Marcos 10

Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mänïï Capënaömö ongöninque wadæ tao iguidinque Oodeabæ ganca Oododänö æ̈mæ̈ wedeca pongantapa. Pongä adinque nanguï ïnäni wæætë pö pö cædäni adinque Itota cöwë nänö odömöï baï adobaï odömonte apæ̈necä ëñënänitapa.
1 Saindo dali, ele foi para a região da Judéia, além do Jordão. As multidões voltaram a segui-lo pelo caminho e de novo ele pôs-se a ensiná-las, como era seu costume.
2 Paditeoidi guiquënë, Godö ämö ëñëninque Itota adodeque oda cædete wæcä tocæ̈ï, ante cædinque tömengä weca pöninque, Itota ëñëmi, änänitapa. Wængonguï æbänö ante wææ angacäï. Waocä tömengä nänöogængä ingante pämængä ïninque edæ nö cæte intawo.
2 Chegaram os fariseus e perguntaram-lhe, para o pôr à prova, se era permitido ao homem repudiar sua mulher.
3 Ante äñönäni tömengä wæætë,
3 Ele respondeu-lhes: "Que vos ordenou Moisés?"
4 Angä ëñëninque,
4 Eles responderam: "Moisés permitiu escrever carta de divórcio e despedir a mulher."
5 Ante apæ̈nedäni ëñëninque Itota,
5 Continuou Jesus: "Foi devido à dureza do vosso coração que ele vos deu essa lei;
6 Edæ wëënëñedë Wængonguï nänö badongaïñedë tömengä, “Onguïñængä ingampa, ayæ̈, Onquiyængä ingampa, ante badongacäimpa.
6 mas, no princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Mänömaï beyæ̈ waocä mæmpocä ingante ëmö cædinque wäänä ïnante ëmö cæte godinque onquiyængä ingante, Botö nänöogængä, ante æ̈mæ̈wo mongä ate tömëna näna gæncaya ïnöna inte möninque guëa quëwencædaimpa.
7 Por isso, deixará o homem pai e mãe e se unirá à sua mulher;
8 Ïninque æ̈mæ̈wo möninque tömëna näna gæncaya incæ adocanque baï bate quëwencædaimpa,” ante Möitee wodi nänö yewæ̈mongaï baï cædinque tömëna näna gæncaya do möninque nänënë ïnämaï adocanque baï do bacäimpa.
8 e os dois não serão senão uma só carne. Assim, já não são dois, mas uma só carne.
9 Mänömaï beyæ̈ Wængonguï, Adocanque baï ïnapa, ante näna gæncaya nänö në badongaïna ïñönate waocä wæætë pango cædämaï incæcäimpa.
9 Não separe, pois, o homem o que Deus uniu."
10 Angä wædinque Itota tönö oncönë guiidinque tömengä mïñæ̈ në godänique, Æbänö ante ämitawo. Godömenque apæ̈nebi ëñëmönie.
10 Em casa, os discípulos fizeram-lhe perguntas sobre o mesmo assunto.
11 Ante äñönänite Itota,
11 E ele disse-lhes: "Quem repudia sua mulher e se casa com outra, comete adultério contra a primeira.
12 Onquiyængä guiquënë tömengä nänöogængä ingante pämænte godinque wacä ingante godö mongä ïninque tömengä adobaï wïwa towengä bacampa, ante Itota apæ̈necä ëñengadänimpa.
12 E se a mulher repudia o marido e se casa com outro, comete adultério."
13 Ayæ̈ ate, Wëñæ̈näni ïnänite Itota pönö gampo cæcadinque waadete apæ̈necæcäimpa, ante cædinque wadäni tömengä weca ænte pö ænte pö cædäni adinque tömengä mïñæ̈ në godäni guiquënë, Ænte pönämaï ïedäni, äninque Baa Baa änäni.
13 Apresentaram-lhe então crianças para que as tocasse; mas os discípulos repreendiam os que as apresentavam.
14 Ate wædinque Itota ænguï badinque në Baa änönäni ïnänite wææ äninque,
14 Vendo-o, Jesus indignou-se e disse-lhes: "Deixai vir a mim os pequequinos e não os impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se lhes assemelham.
15 Edæ näwangä apæ̈nebo ëñëedäni. Wëñængä do pönengä inte Ao angä ingä baï Wængonguï Awënë Odeye ingante do pönëninque në Ao änäni ïñömö tömënänique tömengä nempo guiidinque quëwënänipa. Wadäni guiquënë Wængonguï Awënë Odeye ingante Baa ante pönënämaï ïnäni guiquënë tömënäni ædö cæte tömengä nempo guiidinque quëwenguïnänii, ante Itota apæ̈negacäimpa.
