João 20
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ACF
1 Oodeoidi guëmanguïönæ Tabado go ate mönö Dominco tæcæ ooque pönente bayedë Mäadiya Mäagadadënä Itota wodido ponte ayongä dicabo ontato tee mönocæte ante näni da pæ̈ñæ̈ninca incæ do wëä godö concæï intapa.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Botö Itota nänö në waadedïmo tönö Timönö Pegodo ïñömö Itota mïñæ̈ möna në godincaya ïñömönate Mäadiya Mäagadadënä wæætë, Mänömaï impa, ante adinque mönatö weca pogodo ponte apæ̈necantapa,
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Ante apæ̈neyongä Pegodo tönö botö Itota mïñæ̈ möna në godincaya ïñömö tömengä wodido quingæ̈ gote pogodo pontamönapa.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Guëa pogodo gomöna incæte tömengä ëmïñæ̈nïmo botonque quingæ̈ tömengä wodido täno pontabopa. Pegodo ayæ̈ pongantapa.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Mänïñömö täno pöninque ædæ wæænte guiite ayömo ïñäna näna wïni caadincooque öñö abo incæte guiidämaï intabopa.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Timönö Pegodo botö mïñæ̈ ayæ̈ në pöningä Itota wodido ontatodë ponte wäänë guiicantapa. Wäänë guiiyongante doyæncooque ïñäna näna wïni caadincooque mänïñömö öñö acantapa.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 Ayæ̈ Itota wodi ocabo näna ñäni cæcadincoo adobaï öñö acantapa. Mänincoo doyæncoo tönö wïï adoyömö ñönonte intapa. Wæætë ïincoo nää wënente nänënë ñö cæte öñö acantapa.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ïninque botö tömengä wodido ontatodë täno në pönïmo incæte ñöwo tæcæ adobaï wäänë guiitabopa. Guiite ayömo, Itota nänö öñönïñömö æbänö ï, ante adinque, Tömengä ñäni ömæ̈monte quëwengä ingampa, ante pönentabopa.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Edæ Wængonguï angä ëñente yewæ̈möninque dodäni, Mönö Codito ïñömö do wæ̈ningä incæ ñäni ömæ̈monte quëwenguënengä incæcäimpa, ante mönatö mänïñedë ayæ̈ ëñënämaï ïnömönaimpa.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ayæ̈ mönatö tömengä mïñæ̈ në godïmöna ïñömö wadæ godinque tömëmöna oncönë ocæ̈ ëmænte gotamönapa.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Mäadiya guiquënë Itota wodido ontatodë yabæ ïnö a ongonte wædongäimpa. Mänömaï wædinque tömengä, Abote, ante ædæ wæænte guiite
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 adinque Wængonguï anquedoda näämæntacoo mongæ̈na inte Itota wodi baö öñönïñömö tæ̈ contada ïna acantapa. Adocanque Itota wodi ocabo öñönïñömö tæ̈ contayongä wacä Itota wodi önöwa öñönïñömö tæ̈ contate ongongä acantapa.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Tömëna ïñömö tömengä ingante,
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Mänïnö äninque Mäadiya dadi ëmænte ayongä Itota mänïñömö a ongongä adinque Itota incæcä tömengä ëñënämaï ingantapa.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Itota ïñömö,
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Äñongante Itota tömengä ingante,
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Itota ïñömö,
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Itota angä ate Mäadiya Mäagadadënä ïñömö Itota nänö në ëmïñæ̈nïnäni weca pöninque, Awënë Itota ingante atabopa, äninque, Tömengä ïïmaïnö ante apæ̈necä ëñentabopa, ante tömënäni ïnänite mäo apæ̈negacäimpa.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Guëmanguïönæ go ate ïïmö ate wëmö bayö tömengä ëmïñæ̈nïnäni adoyömö pöninque, Oodeoidi awënëidi ïnänite ancai guïñente awædö, ante odemö tee mönete ongönänitapa. Itota tömënäni weca pö guiite tæcæguedë a ongöninque,
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Mänïnö angä ate tömengä önompo odömöninque tömengä betagonta odömongä adänitapa. Ïninque mönö Awënë ingante adinque tömengä ëmïñæ̈nïnäni nanguï watapæ̈ todänitapa.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Itota wæætë adodö,
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Ante apæ̈nedinque tömënäni baonga woo öongate apæ̈necä,
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Në wënæ wënæ cæcä ingante adinque mïnitö tömengä ingante godö ñimpo cæmïni ïninque Wængonguï adobaï tömengä ingante godö ñimpo cæcä quëwëmaingampa. Mïnitö wæætë në wënæ wënæ cæcä ingante godö ñimpo cædämaï ïmïni ïninque Wængonguï adobaï cædämaï inte tömengä ingante pönö ñimpo cædämaï ïmaingampa.
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Itota ëmïñæ̈nïnäni adoyömö a ongöñönäni tömengä pö guiite tömënäni weca tæcæguedë a ongöñongä tömengä ëmïñæ̈ningä adocanque Tömato mëwoga ëmongä Äancadënaque ïñömö dæ angampa.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ayæ̈ ate Itota nänö në ëmïñæ̈nïnäni wadäni ïñömö,
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Wacä tëmäna go ate Itota ëmïñæ̈nïnäni wæætë oncönë adoyömö pö guiite a ongöñönäni Tömato tömënäni tönö godongämæ̈ pö guiite a ongongantapa. Odemö tee mönete ongö incæte Itota ïñontobæ̈ pö guiite tömënäni weca tæcæguedë a ongöninque,
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Ayæ̈ Tömato ingante,
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Ante äñongä Tömato,
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Ayæ̈ Itota tömengä ingante,
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Tömengä ëmïñæ̈nïnäni weca Itota, Ëñencædänimpa, ante wadö wadö cædinque tömengä nänö bamönengæ̈ ayæ̈ godömenque nanguï pönï cægacäimpa. Botö ïñömö ïintaa yewæ̈möninque mänïnö tömengä nänö cægaïnö ante wïï tömää yewæ̈montabopa.
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Wæætë mänïnö ante yewæ̈möninque botö, Itota mönö Codito ïnongäimpa, ante ayæ̈, Tömengä Wængonguï Wengä ïnongä ingampa, ante mïnitö pönencæmïnimpa, ante yewæ̈montabopa. Edæ tömengä ëmöwo beyænque mïnitö mänömaïnö ante pönëninque cöwë wæ̈nämaï quëwencæmïnimpa, ante botö ïinta yewæ̈mömopa.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.