João 8

Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Itota guiquënë Odibowænquidi näni anquidi gocantapa.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ïïmö ate ñäö bayedë tömengä Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë wæætë pö guiicä adinque waodäni tömänäni tömengä nänö ongöñömö goto pönäni adinque Itota tömënäni ïnänite odömonte apæ̈necæte ante tæ̈ contacantapa.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Mänïñedë onquiyængä adocanque tömengä nänöogængä ïnämaï ïñongante wacä onguïñængä tönö tæcæ godö guëa mongä adäni ate në odömönäni tönö Paditeoidi ïñömö mäningä onquiyængä ingante ænte pönänitapa. Tömengä ingante tæcæguedë gö cædäni ongöñongä
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 tömënäni Itota ingante,
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Wængonguï nänö angaïnö ante Möitee wodi ïïmaï ante wææ yewæ̈mongacäimpa. Onquiyæ̈näni mäningä onquiyængä baï cædäni ïñönänite mïnitö tömënäni ïnänite dicaca tacamïni wæncædänimpa. Bitö guiquënë quïnö ämii.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Mänïnö ante tömënäni ïñömö, Æbänö apæ̈necää, äninque, Wabänö pancadea wapiticæ̈ tedecæcäimpa, ante cædänitapa. Edæ wapiticæ̈ tedecä ïninque mönitö, Adocä wënæ wënæ cæcä ingampa, ante ancæmönimpa, ante cædänitapa. Itota guiquënë ædæ wææ̈ninque onguipoga tömengä önongompoga yewæ̈mongacäimpa.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Tömënäni godömenque tömengä ingante ëñencæte ante äñönäni Itota ængæ̈ gantite tömënäni ïnänite,
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Äninque wæætë ædæ wææ̈ninque onguipoga yewæ̈mongacäimpa.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Mänïnö angä në ëñënäni ïñömö adocanque wadæ go wacä wadæ go wacä wadæ go tömänäni wadæ godänipa. Picæ̈näni täno wadæ godäni ayæ̈ wadäni wadæ godänitapa. Tömänäni dæ godäni adinque Itota adocanque ee ongöñongä onquiyængä ayæ̈ adoyömö næ̈ gongængantapa.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Itota ængæ̈ gantidinque onquiyængä ingante,
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Äñongä tömengä wæætë,
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Ayæ̈ Itota wæætë waodäni ïnänite apæ̈nedinque,
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Paditeoidi guiquënë tömengä ingante,
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Itota wæætë,
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Waodänique, Ïïmaï cæedäni, ante näni wææ ante cægaï baï mïnitö wacä ingante apænte ämïni ïmïnipa. Botö guiquënë waodäni tömänäni ïnänite adinque, Æcänö waa cæcantawo, ante, Æcänö wënæ wënæ cæcantawo, ante apænte änämaï ïmopa.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Incæte botö mänömaï apænte ämo baï, Æbänö apænte ämoo, ante pönëninque tömëmo nö ante apænte ämopa. Edæ wïï botonque apænte ämopa. Wæætë botö Mæmpo botö ïmote në da pönongaingä ïñömö tömengä ïñömö botö tönö godongämæ̈ cæcä ate apænte ämopa.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Mïnitö mïni wææ yewæ̈mongaintaa ïïmaï ante wææ yewæ̈mongatimpa. Mënaa onguïñæ̈na në adïna inte tömëna näna adïnö ante apæ̈neda ëñëninque mïnitö wæætë, Nö impa, ante ëñencæmïnimpa.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Botö ïñömö nämä äninque, Æbänö ïmoo, ante apæ̈nebo ïmopa. Ayæ̈ botö Mæmpo botö ïmote në da pönongaingä ïñömö tömengä botö ïmotedö ante, Æbänö ingää, ante adobaï apæ̈necä ëñencæmïnimpa.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Angä ëñëninque tömënäni tömengä ingante,
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Itota Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë go guiidinque, Wængonguï quï, ante näni da wencade gäänë ongonte apæ̈nedinque mänïnö ante apæ̈negacäimpa. Incæte tömengä nänö wænguïönæ wïï oo pönï ï beyænque tömengä ingante bæi ongonte æ̈nämaï ingadänimpa.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Itota wæætë tömënäni ïnänite äninque,
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Mänïnö beyæ̈ oodeoidi awënëidi, Tömengä ïñömö, Botö goquïñömö ante mïnitö ædö cæte ponguïmïnii, ante quïnante angää. Tömengä nämä incæ, Wæ̈nonguïmo, ante pönëninque ïïmaï angantawo, ante änänitapa.
