2 Coríntios 12
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs BKJ
1 Hi wen awenɨpi niuk mai. Hi hertei menmen im ap mekepai God kaktɨp haiu yaain, te hi wen hetpi menmen hi hɨtyak hɨrem metike menmen mɨsawɨn Mɨtɨk Iuwe Krais kewepayapɨrem.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nɨpaa ein 14 tito God ketauhis hi ke Krais, hɨrak keriya hi hen hetikerek wen wit kɨrak Heven. Hi hepɨtari hi yɨnk kai ken o hɨmɨn kerekek hɨrak kɨnaawɨr yɨnk kai ken. God kerekek hɨrak kertei.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Hi hetpi heteipim. Hi hepɨtari hi yɨnk kai ken o hɨmɨn kerekek ken. God kerekek hɨrak kertei.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Hi heit wit ke God, hi hemtau menmen hi ap te hetpiyem heriuwe hɨm mai. God ap kewisa hi hewepyapɨrem hatɨp mɨt em.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Menmen im hi hɨrem hɨram menmen yaaim te hi awenɨpi niuk mai menterim. Te hi au hɨnapen. Hi hanhan awenɨpi niuk mai me menmen meteikɨn hi ap hepu werek werek au, menmen enum yapɨrwe merewaank, te hi mɨtɨk enuk weinɨk, God kerekek hɨrak Iuwe.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Hi hanhan awenɨpi niuk mai hentar menmen hi hɨrem hi ap mɨtɨk enuk hetaritari au. Hi hɨrem. Hi ap hewisesik au. Te hi hɨnapen hewenɨpi niuk mai te yi mɨt ap han ekitet hi mɨtɨk iuwe henterim. Au, hi hanhan yi han ekitet menmen hi hɨrɨakem, menmen hi hetpiyem, te yi yerteiya hi mɨtɨk yaaik o au.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Menmen im yapɨrwe God keteiknewem meit wit kɨrak, hɨram menmen yaaim iuwe. God hɨrak kɨnapen hi ewenɨpi niuk mai menterim, te hɨrak kewis Seten hɨrak kesiuwe menmen man mekre yɨnk kai menipa hi hɨnap, te hi ap hanhan ewenɨpi niuk mai.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Hi hitehi God wikak te hɨrak kakɨkepa kakpɨr menmen enum im mekre yɨnk kai hɨram mamnopɨn.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Hi hitɨwekhiyem wikak hɨrak ketpo wikak kar ik: “Au hi ahɨpɨrem hɨram emnopɨn au. Hi ahu atikewit te hɨram werek. Mɨt kerek hɨr ap manpenun neit, menmen mai iuwe mekepi meteikɨn mɨt em.” Te in ek, hi ap han enuk heriuwerem au. Hi han yaaik hewenɨpi niuk mai me menmen yapɨrwe enum merewaank, te menmen iuwe me Krais mamu mamɨkra.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Hi hertei menmen im hi hɨrɨakem hɨram mamwenɨpi niuk me Krais, te hi ap han enuk hi ap manpenuk, o mɨt hɨr nerekyo enum o hɨr nerewaank, o menmen enum man meiyep te hi hau werek werek au, hɨram menmen weinɨm. Hi ap han enuk hentar hi hertei wɨ menmen im mamnen mamnipa hi ap manpenuk, Krais kakɨkepa hi ehɨt menmen mɨrak iuwe hi ahu werek werek.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Hi nepei hatɨp hɨre mɨtɨk enuk ketaritari hi hewenɨpi niuk mai. Hi hɨnapen te yi yenipa hi hɨrɨakem hentar yi ap yewenɨpi niuk mai yatɨp mɨt han hi mɨtɨk yaaik aposel au. Hi hɨre mɨtɨk weinɨk te mɨt aposel han kerek yi yatɨp hɨr yaain, hɨr ap ninɨna me menmen miutɨp au.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Menmen hɨram meteikni hi hɨre mɨtɨk yaaik aposel, hi henip han kai tokik me menmen enum man meiyep, hi hɨrɨakem nɨmɨn ke yi mɨt miyapɨr en. Menmen hi hɨrɨakem heteikniyem hɨram mar im. Hi hɨrɨak menmen heriyai heriyai meteikni menmen God kɨrɨakem te mɨt hɨr nɨrem hɨr han kekrit kekrit neriuwerem nɨr menmen iuwe me God.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Mɨt miyapɨr ne weiwɨk miutɨp me God nerer wit wit hɨr nepei neit menmen mekam hi ap hewetiyem a? Menmen im miutɨp. Hi ap hitihi yi naanemprau me menmen o wɨnak au. Yi han kitet menmen im hɨram enum te yi ap han kitet menmen enum im hi nepei herekyiyem hentar hi hɨrɨak menmen yapɨrwe hekepi heriuwerem.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 In ek hi hanhan anen ari meiyam wikak, te hi ap ari menmen me yi mɨt eikepa eiriuwerem au. Hi hɨnapen menmen mi au. Hi hanhan yi mɨt miyapɨr keriyen eiyises Krais werek werek kerekek. Nɨkerek hɨr ap neit menmen naanmɨre miye haai neriuwerek au. Miye haai hɨr neit menmen naanmɨpre nɨkerek neriuwerem. Hi hɨre haai ki me menmen me Krais, yi yɨre nɨkerek nai te hi ap ehɨt menmen mi au emɨt!
