Lucas 9

Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisas kenɨne mɨt nɨrak disaipel hiswiyen wik nɨrak (12) kewisi hɨr nekrehɨr kɨrak ninɨn herwe hɨr nankaap mɨt nɨnap te hɨr nɨre yaain.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Hɨrak keriuweti hɨr nen nanwepyapɨr God kinɨn naanmamre mɨt. Hɨrak keriuweti nankaap mɨt miyapɨr nɨnap.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Hɨrak kinɨn ketpor, “Yi ap eiyɨt menmen kerek yi yeiyɨm yaino au. Menmen au, pewek au, laplap meiyam au, tanɨk metike paap au. Yi yewi yɨrɨak menmen mi,
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 maain yi yaino wit mɨt hɨr newisi yewi, yi yau wɨnak kiutɨp kerekek ere yi einaaiwɨr wit.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Yi eipiun wit mɨt ap nanɨmtau hɨm mi, yi einaaiwɨr wit eik, yi einepep toni waniu mamu hɨt mi te eiteiknor God han enuk kakriuweri.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Hɨrak ketpor epei au, mɨt nɨrak nɨnaiwɨrek nen nerer wit wit newepyapɨr natɨp hɨm yaaim me God, hɨr nɨkaap mɨt ein hɨr nɨnap.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 In ek mɨtɨk iuwe gavman King Herot hɨrak naanmɨpre mɨt ne provins Galili, hɨrak kemtau menmen epei man, hɨrak han kitetim kentar mɨt han natɨp Jon kerek kɨkɨr mɨt neriuwe tɨpar nɨpaa kaa te in ek hɨrak pɨke kekrit kepu.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Mɨt han natɨp, “Ilaija profet ke nɨpaa hɨrak pɨke kan.” Mɨt han natɨp, “Mɨtɨk profet hak ke profet yapɨrwe nɨpaa ein te God kɨkɨak hɨrak epei kan.”
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Herot kekre han kɨrak han kitet, “Nɨpaa hi herekir teruk ke Jon hɨrak kaa. Hɨrak keimɨn hi hemtau hɨrak kɨrɨak menmen im e?” Hɨrak hanhan kakɨrek.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Maain mɨt nɨrak aposel nɨpaa keriuweti nen, hɨr epei nan netpɨwek menmen hɨr nɨrɨakem. Te hɨrak kɨnaaiwɨr mɨt yapɨrwe hɨrak keithis mɨt nɨrak hiswiyen wik (12) ketikeri keriyen hɨr nen wit Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Hɨr nen en, mɨt yapɨrwe nerteiyek, hɨr nisesik nen ein te hɨrak han yaaik keriuweri ketpor God kakinɨn naanmamre mɨt, hɨrak kɨkaap mɨt nɨnap te hɨr nɨre yaain.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Hɨnkewɨ, mɨt nɨrak nar hiswiyen wik (12) nan netpɨwek, “Ti esiuwe mɨt enɨno te hɨr nanɨno wit metike ni mɨt newi hɨr enɨt menmen hɨr enwaai en. Wit ik ek hɨrak wit weinɨk ap menmen mewi au.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Te Jisas ketpor kar ik: “Yi hɨras eiwetɨr menmen hɨr nanɨm.” Hɨr newenek netpɨwek, “Haiu metenen bret hispɨnak (5), saauk wiketeret mɨt epei nɨam kerem em. Ti hanhan te haiu mamno mamɨt menmen mamwet mɨt em? Taauye! Hɨr mɨt enun yapɨrwe!”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Hɨr natɨp menmen im nentar mɨt keriyen yapɨrwe hɨr 5,000 mɨt neit ein keriyen. Hɨr ap newenhis miyapɨr nɨkerek au.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Mɨt nɨrak nɨrɨakem nar hɨrak ketpim, hɨr newen mɨt nau tɨ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Te Jisas keit bret hispɨnak (5), saauk wiketeret kɨkɨamnaan katɨp God hɨrak yaaik, te hɨrak kewepim kewet mɨt nɨrak em te hɨr nanwetɨrem.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Mɨt yapɨrwe naam ere tu iuwe. Mɨt nɨrak neit menmen mɨt naam au, hɨr neit hause (o wanpnake) mar hiswiyen wik (12) neiyɨk nemi yinam kerek mɨwaai em.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Wɨ ham Jisas hɨrak kitehi God menmen, mɨt nɨrak nau netikerek neit wit weinɨk. Hɨr nau en, hɨrak kitorhi kar ik: “Mɨt natɨp hi keimɨn?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Hɨr newenhi natɨp, “Mɨt han natɨp ti Jon Baptais kerek nɨpaa kɨkɨri neriuwe tɨpar, pɨke kekrit kepu. Mɨt han natɨp ti profet Ilaija ke nɨpaa. Mɨt han natɨp ti mɨtɨk profet hak ke nɨpaa ein mɨt profet yapɨrwe nepu te God kɨkɨak katɨp hɨrak kaknen.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Te Jisas hɨrak kitorhi kar ik: “Yi han kitet hi keimɨn?” Pita ketpɨwek, “Ti Mɨtɨk Krais nɨpaa God kehimɨtenit ti enen ekepai haiu mɨt.”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Jisas katɨp hɨm manp te hɨr ap newepyapɨr hɨrak Mɨtɨk God kehimɨtanek kerekek au emɨt!