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Itota godömenque,
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Mänömaï beyæ̈ botö, Mïnitö wënæ wënæ cædömïni inte wæncæmïnimpa, ante mïnitö ïmïnite apæ̈netabopa. Botö, Æbänö ïmoo, ante ämo ëñëninque pönënämaï ïmïni ïninque mïnitö wënæ wënæ cædömïni inte nö wæ̈maïmïnipa.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Ante apæ̈necä ëñëninque tömënäni,
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Botö mïnitö ïmïnitedö ante nanguï anguënëmo ïmopa. Mïnitö ïmïnitedö ante ämo baï mänïï botö änö mïni apænte anguinque ïmaimpa. Incæte botö ïmote në da pönongaingä ïñömö tömengä nöingä inte tömengä, Quïnö botö ïmote angää, ante botö ëñënïnö ante botö adodö ante inguipoga quëwënäni ïnänite apæ̈nebo ïmopa, angantapa.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Incæte tömënäni, Itota tömengä Mæmpo ingantedö ante mönitö ïmönite apæ̈necampa, ante ëñënämaï ingadänimpa.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Mänömaï beyæ̈ Itota,
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Botö ïmote në da pönongaingä botö ïmote ëmö cædämaï inte cöwë botö tönö godongämæ̈ ongongä ingampa. Edæ botö cöwë, Æbänö cæbo ate tömengä waa aquingää, ante cæbopa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Mänïnö äñongä nanguï ïnäni ïñömö tömengä ingante pönengadänimpa.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Oodeoidi pancadäniya në pönënäni ïñönänite Itota ïñömö,
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Ayæ̈ botö änö nöïnö impa, ante ëñencæmïnimpa. Mänïnö nö botö änö beyænque mïnitö ñimpo cæte quëwencæmïnimpa.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ante äñongä tömënäni wæætë,
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Äñönäni Itota wæætë,
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Wacä beyænque cæte në quëwengä ïñömö tömengä awënë näni wencabo tönö wïï cöwë godongämæ̈ quëwengä ingampa. Awënë wengä guiquënë tömengä mæmpo tönö näna wencaya ïna beyænque tömengä awënë tönö cöwë guëa quëwengä ingampa.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Mänömaï beyæ̈ Wængonguï Wengä mïnitö ïmïnite ñimpo cæcä ïninque mïnitö nö ñimpo cæte quëwëninque wacä beyænque në cæcä baï ïnämaï inte quëwenguïmïni ïmaïmïnipa.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Mïnitö ïñömö Abadäö nänö pæ̈ïmïni ïmïnipa, ante do ëñëmopa. Incæte botö änö ante mïmönë entawënämaï quëwëmïni beyæ̈ mïnitö botö ïmote, Wæ̈nömöni wæncæcäimpa, ante pönëmïni ïmïnipa.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Botö ïñömö botö Mæmpo weca tömëmo adïnö ante mïnitö ïmïnite apæ̈nebo ïmopa. Mïnitö guiquënë mïni mæmpo nänö angaïnö mïni ëñënïnö ante cæmïni ïmïnipa.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Ante apæ̈neyongä tömënäni wæætë,
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Ñöwo ïñæmpa botö, Wængonguï näwangä nänö angaïnö ante botö ëñënïnö ante mïnitö ïmïnite në apæ̈nebo ïñömote mïnitö, Mönitö æbänö cæte wæ̈nömöni wænguingää, ante pönëmïni ïmïnipa. Abadäö mänïï mïni cægaï baï cædämaï ingacäimpa.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Mïnitö ïñömö tömëmïni mæmpo nänö cægaï baï adobaï cædömïni ïmïni awædö.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Änäni ëñëninque Itota tömënäni ïnänite,
