Atos 15
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NTLH
1 Mɨt han ne provins Judia nen wit Antiok natɨp mɨt nises hɨm yaaim me Krais nar ik: “Yi ap yerekir yɨnk ki kar ke nɨpaa Moses ketpim te God ap kaktihis yi eitikerek eiyu au.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pol ketike Banabas hɨrakɨt tetike mɨt in hɨr newepnak natɨp menmen im yapɨrwe, hɨr nenehan. Hɨr nenehan te mɨt ne weiwɨk me God en han kitet nanriuwet Pol Banabas tekite mɨt han en ne Antiok te hɨr nanɨno wit Jerusalem nanɨr mɨt aposel netike mɨt iuwe ninɨn naanmɨpre mɨt ne weiwɨk miutɨp me God ein nanitorhi me menmen im.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Mɨt ne weiwɨk me God neit Antiok neriuweti nen. Hɨr nepno newep provins Finisia ketike Sameria, hɨr natɨp mɨt en, “Yi mɨt ap ne weiwɨk me Isrel yi eiweikɨn sip eiwet menmen enum eiyises God.” Mɨt en kerek nises hɨm me God nemtewem te hɨr han yaaik neriuwerem.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Hɨr nɨpiun Jerusalem epei au, mɨt aposel, mɨt iuwe ninɨn naanmɨpre mɨt ne weiwɨk me God en netike mɨt en nises hɨm me God nererik newenɨpi God, hɨr han yaaik neriuwe mɨt han nan. Pol ketike Banabas hɨrakɨt tetpor menmen yapɨrwe God kekepikɨt tɨrɨakem.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Hɨrakɨt tetpor epei au, mɨt han ne Farisi kerek in ek nises God hɨr ninɨn nises hɨm lo me Moses hɨr nekrit natɨp nar ik: “Mɨt ap ne weiwɨk me Isrel hɨr enrekir yɨnk kɨr hɨr enises hɨm nɨpaa Moses ketpim.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Hɨr natɨp epei au, mɨt aposel netike mɨt iuwe ninɨn naanmɨpre mɨt ne weiwɨk me God en hɨr nau nererik newepnak natɨpan menmen im.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Hɨr newepnak natɨpan yapɨrwe epei au, Pita kekrit katɨp, “Nai yinan, yi yertei nɨpaa enum eik God ke haiu mɨt kehimɨtena hi hewepyapɨr hɨm yaaim me Krais hetpim men mɨt ap ne weiwɨk me Isrel te hɨr nemtewem nisesim.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 God hɨrak kertei han ke mɨt keteiknai hɨrak han yaaik te mɨt ap ne weiwɨk me Isrel hɨr nisesik. Haiu merteiyem mentar hɨrak kesiuwe God Hɨmɨn Yaaik kewetɨrek kar ke nɨpaa hɨrak kewetaiyek.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 God kɨrɨak menmen miutɨp me haiu mɨt metike hɨr mɨt ne weiwɨk ham. Hɨrak kesak menmen enum hɨr nɨrɨakem mentar hɨr nises hɨm mɨrak.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 In ek yi yenmak te yi einip God han enuk keriuwe menmen me hɨm me Moses yi han kitet mɨt kerek nises God hɨr enisesim? Menmen im hɨram mɨre menmen miyapɨr neremtɨt hɨram nɨmenum, hɨram mamnip han kɨr enum me menmen enum weinɨm. Nɨpaa maamrer nai netike haiu mɨt in ek ap nises menmen me Moses werek werek au.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Au, haiu han kitet God kaktaihis kakɨr ke hɨrak kakɨthis mɨt han en kakɨntar Mɨtɨk Iuwe Jisas Krais hanhanai kerekyai yaaim. Hɨm me Moses au.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Pita katɨp epei au, Mɨt nekintɨp nau neit nemtau Banabas ketike Pol hɨrakɨt tetpor menmen yaaim me mɨt his hɨt enum o menmen meiyam enum hɨr nɨre yaain, God kekepikɨt te hɨrakɨt tɨrɨakem me mɨt miyapɨr ne weiwɨk ap me Isrel.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Hɨrakɨt tatɨp epei au, Jems katɨp hɨm mɨrak kar ik: “Nai yinan, nɨkɨp emnep eiyɨmtau menmen im!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Saimon epei ketpai me wɨ God kinɨn keteiknai hɨrak hanhan mɨt ap ne weiwɨk me Isrel hɨrak kari mɨt han ne mɨt han en hɨr mɨt nɨrak.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nɨpaa mɨt profet natɨp me menmen im mar ke haiu metpim. Hɨm mau tɨwei hɨr newisɨm matɨp mar im:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Maain hi Mɨtɨk Iuwe God hi pɨke anen akaap mɨt ne weiwɨk me maam kɨr Devit. Hɨr enun nɨre wɨnak epei kewen te hi pɨke ekepi hɨr nanu werek nar ke wɨnak hi pɨke eimaak ekɨrp.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Hi hɨrɨak menmen im te mɨt ne weiwɨk ham nerer wit wit nanisɨsa, mɨt kerek hi hehimɨteni hɨr mɨt nai.’
