Lucas 17
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs NVT
1 Yésũ âtâ tã trá tã ârí ꞌbá íyíkâ rî ꞌbá yî drí kĩ nĩ rî, “Õjílã âdó ꞌbá bê dũû rĩ ꞌbá õjílã ãzí ꞌbãlé rĩꞌá tã õnjí ꞌẽlé rî. Nĩ ârî drẽ, má âtâ ãnî drí, õjílã rĩ ꞌbá õjílã ãzí âdólé rĩꞌá tã õnjí ꞌẽlé rî, Ôvârí âꞌdô lâŋõ ạ́ngı̣́ fẽꞌá gólĩyî drí.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Õzõ ãꞌdô ĩtí rî, ãnî gólĩyî rĩ ꞌbá õjílã ꞌbãlé tã õnjí ꞌẽlé rî, õzõ tí nĩ õrî nı̣̃lâ kĩꞌá nĩ, lâŋõ lâ Ôvârí drí ꞌẽꞌá fẽlâ ãnî drí rî rĩꞌá gạ̃rạ̃ rî, nĩ âꞌdô tã ı̣̂sũꞌá kĩ, ‘Tí ũkũkũ õró tã ngĩî bê má drí sı̣́sı̣́ rî, má ꞌé tã ꞌdî ꞌbá yî kô. ꞌÉꞌẽ, nõô má âꞌdô ámâ ꞌĩꞌá bãgó sĩ vólé.’
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 “Õzõ õjílã ãzâ õꞌê tã õnjí ãnî drí rî, nĩ sõ drı̣́-mbílí gólâ lı̣̃fı̣́ sı̣́sı̣́, õzõ gólâ ãꞌdô trá tã ı̣̂sũ-ı̣̂sũ ró tã lâ sĩ rî, õzõ ĩîjî ãnî trá íyî âyélé tã õnjí íyíkâ tãsĩ rî, nĩ âyê gólâ.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Õzõ gólâ õrî kpá zãâ tã õnjí ꞌdĩ ꞌẽlé ãnî drí ândálé ândálé rî, gõꞌdá gólâ ãꞌdô trá kpá tã ı̣̂sũ-ı̣̂sũ ró tã lâ sĩ rî, gólâ ĩîjî ãnî rî, nĩ âyê kpá gólâ tã lâ tãsĩ.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Kậyı̣̂ ãzâ sĩ rî, lãjóꞌbá Yésũ kâ drí gólâ rî îjízó kĩ nĩ rî, “Mã lẽ ní ꞌbã ãmâ tã pạ̃tı̣́ı̣̃ ró tã lẽlé gạ̃rạ̃.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Yésũ lôgõ tã trá kĩ nĩ rî, “Õzõ tã lẽlẽ ãníkâ ãꞌdô cé fínyáwá ĩtí õzõ líꞌbá ífí kâtí rî, nĩ âꞌdô tã lârâkô ꞌẽꞌá, ãnî drí tã âtázó fê ạ́ngı̣́ ĩtí ꞌdĩ drí, íyî índrĩgó ângízó rû êsézó, nĩꞌá âdrélé lı̣̃mvû ândrê ĩtí ꞌdĩ ꞌá. Gõꞌdá fê ꞌdĩ âꞌdô tã ꞌdî ꞌẽꞌá té ĩtí.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Kậyı̣̂ ãzâ sĩ, Yésũ âtâ úlı̣́ mãnĩgõ trá tã ârí ꞌbá íyíkâ rî yî drí nõtí, “Õzõ nĩ ãꞌdô rạ̃gı̣́ı̣̃ lı̣́pı̣̂ ꞌî rî, rạ̃gı̣́ı̣̃ ꞌdĩ õꞌê ngá trá ãnî drí rî, ngãtá rî ꞌbô ạ́mvú ãníkâ ꞌwãꞌá, ngã ꞌbô kạ́bı̣̃lı̣́kı̣̃ ãníkâ vó lâ ndrẽlé yã rî, õzõ rạ̃gı̣́ı̣̃ ꞌdĩ õndẽ ngá ꞌẽꞌẽ trá ndrĩ lạ̃njạ́túlı̣́ bê drílâ âgõzó ꞌbã ꞌálâ rî, gólâ âꞌdô âgõꞌá zãâ rĩlí vũdrı̣́ ngá nyãlé yã?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 ꞌÉꞌẽ îcá kô, sı̣́sı̣́ gólâ âꞌdô âgõꞌá nyãsá âtrõlé ꞌbãlé tãrãbízã drı̣̃ı̣̂ êdélé íyî lı̣́pı̣̂ drí zãlô nyãlé sı̣́sı̣́. Õzõ gólâ õꞌê trá rî, gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ rî, lı̣́pı̣̂ lâ õró gõ gólâ rî âyélé rĩlí vũdrı̣́ íyíkâ rî nyãlé.