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Hɨrak wen katɨp, “Hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe, mɨt iuwe ne Isrel nantike mɨt ne Skraip nantike mɨt iuwe naanmɨpre wɨnak iuwe ke God hɨr nanweikɨn sip nanweto, hɨr naniyep hi hahi. Maain wɨ wikak God kakɨkoya hi pɨke akrit hahu.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Hɨrak katɨp epei au, Jisas katɨp mɨt nɨrak yapɨrwe kar ik: “Mɨtɨk kerek kakisɨsa hɨrak ekwenɨn han kɨrak me menmen hɨrak hanhan kakrɨakem, hɨrak hekrit hekrit han kitet, ‘Hi hahi entar hi hisesik hɨram menmen weinɨm te hi ehisesik.’
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Keimɨn ap kisɨsa kentar hɨrak wen hanhan kises han kɨrak, maain hɨrak kaki hɨrak ap kaku werek kaktike God au. Te keimɨn katɨp kar ik: ‘Hi ap hepu hises han kai hɨram menmen weinɨm, te hi hises hɨm me God,’ mɨtɨk ik kaku werek kakɨt tipmain tipmain enum eik.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Mɨtɨk hak kakɨt menmen yapɨrwe me tɨ im te hɨrak kewaank menmen me kaku werek. Menmen me tɨ ik mamkepik kaku kaktike God mamɨrkeik a? Taauye!
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Keimɨn hɨrak yɨnk enuk kɨnapen kakisɨsa hetike hɨm mai yaaim, hi anapen hɨrak kaku kaktikewa. Maain me wɨ hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi pɨke anen ariuwe menmen yaaim God Haai kakwetewem, hi etike mɨt yaain nɨrak ensel, hi hɨnapen mɨtɨk kar ik kaku kaktikewa au.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Hi hetpi werek. Mɨt han neit in hɨr nani au ere hɨr epei nɨr menmen iuwe God kakrɨakem naanmamre mɨt kakriuwerem.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Maain wɨ hispɨnak wikak (7) epei au, Jisas ken kɨniu mɨniu (o neiyɨp) ken kaktɨp kaktike God. Hɨrak keithis Pita, Jems, Jon tetikerek ten.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Hɨrak wen kitehi God menmen, ninaan mɨrak meweikɨnhis merhɨhe, klos mɨrak merhɨhe mɨre nepni mewenɨn.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Waswas mɨtɨkɨt wiketeret tan tetikerek tewepnak. Hɨrakɨt Moses ketike Ilaija.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Hɨrakɨt tetike menmen iuwe me God merhɨhe yaaim man, hɨrakɨt tetike Jisas tatɨp me menmen Jisas kakrɨakem, kises han ke God Haai, kaki kakɨt wit Jerusalem.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 In ek Pita ketike mɨtɨkɨt tau tetikerek hɨrakɨt tɨwaai tɨnatɨn te hɨrakɨt tekrit tɨr Jisas kerhɨhe yaaim, hɨrak ketike mɨtɨkɨt wik terp en.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Hɨrakɨt mɨtɨkɨt wiketeret tatnaaiwɨr Jisas tatno, Pita katɨp Jisas, “Kaiu Iuwe, hɨram yaaim te haiu mau in ek. Haiu emime weisaak emɨr wikak: Hak kit, hak ke Moses, hak ke Ilaija.”
