Atos 23

Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pol kerp kɨrapɨt mɨt ne kaunsil ketpor kar ik: “Nai yinan. Hi hertei hekre han kai menmen me God hi hɨrɨakem hi hisesim nɨpaa ere in hɨram yaaim.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Hɨrak katɨp epei au, mɨtɨk iuwe pris kinɨn nanmɨpre pris han niuk mɨrak Ananaias katɨp mɨt nerp menep Pol nɨwaai his nesiuwek hɨm nentar hɨrak katɨp enum.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pol ketpɨwek kar ik: “Maain God kakitep ti hɨre nu mɨt newis pen kolta mewik te hɨram nepei mesine meit nɨmɨn. Ti hau en skelim hi heriuwe hɨm lo me Moses, te ti au heweikɨn sip hewet hɨm me Moses ti hetɨp mɨt naniyep.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Mɨt kerek nerp menep Pol netpɨwek nar ik: “Ti atɨp enum me mɨtɨk pris iuwe ke God.”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pol katɨp kar ik: “Hi hertei hɨrak mɨtɨk iuwe pris te hi ap hetpɨwek har ek au. Hɨm me God matɨp mar im: “Yi mɨt ap eitɨp enum me mɨt hɨr ninɨn naanmɨpri.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pol epei kertei mɨt han ne kaunsil hɨr nises hɨm me mɨt Sadyusi, mɨt han au hɨr nises hɨm me Farisi. Hɨrak kertei menmen im te hɨrak katɨp kar ik: “Nai yinan. Hi mɨtɨk ke Farisi, hi nɨkan ke mɨtɨk ke Farisi. Petepin mɨt neriya hi herp ninaan me kaunsil hentar hi han kitet mɨt epei naa maain nanɨkrit nanu nanɨt.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Hɨrak katɨp epei au, mɨt ne Farisi netike mɨt ne Sadysi nenehan nenterim te hɨr newep nau nɨmɨn pɨnan hasini pɨnan hasini.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Mɨt ne Sadyusi han kitet mɨt naa hɨr nɨwaai hei, maain pɨke nanɨkrit nanu au, herwe o ensel hɨram mepu au nemipɨn. Mɨt ne Farisi han kitet mɨt nanɨkrit, ensel netike herwe hɨr nepu. Nemipɨn au.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Hɨr mɨt wen natɨpan nenehan ere wɨsenum, mɨt ne Farisi han kerek newepyapɨr hɨm me Moses hɨr nerp natɨp nesiuwe hɨm nar ik: “Haiu han kitet mɨtɨk ik hɨrak yaaik. Haiu han kitet herwe o ensel epei kan ketpɨwek menmen.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Hɨr nenehan ere wɨsenum te mɨtɨk iuwe ofisa ke ami han kitet hɨr nanri Pol kaktɨn yinak yinak te hɨrak keriuwet mɨt nɨrak newep mɨt nen netɨwekhis neiyɨk nanɨno wɨnak ke gavman kɨrak.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Wɨtaan, Mɨtɨk Iuwe Krais kan kerp menep Pol ketpɨwek kar ik: “Ti han tokik ehu. Ti epei hewepyapɨr hɨm mai heit Jerusalem, te ti eno wit Rom erɨakem empar kerekek.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 — ausente —
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Epei au, hɨr nen nɨr pris iuwe netike mɨt iuwe ne kaunsil netpor nar ik: “Haiu epei mesinehan menmen o tɨpar ap mamɨm ere haiu mamnep Pol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Te yi eitike mɨt ne kaunsil eiriuwet mɨtɨk kaktɨp mɨtɨk iuwe ofisa ke ami ke Rom kakɨthis Pol keiyɨk kaknen in. Yi eimitɨwekpɨn yi eiyɨtpɨwek yi hanhan yayɨmtau hɨm meiyam me Pol. Au, haiu epei memeriyɨwek mamkɨp hɨrak wen kaknen in.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pol nɨkan suware kɨrak epei kemtau menmen me mɨt hɨr nimenɨpɨn nanɨnep Pol te hɨrak ken wɨnak ke mɨtɨk iuwe ofisa ke ami katɨp Pol em.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Hɨrak ketpɨwek epei au, Pol kenɨne mɨtɨk iuwe kinɨn naanmɨpre 100 mɨt soldia ne ami, hɨrak ketpɨwek kar ik: “Ehɨt pipɨak ik eiyɨk eno mɨtɨk iuwe ofisa kit. Hɨrak kakɨtpɨwek menmen.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Hɨrak katɨp epei au, mɨtɨk keiyɨk ken mɨtɨk iuwe kɨrak ketpɨwek kar ik: “Mɨtɨk kekre wɨnak enuk Pol kenɨnau kitauhi hi heit pipɨak ik e eiyɨk enen ekrit ekɨntar hɨrak kakɨtput menmen.