João 2
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC
1 Mëönaa go adoönæque ïñonte Cänaa quëwëñömö Gadideabæ ïñömö monguïmæ̈no ante bedänipa. Itota wäänä adoyömö ponte ongongacäimpa.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Itota tömengä ëmïñæ̈näni tönö tömënäni ïnänite adobaï, Monguïmæ̈no mïni bequinque, ante të të wente ænte pongadänimpa.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Ayæ̈ yowepæ̈ wædænque tï nämæ̈ biïnömæ̈ näni ämæ̈ dæ bedäni adinque Itota wäänä tömengä Wengä ingante,
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Äñongä Itota wæætë,
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Tömengä wäänä ïñömö në cædäni ïnänite,
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Ayæ̈ önompo æ̈mæmpoque go adocadeque æpæncade dica inte badöincade ïñömö cö cædäni ongoncadepa. Wængonguï weca guiicæte ante waëmö bacæmöimpa, ante äate cædänipa, ante oodeoidi näni äagaincade incadepa. Ïincade pancacadea otenta ditodo næ̈ ongoncadepa. Ayæ̈ pancacadea tiëë ditodo næ̈ ongoncadepa.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Në cædäni ïnänite Itota,
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Ayæ̈ tömënäni ïnänite,
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Ayæ̈ monguïmæ̈no ante në cædongä æpæ̈ ïnïmæ̈ incæ biïnömæ̈ badïmæ̈ æ̈ninque, Æbänö ïmæ̈, ante bedinque tömengä, Itota nänö badönïmæ̈ impa, ante ëñënämaï ïnongäimpa. Në cædönäni Itota weca æpæ̈ pe ñïñæ̈nänique ëñënönänimpa. Ayæ̈ monguïmæ̈no ante në cædongä ïñömö në monguingä ingante, Nänënë pöe, aa pecä pongä ate,
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 ïïmaï angantapa.
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Itota, Acædänimpa, ante mänömaï cædinque tömengä Cänaa quëwëñömö Gadideabæ ïñömö mänïï mä nänö bamönengæ̈ cægacäimpa. Mänïï tæ̈ï pïñænte bamönengæ̈ cæcä adinque waodäni, Tömengä waëmö pönï inte cæcampa, ante edonque agadänimpa. Ayæ̈ tömengä ëmïñæ̈näni ïñömö tömengä ingante godömenque wede pönënäni bagadänimpa.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Ayæ̈ ate Capënaömö quëwëñömö Itota tömengä wäänä tönö tömengä biwïidi tönö tömengä ëmïñæ̈näni tönö wææ̈ gogadänimpa. Mänïñömö godinque wædænque ëönæ quëwengadänimpa.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Wodo pænta gogaïönæ, ante oodeoidi Patowa näni æ̈æ̈mæ̈ cænguïönæ oo pönï bayedë Itota Eedotadëë ïñömö æigacäimpa.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Tömengä ïñömö Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë pö guiidinque ayongä wagadaidi obegaidi tönö equemöidi ïnänite godonte æncæte ante në mänäni ïnänite acantapa. Ayæ̈ wadäni campio næ̈ænte në godonte æ̈nönäni ïñömö näni godonte æ̈impaa tæ̈ contayönänite tömengä acantapa.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Yæguincamë ñæ̈næ̈mömo nää wënëninque que cæte ate æ̈ninque tömengä Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë në ongönäni ïnänite tatodongä tao godänitapa. Adobaï obegaidi tönö wagadaidi ïnänite, Tao gobäewedäni, angä tao godänitapa. Ayæ̈ campio næ̈ænte në godonte æ̈nönäni tömënäni tiguitamö æ̈ninque tömengä wido cæcä gueogæ̈ gotimpa. Ayæ̈ adodäni näni æ̈impaa bæ tacä guidömëmæ̈ go wææntapa.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Ayæ̈ equemöidi godonte æncæte ante në mänäni ïnänite Itota,
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Mänïnö angä ëñëninque tömengä ëmïñæ̈näni Awënë Dabii nänö yewæ̈mongaïnö ante ïïmaï ante pönente wædänipa. “Bitö oncö ante waodäni waa acædänimpa, ante cæcæboimpa, ante botö nanguï cæïnente wænguï wæ,” ante yewæ̈mongatimpa.
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Ayæ̈ oodeoidi awënëidi pancadäniya tömengä ingante,
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Äñönäni Itota wæætë tömënäni ïnänite,
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Angä ëñëninque oodeoidi awënëidi pancadäniya,
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Itota ïñömö nämä baö incæ ante, Wængonguï tæiyæ̈ waëmö oncö baï impa, ante apæ̈necä ïnongäimpa.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Tömengä ïincayæ̈ wængä ate Wængonguï, Ñäni ömæ̈möe, angä ñäni ömæ̈mongä ate, Æbänö angacäï, ante tömengä ëmïñæ̈näni pönënänitapa. Ayæ̈, Wængonguï angä ëñente näni yewæ̈mongaïnö nö impa, ante pönënäni inte ayæ̈ Itota tömënäni ïnänite nänö änïnö ante adobaï pönengadänimpa.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Patowa näni æ̈æ̈mæ̈ cæyedë Itota Eedotadëë ïñömö ponte quëwëninque, Acædänimpa, ante bamönengæ̈ nanguï cæcä adinque waodäni tæiyæ̈näni ïñömö, Mäningä mönö Codito ingampa, ante pönengadänimpa.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Itota edæ, Waodäni tömänäni æbänö entawënäni ïnänii, ante do ëñënongä inte tömengä, Wabänö pönënänii, ante tömënäni ïnänite gomö adongä ingantapa.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Edæ tömengä waodäni näni entawënö ante do ëñënongä ingantapa. Ïninque waocä ïñömö, Waodäni æbänö cædänii, ante apæ̈necæcäimpa, ante Itota tömengä ingante, Bitö botö ïmo adodö ancæbiimpa, ante änämaï ingacäimpa.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.