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Õzõ gólâ õndẽ ngá ꞌẽꞌẽ ꞌdî ꞌbá yî trá ndrĩ rî, lı̣́pı̣̂ lâ ꞌé ãwô-ĩtí drílâ kpá kô âkĩꞌá nĩ rî, rạ̃gı̣́ı̣̃ ꞌdĩ ꞌé ngá ãzâ gólâ drí tãndí ró lậvũlı̣́ kô rî tí.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ĩtí Ôvârí ĩꞌdî ãnî lı̣́pı̣̂ ꞌî, gõꞌdá ãnî rạ̃gı̣́ı̣̃ gólâkâ ĩꞌdî, îcâ trá ãnî drí gólâ rî rõzó ĩꞌdî. Nĩ rô Ôvârí, gólâ õꞌê tã tãndí kpálé ãnî drí kô rî, tãlâ gólâ rĩꞌá lı̣́pı̣̂ ãníkâ ĩꞌdî.”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Yésũ drí rĩrĩ lậmúlı̣́ Yẽrõsãlémã ꞌálâ rî ꞌá, gólâ lậvũ trá ãnyî ẽsê-drı̣̃ Sãmárĩyã yí kâ Gãlĩláyã bê rî ꞌásĩ.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Gólâ ûsû ãgô ãzâ ꞌbá yî trá mûdrı̣́ ꞌdó ãrí ꞌbá ꞌî ĩyî ꞌbã-tı̣̂ ãzâ gãrã lâ ꞌá. Ãgô ꞌdĩ ꞌbá yî âdrê ĩyî trá ĩyî võ ꞌá, ânĩí ĩyî ãnyî Yésũ ngálâ kô.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Gólĩyî zı̣̂ Yésũ trá kĩ nĩ rî, “Yésũ ãmâ lı̣́pı̣̂, ní ndrê ãmâ ĩzã, ní êdê ró ãmâ bê.”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yésũ ndrê gólĩyî bê ĩtí rî, drílâ gõzó tã âtálé gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Nĩ ngâ nĩ nĩ ró ãnî rúꞌbạ́ ꞌdĩ ꞌbá yî âꞌdálé drı̣̃-ꞌbá lãꞌbí ꞌẽ kâ drí, tãlâ drı̣̃-ꞌbá lãꞌbí ꞌẽ kâ õlôyâ ró bê tã lâ õjílã drí kĩ nĩ rî, ãnî rúꞌbạ́ êdê rû trá.” Gõꞌdá gólĩyî õtírĩ nĩî rî, rúꞌbạ́ lâ yî êdê rû trá tãndí ró.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ãrí ꞌbá gólâ ãlô rî ndrê bê ĩtí rî, gólâ âgõ trá Yésũ ngálâ ãwô-ĩtí ꞌẽlé Yésũ drí, kpá Ôvârí rî lûyı̣̂-lûyı̣̂ bê ôtrê-ôtrê bê gbórókõ ãmbá sĩ.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Gólâ ânĩ trá ꞌãꞌî tı̣̃lı̣́ Yésũ ágálé ãwô-ĩtí ꞌẽlé Yésũ drí. Ãgô ꞌdĩ rĩꞌá Sãmárĩyã lé ꞌbá ꞌî, gólâ âꞌdó õjílã Yúdạ̃ yí kâ ꞌî kô.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Gõꞌdá Yésũ drí tã âtázó kĩ nĩ rî, “Má êdê õjílã mûdrı̣́ trá tãndí ró. Ãlô rî âgõ cé nĩ rî, ạ̃mbúkũ lâ ꞌdĩ ꞌbá yî ãꞌdô ꞌá yã?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Cé õjílã ãtrâ nõ âgõ íyíkâ cé nĩ, ãwô-ĩtí ꞌẽlé Ôvârí drí rî yã?”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Yésũ drí tã âtázó ãgô ꞌdĩ drí kĩ nĩ rî, “Ní ngâ ûrû, ní nĩ, nî trá tãndí ró. Tã lẽlẽ áníkâ má ꞌá rî êdê nî nĩ.”