Atos 16
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs ARIB
1 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Póõlõ yî Sílã bê drí ngãzó ĩyî rĩꞌá nĩlí ậcı̣́ ĩyíkâ ꞌá, gõꞌdá gólĩyî drí cãzó jạ̃rı̣́bạ̃ gólâ zı̣̃lı̣́ Dérẽbẽ rî ꞌálâ, gõꞌdá drílĩyî nĩzó cãlé jạ̃rı̣́bạ̃ zı̣̃lı̣́ Lísĩtrã rî ꞌálâ. Gõꞌdá tã lẽ ꞌbá ãzâ bê rĩꞌá Lísĩtrã ꞌá tólâ, rú lâ Tĩmátĩyã, gólâ rî ândrê rĩꞌá õjílã Yúdạ̃ yí kâ gólâ tã lẽ ꞌbá trá Yésũ ꞌá rî ĩꞌdî. Gõꞌdá gólâ rî átá íyíkâ Gı̣̃rı̣́kı̣̃ lé ꞌbá ꞌî.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Tĩmátĩyã rî gógó ꞌdĩ, õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ Lísĩtrã kâ gõꞌdá Ĩkõníyã kâ bê ꞌbã ĩyî gólâ rî lậnjı̣̃ rõô, gõꞌdá gólĩyî âtâ tã trá kĩ nĩ rî, gólâ ãâꞌdô rĩꞌá õjílã tãndí ꞌî.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Tã ꞌdî tãsĩ rî, Póõlõ lẽ Tĩmátĩyã rî ꞌdĩ trá nĩlí ĩyí bê lôsĩ ꞌẽ ꞌbá ãzí ró. Gõꞌdá õjílã Yúdạ̃ yí kâ gólĩyî rĩ ꞌbá ꞌbạ̃drı̣̃ rî ꞌdĩ ꞌá rî ꞌbá yî nı̣̃ ĩyî trá kĩ, Tĩmátĩyã rĩꞌá Gı̣̃rı̣́kı̣̃ mvá ꞌî, gõꞌdá gólâ ꞌdé drẽ bãsã ꞌá kô. Gõꞌdá ĩtí rî, Póõlõ drí gólâ rî ꞌbẽzó bãsã ꞌá, õjílã Yúdạ̃ yí kâ õzó gólâ rî gãâ kô dó.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Nĩngá sĩ, Póõlõ yî drí nĩzó kôrô jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌdî kâ rî ꞌbá yî ꞌásĩ. Gõꞌdá võ ꞌdî ꞌbá yî ꞌásĩ cé tı̣̂tı̣̂ rî, gólĩyî fẽ wárãgã bı̣́ lãjóꞌbá Yésũ kâ rî ꞌbá yí kâ, gõꞌdá kpá õjílã ãmbâ-ãmbâ kạ̃nı̣́sạ̃ Yẽrõsãlémã ꞌálâ rî ꞌbá yí kâ bê trá õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ kâ rî ꞌbá yî drí. Gõꞌdá gólĩyî kĩ gólĩyî drí rî, gólĩyî õꞌê tã wárãgã bı̣́ rî ꞌdĩ ꞌá rî ꞌbá yî.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Gõꞌdá bê trá ĩtí rî, õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ rî ꞌdĩ ꞌbá yí kâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí rĩzó tã lẽlẽ sĩ Yésũ ꞌá pı̣̃pı̣̂sı̣́lı̣́ ı̣̂dû-ı̣̂dû sĩ. Kậyı̣̂ vósĩ cé rî, õjílã ãzâ ꞌbá yî drí rĩzó tã lẽlẽ ĩyíkâ ꞌbãlé Yésũ ꞌá. Ĩtí rî, tã lẽ ꞌbá Yésũ ꞌá rî ꞌbá yî drí rĩzó lîzólé dũû. Nĩngá sĩ, gólĩyî drí ĩyî lôfízó õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî lãfálé.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Líndrí Tãndí Ôvârí kâ drí Póõlõ yî lôgázó dó nĩlí Ásĩyã ꞌálâ nĩlí tã âtî-âtî Ôvârí kâ pẽlé õjílã tólâ nã ꞌbá yî drí. Gõꞌdá bê trá ĩtí rî, gólĩyî drí nĩzó kôrô ꞌbạ̃drı̣̃ Fãrĩgíyã kâ gólâ âꞌdó ꞌbá Gãlãtíyã ꞌálâ rî ꞌásĩ.