Atos 20

Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɨt nererik nesikeyaanmi epei au, Pol kenɨne mɨt kerek nises hɨm me Jisas keyewewi ketpor hɨm mamkepi nanises hɨm me God werek werek. Te hɨrak kɨnaiwɨri kakno provins Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Hɨrak ken kɨpiun provins Masedonia, hɨrak kerekir kau nɨmɨn ken kerer wit wit katɨp mɨt hɨm mɨrak yapɨrwe mamkepi nanises hɨm me God werek werek. Epei au, hɨrak ken provins Grik.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Hɨrak kepu en wenke wikak. Hɨrak kepu en wenke wikak, hɨrak kare kaku sip kakno Siria, hɨrak kemtau mɨt han hɨr nimenɨpɨn nankɨp, te hɨrak han kitet kakno kakitet provins Masedonia ere hɨrak kɨnaiwɨrek kɨpiun provins Siria.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Sopata nɨkan ke Piras ke wit Beria, hɨrak ketike Aristakas, Sekandas hɨrakɨt te wit Tesalonaika, hɨrakɨt tekite Pol tariyakɨt ten. Mɨtɨk Gaias ke wit Debi, Timoti, Tikikas ketike Trofimas te Esia, hɨrakɨt tetike Pol nariyan nen.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Hɨr mɨt ninɨn nen nemeriyei neit wit Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Hɨr nemeriyei neit ein, haiu mau wit Filipai ere wɨ mɨt nererik ap newis yis mekre bret mɨr han tewenɨn menmen God kerekyorem hɨram epei au. Menmen im epei au, haiu mɨnaaiwɨr wit Filipai mau sip ere wɨ hispɨnak (5), haiu mɨpiun wit Troas. Haiu men mɨpiun wit Troas, haiu metike mɨt nemeriyei mau en ere wɨ hispɨnak wik (7).
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Me wɨ Sabat me wɨtaan haiu mɨt yapɨrwe mererik maam menmen han tewenɨn menmen Jisas kɨrɨakem haiu mewenɨpi God. Pol katɨp mɨt en menmen. Hɨrak kare teipmen kakno te hɨrak ketpor hɨm ere wɨ nɨmɨn.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Mɨt epei neit si yapɨrwe newisɨm mekre haau mau niu meit wɨnak haiu mau mererik mekrerek.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Mɨtɨk pipɨak niuk mɨrak Yutikas kau windo me wɨnak. Pol wen katɨp katɨp, hɨrak kɨnapɨpɨ kɨwaai kɨnatɨn. Kɨwaai kɨnatɨn o, hɨrak kenke kau niu ken kiun tɨ. Mɨt nekiuwe nen nɨkɨak nɨrek nepei au kaa.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pol kekintɨp kekiuwe ken kɨrek, hɨrak kenke kenterik kesiuwewik. Epei au, hɨrak katɨp kar ik: “Yi ap han enuk au emɨt! Hɨrak kaa te in ek pɨke kekrit kaku.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Hɨrak katɨp epei au, hɨrak ketikeri pɨke nɨniu nen wɨnak hɨrak kewep niu o bret ketikeri nekiyan naam. Epei au, hɨrak ketikeri newepnak ere wanewik. Wanewik, Pol kɨnaiwɨri.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Pol kɨnaiwɨri, hɨr neithis pipɨak ik kerek nɨpaa kenkewɨn kaa Pol pɨke kɨkɨak, hɨr nen wɨnak mɨr hɨr han yaaik iuwe.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Haiu minɨn men mau sip merekir wan ere mɨpiun wit Asos, kerek Pol katɨp kakwenyipɨr sip. Nɨpaa hɨrak ketpai menmen im kentar hɨrak kɨnapen sip, hɨrak hanhan keke tɨ kakno ein.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Hɨrak kewenaiyipɨr keit Asos epei au, haiu metɨwekhis men mau sip mɨnaaiwɨr wit Asos men ere miun Mitilini.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Haiu mɨpiun Mitilini epei au, haiu me wɨ ham wanewik men mesipat wit Kaios. Haiu wen men me wɨ ham hekrit haiu men mesipat wit Semos. Wit Semos epei au, wɨ ham haiu mɨpiun wit Mailitas. Sip mɨwaai meit ein.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol epei han kitet hɨrak kau sip ap kakno wit Efesas kentar hɨrak kɨnapen kaku provins Esia wɨ yapɨrwe. Hɨrak hanhan kakno waswas kakiun Jerusalem me wɨ Pentekos.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Pol wen kepu sip keit Mailitas hɨrak keriuwet mɨtɨk hak katɨp mɨt iuwe ne weiwɨk me God neit Efesas te hɨr enɨnen Mailitas enɨrek.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ewaai meruri hɨr mɨt ne Efesas epei nan, Pol ketpor kar ik: “Yi epei yertei me wɨ hi hinɨn han Esia hau hetikewi yi yertei menmen hi hisesim.