Hebreus 7
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs NVT
1 Tã Mãlẽkĩsẽdékẽ kâ rĩꞌá nõtí. Mãlẽkĩsẽdékẽ rî trá kúmú ạ́ngı̣́ ró jạ̃rı̣́bạ̃ Sãlámõ kâ rî drı̣̃lı̣́, gólâ rî kpá trá drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ ró ngá fẽfẽ fẽlé Ôvârí gólâ ãmákâ ãmbã lâ drí lậvũlı̣́ kôrô rî drí. Gõꞌdá Ãbãrãyámã yî nĩnĩ ngá ĩyíkâ gólĩyî kúmú ạ́ngı̣́ ạ́ngı̣́ ãngó nõ kâ sû rî ꞌbá yî drí ôpálé trá rî ꞌbá yî âtrõlé rî vósĩ rî, gõꞌdá Ãbãrãyámã yî õtírĩ rĩî âgõlé ạ̃wạ̃ rî ꞌdĩ võ lâ ꞌásĩ rî, Mãlẽkĩsẽdékẽ drí gólĩyî ûsúzó gõꞌdá õrẽ fẽzó Ãbãrãyámã rî gógó drí.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Ãbãrãyámã drí ngãzó ngá-tı̣̂ íyíkâ gólĩyî ĩyî drí âtrõlé âgõzó ạ̃jú ꞌásĩ rî ꞌbá yî lônyĩzó võ ꞌásĩ zãlô mûdrı̣́, gõꞌdá drílâ võ ãlô rî trõzó fẽlé kôrô Mãlẽkĩsẽdékẽ drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ rî ró rî sĩ ngá fẽfẽ ró Ôvârí drí. Rú Mãlẽkĩsẽdékẽ ꞌdĩ ĩtõ lâ kĩ, kúmú ạ́ngı̣́ rĩrĩ tã mbı̣̂mbı̣̂ sĩ rî kâ. Gõꞌdá gólâ kpá rĩꞌá kúmú Sãlámõ kâ ĩꞌdî. Tã ífí lâ kĩ, kúmú tã ạ̃ꞌdı̣́ kâ.
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Tã îgĩ-îgĩ yûꞌdạ́wạ́ tã âꞌdálé ãmâ drí Mãlẽkĩsẽdékẽ rî tãsĩ kĩ, ngãtá gólâ fí cú átá bê ngãtá ândrê bê ngã ózõwá bê yã rî. Tã îgĩ-îgĩ kpá yûꞌdạ́wạ́ âꞌdálâ kĩ, ngãtá útı̣̂ gólâ tı̣̃tı̣̃ ngã gólâ drã trá yã rî. Gõꞌdá ókĩzõ gólâ rî trá drı̣̃-ꞌbá gólâ tã êdé ꞌbá Ôvârí drí rî ró zãâ gbạ́dú îtõ võ lâ ãkó gõꞌdá kpá ạ̃dũkũ lâ ãkó. Bê trá ĩtí rî, gólâ rĩꞌá õzõ Yésũ Ôvârí rî mvá gólâ rĩ ꞌbá zãâ gbạ́dú îtõ võ ãkó gõꞌdá kpá ạ̃dũkũ ãkó tã êdé ꞌbá ró rî kâtí.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Gõꞌdá ĩtí rî, nĩ ı̣̂sũ drẽ tã ãmbã Mãlẽkĩsẽdékẽ kâ gólâ lậvũ ꞌbá kôrô rî tãsĩ. Ãmâ ạ́ꞌbı̣́yạ́ ạ́ngı̣́ Ãbãrãyámã fẽ ngá-tı̣̂ ãlô-ãlô ngá cé tı̣̂tı̣̂ mûdrı̣́ ꞌásĩ tíbê drílâ ậꞌdúlı̣́ âgõzó ĩꞌdí bê lâ ạ̃jú võ ꞌásĩ rî ꞌbá yî ndrĩ Mãlẽkĩsẽdékẽ drí.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Õjílã ꞌbạ̃súrú Lạ́vı̣̃ kâ rî kâ gólĩyî âꞌdó ꞌbá drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ Ôvârí drí rî ꞌbá yî tãsĩ rî, Ôvârí ꞌbã tã trá gólĩyî drí ngá ãlô-ãlô cé tı̣̂tı̣̂ mûdrı̣́ ꞌásĩ rî ûꞌdúlı̣́ õjílã ĩyíkâ Ĩsĩrãꞌélẽ kâ drı̣́gạ́ sĩ ngá fẽfẽ ró Ôvârí drí rî ꞌbá yî trõlé. Drı̣̃-ꞌbá gólĩyî ngá fẽfẽ õjílã kâ fẽ ꞌbá Ôvârí drí ꞌdĩ ꞌbá yî gõꞌdá kpá õjílã gólĩyî ngá ꞌdĩ ꞌbá yî fẽ ꞌbá drílĩyî rî ꞌbá yí bê ãꞌdô ĩyî kpálé õrĩ ãlô ꞌásĩ Ãbãrãyámã rî ózõwá yî ró rî, rĩꞌá tã mbı̣̂mbı̣̂ ꞌî ngá ꞌdĩ ꞌbá yî fẽzó gólĩyî drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ ró rî ꞌbá yî drí.