Apocalipse 16

Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Si tɨwekre mɨwapɨn wɨnak ke God, hi hemtau hɨm me mɨtɨk hak kekrerek katɨp hɨm iuwe kar ik: “Yi eiyɨt mɨn kerek menmen enum me han enuk me God meweikɨn his mɨre tɨpar mekrerem, yi eiyɨm eino eiwenem emno tɨ.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Hɨrak katɨp epei au, hɨrak mɨtɨk ensel kiutɨp kinɨn keit mɨn mɨrak keiyɨm ken kewɨr menmen enum mekrerem men tɨ. Hɨram men tɨ menep mɨt miyapɨr kerek newenɨpi niuk me miyak enuk ketike teinɨk mɨt nesipaak mɨre yɨnk kɨrak, hɨr newis mak mau yɨnk kɨr. Hɨram menep yɨnk kɨr ketnen hɨrak kenen (o meiyewor).
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Menmen im epei menep mɨt, hi hɨr ensel hak (namba 2) kisesik ken kewen menmen enum mekre mɨn hɨram men wan iuwe. Men wan iuwe meweikɨn mɨre herwe hemkrik te menmen yapɨrwe mau mekre wan maa.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Menmen yapɨrwe mau mekre wan maa, hi hɨr mɨtɨk ensel hak (namba 3) hɨrak kan kewen menmen enum mekre mɨn mɨrak men mani metike hɨtɨk, hɨram meweikɨn mɨre hemkre.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Hɨram meweikɨn mɨre hemkre, hi hemtau mɨtɨk ensel kerek naanmɨpre mani metike hɨtɨk hɨrak katɨp kar ik: “God ti kerekek ti yaaik. Nɨpaa ere in ti hepu hepeit. Menmen enum ti hɨrɨakem hewaank tɨpar hɨram meteikɨn ti yaaik.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Ti yaaik hentar nɨpaa hɨr mɨt nau tɨ nenep mɨt miyapɨr kerek nises hɨm mit netike mɨt profet nit hemkre mɨr mewen. Te in ek ti heweikɨn tɨpar mɨre hemkre hɨr nanɨm ti enɨp enrerim me menmen nɨpaa hɨr nɨrɨakem.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Hɨrak katɨp epei au, hi hemtau hɨm ke mɨtɨk hak kerp kɨnaan kerek ensel newepwar menmen newet God em, hɨrak katɨp kar ik: “Mɨtɨk Iuwe God ti enuk manpenuk. Menmen enum ti erekyorem enɨp enrerim me menmen enum nɨpaa hɨr nɨrɨakem, hɨram yaaim.”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Hɨrak katɨp epei au, hi hɨr mɨtɨk ensel hak (namba 4) hɨrak kewen menmen enum mekre mɨn kɨrak men wepni. Men wepni te hɨram si taak mɨt miyapɨr yɨnk kɨr.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Hɨrak si taak yɨnk kɨr hɨr nene God netpɨwek enum me menmen im manɨp nentar God hɨrak kari menmen im man menep mɨt. Hɨr nɨnapen neweikɨn sip newet menmen enum hɨr nisesim, hɨr ap newenepi niuk me God hɨrak Iuwe. Au, hɨr nenerek wen nises han kɨr enuk.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Menmen im epei man hi hɨr mɨtɨk ensel hak (namba 5) kewen menmen enum meke mɨn kɨrak men yeno kerek miyak enuk kewim, te menmen mɨre wɨtaan toto mɨwapɨn ti merer wit wit kerek miyak enuk hɨrak naanmɨpre mɨt miyapɨr. Wɨtaan toto mɨwapɨn tɨ merer wit wit te mɨt miyapɨr nɨnakɨn nin kɨr nentar yɨnk kɨr kenen (o meiyewor).