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Yi yertei me wɨ yapɨrwe mɨt han ne weiwɨk me Isrel hɨr nimenɨpɨn natɨpan naniyep te hɨr nenip menmen im menip han kai kekrit hɨr newaank hɨras. Hi ap ewenɨpi niuk mai au. Hi hɨrɨak menmen Mɨtɨk Iuwe Krais kehimɨtenewem, wɨ ham hi hɨkɨt henterim.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Hi ap hepakɨn hɨm mamkepi me wɨ hi hewepyapɨr hɨm me God yi yau wɨnak ke mɨt kerek nekine hɨm me Moses yi yererik en o yau wɨnak mi miutɨp miutɨp.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Hi epei hetpi yi mɨt ne weiwɨk me Isrel netike yi mɨt ne weiwɨk ham, hi epei hetpi hɨm manp eiweikɨn sip eiwet menmen enum eiyises hɨm me Mɨtɨk Iuwe kaiu Jisas.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 In ek hi hises hɨm God Hɨmɨn Yaaik ketpewem te hi eno wit Jerusalem. Hi hepɨtari menmen mɨt nanrekyewem nanɨt ein.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Hi hertei kerekek God Hɨmɨn Yaaik epei ketpo merer wit wit mɨt nanrekyo enum nanwɨre akre wɨnak enuk.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 “Hi han kitet hi hahi te hi ehises menmen nɨpaa Mɨtɨk Iuwe Jisas kehimɨtena hi ehisesim, hɨram menmen weinɨm. God epei kɨrɨak mɨt menmen yaaim keriuwe Jisas Krais te hɨrak kehimɨtena hi hetpor hɨm yaaim me menmen im.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Yi eiyɨmtewem. Nɨpaa hi hen yi mɨt yapɨrwe hewepiyapɨr hɨm me God kinɨn naanmɨpre haiu mɨt. In ek hi hertei maain hi ap eri meiyam au.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Te hi petepin hetpi hɨm manp, mɨtɨk kiutɨp ke yi mɨt maain kakno si tatɨknenik hɨram menmen mai au.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Hɨram menmen mai au mentar hi ap heripakɨn hɨm mei me menmen me God kakinɨn naanmamre haiu mɨt au.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Yi naanempre hɨras yetike mɨt kerek God Hɨmɨn Yaaik kehimɨteni yi naanmɨpri. Yi yar ke mɨt naanmɨpre sipsip yi naanempre mɨt ne weiwɨk me God. Hɨrak kenip mɨt hɨr ne weiwɨk mɨrak keriuwe hemkre me Nɨkan kɨrak Jisas wɨ hɨrak kaa kentar nu tentarakɨt.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Hi hertei hi anaiwɨri epei au, maain mɨt nanɨnen nɨmɨn ke yi mɨt nanriwaank han ki nanriuwe menmen enum hɨr nanɨtpiyem. Mɨt in hɨr nanre nepere enum men nɨmɨn ke sak namɨp newaankem, hɨr nanɨnen nanriwaank.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Maain mɨt han ne yi mɨt hɨr nantɨp hɨm memipɨn nanri han ke mɨt han ne yi mɨt kerek yises hɨm me God te hɨr enisesim.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Yi naanmamre hɨras me menmen im, yi han ekitet me tito wikak hi wɨtaan wanewik hetpi hɨm manp me menmen me God te yi eiyisesim, hi hɨkɨti hekepi wɨsenum.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “In ek hi hitehi God hɨrak naanmampri te hɨm me God hɨrak kakrekyi yaaim hɨram mamkepi te yi eiyu werek werek. Hɨrak kakweti menmen mɨrak yaaim hɨrak maain kakwet mɨt nɨrak em.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Hi ap hemkre menepam heit pewek me yi mɨt o laplap mi au.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Yi epei yertei hi hɨrɨak menmen heriuwe his mai hi ekerwo laplap me wɨnak sel te hi heit pewek mererim. Hi hetike mɨtɨkɨt wariyakɨt tai naanmɨprawɨr hɨras me menmen. Yi au.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Marim hi epei heteikni yi eirɨak menmen iuwe te yi eikaap mɨt miyapɨr hɨr ap manpenun neit nɨrɨak menmen au. Yi han ekitet menmen nɨpaa Jisas ketpim. Hɨrak katɨp kar ik: ‘Yi eiwet mɨt menmen hɨram minɨn mɨt hɨr nanweti menmen, te yi han yaaik eiyu.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Pol ketpor epei au, hɨrak ketikeri nitehɨr newen ninɨp nitehi God menmen.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Hɨr nitehi God menmen epei au, hɨr nɨkɨtek neiyewewik netpɨwek, “Ti yaaik eno e.”
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Pol ketpor kar ik: “Maain hi ap pɨke eri meiyam au,” te mɨt en hɨr han toenuk neriuwerek. Hɨr netpɨwek epei au, hɨr neriuwetek kau sip ken.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.