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Hi han yaaik wɨsenuk hi hewɨr menmen mai yapɨrwe, hi hɨrɨak menmen iuwe ere hi hahi, te hi akaap yi mɨt miyapɨr hɨmɨn ki. Hi hanhan iuwe akepi, te maain yi hanhana kike emrerim a?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Mɨt han ne yi mɨt hɨr natɨp nar ik: “O, hɨram hɨm yaaim. Hɨrak ap kari menmen maiu haiu merteiyek au. Te Pol hɨrak mɨtɨk enuk kewisesik kari han kaiu kinɨnai keriuwe hɨm mɨrak kar ke mɨtɨk kari han ke miyak keriuwe menmen mau tɨrpe.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Yi eiyɨtpo hi hɨrɨakem harkeik a? Hi hewisesiyek hari menmen mi heriuwe mɨtɨkɨt hi heriuwetet tan tɨri a? Taauye!
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Hi hitehi Taitas hɨm manp te hɨrak kaknen kakri. Hi heriuwetek hɨrak kaknen kaktike kaiu yinak hak ik. Taitas hɨrak kewisesik kari menmen mi o au a? Au. Hɨrak ketikewa hawɨr ap wises menmen mɨpɨram au a? Yi han ekitet menmen im werek werek!
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Hi han kitet yi yekine tɨwei im yi han kitet haiu mewisi tɨwei im mamri han ki, te yi han kitet haiu yain a? Auye! Naiu yinan yaain, haiu mɨt ne Krais, God kɨrai haiu metpi menmen im. Haiu mewisi hɨm mekre tɨwei im keremem, hɨram mamkepi yi eiyises hɨm me God werek werek.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Haiu mewisi tɨwei im mentar menmen im. Hi han kitet yapɨrwe me menmen im. Hi hɨnapen maain hi anen ari yi mɨt ap yises menmen mar ke hi hanhan yi yisesim, te yi einapen menmen maain hi ehisesim akepi ariuwerem. Hi han kitet hi anen ari yi yainehan me menmen, yi hemkre menepam me menmen, yi han enuk me menmen, yi yenke yewep pɨnan nen in nen ein, yi eisiuwe ni yinan hɨm enum, yi eiyɨtpepan yayisesan me menmen, yi paan tokik, yi ap yekiyan yau han kiutɨp au, yi yises menmen heriyai heriyai.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Hi han kitet maain hi anen ari, God hɨrak kaknipa hi yɨnk enuk ahɨrp nɨnaan mi, hi han tewenɨn mɨt kerek hi apɨri enɨnopɨn enkeipɨn mɨt miyapɨr ne weiwɨk miutɨp me God en. Hi apɨri entar hɨr nɨrɨak menmen enum hɨr ap neweikɨn sip newet menmen enum mar im. Hɨr nises menmen enum, hɨr netike miyapɨr hɨr nariyanhis newenɨnem, hɨr han kɨr kekrit kekrit me menmen enum heriyai heriyai. Te hi hɨnapen ahɨr mɨt miyapɨr nar ik.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.