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Gõꞌdá drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ Mãlẽkĩsẽdékẽ ꞌdĩ âꞌdó kô ꞌbạ̃súrú Lạ́vı̣̃ yí kâ rî ꞌásĩ kpálé ĩtí rî, gólâ trõ ngá ãlô-ãlô trá mûdrı̣́ ꞌásĩ cé tı̣̂tı̣̂ ạ́ꞌbı̣́yạ́ Ãbãrãyámã drı̣́gạ́ sĩ. Gõꞌdá gólâ fẽ õrẽ kpá Ãbãrãyámã gólâ Ôvârí drí tã ꞌbãzó õrẽ fẽzó drílâ rî drí.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Ãmâ ndrĩ nı̣̃ trá kĩ, pạ̃tı̣́ı̣̃ ró, õjílã gólĩyî sı̣́sı̣́-lésĩ rî ꞌbá yî rî ĩyî nĩ õrẽ fẽlé gólĩyî ạ̃dũ lésĩ rî ꞌbá yî drí. Ĩtí rî, Mãlẽkĩsẽdékẽ ꞌdĩ rĩꞌá sı̣́sı̣́-lésĩ ró Ãbãrãyámã drí sĩ.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Ãꞌdô drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ gólĩyî âꞌdó ꞌbá Lạ́vı̣̃ kâ rî ꞌbá yî tãsĩ rî, gólĩyî rĩꞌá õjílã gólĩyî ꞌẽ ꞌbá drãlé gólĩyî ngá ûꞌdú ꞌbá ró cé tı̣̂tı̣̂ ngá ãlô-ãlô mûdrı̣́ ꞌásĩ âtrõlé fẽlé ngá fẽfẽ ró Ôvârí drí rî ꞌbá yî ĩꞌdî. Gõꞌdá Mãlẽkĩsẽdékẽ rî tãsĩ rî, trá rĩꞌá ókĩzõ drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ gólâ rĩ ꞌbá zãâ rĩlí zãâ bạ̃dı̣̃ ró gólâ ngá-tı̣̂ ãlô-ãlô mûdrı̣́ ꞌásĩ gólĩyî Ãbãrãyámã drí ậꞌdúlı̣́ trá ꞌdĩ ꞌbá yî trõ ꞌbá rî ĩꞌdî.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 Lạ́vı̣̃ ꞌdĩ rĩꞌá ạ́ꞌbı̣́yạ́ ró drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ ꞌdĩ ꞌbá yí kâ ndrĩ gólĩyî ngá trõ ꞌbá trá ãlô-ãlô ĩyî drí ngá cé tı̣̂tı̣̂ mûdrı̣́ âtrõlé ngá fẽfẽ ró Ôvârí drí rî ꞌbá yî ꞌásĩ rî, mã âꞌdô âtáꞌá lâ kpá kĩ, Lạ́vı̣̃ rî gógó ꞌdĩ fẽ ngá kpá ãlô-ãlô cé tı̣̂tı̣̂ ngá íyíkâ mûdrı̣́ âtrõlé ạ̃jú lésĩ rî ꞌbá yî ꞌásĩ ngá fẽfẽ ró Mãlẽkĩsẽdékẽ drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ ꞌdĩ drí kôrô ạ́ꞌbı̣́yạ́ lâ Ãbãrãyámã sĩ. Ĩtí rî, Mãlẽkĩsẽdékẽ ꞌdĩ rĩꞌá sı̣́sı̣́-lésĩ ró kpá Lạ́vı̣̃ yî drí sĩ.
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 Nĩ ndrê drẽ, kpálé útı̣́ drẽ Lạ́vı̣̃ rî ꞌdĩ kôꞌdáwá rî, lêndrê õzõ gólâ trá njãâ ạ́ꞌbı̣́yạ́ lâ Ãbãrãyámã rî ꞌá tı̣̃lı̣́ kậyı̣̂ gólâ Ãbãrãyámã drí Mãlẽkĩsẽdékẽ rî ûsúzó ngá fẽzó drílâ rî sĩ rî kâtí.