15 Em verdade vos digo: todo o que não receber o Reino de Deus com a mentalidade de uma criança, nele não entrará."
16 Äninque edæ wëñæ̈näni ïnänite bæi ongonte pæ mäninque, Wængonguï mïnitö ïmïnite waadete pönö cæcæcäimpa, ante Itota gampo cæcacä gampo cæcadinque waa apæ̈negacäimpa.
16 Em seguida, ele as abraçou e as abençoou, impondo-lhes as mãos.
17 Ayæ̈ godömenque gocæ cæyongä wacä edæ Itota weca pogodo ponte da guicapodinque,
17 Tendo ele saído para se pôr a caminho, veio alguém correndo e, dobrando os joelhos diante dele, suplicou-lhe: "Bom Mestre, que farei para alcançara vida eterna?"
18 Äñongante Itota edæ,
18 Jesus disse-lhe: "Por que me chamas bom? Só Deus é bom.
19 Ïïmaï cæedäni, ante Wængonguï nänö wææ angaïnö ante bitö tömëmi do ëñëmipa. “Wacä ingante godö wæ̈nönämaï ïe. Bitö nänöogængä ïnämaï ïñongante godö guëa mönämaï ïe. Wacä quï adinque awëmö æ̈nämaï ïe. Wacä wënæ wënæ cæcä atabopa, ante godö babæ wapiticæ̈ änämaï ïe. Wacä quï æncæte ante cædinque babæ cædämaï ïe. Wæmpocä ingante wäänä ïnante waa adinque tömëna ïnante godö waadete cæe,” ante wææ yewæ̈mongacäimpa, ante bitö edæ do ëñëmipa, angantapa.
19 Conheces os mandamentos: não mates; não cometas adultério; não furtes; não digas falso testemunho; não cometas fraudes; honra pai e mãe."
20 Ante apæ̈necä ëñëninque në äningä guiquënë Itota ingante wæætë,
20 Ele respondeu-lhe: "Mestre, tudo isto tenho observado desde a minha mocidade."
21 Apæ̈necä ëñëninque Itota tömengä ingante cöwä adinque waadete pönëninque,
21 Jesus fixou nele o olhar, amou-o e disse-lhe: "Uma só coisa te falta; vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu. Depois, vem e segue-me.
22 Angä ëñëninque, Botö mäincoo nanguï impa, ante pönente wædinque në ëacä ïñömö nanguï wæwëninque wadæ gogacäimpa.
22 Ele entristeceu-se com estas palavras e foi-se todo abatido, porque possuía muitos bens.
23 Gocä adinque Itota godongämæ̈ adinque tömengä nänö në ëmïñæ̈näni ïnänite,
23 E, olhando Jesus em derredor, disse a seus discípulos: "Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os ricos!"
24 Ïninque tömengä mïñæ̈ në godäni tömengä nänö apæ̈nedö beyæ̈ ante, Æbänö angää, ante guïñente wæyönänite Itota wæætë,
24 Os discípulos ficaram assombrados com suas palavras. Mas Jesus replicou: "Filhinhos, quão difícil é entrarem no Reino de Deus os que põem a sua confiança nas riquezas!
25 Edæ cämeyo guiyangä ingampa diyæ̈ daagö guiyampite pædæ tacää. Ïninque, cämeyo ñæ̈nængade ïnongä inte pædæ tadämaï ingä baï në ëacä adobaï ingampa. Tömengä nämä ayongä ñæ̈nængä ïnongä inte edæ æbänö cæte Wængonguï Awënë Odeye nempo do wäänë guiite quëwenguingää.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar o rico no Reino de Deus."
