Marcos 5

Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ïninque Itotaidi mänïï æ̈mæ̈mäa tao godinque Guedatabæ pö ti wææ̈nänitapa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Itota mänömaï pöninque gäwapæ̈ tao ti wæængä adinque onguïñængä wënæ wentamö ëwocacä tönö në quëwengä ïnongä inte edæ waodänido quëwente tao bee tengantapa.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tömengä waodänido cöwë në quëwengä ingante ædö cæte goto winguïnänii. Daagömenca incæ tæ̈æ̈mö impa goto winguïnänii.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ëno pönö goto wïmænte wææ̈ ëno pönö goto wïwate bacæcäimpa, ante ancaa cæyönäni tömengä daagömë wangö ñæ̈ wangö ñæ̈ cædongäimpa. Æcämenque incæ tæ̈ï pïñængä inte tömengä ingante ænguingää. Edæ dæ änongäimpa.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Itædë incæ woyowotæ̈ incæ tömengä änanquidi æite wææ̈ waodänido pö änanquidi æite wææ̈ ocæ̈ ëmænte pö pö cæte Yæ yæ äninque dicaca nämä incæ äwæ̈nonga äwæ̈nonga cæte wencata baï ëñate quëwënongäimpa.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ïninque Itota go dibæ pongä adinque tömengä quingæ̈ pogodo godinque Itota weca ædæ wææ̈ninque,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 ogæ̈ tededinque,
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Edæ tömengä tæcæ pö bee tëñongante wënæ ingante Itota ïïmaï ante äningä ïnongäimpa.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ïninque Itota,
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ante apæ̈nedinque ayæ̈, Mönitö ïmönite wabæca wido cædämaï incæbiimpa, ante ancaa angantapa.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Mänïñömö odæ̈ wængänäidi nanguï ïnäni eyequeï änanquidi a cængönäni adinque,
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 wënæidi incæ Itota ingante,
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ante tedete äñönänite Itota Ao angä ëñente wædinque wënæidi wentamö ëwocadäni ïñömö tao gote odæ̈ wængänäidi baönë go guiidänitapa. Ïninque odæncato dote mïido ganca ïnäni incæ ontacamö cægöninque tömäne to wæi gäwapæ̈no pogodo wæi guiite becadote capo wæ̈nänitapa.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Becadote wæ̈näni adinque odæ̈ wængänäidi në aadïnäni guiquënë pogodo wodii wïnonte tömënäni quëwëñömö mäo bee tente apæ̈nedinque idömæ mäo gode ä gode ä cæte, Itota mänömaï cæcä wæmönipa, ante apæ̈nedäni ëñëninque wadäni, Æbänö cæcäï, ante acæte ante pönänitapa.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Itota weca ponte ayönäni wënæidi tönö në quëwëningä incæ ñöwo önonganque bate weocoo ëñacä inte tæ̈ contate ongongä adinque tömënäni, Mönö Deguiönö ënempocä äningä ingampa, ante guïñente wægadänimpa.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Në adïnäni guiquënë ñöwo pönäni ïnänite apæ̈nedinque, Wënæ ënempocä ïningä ingante Itota æbänö cæcäï, odæ̈ wængänäidi ïnänite Itota æbänö cæcäï, ante apæ̈nedäni.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ëñëninque tömënäni wæætë Itota ingante, Mönitö weca quëwënämaï gobäwe, änäni.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ëñente wædinque wipodë go guiicæ cæyongante wënæidi inte quëwëningä ïñömö, Bitö mïñæ̈ mäobi goboe.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Äñongante Baa äninque Itota,
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Itota angä ëñëninque wadæ godinque tömengä Decapodibæ mäo, Itota waa cæcä waa batabopa, ante apæ̈necä. Ëñente wædinque tömänäni, Æ æbänö cæte mänömaï waa bacäï, ante guïñente wægadänimpa.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Mänïï wipodë guiite tömengä ïmæ̈mäa ta ti wæængä ate nanguï ïnäni acæte ante pö goto goto godämæ̈ gongæ̈nänitapa. Itota ayæ̈ gäwapæ̈ wedeca ongongantapa.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ayæ̈ ongöñongä wacä oodeoidi odömöincö awënë ïnongä inte tömengä ëmöwo Gaido ïñömö Itota ingante adinque pöninque tömengä önöwaca gäänë ædæ wææ̈ninque,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 tömengä ingante,