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Drẽ sı̣́sı̣́, tã ngá âtrõlé fẽlé drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ gólĩyî âꞌdó ꞌbá Lạ́vı̣̃ kâ rî ꞌbá yî drí ngá fẽfẽ ró Ôvârí drí rî, rĩꞌá lạ́tı̣̂ ânĩzó Ôvârí ngálâ tãlâ gólâ ãâyê ró õjílã bê tã õnjí ĩyíkâ rî ꞌbá yî ꞌásĩ rî ĩꞌdî. Trá rĩꞌá té ĩtí kậyı̣̂ gólâ Ôvârí drí tã ꞌbãꞌbã íyíkâ rî ꞌbá yî fẽzó Músạ̃ drí tãlâ õjílã drí tã lâ yî ꞌẽzó bê rî sĩ. Gõꞌdá lạ́tı̣̂ rî ꞌdĩ gõꞌdá tã ꞌbãꞌbã Músạ̃ kâ ꞌẽꞌẽ lâ bê rî îcá kô õjílã pãlé tã õnjí ĩyíkâ rî ꞌbá yî ꞌásĩ ãlôlâ. Bê trá ĩtí rî, rĩꞌá îcâ-îcâ ró Ôvârí drí drı̣̃-ꞌbá tã êdé ꞌbá ró ngĩíngî âjózó drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî võ lâ ꞌá. ꞌDĩî Yésũ ĩꞌdî. Yésũ âꞌdó kô Lạ́vı̣̃ rî ózõwá ꞌî õzõ Ãrónã tí, gõꞌdá gólâ rĩꞌá drı̣̃-ꞌbá tã êdé ꞌbá ró âꞌdô tã Mãlẽkĩsẽdékẽ kâ vó ró.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Nĩ ndrê drẽ, îcâ bê trá drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ drí ngá fẽlé Ôvârí drí tã õnjí tãsĩ rî lârâkô lâ jãlé rî, ĩtí rî, îcâ kpá trá Ôvârí drí tã drílâ ꞌbãlé trá õjílã pãzó rî jãlé. Gõꞌdá ĩtí rî, gólâ âjô Yésũ trá õjílã pãlé tã õnjí ꞌásĩ.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 — ausente —
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 — ausente —
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Ngbãângbânõ rî, mã nı̣̃ trá dódó rõô kĩ, Ôvârí njı̣̃ lạ́tı̣̂ óꞌdí õjílã pãzó rî trá, tã êdé ꞌbá ngĩî lâ gólâ õzõ drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ Mãlẽkĩsẽdékẽ kâtí rî âjózó tã êdélé ãmâ lãfálé ꞌá Ôvârí bê. Tã êdé ꞌbá rî ꞌdĩ rĩꞌá Yésũ ĩꞌdî.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Gólâ âꞌdó kô drı̣̃-ꞌbá tã êdé ꞌbá ró âꞌdô tã gólĩyî Músạ̃ drí ꞌbãlé trá rî vó ró. Âꞌdó tã âꞌdózó té ꞌbạ̃súrú mbı̣̂mbı̣̂ rî ꞌásĩ kô. Gólâ âꞌdô trá tã êdé ꞌbá ró drı̣́-ãcê Ôvârí drí fẽlé gólâ drí rî sĩ, tãlâ mbârâkã gólâ ꞌá tíbê gólâ rî ꞌbã ꞌbá rĩlí zãâ gbạ́dú ạ̃dũkũ ãkó rî tãsĩ.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Ôvârí pẽ tã gólâ rî tãsĩ kĩ nĩ rî,
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Nĩ ndrê drẽ, Ôvârí nã lạ́tı̣̂ tã ꞌbãꞌbã ꞌẽꞌẽ kâ trá gãrã drı̣̃ı̣̂, tãlâ tã ꞌbãꞌbã rî ꞌdĩ ꞌbá yî rĩꞌá mbârâkã ãkó õjílã pãlé.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Nĩ ndrê drẽ, tã ꞌbãꞌbã gólĩyî Ôvârí drí âfẽlé Músạ̃ sĩ rî îcá ĩyî kô õjílã ãzãkã ꞌbãlé âꞌdólé tã mbı̣̂ ꞌbá ró. Tã ꞌdî tãsĩ rî, Ôvârí âjô Yésũ trá lạ́tı̣̂ óꞌdí gólâ âꞌdó ꞌbá tãndí ró rõô lạ́tı̣̂ tã ꞌbãꞌbã gólĩyî âfẽlé kôrô Músạ̃ ꞌásĩ rî vó ró rî drı̣̃ı̣̂ sĩ rî njı̣̃lı̣́. Mã ꞌbã lı̣̃fı̣́ Yésũ drı̣̃ı̣̂ lạ́tı̣̂ njı̣̃lı̣́ ãmâ drí cãzó ãnyî Ôvârí rú.