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ, gólĩyî âcálé bê ẽsê-drı̣̃ Mĩsíyã kâ ꞌá rî, gólĩyî ꞌê trá nĩlí kôrô ꞌbạ̃drı̣̃ Bĩtĩníyã kâ rî ꞌásĩ rî, gõꞌdá Líndrí Tãndí Ôvârí kâ drí gólĩyî lôgázó dó nĩlí kôrô tólâ sĩ ró.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Nĩngá sĩ, gólĩyî drí ngãzó nĩlí kôrô ꞌbạ̃drı̣̃ zı̣̃lı̣́ Mĩsíyã rî ꞌásĩ, bũúũ cãlé jạ̃rı̣́bạ̃ zı̣̃lı̣́ Trówã rî ꞌálâ.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Gõꞌdá ngạ́cı̣̂ lâ ꞌdĩ sĩ rî, Póõlõ drí ngãzó âbĩlí. Âbĩ-âbĩ rî ꞌdĩ ꞌá rî, gólâ drí ãgô ãzâ ꞌbạ̃drı̣̃ Mẽkẽdónĩyã kâ lésĩ rî ndrẽzó rĩꞌá âdréꞌá, gõꞌdá kpá rĩꞌá gólâ rî zı̣̃ꞌá kĩ, “Ní ânĩ ãmâ pãlé Mẽkẽdónĩyã ꞌá nõlé.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Âbĩ-âbĩ Póõlõ kâ ꞌdĩ vósĩ rî, ãmâ drí ãmâ êdézó njãâ, tãlâ nĩzó ꞌwãâ Mẽkẽdónĩyã ꞌálâ, tãlâ âbĩ-âbĩ ꞌdî âꞌdâ tã trá ãmâ drí kĩ, Ôvârí jô ãmâ trá nĩlí tã âtî-âtî tãndí íyíkâ pẽlé õjílã ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌdî kâ drí.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Gõꞌdá nĩngá sĩ, ãmâ drí ngãzó mbãlé kõlóngbõ ꞌá Trówã ꞌá tólâ, gõꞌdá nĩlí kõlóngbõ rî ꞌdĩ sĩ cãlé îkîmâ ândrê zı̣̃lı̣́ Sãmõtrákẽ rî ꞌálâ. Gõꞌdá kậyı̣̂ ꞌdĩ vósĩ, ãmâ drí ậcı̣́ îngázó zãâ kõlóngbõ sĩ nĩlí cãlé jạ̃rı̣́bạ̃ zı̣̃lı̣́ Nẽyãpólĩ rî ꞌálâ.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Gõꞌdá tólâ sĩ, ãmâ drí nĩzó pá sĩ Fı̣̃lı̣́pı̣̃ ꞌálâ. Gõꞌdá ãmbã Fı̣̃lı̣́pı̣̃ rî ꞌdĩ kâ lậvũ gạ̃rạ̃ jạ̃rı̣́bạ̃ ãzâ ꞌbá yî ꞌbạ̃drı̣̃ Mẽkẽdónĩyã kâ rî ꞌbá yí kâ drı̣̃ı̣̂ sĩ. Õjílã Fı̣̃lı̣́pı̣̃ kâ ãmbá võ lâ yî rĩꞌá ĩyî Rómã lé ꞌbá ꞌî. Gõꞌdá ãmâ drí rĩzó tólâ kậyı̣̂ fínyáwá sĩ.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Gõꞌdá kậyı̣̂ rãtáã kâ sĩ, ãmâ drí fõzó jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌálé ꞌásĩ áyágá tı̣́ ꞌálâ, tãlâ mã ârî tã trá kĩ, võ rãtáã kâ Yúdạ̃ yî drí rî bê tólâ. Gõꞌdá tólâ rî, mã ûsû õkó ãzâ ꞌbá yî êꞌbê ĩyî rû trá rãtáã ꞌẽlé. Ĩtí rî, ãmâ drí rĩzó vũdrı̣́ tã pẽlé õkó ꞌdĩ ꞌbá yî drí.