne Wahnahne anowagá aneqsabé ínéba seno?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Írátíahno. Amahnága arene ehweh írótaq ínéga maqmíáhna aníné arupipeq eyoyói puana nirupipeq kabau kabauire.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Arega Manikánka eqmatai aníné ehwehnsabé aiq pútaraginawire íwíáhuronayabé Manikánka arensabé, Kaweróne atéhre úwe.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Máhríaga mahraréna,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Manikánka íné kaweraintéh ánínsábé iwíáh íwíáh atóge.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Ínéwé pehgáriq inínéna Manikáne arambehriu iní míóganawe wega íné tagéna ínénsabe arutaboiraintéhre. Mókake ómi kehinánká ínénsabe iraréra, Manikánka ínénsabe anotahtaq arutaboiratéhre igehe.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Maniká peh anotah pagégé ánínéna íné áhnte séhréh aintáráirara sega mirarue irarigehe. Manikámé anotah kawéq áwíqkakaq aní míéhre.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Manikánka mó tanáhráq mó tanáhrárue ahriahri wensabé áhteno keyábé arutaboirarítéhre.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Wewene ayahtate págege sansánue sokigi aíre. Mó kegá, Itewe anotah anímárí múne íwíáhéra píribahriowana Manikánka mi ke kaqsúéhrara kobeq séberagowe.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Wega anotah wahnáh ánímárí wahnahnorabeqte kaqsuena pehrápeqte ánímárínsábé wahnahnoro arítéhre.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Wega sirupibii ke kaweq naneqmarí náriena áhnte kéh ké íre náriasa pehipi kaqsúéhre.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Máhríaga mi ehwéh iraréna apahtáró íótáq kaegaeéna Érísábétine nah suena wene nahtapeq pokúwe.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Wene maqmare tanáhráq sútaq Érísábétiga animai maqmarowe.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Manikánka wensabé anotahtaq arutaboiratéhre éhwéhnuwara wene iyahnaboreq wenawahrahreqka irera wereq moráráq iwíáh íwíáhuwe.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Iwíáh íwíáhéra mi aní abapete apahtáró wéhékáh míotaq sega wene áú amurúruaneheéra séra mahraréra, Wenabo áwíq Sékáráía wire. Mah karíq ánínsábé moq abowá áwíq Sékáráíae atanéhe uwana
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 wenanoga, Ahqáho aritena, Sónie ue áwíratayehetauye úwe.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Úwara sega wensabé, Mi awíqmé íre arenawahrah síwíq míre éra
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 wenabonsabé siyahnkaratáté áwíqme kasenéra, Arenahninsábé arega inse ataníbo uwe.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Uwana Sékáráíaga ayahnkaratáté awirena, Pépahq menio úwara pépahq áwúwana wega sehiranéna, Wenáwíq Sónie ue sehiranúwara áhtenuwe.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Áhtenuwana Sékáráíane áwéh kaweragúwana wega apubúue irarerahéna Manikánsabe pahsuqme iwíáh íwíáh atowe.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Mibeqté kégá mi otáq sánsá tagéra áhre aguwara Súría marákórápéqté kégá sáwéhrapeqté mitaq teri mahtaq terinuwara moke írówe.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Mi ehwéh író kega sirupipeq iwíáhue tagéra, Mah aní mókake aneq mirainkehbo éra Manikánka we págegeue séhréh atanawire íwíáhuwe.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Manikáne Awanka mi aníné abowá Sékáráíaba sure iwíáh atowana wega kahna naneqsabé mahraréna,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Maniká itene Wahnahnka Ísara ke meirena kaweraitanieéna si puaq iwíáh íwíáh atone.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Wega anotah aní ite kaweraitahna aní omaq atéhre. Mi anímé Tébíti kahnáh áníne.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Minayabe Manikánka wene ehweh iraru ke naho íwíáh aritowara teiúwe.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Itensabé iuwahrieh ke itene naruoga ite saiqnaríáhnsábé sega iubíyehoéna wega meirena kaweraitankéhe.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Manikánka omasa éhwéh aiq ahreraq matawéna itene igaqnaréhyabe arutaboiraritena séhréh aritowe.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Wega itene igaqna Ébáráhma mirainauge ú ehweh teawena,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 Itene naruoga saiqnaríáhtáq koweiraníe úwe. Minayabe íre áhreia peh wene arambehri miraonehqmúne.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Moke itene ogamé tanahráq Maniká awahbeh sansánéq kaweqtaq méq wene arambehri tábúsoqme miraoneheqmúne úwe.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Manikáne Awanka mó iwíáhatowana Sékáráíaga wenahni Sóninsabé mahraréna, Nénahnino, mó kegá arensabé, Maniká itene kiotaiqme Wahnáhné ehweh iraréna aní móne ataneherawoe. Itene Wahnahne ah kawerarankéhboq arega ebeq pokinkehe.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Manikánsabe áwíahraqso ke oganúq sitankéhboq se merirena sene ahbabáqsabe kaweraritankéhe ue terinkéhe.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Manikámé áhnte arútábóíraitéh ání mía míaire. Pópoqnahga áhníbórá kiembogina inserah Manikánka ite áhníbórá kaweraitanaire.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Sunkíkírirabeq pukoraho ke tagagehboq Manikánka ahtapeq téhraitankéhe. Minayabe wega iahnkahrínaq ite iru ukiq ítéh áhtápéq nogoráhúne úwe.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Manikáne Awanka iwíáh atowana Sékáráíaga mi ehwéh wenahni Sóni teawuwe. Mi aní anonurena Maniká awahbeh sansánsábé arutaboiréna sehgiuwe. Wega Ísara ke ehweh terie tanáhráq íre suriotaq peh abatapi úpeq kaegaeúwe.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.