2 Reis 4
Buk Baibel long Anuki (AUI) vs ACF
1 — ausente —
1 E uma mulher, das mulheres dos filhos dos profetas, clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que o teu servo temia ao SENHOR; e veio o credor, para levar os meus dois filhos para serem servos.
2 — ausente —
2 E Eliseu lhe disse: Que te hei de fazer? Dize-me que é o que tens em casa. E ela disse: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 — ausente —
3 Então disse ele: Vai, pede emprestadas, de todos os teus vizinhos, vasilhas vazias, não poucas.
4 — ausente —
4 Então entra, e fecha a porta sobre ti, e sobre teus filhos, e deita o azeite em todas aquelas vasilhas, e põe à parte a que estiver cheia.
5 — ausente —
5 Partiu, pois, dele, e fechou a porta sobre si e sobre seus filhos; e eles lhe traziam as vasilhas, e ela as enchia.
6 — ausente —
6 E sucedeu que, cheias que foram as vasilhas, disse a seu filho: Traze-me ainda uma vasilha. Porém ele lhe disse: Não há mais vasilha alguma. Então o azeite parou.
7 — ausente —
7 Então veio ela, e o fez saber ao homem de Deus; e disse ele: Vai, vende o azeite, e paga a tua dívida; e tu e teus filhos vivei do resto.
8 Raghani tana Elaisa inagho Sunem kwanatune. Bi wasike moumourina nama iyamakamake, na ivibaba wiimaragata da iyapiika yana bareye da siyakam patapata. Noko murine, raghanina Elaisa iyanono Sunem kwanatune na noko barene iyakamkam.
8 Sucedeu também um dia que, indo Eliseu a Suném, havia ali uma mulher importante, a qual o reteve para comer pão; e sucedeu que todas as vezes que passava por ali entrava para comer pão.
9 Na wasikena, moghanena iwoneni bo, “Kuwaiyana, tagu noko tomoyina raghani peyaridi yapiipiika mabo na akovi, touna God yana peroveta kabikabikuwayina.
9 E ela disse a seu marido: Eis que tenho observado que este que sempre passa por nós é um santo homem de Deus.
10 Imiise da tupayaragha gisina yada bare wowone tanabera bi kenakena kana pesapesa tana da kamkam kana kiinabonabo, bi abamakamake da bada kibe kamone tanatoura. Da tomoyina meboda inapiika, na noko gawarine inamake.”
10 Façamos-lhe, pois, um pequeno quarto junto ao muro, e ali lhe ponhamos uma cama, uma mesa, uma cadeira e um candeeiro; e há de ser que, vindo ele a nós, para ali se recolherá.
11 Gabudara tana, raghanina Elaisa ipiika magha Sunem kwanatune, na inagho wasikena yana bare wowone yana tupayaraye da iyiyawiitaveyana.
11 E sucedeu que um dia ele chegou ali, e recolheu-se àquele quarto, e se deitou.
12 — ausente —
12 Então disse ao seu servo Geazi: Chama esta sunamita. E chamando-a ele, ela se pôs diante dele.
13 — ausente —
13 Porque ele tinha falado a Geazi: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com todo o desvelo; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale por ti ao rei, ou ao capitão do exército? E disse ela: Eu habito no meio do meu povo.
14 Noko murine, na Elaisa yana wiitamariyana kana waghawagha Gehasi ivitarakiiyaneni bo, “Awaki sawarina miisena rubana ayabera mmko wasikena kiiravine?”
14 Então disse ele: Que se há de fazer por ela? E Geazi disse: Ora ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Na Elaisa yana wiitamariyana iwoneni bo, “Wasikena mabo kuwoneni inapiika.” Na Gehasi, wasikena iwoneni na ipiika da Elaisa yana tupayaragha matamketane imiiri.
15 Por isso disse ele: Chama-a. E, chamando-a ele, ela se pôs à porta.
16 Bi Elaisa iwona bo, “Mmko gabudarina naboni viko bodune, na natum tomogha imamve kunarurubevi.”
16 E ele disse: A este tempo determinado, segundo o tempo da vida, abraçarás um filho. E disse ela: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Bi gegha, wiisuwona wasikena iropeya. Da gabudarina mayimayiyina noko boduna ikovi murine na wasikena ivituwa da tomogha ware Elaisa iwoneni na naboni.
17 E concebeu a mulher, e deu à luz um filho, no tempo determinado, no ano seguinte, segundo Eliseu lhe dissera.
18 — ausente —
18 E, crescendo o filho, sucedeu que um dia saiu para ter com seu pai, que estava com os segadores,
19 — ausente —
19 E disse a seu pai: Ai, a minha cabeça! Ai, a minha cabeça! Então disse a um moço: Leva-o à sua mãe.
20 — ausente —
20 E ele o tomou, e o levou à sua mãe; e esteve sobre os seus joelhos até ao meio-dia, e morreu.
21 — ausente —
21 E subiu ela, e o deitou sobre a cama do homem de Deus; e fechou a porta, e saiu.
22 — ausente —
22 E chamou a seu marido, e disse: Manda-me já um dos moços, e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus, e volte.