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Mïnitö ïmïnite botö quïnö apæ̈neboo, ante mïnitö quïnante ëñënämaï ïmïnii. Edæ botö änö ante, Quïnö apæ̈neboo, ante mïnitö babetamö ïnäni baï ïnömïni inte ædö cæte ëñenguïmïnii.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Wënæ ïñömö mïnitö mæmpo ïnongäimpa. Ayæ̈ mïnitö mæmpo nänö cæïnëwënö ante mïnitö adodö ante, Mönitö cæïnëmönipa, ante cæmïnipa. Wëënëñedë inguipoga mä badöñedë tömengä, Botö wæ̈nonguïmo, ante do entawengä ingacäimpa. Tömengä, Quïnö näwangä impa, ante cöwë änämaï ingampa. Ayæ̈ edæ, Quïnö änö nöïnö impa, ante tömengä entawënämaï ïnongäimpa. Adocä babæ tededinque tömengä babæ nänö entawënonque ante tedewengä ingampa. Edæ tömengä në babæ änongä ingampa. Ayæ̈ tömengä ïñömö mä babæ angaingä ingampa.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Incæte botö näwangä ämo beyænque mïnitö botö änö ante pönënämaï ïmïnipa töö.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Mïnitö weca ongongä ïñömö æcämenque incæ botö ïmote apænte äninque, Bitö wënæ wënæ cæbi ïmipa, ante, Näwangä impa, ante odömönatawogaa. Botö näwangä ämo baï mïnitö quïnante botö angaïnö ante pönënämaï ïmïnipa.
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Wængonguï wënäni në ïnönäni ïñömö Wængonguï nänö angaïnö ante ëñënäni ïnänipa. Mïnitö guiquënë tömengä wëmïni ïnämaï ïmïni beyæ̈, Tömengä quïnö angää, ante ëñënämaï ïmïnipa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Oodeoidi wæætë tömengä ingante,
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Ante pïïnäni ëñëninque Itota wæætë apæ̈nedinque,
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Waodäni, Bitö waëmö ïmipa, ante botö ïmote apæ̈necædänimpa, ante botö cædämaï ïmopa. Wæætë wacä ïñömö, Waodäni bitö ïmite apæ̈nedinque, Waëmö ïmipa, ante apæ̈necædänimpa, ante në cæcä ingampa. Mäningä në apænte änongä ingampa.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Botö angaïnö ante në ëñente cæcä tömengä ïñömö wantæpiyæ̈ wæ̈nämaï quëwencæcäimpa, angantapa.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Ante apæ̈necä ëñëninque oodeoidi,
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Mönö docä mæmpo Abadäö wodi ñæ̈nængä inte cægaingä incæte bitö ïñömö edæ, Abadäö wædangä ïñongante botö ïñömö godömenque ñæ̈næ̈mo inte cædömo ïmopa, ämitawo. Tömengä ïñömö edæ do wængacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï beyæ̈ në apæ̈nedäni adobaï do wængadäni apa änewëë. Bitö nämä äninque, Æcämë baï ïmoo, ante ämi.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Äñönäni Itota wæætë,
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Mïnitö tömengä ingante wïï adinque pönënämaï ïmïnipa töö. Botö guiquënë tömengä ingante do agaïmo inte pönëmo ïmopa. Botö tömengä ingante adämaï ïmopa, ante baï botö mïnitö baï babæ ante ancædömoimpa. Wæætë tömengä ingante do adinque në pönengaïmo inte botö ïñömö edæ tömengä nänö angaïnö baï në cæbo ïmopa.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Inguipoga botö ponguïönæ ante mïnitö docä mæmpo Abadäö wodi incæ, Codito ponguïönæ pongä acæboimpa, ante pönëninque do edæ watapæ̈ togacäimpa. Ïninque tömengä mänïönæ Codito nänö ponguïönæ adinque godömenque togacäimpa, ante Itota apæ̈necantapa.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Oodeoidi tömengä ingante,
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Ante pïïñönäni Itota wæætë,
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Mänïnö ante apæ̈necä ëñëninque tömënäni ïñömö tömengä ingante dicaca tacacæte ante cædinque dicacoo wææmpo æ̈nänitapa. Incæte Itota wë womöninque Wængonguï oncö ñæ̈næncodo tao wadæ gogacäimpa.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.