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Nĩngá rî, õkó ãzâ bê rĩꞌá gólĩyî lãfálé rú lâ Lúdı̣̃yạ̃. Gólâ rĩꞌá Tĩyãtírã lé ꞌbá ꞌî, gõꞌdá gólâ ítá lạ́múrı̣̃-lạ́múrı̣̃ tãndí rî lậzı̣́ ꞌbá lâ ꞌî. Gõꞌdá gólâ kpá rĩꞌá õjílã lídí gólâ Ôvârí rî ı̣̂njı̣̃ ꞌbá ró rî ĩꞌdî. Ĩtí rî, Póõlõ pẽlé bê tã âtî-âtî Yésũ rî tãsĩ rî õkó dĩ ꞌbá yî drí rî, Ôvârí drí Lúdı̣̃yạ̃ rî ꞌbãzó tã Póõlõ kâ ꞌdĩ ârílí dódó, gõꞌdá gólâ drí tã lẽzó Yésũ ꞌá.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ rî, ãmâ drí gólĩyî îbábátízãzó õjílã gólâkâ ꞌbã kâ rî ꞌbá yí bê. Ĩtí rî, gólâ drí ngãzó tã âtálé ãmâ drí kĩ, “Õzõ nĩ õndrê trá kĩ, má õlẽ tã trá Yésũ ꞌá rî, ꞌdõvó nĩ ânĩ má drí ꞌbã ꞌálâ, gõꞌdá rĩlí ũmú ámákâ ró.” Nĩngá sĩ, gólâ drí ãmâ vó ndrẽzó dódó ũmú íyíkâ rî ꞌbá yî ró.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Kậyı̣̂ ãzâ sĩ, ãmâ kpá trá rĩꞌá nĩꞌá võ rãtáã kâ ꞌálâ óꞌdí, gõꞌdá ãmâ drí ízámvá ãzâ gólâ líndrí õnjí bê rî ûsúzó. Líndrí õnjí ꞌdĩ rî gólâ rî ꞌbãlé tã gólĩyî ꞌẽ ꞌbá âꞌdólé ạ̃tı̣́ ꞌálâ rî ꞌbá yî ngĩlí õjílã drí. Gólâ rĩꞌá rạ̃gı̣́ı̣̃ ꞌî, ĩtí rî, gólâ rî lı̣́pı̣̂ yî rî ĩyî trá rĩꞌá ậdı̣̂ ûsúlı̣́ gólâ drı̣̃ı̣̂ tã ậngũ-ậngũ gólâkâ ꞌdĩ sĩ.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ízámvá rî ꞌdĩ rî trá ãmâ vó lôbẽlé, gõꞌdá nĩꞌá ôtré bê õjílã drí kĩ, “Ãgô nõ ꞌbá yî rĩꞌá ĩyî rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá Ôvârí gólâ ꞌbãlé bê ãmbá ꞌbũû ꞌálâ rî kâ ĩꞌdî. Gólĩyî âꞌdô lạ́tı̣̂ ꞌdíyî pã kâ âꞌdáꞌá nĩ ãnî drí.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Gólâ ꞌê tã rî ꞌdĩ trá kậyı̣̂ dũû sĩ, gõꞌdá tã líndrí õnjí ꞌdĩ kâ drí ngãzó Póõlõ rî îkpókpólõlé rõô. Gõꞌdá nĩngá sĩ, gólâ drí rû jãzó tã âtálé líndrí õnjí ꞌdĩ drí kĩ, “Má ꞌbã tã ní drí drı̣́-ãcê Yésũ Krístõ kâ rî sĩ, ní âfõ vólé ízámvá nõ ꞌásĩ.” Nĩngá sĩ ꞌwãâ, líndrí õnjí ꞌdĩ drí âfõzó ízámvá rî ꞌdĩ ꞌásĩ.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Gõꞌdá ízámvá rî ꞌdĩ lı̣́pı̣̂ lâ yî ndrélé bê ĩyî kĩ, yĩ ûsú gõꞌdá ậdı̣̂ ízámvá ꞌdĩ drı̣̃ı̣̂ kô rî, gólĩyî drí âꞌdózó õmbã ró, tãlâ Póõlõ drô líndrí gólâ mbârâkã fẽ ꞌbá ízámvá ꞌdĩ drí rî trá vólé. Gõꞌdá ízámvá ꞌdĩ lı̣́pı̣̂ lâ yî drí ngãzó Póõlõ yî rũlı̣́ Sílã bê gólĩyî trõlé fẽlé õjílã jạ̃rı̣́bạ̃ kâ võ tã kĩ ꞌbá kâ ꞌá rî ꞌbá yî drí.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Gõꞌdá tólâ rî, gólĩyî drí tã âtázó tã kĩ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drí kĩ, “Ãgô nõ ꞌbá yî rĩꞌá ĩyî õjílã Yúdạ̃ yí kâ ĩꞌdî, gõꞌdá gólĩyî rĩꞌá õjílã îkpókpólõꞌá ĩyî jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌá nõngá.