Lucas 17
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs NVT
1 Ayæ̈ tömengä mïñæ̈ në godäni ïnänite apæ̈nedinque Itota, “Në pönënäni incæ pancadäniya wïï ëñente do oda cædänipa. Cöwë mänömaï impa. Incæte, Oda cæcæcäimpa, ante në cæcä ïñömö edæ tömengä nanguï nänö caate wæquinque cæcampa.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Ïninque edæ, Wëñængä adocanque guiyangä pönï incæ oda cæcæcäimpa, ante në godö cæcæ cædingä ïñömö edæ, Wïï cæcæcäimpa, ante mönö edæ wææ cæcæ̈impa. Waodäni näni dacæ godö dacæ godö cæquinca ñæ̈nænca æ̈ninque në godö cæcæ cæcä önömenca æ wëmencadinque tömengä ingante tæcætibæ wido cædäni ïninque tömengä edæ, Wënæ wënæ cædämaï inte wæ̈mo beyænque Wængonguï botö ïmote pänämaï ingampa, ante tömengä waa toquënengä ïmaingampa.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Mänömaï ämo ëñëmïni inte mïnitö, Oda cæcæcäimpa, ante në cæcä baï cædämaï incæboimpa, ante edæ nämä wææ aedäni,” äninque Itota ïïmaï apæ̈necantapa.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Tömengä wæætë adoönæque ïñonte önompo æ̈mæmpoque go mempoga mänimpoga bitö ïmite wïwa cædingä inte tömengä guingo imöninque, ‘Bitö ïmite wïwa cætabopa,’ ante adopoga apæ̈necä ëñëninque bitö wæætë tömengä ingante adopoga ñimpo cæbi ee gocæcäimpa,” ante Itota angantapa.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Mönö Awënë tömengä nänö në da godönïnäni ïñömö tömengä ingante äninque,
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Änäni ëñëninque mönö Awënë wæætë,
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Ayæ̈ godömenque apæ̈nedinque, “Mïni waocabo ïñömïnite adobi në ëabi ïmi ïninque bitö ïmite në cæcä ingante edæ æbänö cæbaïmii. Tömengä gönea mangæ̈ mangæ̈ wodinque ayæ̈ cæ̈nïnäni ïnänite ïinque aadinque pö guiicä adinque bitö ïñömö edæ, ‘Pö tæ̈ contate cæ̈e,’ ante edæ dicæ ämiyaa. Edæ në ëacä ingampa diyæ̈ täno cænguingää.
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Wæætë në ëabi ïnömi inte bitö, ‘Botö beyæ̈ cænguï æ̈nöninque bitö weocoo topo cædinque pönömi æ̈ninque botö cænte bebo ate bitö mänïñedë ate edæ cænte becæbiimpa,’ ante cöwë ämaïmipa.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ayæ̈, Cæe, ante bitö änïnö ante tömengä ëñente cæcä beyænque bitö, Waa cæbi æ̈mopa, ante dicæ anguïmii.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ïninque mönö Awënë, Cæedäni, ante nänö angaïnö ante eyepæ̈ pönï cædinque mïnitö adobaï ante pönenguënëmïni ïmïnipa. ‘Mönitö në cæmönique inte önömönique ïnömöni inte wënæ wënæ cæte awædö. Mönitö tömengä nänö änonque mäninque cæte ate tömengä beyæ̈ ante dicæ godömenque nanguï cæmöniyaa,’ ante pönente wæquënëmïni ïmïnipa,” ante Itota tömengä mïñæ̈ në godäni ïnänite apæ̈negacäimpa.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Mänïï Eedotadëë ïñömö gocæte ante godinque Itota Tämadiabæ æ̈mætæ̈ Gadideabæ æ̈mætæ̈ tæcæguedë pönï godinque,
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 waodäni näni quëwëñömö tæcæ pöñongä në baate wædäni önompo tipæmpoga ïnäni pö bee tënänitapa. Pö gobæ næ̈ gongæ̈ninque pömö adinque,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 aa pedänitapa.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Äñönänite gomö adinque Itota,
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ïninque adocanque watapæ̈ todinque, Wængonguï bitö ñäö apäite baï ïnömi inte edæ waa cæbi æ̈mopa, ante yedæ apæ̈nedinque adodö pongantapa.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Tömengä ïñömö wabæca Tämadiabæ në quëwëningä incæ pö Itota önöwa ïnö guidömëmæ̈ ñongæ̈ninque waa ate pönëninque, Bitö pönö cæbi ate waintai baabopa, ante apæ̈necä.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Ëñëninque Itota wæætë angantapa.