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Kậyı̣̂ ãzâ sĩ rî, Pạ̃rúsı̣̃ ãzâ ꞌbá yî îjî ĩyî tã îjî-îjî trá Yésũ tı̣́ gólâ rî ûjũzó kĩ nĩ rî, “Ôvârí âꞌdô gólâ tíbê yí drí zĩlí rî âjóꞌá ãmâ pãlé, gõꞌdá kpá rĩlí ãmâ drı̣̃ı̣̂ kúmú ró rî ángô tû yã?” Gõꞌdá Yésũ lôgõ tã trá gólĩyî drí, “Õzõ gólâ tíbê Ôvârí drí zĩlí rî ãâcâ rî, âꞌdô âcáꞌá ı̣̃nı̣́nı̣̂ ró.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Gólâ âcá kô rĩlí kı̣́tı̣̃ íyíkâ drı̣̃ı̣̂ rĩꞌá ãnî vó ndrẽlé kúmú ãzâ võ lâ ꞌá rî kô. Nĩ nı̣̃ı̣́ kĩꞌá nĩ rî, gólâ tíbê Ôvârí drí zĩlí rî âcâ trá ãngó ꞌá nõngá, gólâ rĩꞌá ngbãângbânõ ãnî lãfálé ꞌá nõngá rî kô yã?”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 ꞌDĩî vósĩ, Yésũ âtâ tã trá tã ârí ꞌbá íyíkâ rî yî drí kĩ nĩ rî, “Ị̃zạ́tú rî, nĩ âꞌdô tã mâ gólâ âjólé trá ûrú lésĩ rî kâ ı̣̂sũꞌá kôrô, má ãâgõ ró bê ãngó ꞌá nõngá ĩyî pãlé, gõꞌdá ꞌdĩî rî âꞌdó drẽ kậyı̣̂ ámákâ ꞌẽzó âgõlé rî ĩꞌdî kô.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Õjílã ãzâ ꞌbá yî âꞌdô rĩꞌá ãnî âdólé kĩ nĩ rî, yĩ õndrê mâ gólâ âjólé ûrú lésĩ rî trá võ ãzâ ꞌá. Gõꞌdá ꞌdĩî rî, nĩ lẽé tã-drı̣̃ lâ kô, nĩ lẽé tã-drı̣̃ kpá kô âꞌdézó gólĩyî vó.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Õzõ má õꞌê âcálé rî, tã lâ âꞌdô lậꞌbúꞌá ꞌbạ̃drı̣̃ ãmbá nõ ꞌbá yî ꞌásĩ ndrĩ, õzõ ôzê lậgû-lậgû gólâ lậgú ꞌbá ꞌwãâ ûrû õjílã drí ndrẽlé võ ꞌásĩ ndrĩ rî kâtí.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ngbãângbânõ rî, mâ ꞌẽꞌá lâŋõ ûsúlı̣́ ĩzã kõkõ ãmbá bê, õjílã gólĩyî ꞌbã ꞌbá lédrẽ-lédrẽ ró ndrẽ ꞌbá lâ rî âꞌdô gãꞌá dó tã ámákâ rî lẽlé. Tákõ, ꞌdĩî rî mâ gólâ Ôvârí drí âjólé ûrú lésĩ rî ĩꞌdî.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 “Gõꞌdá kậyı̣̂ tíbê má drí ꞌẽzó âgõlé ãngó ꞌá nõngá rî ꞌá, õjílã âꞌdô rĩꞌá tã ꞌẽlé, té õzõ drílĩyî rĩrĩ tã ꞌẽlé kậyı̣̂ Nówã kâ rî ꞌá rî kâtí.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Gólĩyî âꞌdô ĩyîngá rĩꞌá ậndú tõlé, õdrá mvũlı̣́, lãgĩ õkó kâ ꞌẽꞌá ĩꞌdî. Nĩ ndrê drẽ, õjílã kậyı̣̂ Nówã kâ rî ꞌá rî ı̣̂sũú ĩyî tã kô, Nówã õtírĩ fĩî kõlóngbõ ạ́ngı̣́ ꞌdĩ ꞌá rî, gõꞌdá ꞌdĩî rî vósĩ rî, ôzê drí ꞌdı̣̃zó, lı̣̃mvû ândrê drí tı̣̃zó gólĩyî ûfúlı̣́ ndrĩ vólé, tãlâ gólĩyî êdé ĩyî njíyá ró lı̣̃mvû tı̣̃tı̣̃ drı̣̃ tẽzó kô, tãlâ gólĩyî kĩ, lı̣̃mvû îcá tı̣̃lı̣́ ãngó ãmbá nõ êtélé kô. Âꞌdô tã âgõ-âgõ ámákâ ãngó ꞌá rî kâ tãsĩ rî kpá ĩtí, õjílã îcá kô tã lâ lẽlé kĩ, má âgõ trá.