26 Ante apæ̈necä ëñëninque godömenque nanguï pönï guïñente wædinque tömënäni nämäneque tededinque,
26 Eles ainda mais se admiravam, dizendo a si próprios: "Quem pode então salvar-se?"
27 Ante nämäneque tededäni ïnänite adinque Itota,
27 Olhando Jesus para eles, disse: "Aos homens isto é impossível, mas não a Deus; pois a Deus tudo é possível.
28 Ante apæ̈necä ate Pegodo tömengä ingante äninque,
28 Pedro começou a dizer-lhe: "Eis que deixamos tudo e te seguimos."
29 Tæcæ äñongante Itota tömënäni ïnänite wæætë,
29 Respondeu-lhe Jesus. "Em verdade vos digo: ninguém há que tenha deixado casa ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras por causa de mim e por causa do Evangelho
30 tömengä ïñömö inguipoga quëwënincoo wëënë nänö ëadincoo baï adopocoo æ̈ninque godömenque adopo adopo tiëë ganca mänimpoga adopo æncæcäimpa. Ayæ̈ onconcoo æ̈ninque tömengä tönïñadäni tömengä badäidi tömengä wëñæ̈näni tiëë ganca baï yebæ̈näni baï æ̈ninque, tömengä göneacoo wæætë bacoo æncæcäimpa. Incæte tömengä ingante togænte pancædänimpa. Ïincayæ̈ pömämo bayonte botö, Bitö quëwenguïmämo, ante godömo æ̈ninque tömengä cöwë wantæpiyæ̈ wæ̈nämaï quëwencæcäimpa.
30 que não receba, já neste século, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e terras, com perseguições e no século vindouro a vida eterna.
31 Incæte edæ täno yæcado ongönïnäni inte pancadäniya wæætë yæmïñæ̈ gote ongönäni bacædänimpa. Ayæ̈ yæmïñæ̈ ongönïnäni inte wæætë yæcado ponte ongönäni bacædänimpa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
31 Muitos dos primeiros serão os últimos, e dos últimos serão os primeiros."
32 Mänïï Eedotadëë ante ñöwo änämæ̈në æiyönäni Itota incæ täno beyænte æicä. Ate wædinque tömengä ëmïñæ̈näni guiquënë, Tömengä nänö wænguinque täno æicampa, ante wæyönäni ayæ̈ pönäni guiquënë guïñente wædönänimpa. Itota ïñömö tömengä mïñæ̈, Dote, ante näni gocabo ïnänite nänënë ænte mäocä goyönäni tömengä, Botö ïmote ïïmaï cædäni bacæboimpa, ante edonque apæ̈necantapa.
32 Estavam a caminho de Jerusalém e Jesus ia adiante deles. Estavam perturbados e o seguiam com medo. E tomando novamente a si os Doze, começou a predizer-lhes as coisas que lhe haviam de acontecer:
33 Ëñëñönänite, “Ñöwo ïñömö mönö edæ Eedotadëë ïñömö æicæ̈impa. Mänïñömö æi pö gongæ̈mö ate adocanque, Waocä në ëñagaingä æyömönö ongongää, ante godö odömongä bæi ongonguïnäni. Ayæ̈, Wængonguï quï, ante në godönäni ñæ̈næ̈näni tönö në odömönäni nempo tömengä botö ïmote pædæ godongä æ̈ninque tömënäni wæætë botö ïmote apænte äninque, Cöwë wæncæcäimpa, äninque oodeoidi ïnämaï ïnäni ïnänite wæætë pædæ mäo godönäni.
33 "Eis que subimos a Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e entregá-lo-ão aos gentios.
34 Æ̈ninque ïïnäni wæætë botö ïmotedö ante badete todinque botonga tawïmæ̈ towæ tänongadinque æ̈montaimenca tæi tæi pänäni ämogate wæyömote botö ïmote godömenque wæ̈nönäni wæncæboimpa. Wæætë do wæ̈nïmo inte botö mëönaa go adoönæque ïñonte ñäni ömæ̈moncæboimpa,” ante Itota wæætë apæ̈negacäimpa.
34 Escarnecerão dele, cuspirão nele, açoitá-lo-ão, e hão de matá-lo; mas ao terceiro dia ele ressurgirá.
35 Ayæ̈ Tebedeo wëna Tantiago tönö Wäö ïñömö Itota weca pöninque,
35 Aproximaram-se de; Jesus Tiago e João, filhos de Zebedeu, e disseram-lhe: "Mestre, queremos que nos concedas tudo o que te pedirmos."
36 Äna ëñëninque,
36 "Que quereis que vos faça?"
37 Äñongante,
37 "Concede-nos que nos sentemos na tua glória, um à tua direita e outro à tua esquerda."
38 Ante äna ëñente wædinque Itota wæætë,
38 "Não sabeis o que pedis, retorquiu Jesus. Podeis vós beber o cálice que eu vou beber, ou ser batizados no batismo em que eu vou ser batizado?"
39 Ante äñongante,
39 "Podemos", asseguraram eles. Jesus prosseguiu: "Vós bebereis o cálice que eu devo beber e sereis batizados no batismo em que eu devo ser batizado.