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Ïingä ïñömö wabæca quëwëningä incæ adocanque Wængonguï ingante waa pönï apæ̈necæte ante ponte quëwëñongä wadäni guiquënë tömänäni pönämaï ïnänitawo.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Äninque Itota tömengä ingante,
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Paditeoidi Itota ingante, Wængonguï Awënë æyedënö ponte Awënë Odeye baquingää, ante wæyönänite tömengä wæætë, Ïñæmpa wïï waomïni ayömïni Wængonguï Awënë Odeye pongä ingampa.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ïninque, “Tömengä ïñömö ponte ongongampa,” ante ayæ̈ wæætë, “Tömengä wayömö gote ongongampa,” ante edæ ædö cæte anguïï. Mïnitö weca në quëwengä incæ Awënë Odeye bayongante waodäni tömengä nempo do quëwënäni apa änewëmïnii, ante Paditeoidi ïnänite angacäimpa.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Ayæ̈ tömënäni ïnänite ïinque apæ̈nedinque Itota tömengä nänö në ëmïñæ̈näni ïnänite wæætë apæ̈necantapa.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Wadäni mïnitö ïmïnite, “Ïñömö ongongä tamëñedäni,” äninque ayæ̈, “Wayömö ongongä tamëñedäni,” äñönäni mïnitö acæ godämaï ïedäni. Tömënäni mïñæ̈ edæ godämaï ïmäewedäni.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Botö ponguïönæ ïinque bayonte botö ïñömö edæ Waobo në ëñagaïmo inte edæ ñäö æ̈matæ̈ æ̈matæ̈ näinte baï ëmöninque edæ edonque pönï ponte a ongoncæboimpa.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Incæte botö ñöwo guiquënë täno nanguï ämogate wæwencæboimpa. Ayæ̈ ñöwodäni ïñömö botö ïmote edæ Baa äninque wido cæcædänimpa, ante Itota apæ̈necantapa.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 “Botö Waobo në ëñagaïmo inte botö ponguïönæ ïinque bayedë guiquënë Nöwee wodi Docä näni angaingä nänö quëwëñedë dodäni näni quëwengaï baï adobaï edæ quëwenguïnäni ïnänipa.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Docä Nöwee wodi ñæ̈næ̈ wipoboga oncö baï mæ̈nöninque tömengä nänö guiiganca tömënäni önonque cænte bete monte quëwengadänimpa. Monguïna, ante ñänonte quëwengadänimpa. Mänïñedë edæ tömënäni näni capo bedö wænguinque edæ æpæ̈ do angatimpa.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Dooto wodi nänö quëwengaïñedë dodäni adobaï cænte bete quëwengadänimpa. Në mänäni godongadänimpa. Æ̈ïnënäni wæætë godonte ængadänimpa. Minte pæcæ̈impa, ante cædinque onconcoo mæ̈nonte quëwengadänimpa.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Incæte Dooto wodi Todömä ïñömö quëwente nänö tao gogaïönæ ïñonte gonga tönö atopodemö nanguï ocoi bæcomö cöönæ cæ baï wææ̈ninque mäo bæco ïninque mänïñömö quëwënäni tömänäni gonte wængadänimpa.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Botö Waobo ëñagaïmo inte edonque botö a ongöñedë mänïnö näni bæco gonte wængaï baï adobaï bacæ̈impa, ante ämo ëñëmaïmïnipa,” ante Itota angacäimpa.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Ayæ̈ godömenque apæ̈nedinque, “Mänïönæ ïñonte mïnitö oncömanca ongöninque, Botö mäincoo, ante oncönë wæi guiidinque æ̈nämaï inte wodii wïnömäewedäni. Ayæ̈ gönea cædinque mäincoo ante oncönë ocæ̈ ëmænte æncæ pönämaï ïmäewedäni.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Ïñæmpa, Dooto nänöogængä wodi æbänö dadi ëmænte adinque edæ gonte wængacäï, ante pönëmïniyaa.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Inguipogaque cöwë quëwencæboimpa, ante në pönengä ïñömö tömengä ïñömö edæ quëwënämaï incæcäimpa. Wæætë edæ inguipoga mönö guëmante quëwenguïmämo ante në wædämaï ingä guiquënë tömengä ïñömö edæ cöwë wæ̈nämaï quëwencæcäimpa, ante ämo ëñëmaïmïnipa,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Ayæ̈, “Mänïñedë woyowotæ̈ ï ïninque mënaa äñömonque öñöna adocanque ingante bæi ongonte goyönäni adocanque ingante ëmö cæte godäni a ongoncæcäimpa.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ayæ̈ onquiyæ̈na cænguï ante guëa dicaca dacæ dacæ cæte godö wëñöna adocanque ingante bæi ongonte goyönäni adocanque ingante ëmö cæte godäni a ongoncæcäimpa.”
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 “Ayæ̈ onguïñæ̈na gönea guëa cæyöna adocanque ingante bæi ongonte goyönäni adocanque ëmö cæte godäni a ongoncæcäimpa.”
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Ante apæ̈necä ëñente wædinque tömënäni wæætë,
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.