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Gólĩyî rĩꞌá õjílã lı̣̃fı̣́ îcíꞌá lãꞌbí gólâ ãmâ drí gãlé dó rî yî sĩ. Ãmâ õjílã Rómã lé ꞌbá îcá kô lãꞌbí gólĩyíkâ ꞌdĩ ꞌẽlé.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Gõꞌdá bê trá ĩtí rî, õjílã tı̣́lı̣́lı̣́ rû êꞌbé ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drí ngãzó tã âtálé Póõlõ yî rú Sílã bê. Gõꞌdá tã kĩ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drí lómígówá ꞌbãzó ítá gólĩyíkâ ôsĩlí trãáã trãáã vólé gõꞌdá kpá gólĩyî cãlé pı̣̃drı̣́gú sĩ.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ĩtí, lómígówá ꞌdĩ ꞌbá yî drí gólĩyî cãzó õnjí lâ drı̣̃ı̣̂ gõꞌdá trõlé ꞌbãlé gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌá. Gõꞌdá tã kĩ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drí tã ꞌbãzó õjílã gạ̃nı̣́mạ̃ kâ drí õjílã ãzâ ndrẽlé ꞌbãlé gólĩyî vó lôkílí dódó, tãlâ gólĩyî õzó îcá kô rãlé vólé gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌásĩ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Drı̣̃-ꞌbá gạ̃nı̣́mạ̃ kâ ꞌdĩ ârî úlı̣́ tã kĩ ꞌbá kâ ꞌdĩ bê rî, gólâ drí gólĩyî trõzó sõlé jó ꞌá gạ̃nı̣́mạ̃ ító ꞌâ ꞌá, gõꞌdá pá lâ yî îcízó gạ́gạ́ fê lãlã rı̣̃ lãfálé nyãrĩ sĩ.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ngạ́cı̣̂ ító ꞌâ ꞌá, Póõlõ yî Sílã bê rĩꞌá rãtáã ꞌẽꞌá gõꞌdá kpá lôngó ngõꞌá ĩyî Ôvârí rî ı̣̂njı̣̃zó. Gõꞌdá õjílã gạ̃nı̣́mạ̃ kâ ãzâ ꞌbá yî rĩꞌá tã gólĩyíkâ ꞌdĩ âríꞌá.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Gõꞌdá ạ̃trũkũꞌdũ ró, ạ̃gbı̣̃gbı̣̃ drí ngãzó rĩꞌá võ îyálé gbı̣̃ gbı̣̃ gbı̣̃, mbârâkã lâ lậvũ trá kôrô. Gõꞌdá võ gólâ gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌá rî ngâ trá ndrĩ ꞌdó rĩꞌá rû îyálé õnjí lâ ró. Gõꞌdá ạ́tı̣̃ drí rû njı̣̃zó ndrĩ hûwậ-hûwậ, gõꞌdá kpá nyãrĩ õjílã gólĩyî gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌá rî ꞌbá yî pá rî drí âtĩzó ngbá vólé.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ạ̃gbı̣̃gbı̣̃ îyâ võ bê rî, drı̣̃-ꞌbá gạ̃nı̣́mạ̃ kâ drí ngãzó nĩlí võ lômílí gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌásĩ. Gólâ õtírĩ võ ndrẽê rî, ạ́tı̣̃ njı̣̃ rû trá ndrĩ hûwậ. Gólâ ı̣̂sũ tã trá kĩ, õjílã gólĩyî gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌá rî ꞌbá yî õrâ ĩyî trá ndrĩ vólé. Ĩtí rî, gólâ drí lı̣́gú ândrê mbẽlẽsõ íyíkâ âtrõzó ꞌẽzó íyî fũlı̣́ ĩꞌdî sĩ lâ.