40 Incæte botö tömëmæ̈mo ïnö botö dipæ̈mæ̈mo ïnö æcänö tæ̈ contaquïna, ante wïï botö godö ämo ïmopa. Wæætë, Awënë contaimpaa mänïnaque tæ̈ contaquïna, ante do badongaingä inte Mæmpo Wængonguï ïñömö tömengä adocanque godö angä contacædaimpa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
40 Mas, quanto ao assentardes à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim: o lugar compete àqueles a quem está destinado."
41 Mänömaïnö ante tededapa töö, ante ëñëninque wadäni diete ganca tömengä mïñæ̈ në godäni guiquënë Tantiago tönö Wäö ïnate pïïnänitapa.
41 Ouvindo isto, os outros dez começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Pïïnäni ate wædinque Itota aa pecä pönäni ate tömënäni ïnänite wæætë apæ̈necantapa.
42 Jesus chamou-os e deu-lhes esta lição: "Sabeis que os que são considerados chefes das nações dominam sobre elas e os seus intendentes exercem poder sobre elas.
43 Mïnitö guiquënë tömënäni nämä beyænque ante nanguï änäni baï wïï adobaï cæquënëmïni ïmïnipa. Wæætë mïni cabo ïñömïni adocanque ñæ̈nængä pönï ingä bacæte ante cædinque tömengä täno edæ mïnitö beyæ̈ në cæcä baquënengä ingampa.
43 Entre vós, porém, não será assim: todo o que quiser tornar-se grande entre vós, seja o vosso servo;
44 Ayæ̈ yæcado ongöïnente wæcä ïñömö tömengä yæcado ongoncæte ante cædinque wæætë edæ yæmïñæ̈ pönï gote tömänäni beyæ̈ në cæcä badinque tömengä nämä beyæ̈ ante cædämaï inguënengä ingampa.
44 e todo o que entre vós quiser ser o primeiro, seja escravo de todos.
45 Edæ Waobo ëñagaïmo inte adobaï, Botö beyæ̈ pönö cæcædänimpa, ante wïï pömo ïmopa. Wæætë wadäni beyæ̈ godö cæcæte ante pömoimpa. Ayæ̈ edæ nanguï ïnäni tee mönete baï wæwëñönäni botö wæætë, Tömënäni wibæ̈nete tadinque quëwencædänimpa, ante tömëmo wepæ̈ incæ godoncæte ante pömo ïmopa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
45 Porque o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em redenção por muitos."
46 Itota mänïnö godinque Eedicoo näni quëwëñömö pongadänimpa. Tömengä nänö në ëmïñæ̈näni tönö tæiyæ̈näni tönö Eedicoo ïñömö wodo pænta tayönäni wacä babetamongä Tïmeo wodi wë Batïmeo ïñömö taadö wedeca, Pönömi æ̈moe, ante änecönongäimpa.
46 Chegaram a Jericó. Ao sair dali Jesus, seus discípulos e numerosa multidão, estava sentado à beira do caminho, mendigando, Bartimeu, que era cego, filho de Timeu.
47 Ïninque wadäni, Itota Näatadeta pædingä inte pongampa, ante tededäni ëñëninque tömengä ogæ̈ tedete,
47 Sabendo que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, filho de Davi, em compaixão de mim!"
48 Ante tæcæ äñongante godongämæ̈ godäni pancadäniya, Apocæ̈në inguënë quëwëe, ante änäni incæte tömengä godömenque yedæ aa pedinque,
48 Muitos o repreendiam, para que se calasse, mas ele gritava ainda mais alto: "Filho de Davi, tem compaixão de mim!"
49 Äninque ancaa aa pecä ëñëninque Itota næ̈ gongæ̈ninque,
49 Jesus parou e disse: "Chamai-o" Chamaram o cego, dizendo-lhe: "Coragem! Levanta-te, ele te chama."
50 Änäni ëñëninque babetamongä incæ ayacooga gäni tadongate do ængæ̈ gantidinque Itota weca pongä.
50 Lançando fora a capa, o cego ergueu-se dum salto e foi ter com ele.
51 Adinque,
51 Jesus, tomando a palavra, perguntou-lhe: "Que queres que te faça? Rabôni, respondeu-lhe o cego, que eu veja!
52 Angä ëñëninque Itota,
52 Jesus disse-lhe: Vai, a tua fé te salvou." No mesmo instante, ele recuperou a vista e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.