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Gaido mänömaï angä ëñëninque Itota wæætë tömengä mïñæ̈ gocantapa. Idömæ goyongante nanguï ïnäni bee tente goto goto pönäni.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ïninque godämæ̈ ongönäni tönö onquiyængä adocanque wantæpiyæ̈ dote wadepo ïñonte wepæ̈ wantæ bidämaï cöwë wææ̈ wæwëningä inte adobaï ponte tömënäni mïñæ̈ gocantapa.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Doyedë ïñömö onquiyængä waa bawënencæte ante cædinque tömengä quincoo tömancoo eyepote pædæ godongä æ̈ninque dotodoidi tæiyæ̈näni cædäni caate wæcä incæte tömengä waa bawënënämaï inte godömenque wënæ wënæ bate wædongäimpa.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Mänömaï quëwente wæyongante wadäni, Itota mänömaï cæcampa, ante tededäni ëñente wædinque tömengä ñöwo goto pönäni tönö pöninque Itota önöñabæca ïnö ponte weocooque godö gampocantapa.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Edæ, “Tömengä weocooque gampote waa bawënëmote,” ante pönëningä inte,
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 tömengä godö gampoyongä wepæ̈ nänö gowete wæwënïmæ̈ wantæ bi ate tömengä, Wantæ biwënëmopa, ante önöwënenque pönengantapa.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Itota ïñömö, Æ, tæ̈ï pïñænte botö entawënö incæ edæ wacä beyæ̈ cæquinque do gotimpa, ante wæwënente awædö, äninque goto gongæ̈näni tæcæguedë næ̈ gongæ̈ninque dadi ëmænte cöwä adinque,
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Äñongante tömengä nänö në ëmïñæ̈näni guiquënë,
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Wææ änäni incæte tömengä, Æcänö botö ïmote wede pönëninque gampodaï, ante godömenque tömäo cöwä cöwä acantapa.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ayongante onquiyængä guiquënë, Wampo bawënëmopa, ante pönëningä inte nanguï guïñëninque do do wäate wædinque Itota weca ponte ædæ wææncate tömänö ante töingä apæ̈necä ëñengantapa.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Apæ̈necä ëñëninque Itota wæætë,
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ante tæcæ apæ̈neyongä oodeoidi odömöincö awënë Gaido oncönë quëwënäni mänïñedë pöninque edæ Gaido ingante apæ̈nedänitapa.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ante ponte äñönänite Itota tömënäni æbänö tededäni ante ëñënämaï inte baï cædinque oodeoidi odömöincö awënë Gaido ingante apæ̈nedinque,
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ayæ̈ godongämæ̈ ongönäni ïnänite, Ee ongöedäni, äninque Pegodo ingante, Tantiago tönö Wäö näna caya ïnate mänimpodänique ïnänite ænte gocantapa.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tömënäni tönö godinque Itota tömënäni odömöincö awënë oncönë ponte ayongä mänincönë waodäni nanguï cægöninque edæ Ca ca wædinque ogæ̈ tedete Yæ yæ änäni acantapa.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Adinque Itota oncönë guiidinque,
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ante apæ̈necä ëñëninque tömënäni, Angantedö amïni, ante tömengä ingante badete todänitapa. Itota wæætë edæ, Gä goedäni, angä oncodo tao godänitapa. Ïninque wëñængä wæmpo tönö wäänä ïnate Itota tömengä mïñæ̈ në pönïnäni tönö mänimpodänique ïnänite ænte manguicä wëñængä wodi nänö öñoncönë wäänë guiidänitapa.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Wëñængä wodi ingante Itota pædæ wææmpo bæi ongonte töö æ̈mæ̈ninque,
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Angä ëñëninque wëñængä baquecä dote wadepo ëñadingä inte dobæ ængæ̈ gantite dao dao gocä. Adinque tömänäni ancai guïñente wædänitapa.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Itota wæætë, Botö æbänö cæboo, ante mïnitö mäo apæ̈nedämaï ïedäni. Äninque edæ wëñængä beyæ̈ cænguï angä godöna cængantapa.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.