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Gõꞌdá Póõlõ drí trẽzó ûrû gólâ drí kĩ, “Ní lôfõ ánî ãrí ꞌá ãkpã nĩ kô. Ãmâ drẽ bê ndrĩ rĩꞌá nõ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Nĩngá sĩ, drı̣̃-ꞌbá ꞌdĩ drí tã ꞌbãzó lạ̃sı̣́ îꞌĩlí âfẽlé, gõꞌdá drílâ ngãzó rãlé nĩꞌá jó gólâ Póõlõ yî drí ꞌbãzó ꞌá lâ Sílã bê rî ꞌálâ. Tólâ rî, gólâ drí ngãzó ꞌãꞌî tı̣̃lı̣́ gólĩyî ândrá, ꞌdĩî rúꞌbạ́ lâ rĩꞌá lẽꞌá kpã kpã kpã ũrı̣̃ drí sĩ, tãlâ gólâ ndrê mbârâkã Ôvârí kâ trá.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Nĩngá sĩ, gólâ drí gólĩyî trõzó lôfõlé ĩví ꞌálâ gõꞌdá tã âtázó gólĩyî drí kĩ, “Ãmbá yî, má âꞌdô ãꞌdô ꞌẽꞌá ĩꞌdî Ôvârí drí ámâ pãzó yã?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Gõꞌdá ĩtí rî, Póõlõ yî drí tã ꞌdî drı̣̃ lâ lôgõzó gólâ drí kĩ, “Ní lẽ tã Kúmú Yésũ ꞌá, gõꞌdá gólâ âꞌdô ãnî pãꞌá kpá õjílã áníkâ ꞌbã kâ rî ꞌbá yí bê ndrĩ.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nĩngá sĩ, gólĩyî drí ngãzó tã âtî-âtî tãndí Kúmú Yésũ rî tãsĩ rî ngĩlí ãgô rî ꞌdĩ drí õjílã gólâkâ ꞌbã kâ bê ndrĩ.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Gõꞌdá ngạ́cı̣̂ ãlôlâ ꞌdĩ sĩ rî, ãgô rî ꞌdĩ drí lãzé gólĩyî drí ûsúlı̣́ gólĩyî cãrẽ ꞌá rî ꞌbá yî jĩzó ngbángbá. Nĩngá sĩ, Póõlõ yî drí drı̣̃-ꞌbá rî ꞌdĩ îbábátízãzó õjílã gólâkâ ꞌbã kâ bê ndrĩ.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Gõꞌdá vó lâ sĩ, gólâ drí gólĩyî trõzó yî rî gógó drí ꞌbã ꞌálâ gõꞌdá ngá nyãnyã fẽzó gólĩyî drí. Nĩngá sĩ rî, õjílã gólâkâ ꞌbã kâ rî ꞌbá yî drí âꞌdózó ndrĩ ꞌdó ãyĩkõ ró, tãlâ gólĩyî lẽ tã trá Yésũ ꞌá.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Cı̣̃ı̣́nó lâ ꞌdĩ sĩ rî, tã kĩ ꞌbá jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌdî kâ rî ꞌbá yî drí ngãzó drı̣̃-ꞌbá ạ̃jú ꞌbũ ꞌbá ĩyíkâ rî ꞌbá yí kâ rî jõzó tã âtî-âtî bê drı̣̃-ꞌbá gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌdî kâ ꞌdĩ drí kĩ, ꞌdõvó ãgô rı̣̃ ꞌdî ꞌbá yî ãâfõ vólé.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Gõꞌdá drı̣̃-ꞌbá gạ̃nı̣́mạ̃ kâ ꞌdĩ drí nĩzó úlı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî ngĩlí Póõlõ yî drí kĩ, “Tã kĩ ꞌbá âjô ĩyî tã trá kĩ, nĩ ãâꞌdô nĩꞌá cú ĩtí drı̣̃-bạ́lạ́yı̣̂ ró. Bê trá ĩtí rî, nĩ âfõ gõꞌdá mĩ nĩ ró rúꞌbạ́ ạ̃ꞌdı̣́ sĩ.