23 — ausente —
23 E disse ele: Por que vais a ele hoje? Não é lua nova nem sábado. E ela disse: Tudo vai bem.
24 — ausente —
24 Então albardou a jumenta, e disse ao seu servo: Guia e anda, e não te detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 — ausente —
25 Partiu ela, pois, e foi ao homem de Deus, ao monte Carmelo; e sucedeu que, vendo-a o homem de Deus de longe, disse a Geazi, seu servo: Eis aí a sunamita.
26 — ausente —
26 Agora, pois, corre-lhe ao encontro e dize-lhe: Vai bem contigo? Vai bem com teu marido? Vai bem com teu filho? E ela disse: Vai bem.
27 — ausente —
27 Chegando ela, pois, ao homem de Deus, ao monte, pegou nos seus pés; mas chegou Geazi para retirá-la; disse porém o homem de Deus: Deixa-a, porque a sua alma está triste de amargura, e o Senhor me encobriu, e não me manifestou.
28 — ausente —
28 E disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 — ausente —
29 E ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, toma o meu bordão na tua mão, e vai; se encontrares alguém não o saúdes, e se alguém te saudar, não lhe respondas; e põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 — ausente —
30 Porém disse a mãe do menino: Vive o Senhor, e vive a tua alma, que não te hei de deixar. Então ele se levantou, e a seguiu.
31 — ausente —
31 E Geazi passou adiante deles, e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não havia nele voz nem sentido; e voltou a encontrar-se com ele, e lhe trouxe aviso, dizendo: O menino não despertou.
32 — ausente —
32 E, chegando Eliseu àquela casa, eis que o menino jazia morto sobre a sua cama.
33 — ausente —
33 Então entrou ele, e fechou a porta sobre eles ambos, e orou ao Senhor.
34 — ausente —
34 E subiu à cama e deitou-se sobre o menino, e, pondo a sua boca sobre a boca dele, e os seus olhos sobre os olhos dele, e as suas mãos sobre as mãos dele, se estendeu sobre ele; e a carne do menino aqueceu.
35 — ausente —
35 Depois desceu, e andou naquela casa de uma parte para a outra, e tornou a subir, e se estendeu sobre ele, então o menino espirrou sete vezes, e abriu os olhos.
36 — ausente —
36 Então chamou a Geazi, e disse: Chama esta sunamita. E chamou-a, e veio a ele. E disse ele: Toma o teu filho.
37 — ausente —
37 E entrou ela, e se prostrou a seus pés, e se inclinou à terra; e tomou o seu filho e saiu.
38 — ausente —
38 E, voltando Eliseu a Gilgal, havia fome naquela terra, e os filhos dos profetas estavam assentados na sua presença; e disse ao seu servo: Põe a panela grande ao lume, e faze um caldo de ervas para os filhos dos profetas.
39 — ausente —
39 Então um deles saiu ao campo a apanhar ervas, e achou uma parra brava, e colheu dela enchendo a sua capa de colocíntidas; e veio, e as cortou na panela do caldo; porque não as conheciam.
40 — ausente —
40 Assim deram de comer para os homens. E sucedeu que, comendo eles daquele caldo, clamaram e disseram: Homem de Deus, há morte na panela. Não puderam comer.
41 — ausente —
41 Porém ele disse: Trazei farinha. E deitou-a na panela, e disse: Dai de comer ao povo. E já não havia mal nenhum na panela.
42 Raghani tane, na tomogha tana Baal-Salisa kwanatunama bred geredi yadi 20 noko bodune barlie dagudaguna sikabipura na toudima sigabuna, bi kate grain woudi katota sikabipura, na irigama iuwana bi ikawara ipiika da Elaisa ivereni. Bi Elaisa yana wiitamariyana iwoneni bo, “Kamna wawaya kuveredi da sinakani.”
42 E um homem veio de Baal-Salisa, e trouxe ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes na sua palha, e disse: Dá ao povo, para que coma.
43 Na Elaisa yana wiitamariyana iwona bo, “Awaki, gerubana da tomotomogha yadi 100 mmko kamna sinakanina.”
43 Porém seu servo disse: Como hei de pôr isto diante de cem homens? E disse ele: Dá ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor: Comerão, e sobejará.
44 Wasina bi wiitamariyana kamna wawaya iveredi. Toudi sikam bi murine, na kam muduna iyamakamake, ware Yawe God iwonana naboni.
44 Então lhos pôs diante, e comeram e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.