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Hɨr nɨnakɨn nin kɨr te hɨr han kitet menmen enum mau yɨnk kɨr te hɨr nene God neriuwerem. Hɨr ap neweikɨn sip newet menmen enum au. Hɨr nises han kɨr.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Menmen im epei au, hi hɨr mɨtɨk ensel hak (namba 6) kan kewen menmen enum mekre mɨn kɨrak men mani iuwe Yufretis. Hɨram men mani Yufretis, hɨrak kenke keweikɨn kɨre yayiwe te mɨt iuwe naanmɨpre mɨt miyapɨr nau tɨ kerek wepni kewep kn hɨr neke mani wi kɨrak nanɨnen.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Mani Yufretis kenke epei au, hi hɨr hɨmɨn enum wikak hɨram meweikɨn mɨre pato o minaap. Hɨram metpaan meke hɨm ke kɨrin, miyak enuk tetike miyak enuk keiyak niuk mɨrak profet enuk kewisesik.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Hɨmɨn im hɨram me herwe kerek hɨram mɨrɨak menmen yaaim mirakel nɨpaa mɨt nɨrem au. Hɨmɨn wikak im men mɨt iuwe ninɨn naanmɨpre mɨt nerer wit wit nau tɨ, hɨram mari han kɨr te hɨr nererik nantike God nanɨnepan me wɨ hɨrak God kerek hɨrak Iuwe Manpenuk kehimɨtan mɨt hɨr nantikerek nanɨnepan.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Hi Jisas hi etpi! Hi anen waswas me wɨ yi yepɨtariyem yar ke mɨtɨk enuk kekintɨp menmen. Mɨt kerek hɨr naanmamre werek werek menmen maain mamnen, hɨr han yaaik nanu. Hɨr ap yɨnk enuk me menmen im mamnen mamre mɨt kerek klos au hɨr ne puk weinɨk nen witeik.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Hɨmɨn enum wikak meithis mɨt iuwe ninɨn naanmɨpre mɨt miyapɨr nau tɨ, hɨr nan nererik neit wit niuk mɨrak me hɨm Hibru hɨram Amagedon.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Hɨr nererik epei au, hi hɨr mɨtɨk ensel hak (namba 7) kewen menmen enum mekre mɨn kɨrak men mɨre nɨme. Epei au, mɨtɨk keke wɨnɨak iuwe ke God menep yeno me mɨtɨk iuwe, hɨrak ketɨp hɨm iuwe kar ik: “Menmen God kɨrɨakem kenep mɨt keriuwerem hɨram epei au meit.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Hɨrak katɨp epei au, hi hɨr nepni mewenɨn mari winen men ein men ein, hɨram mewɨnɨn wɨsenum tɨ kɨtanɨk wɨsenum. Nɨpaa God kɨrɨak tɨ ere in ap tɨ kɨtanɨk karik au. Ti kɨtanɨk hɨram minɨn tɨ me nɨpaa ein.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Tɨ kɨtanɨk wɨsenum te wit iuwe Babilon kewep pɨnak pɨnak ere wikak, wit iuwe me wit yapɨrwe mewaank. God ap han kaa menmen enum mɨt ne Babilon nɨrɨakem te hɨrak han enuk kanɨp keriuwe menmen im, hɨrak kewaanki kɨre mɨt hɨr naam tɨpar si enum wɨsenum mɨnɨn hɨr nɨnap.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Tɨ kɨtanɨk wɨsenum te mɨniu (o neiyɨp) iuwe metike tɨ wit wan kimaak keketik, hɨram yapɨrwe mewep menke. Mɨniu (o neiyɨp) mewep menke mɨwaai, wit wan kimaak keketik mewep mɨnatɨn men mɨsawɨn mekre wan meit nɨmɨn.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Menmen im wen mepnen, hi hɨr ais iuwe mɨre nan hɨram nɨmenum mɨre 50 kilogram hɨram meke nepni man menep mɨt miyapɨr nerer wit wit nau tɨ, hɨram mewaanki. Mɨt miyapɨr nene God nentar ais enum im kerek manɨp hɨram menmen enum enum.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.