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Póõlõ drí tã âtázó trậ drı̣̃-ꞌbá gạ̃nı̣́mạ̃ kâ ꞌdĩ drí drı̣̃-ꞌbá ạ̃jú ꞌbũ ꞌbá kâ âjólé ꞌdĩ ꞌbá yí bê kĩ, “Ãmâ gólĩyî nyãányâ lâ Rómã kâ ró rî ꞌbá yî ĩꞌdî. Rĩꞌá õnjí ró lâŋõ fẽlé õjílã Rómã kâ drí drẽ tã kĩkĩ ãkó. Gõꞌdá âꞌdô bê kpálé ĩtí rî, tã kĩ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî ꞌbã ĩyî tã trá lâŋõ fẽlé ãmâ drí õꞌbí lı̣̃fı̣́ drı̣̃ ꞌá ãmâ lârâkô ꞌẽꞌẽ sĩ lãcácá sĩ cú ĩtí tã ãmákâ kĩ ãkó tãndí ró. Gólĩyî ꞌbã ãmâ gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌá nõngá tãkó. Gõꞌdá ngbãângbânõ rî, gólĩyî lẽ trá ãmâ lôfõlé jõlé vólé õꞌbí lı̣̃fı̣́ drı̣̃ ãkó. Tã ꞌdî sú kô. Gólĩyî nyãányâ âꞌdô ânĩꞌá nĩ ãmâ lôfõlé vólé nõngá sĩ.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nĩngá sĩ, drı̣̃-ꞌbá ạ̃jú ꞌbũ ꞌbá kâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí ngãzó gõlé úlı̣́ Póõlõ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî trõlé nĩꞌá âtálâ tã kĩ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drí. Gõꞌdá tã kĩ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî ârílí bê kĩꞌá nĩ rî, Póõlõ yî Sílã bê rĩꞌá ĩyî õjílã Rómã kâ ĩꞌdî rî, ũrı̣̃ drí fĩzó gólĩyî ꞌá.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Tã rî ꞌdĩ tãsĩ rî, gólĩyî nyãányâ drí ngãzó nĩlí gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌálâ Póõlõ yî îjílí âꞌdólé tã âyélé ĩyî drí. Gõꞌdá gólĩyî drí Póõlõ yî lôfõzó Sílã bê vólé gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌásĩ, gõꞌdá gólĩyî drí Póõlõ yî îjízó fõlé vólé jạ̃rı̣́bạ̃ ĩyíkâ ꞌásĩ.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Ĩtí lâ ꞌdĩ ró, Póõlõ yî drí ngãzó gạ̃nı̣́mạ̃ âyélé. Sı̣́sı̣́ gólĩyî ngâ nĩlí Lúdı̣̃yạ̃ drí ꞌbã ꞌálâ gólĩyî tã lẽ ꞌbá trá Yésũ ꞌá rî lômílí. Gõꞌdá gólĩyî âꞌdólé bê rĩꞌá rãtáã ꞌẽꞌá ĩyî kpãkã ãlô rî, Póõlõ yî Sílã bê drí tã lẽ ꞌbá Yésũ ꞌá ꞌdĩ ꞌbá yî lı̣̃fı̣́ lâ yî îcízó âdrélé gạ́gạ́ rákã fê kâtí kậyı̣̂ lâŋõ kâ ꞌá. Gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ, Póõlõ yî Sílã bê drí ngãzó ĩyî jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌdî âyélé nĩzó Tẽsãlõníkã ꞌálâ.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.