Marcos 12

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ísu waéꞌmai-aai simátimena séna moóráwigo óntan-kusai úmakena ándá-aran-kisau úmarena ándá-arankoni táúfaꞌa úmarena ándá-arambo mapamínanamo anombó kumínda-taufaꞌa úmarena óntan-damba kísauraꞌo káráwiyiyan-damba úmarena ayáátááka fíꞌom-barafaꞌa koménae séna maankísáúráꞌó káráwiyawimo éꞌa kesáféꞌa tuwímbai-aramba wémaeꞌa tuwímbai kembá siyúwáaro simátimena fíꞌom-barafaꞌa koméraisana
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 arambó áfumo kain-kánáá tisaná aanáfó kesí ándá-aramba komáéro séna wení kísau-waasi aiꞌmáráísana minkísáúráꞌó káráwiyowifaꞌa tisasá
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 taꞌótoꞌmai tufúꞌmaresa ándá-aramba ímbo ámémba aiꞌmátuwaawana kóísana
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 aanáfó moóráwigomba aiꞌmáráísana tisasá minkísáúráꞌó káráwiyowi taꞌótoꞌmai aꞌnómbá tufámbai sáwíꞌa uwánkááwana kóísana
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 aanáfó moóráwigomba aiꞌmáráísana tisasá taꞌótoꞌmai tufúꞌmárááwana púwísana aanáfó moórá-mora tiꞌmáráintemba tewasá tínkamba tinkamba wéowasa tuwímbai púwówasa tuwímbai tauwérááwana
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 aanáfó kímborama wenááninkomba póna wen-ímáyáámó wéuwaimba ayáátáákaꞌa imáyáa émena kesááninkon-aai isánááwe séna aiꞌmáráísana
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 tisasá minkísáúráꞌó káráwiyowi awánésa keáímbá sésa aanáfón-ááninko wétifo tufúwónanasa puwéna maankísáú ímba maínata kesáá maénae sésa
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 taꞌótoꞌmai tufúwówana púwísasa maimái aumépaꞌa métukaawe.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Ísu minááí simátimena séna minkísáú-áánáfó miyá íníye. Téna kísauraꞌo káráwiyowi tínkaminasa puwíyana fíꞌonkaa-waasi kesí kísauraꞌa káráwiyoro síníye.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Maníkón-aai aúfái toráumai awánaraawe. Maarán-ááí agaimaréna séna
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Mindá Fasiꞌaénkó isatá awánéta séta
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yúndaa-kawaa-waasi minááí isésa kentáásáféna siyé sésa taꞌótoꞌmai tufuwónae sésamo umbá seyaafáꞌ-wáásísáféna tááꞌa úwasa ifátuwesa kuráawe.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Óraaꞌ-amaan-kisau-waasi wésa Ísumba áísai íyana sáwí-aaimo sínasa aaifimbó maiyankáíyantafesa ámáán-kawaa-waasifinkemba tuwímbaiye Éroti amááraawifinkemba tuwímbaiye tiꞌmárówasa
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ísumpaꞌa tésa sésa óraakoo éraiꞌ-waasi po waási táároi ímba inkaisé óraaꞌ-waasiye úwoi-waasi táároi ímba inkaisé tirumbó faiyáꞌmai-aai ímbo sénda Maníkóní aambó arááíwáén-aai arupíse úmai simátimendasa wéisaumne. Emá nóra séwa wéisaano. Kanaasááwá taakisi-óntámbá Rómu-kamanisa timénaum íntaawa timénaumno. Tíméndasa Yúndaa-waasisa kentáásí ámáána taraisónaum íntaawa taraisónaumno.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Timénaum íntaawa timénaumno suwaná Ísu miwítí imáyáa iséna kaumbo-kaeꞌ-ááíwáráꞌ-wáásín-owe séna kentáféꞌa sáwí-aaimo síndawe séꞌa wésisai-owe. Moórá-ontamba maimaé máaraasimero súwasa
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 maimaé máaraanamuwana séna nááwan-óikaana uráinkara áwíꞌa wéraiyo súwasa miwí sésa Rómu-kamani-kawaagon-óikaamba isaná áwíꞌa wéraiye suwaná
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Ísu séna Rómu-kamani-kawaagonde wembá áméro. Maníkóndé Maníkómbá áméro súwasa minááí ísówana tááꞌa úwasa ímba aaí siyáawe.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Suwasá Sátúsi-amaan-kawaa-waasi púwómpinkemba ímba íyáfasinanaawemo sun-kwáásí pósa Ísumpaꞌa tésa sésa
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 óraakoo naaófáꞌá Mósese séna moóráwigo aaré maimakéna iyámpói ímbo maꞌánkáímba puwínana áfáko maimakéna awaaón-anondaa-wareꞌe séna iyámpói maꞌankáíníye siyáiye.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Moórá-aai isaaó. Moórá-kanaa afakaeté-afarawainonda mésa tuwaaó aaré maimakéna iyámpói ímbo maꞌánkáímba púwísana
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 wenánaaenkewi wareꞌá maimakéna iyámpói ímbo maꞌánkáímba púwísana wenánaaenkewi wareꞌá maimakéna iyámpói ímbo maꞌánkáímba púwísana miyá émesa
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 afakaeté-waasi putásaawana minínínkó ánaaemba pukáiye simámesa