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Rĩꞌá tã lậnjı̣̃-lậnjı̣̃ ꞌî kĩ, Ôvârí ꞌbã Yésũ trá tã êdé ꞌbá ró ĩtí lãtrítrí sĩ. Gõꞌdá õjílã Lạ́vı̣̃ yí kâ ꞌdĩ ꞌbá yî âcâ ĩyî trá âꞌdólé drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ ró cú ĩtí lãtrítrí îtrí ãkó.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Gõꞌdá Ôvârí îtrî lãtrítrí trá kậyı̣̂ gólâ drí Yésũ Krístõ rî ꞌbãzó âꞌdólé tã êdé ꞌbá ãmákâ ró Ôvârí bê rî tú. Gólâ âtâ tã trá Yésũ rî tãsĩ kĩ, “Mâ Ôvârí Yãkóvã îtrî lãtrítrí trá tã ꞌdî tãsĩ. Má já tã ı̣̂sũ ámákâ kôꞌdáwá. Má ꞌbã tã trá kĩ,
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Lạ́tı̣̂ gólâ Ôvârí drí Yésũ rî ꞌbãzó tã êdé ꞌbá ró ãmâ lãfálé ꞌá yí bê rî âꞌdâ tã ãmâ drí kĩ, tã-drı̣̃ lẽlẽ óꞌdí drílâ ꞌbãlé trá ãmâ lãfálé ꞌá yí bê rî rĩꞌá ĩꞌdî tãndí ró gạ̃rạ̃ tã-drı̣̃ lẽlẽ gólâ ạ̃kû ró rî drı̣̃ı̣̂ sĩ. Yésũ rî gógó rĩꞌá má-tı̣̃tı̣̃ ꞌî ãmâ drí, pạ̃tı̣́ı̣̃ ró ãmâ drí nı̣̃lı̣́ kĩ, Ôvârí âꞌdô pạ̃tı̣́ı̣̃ tã gólâ drílâ ꞌbãlé tã-drı̣̃ lẽlẽ óꞌdí gólâkâ vó ró ꞌdĩ ꞌẽꞌá.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Tã ãzâ bê gólâ Yésũ rî ꞌbã ꞌbá âꞌdólé íyíkâ tã êdé ꞌbá lârâkô ngĩî lâ ró drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ rî ꞌbá yî drı̣̃ı̣̂ sĩ rî. Ạ̃kû ró rî, drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî bê rĩꞌá dũû. Gõꞌdá õzõ drı̣̃-ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî ãlôlâ õdrã trá rî, ꞌdĩî lôsĩ gólâkâ âdrê trá, îcâ trá õjílã ãzâ ꞌbãlé âꞌdólé drı̣̃-ꞌbá ró gólâ rî võ ꞌá, tãlâ lôsĩ ngá fẽfẽ kâ ꞌdĩ õnĩ ró bê sı̣́sı̣́ ꞌálâ.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Gõꞌdá Yésũ rî tãsĩ rî, gólâ rî íyíkâ zãâ lédrẽ-lédrẽ ró tã êdé ꞌbá ró ãmâ lãfálé ꞌá Ôvârí bê zãâ gbạ́dú ạ̃dũkũ ãkó.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Bê trá ĩtí rî, gólâ îcâ trá õjílã gólĩyî ânĩ ꞌbá âcálé ãnyî Ôvârí ngálâ kôrô yí sĩ rî ꞌbá yî pãlé ngbá zãâ gbạ́dú ạ̃dũkũ ãkó, tãlâ gólâ rĩꞌá tólâ kậyı̣̂ vósĩ kárá lédrẽ-lédrẽ ró Ôvârí bê, rĩꞌá rãtáã ꞌẽlé Ôvârí drí tã êdé ꞌbá gólĩyíkâ ró tã gólĩyíkâ tãsĩ, ãꞌdô ró bê Ôvârí drí gólĩyî pãzó.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 — ausente —
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 — ausente —
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Pạ̃tı̣́ı̣̃ ró, tã ꞌbãꞌbã gólĩyî âfẽlé kôrô Músạ̃ sĩ rî ꞌbá yî ꞌbã õjílã gólĩyî cú tã ậvı̣̃-ậvı̣̃ bê rî ꞌbá yî âꞌdólé drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ drı̣̃-ꞌbá ngá fẽfẽ kâ rî ꞌbá yí kâ ró. Gõꞌdá vólé drı̣̃ lâ ꞌásĩ rî, Ôvârí drí lãtrítrí îtrízó íyî mvá nyãányâ rî ꞌbãlé ĩꞌdî tã êdé ꞌbá ạ́ngı̣́ ãmákâ ró. Óꞌbã gólâ cú ĩtí tã õnjí ãzãkã ãkó ãlôwálâ, tãlâ ãꞌdô ró bê tã êdé ꞌbá tãndí ró ãmâ lãfálé Ôvârí bê rî ꞌá lậvũlı̣́ gạ̃rạ̃ zãâ gbạ́dú ạ̃dũkũ ãkó.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.