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 “Kậyı̣̂ gólâ má drí ꞌẽzó âgõlé ãngó ꞌá nõlé rî, âꞌdô ꞌbãꞌá õzõ kậyı̣̂ gólâ tíbê Ôvârí drí õjílã Sõdómõ kâ zãzó lạ̃sı̣́ sĩ Gõmórã kâ bê rî tí, kậyı̣̂ Lótõ drí ꞌbãzó drẽ rĩꞌá gólĩyî lãfálé rî kâtí. Õjílã ꞌdî ꞌbá yî rî ĩyîngá drı̣̃-bạ́lạ́yı̣̂ ró. Õjílã ãzâ ꞌbá yî ĩyîngá ngá nyãꞌá, gõꞌdá ãzâ ꞌbá yî rĩꞌá õdrá mvũꞌá, gõꞌdá ãzâ ꞌbá yî ĩyíkâ ngá gĩꞌá, ãzâ ꞌbá yî ạ́mvú ĩyíkâ ꞌwãꞌá, ãzâ ꞌbá yî jó óꞌdí ĩyíkâ bẽꞌá. Gólĩyî nı̣̃ı̣́ kĩꞌá nĩ rî, Ôvârí bí ꞌẽꞌá ĩyî zãlé ꞌbũû ngbãângbânõ rî tí rî kô.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Lótõ yî ꞌbã-tı̣̂ íyíkâ rî bê, drílĩyî ĩyîngá rãzó fõlé vólé, gõꞌdá Ôvârí drí lạ̃sı̣́ âdãzó ꞌbũû lésĩ õjílã ꞌdî ꞌbá yî drı̣̃ı̣̂ gólĩyî zãlé ngá õnyíkõ bê ngbá ndrĩ.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Ámâ âgõ-âgõ ı̣̃zạ́tú rî, âꞌdô ꞌbãꞌá nyé õzõ ꞌdĩî rî kâtí. Õjílã ãmbá âꞌdó kô njãâ ámâ âgõ-âgõ tã ârílí rĩzó ámâ drı̣̃ tẽlé.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 “Kậyı̣̂ gólâ má drí ꞌẽzó âgõlé rî ꞌá, õzõ nĩ ãꞌdô ûrû jó-drı̣̃ tĩꞌá rî, nĩ ârî gõꞌdá vũdrı̣́ fĩlí ãnî drí jó ꞌálâ kô ngá õnyíkõ ãníkâ âtrõlé. Õzõ nĩ ãâꞌdô ngá ꞌwãꞌá ạ́mvú ꞌálâ rî, nĩ âgõ gõꞌdá ꞌbã ꞌálâ kô.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Tã gólâ Lótõ rî õkó kâ rî ãâgâ drẽ ãnî ꞌá, nĩ ı̣̂sũ tã lâ.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Õzõ nĩ ı̣̃ı̣̂sũ rĩrĩ ãníkâ ãngó ꞌá nõngá rî tã lâ ũsû ãnî drí kôrô rî, nĩ îcá gõꞌdá rĩlí ꞌbạ̃drı̣̃ Ôvârí kâ ạ̃dũkũ ãkó nã ꞌálâ rĩlí zãâ gólâ bê gbạ́dú kô. Kậyı̣̂ gólâ âgõ-âgõ ámákâ ãngó ꞌá nõngá rî tú rî, má âꞌdô õjílã ãzâ ꞌbá yî pãꞌá, gõꞌdá má âꞌdô kpá ũgúlı̣́ dĩꞌá õjílã ãzâ ꞌbá yî drí.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Ãgô ãzâ ꞌbá yî, õzõ õkô ĩyî ậꞌdú gbãrãkã ãlô drı̣̃ı̣̂ rı̣̃ rî, má âꞌdô ãlô rî pãꞌá, má âꞌdô ãlô rî âyéꞌá.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Gõꞌdá tã ârí ꞌbá Yésũ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí gólâ rî îjízó kĩ nĩ rî, “Võ mbı̣̂mbı̣̂ áníkâ ní drí ꞌẽzó âgõlé rî, íyíkâ ãꞌdô ꞌá yã?” Gõꞌdá Yésũ drí tã lôgõzó kĩ nĩ rî, “Nĩ âꞌdô nı̣̃ꞌá lâ, õzõ lõgónõ drí võ gólâ kõrõnyã drí drãzó ꞌá lâ rî nı̣̃rı̣̃ kâtí.”
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.