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Hɨrak wen katɨp hɨm im e, napɨ kɨwapɨni te hɨrakɨt wikak tɨnapen napɨ kɨwapɨnet.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Hɨrakɨt temtau God katɨp keke napɨ kar ik: “Ik ek hɨrak nɨkan kai, nɨpaa hi hehimɨtanek. Yi eiyɨmtau hɨm mɨrak!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Hɨrakɨt temtau hɨm matɨp epei au, hɨrakɨt tɨr Jisas kiutɨpen kerek kepu. Hɨrakɨt tekintɨp wɨre wɨre. Hɨrakɨt ap tatɨp mɨt neiyan me wɨ im Jisas ken ketikeri menmen hɨrakɨt epei tɨrem au.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Maain teipmen hɨr nepei nekiuwe mɨniu (o neiyɨp) nan, hɨr mɨt yapɨrwe nan nɨr Jisas.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Mɨtɨk hak kenɨne kekre mɨt yapɨrwe hɨrak katɨp kar ik: “Mɨtɨk Iuwe, hi hituthi iuwe te ti enen ehɨr nɨkan kai. Hɨrak nɨkan kai kiutɨp kerek ek.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Herwe keweikɨn han kɨrak te waswas hɨrak kenepɨp hɨrak keperper kaa, hɨrak teknek mar tɨwerpek kekesɨs hɨm, herwe merekyɨwek enum ere hemkre meneises yɨnk kɨrak, hɨrak kɨnapen kɨnaiwɨrek au.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Hi hitehi mɨt nit te hɨr nepɨrek taau.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Jisas kewenhi katɨp, “Yi mɨt han ki enuk yi han kitet menmen iuwe me God werek werek au. Hi hɨnapen hepu hetikewi wɨ yapɨrwe.” Hɨrak katɨp mɨtɨk eik kar ik: “Ti ehɨt nɨkan kit eiyɨk enen.” Hɨrak katɨp, te mɨtɨk ik keiyɨk kepnen.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Nɨkan kepnen, herwe kewɨrek ken tɨ, hɨrak keperper. Jisas kene herwe enuk kepɨrek kekeipnɨwek, nɨkan kɨre yaaik, te hɨrak keriuwet nɨkan ken haai kɨrak.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Mɨt yapɨrwe han kekrit nentar menmen iuwe yaaim me God hɨr epei nɨrem.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Yi han ekitet menmen werek werek hi in ek etpiyem. Hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe God, maain mɨtɨk hak kakwisa hi eno his me mɨt enun hɨr nantenɨna.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Te hɨr ap nertei werek menmen hɨrak ketporem nentar hɨrak ap kekepi werek te hɨr nerteiyem. Hɨr nɨnaain pɨke nanitɨwekhiyem.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Jisas mɨt nɨrak hɨr natɨpan nenehan keimɨn ke hɨr mɨt hɨrak kinɨn.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jisas kertei menmen hɨr han kitetim, te hɨrak keit nɨkan kewisɨk kerp menep hɨrekes hɨrak ketpor kar ik:
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 “Keimɨn kɨkaap mɨtɨk kiutɨp kar ke nɨkan kike ik e kentar hɨrak kisɨsa, hɨrak kekepa. Keimɨn kekepa hɨrak kar ke hɨrak kɨkaap hɨrak Mɨtɨk Iuwe kerek keriuweta hi han. Keimɨn hɨrak han kitet hɨrak weinɨk ke yi mɨt, hɨrak kɨre iuwe kinɨni.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Mɨtɨk Jon katɨp Jisas kar ik: “Mɨtɨk Iuwe, haiu mɨr mɨtɨk hak kepɨr herwe kekrehɨr kit te haiu metpɨwek hɨrak kakrɨakem au kentar hɨrak ke haiu mɨt au.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jisas ketpɨwek, “Yi ap yeremirɨwek menmen mɨrak hɨrak kɨrɨakem au emɨt! Keimɨn hɨrak ap mɨtɨk kepan ke yi mɨt, hɨrak ki yinak yaaik yɨrɨak menmen miutɨp.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Maain wɨ menep mamnen te Jisas kakno wit ke God, hɨrak han ekitet hɨrak kakno wit Jerusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Hɨrak keriuwet mɨt han ninɨn nen niun wit kike ke provins Sameria hɨr nen nɨnatɨn wɨnak newis menmen neiyɨm nemeriyɨwek.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Au, mɨt in ap nekepik nentar hɨr nertei hɨrak kakno Jerusalem kakwenɨpi God, te hɨr nɨneinɨk.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Jems ketike Jon terteiyek, hɨrakɨt tatɨp tar ik: “Mɨtɨk Iuwe, ti hanhan hawɨr wari si emoke wit ke God emnen si etɨn mɨt o au?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Te Jisas hɨrak keweikɨn keneret.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Hɨrak keneret, te hɨr epei nen wit hak.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Hɨr wen nitet yayiwe nanɨno Jerusalem, mɨtɨk hak katɨp Jisas kar ik: “Hi tewen aisesit epno nein kerek me ti epnori en.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jisas ketpɨwek, “Miyak mɨwaai mekre nu herkip, hore mɨwaai mekre yaank mɨr, te hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi wit aure te hi ewaairi au. Ti ehisɨsa te ti ewaai nein?”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jisas katɨp mɨtɨk hak, “Ti ehisɨsa.” Te hɨrak ketpɨwek, “Mɨtɨk Iuwe, ti ewisa hi ehinɨn eno ewis haai kai kerek menep kaki kakɨkre hei, te maain hi ehisesit.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jisas ketpɨwek, “Ti ewis mɨt kerek nisɨsa au hɨr enwis mɨt kerek naa, te ti eno ewepyapɨr hɨm me God naanmamre mɨt.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Mɨtɨk hak katɨp, “Mɨtɨk Iuwe, hi tewen ehisesit te hi ehinɨn eno atɨp miye haai kikrek nai hi enaiwɨri.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jisas ketpɨwek, “Mɨtɨk kerek hɨrak kises hɨm me God te hɨrak hanhan menmen enum nɨpaa hɨrak kisesim, hɨrak ap te kakises menmen me God werek werek au. Mɨtɨk ik kɨre mɨtɨk kamɨr rais keriuwe paap hɨhe, hɨrak kɨwaainaan mentar sip kɨrak hɨrak kamɨr kewaankem.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.