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Hɨrak ketɨwekhis keiyɨk ken haau weinɨm, hɨrakɨt tekiyakɨt tau, hɨrak kitɨwekhi kar ik: “Ti are etpo mekam?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Hɨrak pipɨak ketpɨwek kewenɨwekhi kar ik: “Mɨt iuwe ne kaunsil natɨp hɨrak werek te hɨr nanituthi teipmen ti ehɨthis Pol eiyɨk eno wɨnak ke kaunsil, hɨr nemipɨn natɨp hɨr hanhan nemtau hɨm meiyam me Pol.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ti ap emtau hɨm mɨr entar mɨt ninɨn 40 mɨt nesiyehan menmen o tɨpar ap nanɨm ere hɨr nankɨp kaki. Hɨr nemerɨr ere ti etpor te ti eiyɨk enen.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Hɨrak ketpɨwek epei au, mɨtɨk iuwe ofisa ke ami ketpɨwek kar ik: “Ti ap etɨp mɨtɨk hak ti epei han hetpo menmen im.” Hɨrak ketpɨwek epei au, hɨrak keriuwetek ken.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Hɨrak keriuwetek ken, hɨrak kenɨne mɨtɨkɨt wik hɨrakɨt kepten tinɨn naanmɨpre 100 mɨt ne ami, hɨrak ketpɨwekɨt kar ik: “Yi eiyɨt 200 mɨt soldia neke tɨ hɨr netike 200 mɨt nemerɨr yipo hɨr netike 70 mɨt ne ami nau hos, hɨr nanɨt menmen nanɨmaniyem, hɨr nanɨno nanɨthis Pol neiyɨk nanɨno. Me wɨtaan hɨr nanɨthis pol kaktike menmen neiyɨm nanɨno wit Sisaria.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Yi eiri hos keiyak te Pol kakwik, yi naanmamprɨwek eiyɨk (o eirik) eino ere eipiun mɨtɨk iuwe gavman Filiks.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Hɨrak ketpɨwekɨt epei au, hɨrak ken kewis tɨwei mar im:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Hi Klodias Lisias hi hewis tɨwei ik ken ti Filiks ti mɨtɨk iuwe ke gavman hinɨn naanmɨmpre mɨt. Ti yaaik.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Mɨt ne weiwɨk me Isrel neiyewo mɨtɨk ik nare nankɨp. Hi hemtau hɨrak kɨre mɨtɨk ke Rom te hi hetike mɨt ne ami nai men mekepik meriyaak meiyɨk men.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Hi hanhan hertei werek nenmak te hɨr nesiuwe hɨm te hi heiyɨk hen wɨnak ke kaunsil kɨr.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Hi han wɨnak ke kaunsil kɨr, hi hemtau hɨrak ap kɨrɨak menmen mei te hɨr nankɨp kaki o nanwisɨk kekre wɨnak enuk. Menmen hɨr nesiuwek hɨm nesiuwerem hɨram menmen me hɨm lo me Moses hɨr nisesim.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Mɨtɨk hak kan ketpo mɨt han ne weiwɨk me Isrel nimenɨpɨn natɨpan te hi han kitet hi esiuwerek aknen ekrit. Hi epei hatɨp mɨt kerek nesiuwek hɨm menmen hɨr nanɨno nanɨrp ninaan mit nanriuwe hɨm.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Hɨrak kewis tɨwei epei au, mɨt ne ami nises hɨm mɨrak. Hɨr neithis Pol neiyɨk ne wɨtaan nen ere nɨpiun wit Antipatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Wanewik, mɨt ne ami kerek neke tɨ hɨr pɨke nan wɨnak ke mɨtɨk iuwe ofisa ke ami, hɨr newis mɨt nau hos neithis Pol neiyɨk nanɨno Sisaria.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Hɨr neiyɨk nen Sisaria newet mɨtɨk iuwe ke gavman tɨwei, hɨr neithis Pol ken his mɨrak.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Mɨtɨk iuwe ke gavman kekine tɨwei kitehi Pol kar ik: “Ti ke provins ke nein?” Pol ketpɨwek “Hi provins kai Silisia.” Hɨrak kemtau hɨrak ke provins Silisia, hɨrak ketpɨwek kar ik:
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 “Maain mɨt nesiuwe hɨm nanɨnen, te hi emtau hɨm mit entar hi naanmɨmpre mɨt ne Silisia ere in.” Hɨrak katɨp epei au, hɨrak katɨp mɨt hɨr naanempre Pol newisɨk kekre wɨnak iuwe nɨpaa mɨtɨk iuwe Herot kewik hɨrak wɨnak enuk ke gavman.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.