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Nɨpaa Mɨtɨk Iuwe God kewepyapɨr hɨm im ketpim.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Hi Jems hi han kitet te haiu ap mamɨwaank mɨt han ne weiwɨk ham hɨr neweikɨn sip newet menmen enum nises God.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Haiu emwis tɨwei emsiuwerem emno emɨtpor te hɨr ap nanɨm menmen mɨt han newepwar newet tɨpir weinɨm em mentar God keriuwesɨsem hɨram enum. Im metike hɨr ap nariyanhis newenɨnem, hɨr ap nanɨm samiyak mɨt newers tɨmɨr namɨp neriuwe hemkre ap mewen au hɨr ap nanɨm hemkre mei kike au.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Me wɨ Sabat yapɨrwe mɨt epei nekine hɨm me Moses neit wɨnak kerek mɨt nererik nekine hɨm mɨrak. Mɨt nerer wit wit nekine hɨm mɨrak natɨp mɨt em. Hɨram ap yaaim te mɨt ap ne weiwɨk me Isrel nau netike mɨt ne Isrel nekre wɨnak mɨt nerer ein ein neit nenipi yɨnk enum nentar hɨr ap nises menmen Moses nɨpaa keriuwesɨsem.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Hɨr natɨp epei au, mɨt aposel netike mɨt iuwe ninɨn naanmɨpre mɨt ne God en, hɨr netike mɨt yapɨrwe nises God en hɨr han kitet nehimɨtan mɨt han neriuweti nanɨno Antiok nantike Pol, Banabas. Hɨr nehimɨtan Judas, mɨt nekine niuk mɨrak ham Basabas, hɨrak ketike Sailas. Mɨt nises God in han kitet mɨtɨkɨt it hɨrakɨt yaaikɨt.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Hɨr newis tɨwei newet mɨt em hɨram matɨp mar im:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Haiu memtau mɨt han ne haiu mɨt nen wit ki nari han ki keriuwe hɨm hɨr netpiyem te yi han enuk. Haiu ap metpor hɨr nanɨno netpiyem au.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Haiu memtewem, te haiu mererik matɨpan menmen im, haiu mehimɨtan mɨtɨkɨt wik mamriuwetet tatno yi mɨt. Hɨrakɨt tatno tatkite taiu yinakɨt yaaikɨt Banabas ketike Pol.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Hɨr mɨt han natɨp nanɨksɨp nanɨntar hɨrakɨt tises hɨm me Mɨtɨk Iuwe kaiu Jisas Krais, hɨrakɨt tatɨp mɨt em.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Haiu epei meriuweti Judas ketike Sailas. Hɨrakɨt tatɨtpi tatriuwe hɨm mɨrakɨt hɨm mepɨr menmen haiu mewisɨm mau tɨwei ik e.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 God Hɨmɨn Yaaik ketike haiu mɨt in haiu han kitetim matɨpan te haiu ap metpi yi eiyises hɨm me Moses yapɨrwe au. Eiyisesim mei kike keremem.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Yi ap eiyɨm menmen mɨt newepwarem newet tɨpir weinɨm em. Yi ap eiyɨm hemkre au, o samiyak mɨt namɨp newers tɨmɨr hemkre wen meriuwerem, yi ap eiriyanhis eiwenɨnem au emɨt! Yi ap eirɨak menmen im haiu mewisiyem te yi eiyu werek werek mepɨr keremem.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Hɨr newis tɨwei epei au, hɨr neriuwet mɨt nen Antiok. Hɨr nɨpiun Antiok, hɨr nari mɨt kerek nises hɨm me Krais hɨr nererik hɨr newetɨr tɨwei ik.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Hɨr neit tɨwei nekinaak. Hɨr nekinaak, hɨr han yaaik neriuwe hɨm mau tɨwei.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas ketike Sailas hɨrakɨt mɨtɨkɨt profet, te hɨrakɨt tetpor yapɨrwe tekepi hɨr han tokik nepu te hɨr nepu werek.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Hɨrakɨt tepu en wɨ ham teit wit Antiok. Epei au, mɨt nises God en neriuwetet pɨke ten, hɨrakɨt tetpor tar ik: “God naanmampri.” [
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Sailas au, hɨrak hanhan kepu en.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pol ketike Banabas tepu Antiok me wɨ ham. Hɨrakɨt tetikite mɨt han yapɨrwe hɨr natɨp mɨt hɨm me God newepyapɨrem.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Maain wɨ ham Pol katɨp Banabas kar ik: “Hawɨr pɨke euno ewɨr nawɨr yinan nises God nerer wit wit nɨpaa hawɨr wewepyapɨr hɨm yaaim me Krais, te hawɨr wawɨrtei hɨr nepu werek nisesim o au.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Banabas hanhan keithis Jon Mak kaktikerek tariyakɨt tatno,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 te Pol kɨnaain ap kaktɨwekhis tariyakɨt tatno kentar nɨpaa hɨrak ap kepu ketikeret ere hɨrakɨt tɨrɨak menmen epei au. Au, hɨrak kɨnaiwɨret keit provins Pamfilia.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Hɨrakɨt tenehakɨt tenehakɨt han enuk wɨsenum tentar menmen im te hɨrakɨt tɨnaipɨsakɨt ten. Banabas keithis Jon Mak hɨrakɨt tariyakɨt tau sip ten wit Saipras wan kimaak keketik.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pol keithis Sailas tariyakɨt ten. Mɨt nises God en hɨr neriuwetet nitehi God naanmamprewekɨt.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Hɨrakɨt teke tɨ ten provins Siria ketike provins Silisia, hɨrakɨt tɨkaap mɨt ne weiwɨk me God ein tekepi hɨr han tokik enu enises God werek werek.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.