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ísumba áísai esa sésa miyámó ombá waási puwíyampinkembo íyáfasinaiyan-kanaa minínímbá afakaeté-waasi tuwaainímbá éna nááwa máíníyo suwaná
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ísu séna Maníkón-aai aúfáífimbo agaimakón-aai ímba kaweꞌ-úmai iséꞌa Maníkóní fasiꞌaémbá ímba awánéꞌa póꞌa miyáumai sáwísáwí-aai wésewe.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Pukémpinkemba íyáfasinesa wíyómpaꞌo imaíyan-kanaa aaré ímba maíyasa waaí ímba maíyamba ésa Maníkóní kísau-waasimo wíyómpaꞌo méraawimo ontembá minínínákwáꞌá miyáumai aaré ímba
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Waási pukémpinkembo íyáfasinaiyamba Mósese minááísáféna agaimakáiye. Aúfáífimba agaimaréna séna kári-taiyaꞌa iyamó kaimbá ímba mintáí káwisana mintáífínkémbá Maníkó Mósesentafena séna Maníkó úne. Enaíwáꞌná Émbaramuwe Áísáakiye Yékopuwe miwítí Maníkó úne siyáiye. Maníkó minááímó siyáimba minkáúmbó-wáásí éꞌa púwúwasa utaráambanifo
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 minááí siyáimba pósa miwí úwoi méraawe. Énifo kentáái sáwísáwí-aai siyáawe Ísu siyáiye.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Súwana ámáámbo sún-kwaasigo ména seyaafáꞌ-wáásímó sumbá iséna Ísuni íyáákamai-aai iséna Ísumba áísai ena séna Maníkóní ámáámpinkemba nóran-amaana aifaráámbán-iyo súwana
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ísu séna aifaráán-ámáámbá sénaumne. Maníkón-aai aúfáífimba agaimaréna séna
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Maníkómpáꞌá
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Miwán-ánaaenken-amaamba sénaumpo ísáaro. Maníkón-aai aúfáífimba agaimaréna séna
31 O segundo é:
32 minkwáásígó séna óraakoo éraiꞌa sénda Maníkó weyáá Fasiꞌaénkón-ifo fíꞌo-fiꞌo-fasiꞌaemba ímba méraawe.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Kesáámá Maníkómpátá kesiruné imáyáawe kesí fasiꞌaénésá wempáꞌá tuwéta miyásá onó. Kesáfé-ímáyáámó úndantenta kesí waási-imayaawarata onó. Minkáéꞌ-ámáánkó seyaafáꞌ-ámáámbá íyáákaraiye. Tóné sipisípiye iyafímbá agaimái Maníkómbá amúndanifo mindáwaraꞌa íyáákaraiye séna
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 miwámó súmba kaweꞌ-ímáyááfínkémbá súwana póna Ísu iséna séna Maníkómó kawáánimba wení ewaaꞌá méraane súwasa ísómba Ísun-aaisafesa tááꞌa úwasa ímba áísai uráawe.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ímba áísai uwaná Ísu óraaꞌ-amaan-daumpaꞌa iména simátimena séna ámáámbo sen-kwáásí sésa Káráísiti Téfítin-andafaken-kwaasin-iye wésefo
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 naaófáꞌá Maníkóní Ufaen-ámútánkó Téfítimba imáyáa amúwana Téfíti Káráísitintafena séna kesí Fasiꞌaénkón-iye siyáimba imó agaimakón-aufaifimba Téfíti agaimaréna séna
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Miyáumai Téfíti Káráísitintafena séna kesí Fasiꞌaénkón-iye siyáimbanifo nóraumaiya wemá Téfítin-andafaken-kwaasin-iye Ísu súmba Káráísiti Téfítini Fasiꞌaénkó éna Téfítin-andafaken-kwaasigon-iye. Úwoi-waasi seyaafáꞌá
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Úwoi-waasi seyaafáꞌá Ísun-aai isésa aamoí wéuwana Ísu simátimena séna tuwímbaimo ámáámbo sen-kwáásítí aambá arááíwáéfo. Minkwáásí ayáátáá-kuferai wiyésa naaópaꞌa afufumpaꞌá wénowasa pósa waási tuwánésa sésa óraaꞌ-waasin-owe wésewe.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Minkwáásí ámáán-daumpaꞌo ombá óraaꞌ-waasimo máén-aempaꞌa imésa tanómbo kaúfópaꞌo ombá kaweꞌ-áémpáꞌá mésa kawe-tómbá wénaawe.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Minkwáásí ketoꞌ-íníntí óntawara naankwaráꞌá umémbá wémaesa waási suwánésa súwíꞌa mósá maráíwae sésa karoꞌ-ááí tafisímai inaí wésewe. Miyámó on-ánóndáá óraaꞌ-umbai maénááwe Ísu siyáiye.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Simátimena Ísu óraaꞌ-amaan-daumpaꞌa ména óntambo túwón-anafeunkoni ewaaꞌá ména tuwánómba waásisomba tésa óntambo túwómba sáwífaꞌ-ontawaraꞌ-waasi sáwífaꞌ-ontamba túwówana
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 moórá-ketoꞌ-ininko ímba óntamo makón-ininko téna káriꞌ-ontamba kae-tóyáráámbá tuwówana
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ísu wení kísau-waasi táántena séna éraiꞌa simátime súne. Minkétóꞌ-ínínkómó túwáín-ontanko seyaafáꞌ-wáásímó túwáán-ontamba íyáákaiye.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Miwí sáwífaꞌ-ontafinkemba tuwímbai túwáafo wemá káriꞌ-ontafinkemba mútúꞌa túwáímba póna ónta-iyaimba méíniye Ísu siyáiye.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.