João 19
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ACF
1 Ayæ̈ Pidato angä ate Itota ingante bæi ongonte mäo æ̈montaiya tæi tæi pänänitapa.
1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.
2 Tontadoidi daa mongæ̈menca æ̈ninque que que cædinque, Awënë poganta, ante pönö da wencadänitapa. Awënë weocoo wëñacæbiimpa, ante badete tote baï cædinque Itota ingante opatawæ̈ ëmoncoo pönö daga wëñadänitapa.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.
3 Daga wëñadinque tömënäni wæætë wæætë tömengä weca ponte äninque,
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.
4 Pidato tömënäni weca oncö boyæ̈ adopoque ayæ̈ tadinque oodeoidi ïnänite apæ̈nedinque,
4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Itota daa mongæ̈menca poganta encadinque opatawæ̈ ëmoncoo mongænte tayongä Pidato tömënäni ïnänite,
5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Tömengä ingante adinque, Wængonguï quï, ante në godönäni ñæ̈næ̈näni tönö adodäni ïnänite në wææ wänönäni ïñömö yedæ tedewëninque,
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.
7 Pidato äñongä oodeoidi wæætë ïïmaï tedewënänitapa.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Mänömaïnö änäni ëñëninque Pidato godömenque guïñente wædinque,
8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.
9 oncönë ñæ̈næncönë adodö pö guiidinque Itota ingante,
9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Adinque Pidato tömengä ingante,
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Äñongante Itota wæætë,
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Mänömaïnö angä ëñëninque Pidato, Æbänö ñimpo cæbo goquingää, ante cædongäimpa. Cæyongä oodeoidi wæætë godömenque yedæ änönänimpa,
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.
13 Mänïnö änäni ëñëninque Pidato ïñömö, Itota ingante ænte tao godinque awënë nänö apænte äimpaa gote tæ̈ contacantapa. Pidato nänö tæ̈ contayömö ïñömö, Dicacoo ayadi baï näni caayömö impa, ante näni äñömö ïninque ebedeo tededö, Gabata, näni äñömö ïnönimpa.
13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.
14 Patowa näni æ̈æ̈mæ̈ cæyedë ïinque bayö oodeoidi, Ïïmö ate guëmanguïönæ inguimpa, ante mönö ñöwoönæque cæcæ̈impa, ante näni cæönæ ïnönimpa. Ïïönæ wodo tæcæ bæcä bayonte Pidato oodeoidi ïnänite,
14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.
15 Äñongante yedæ äninque tömënäni,
15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Ancaa änewëñönäni Pidato, Awäa ämo timpote wæ̈nömïni wængäedäni, ante Itota ingante tontadoidi ïnänite pædæ godongä ængadänimpa. Ayæ̈ tömënäni Itota ingante ænte gogadänimpa.
16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Itota incæ tömengä timpoquïwæ̈ æ̈ninque mongænte taodinque “Ocataïnö” mönö äñömö pongantapa. Mänïñömö ante ebedeo tededö, Godogota, näni äñömö impa.
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Mänïñömö pöñongante tömënäni awæ̈ ñænquedïmæ̈ cædinque tömengä ingante töö godonte timpodinque wææ̈ tïwadinque ængæ̈ gantidënäni ongongantapa. Ayæ̈ wada ïnate tömengä weca æ̈matæ̈ ïnö æ̈matæ̈ ïnö mämö adobaï cæte ængæ̈ gantidënäni wægöñöna Itota tæcæguedë wægongä ingantapa.
18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pidato angä yewæ̈möinta, Näni ëñenguinta, ante yewæ̈monte æ̈ninque ñænquedïmæ̈ ïwäa wo cædänitapa. “Itota Näatadeta quëwëningä oodeoidi Awënë Odeye ïnongä ingampa,” ante yewæ̈monte wo cæte ongongatimpa.
19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Itota ingante näni timpodïñömö eyequeï ï ïninque oodeoidi nanguï ïnäni tömënäni näni quëwëñömö ta pöninque Pidatoidi näni yewæ̈möninta adänitapa. Mäninta ïñömö ebedeo tededö datïï tededö guidiego tededö ante yewæ̈monte ingatimpa.
20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Oodeoidi beyæ̈ ante, Wængonguï quï, ante në godönäni ñæ̈næ̈näni ïñömö Pidato weca godinque tömengä ingante,
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.
22 Ante änewëñönäni Pidato wæætë,
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Tontadoidi ïñömö tömengä ingante awäa timpote ængæ̈ gantidënäni wægöñongä tömënäni tömengä weocoo ïnï æ̈ninque mencooga go mencooga cönöninque adocanque adocooque adocanque adocooque æ̈ninque tömänäni æ̈nönänimpa. Täno mongæ̈incoo guiquënë ayæ̈ öñoncoopa. Mänincoo ïñömö bæbængapaa badönämaï incoo tömancoo adocooque da wëñaque badöï ïnimpa.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Adocooque wänä ñæ̈nämaï ingæ̈impa, ante adodäni godongämæ̈ tededinque,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.
25 Itota ingä näni ængæ̈ gantidëñömö tömengä wäänä tönö wäänä tönïñacä näna caya ayæ̈ Codeopato nänöogængä Mäadiya tönö wacä Mäadiya Mäagadadënä mänïñömö pöninque eyequeï a ongönänitapa.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Itota ïñömö tömengä wäänä ïnante acantapa. Ayæ̈ botö tömengä mïñæ̈ në godïmo ïñömö tömengä nänö në waadebo ïnömo inte tömënä weca ongömo adinque Itota tömengä wäänä ïnante,
26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Äninque tömengä ëmïñæ̈nïmo ïñömote,
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Quïnö bacæ̈impa, ante ñöwo ïinque batimpa, ante në ëñënongä inte Itota ïñömö edæ, Wængonguï angä ëñente näni yewæ̈mongaïnö baï ñöwo ïinque bacæ̈impa, ante cædinque,
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Adoyömö biïnömæ̈ näni ämæ̈ baï wædænque godonte näni æ̈nïmæ̈ owætadë engate ongö adinque tömënäni dayömö baï æ̈ninque mänïmæ̈në pædæ guidonte aa beyonte wëä tadonte æ̈ninque iitopowænca näni äwænca ongontoca goto wencadodinque Itota önöne pædæ æ̈æ̈nö pæ mänänitapa.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Pæ mäñönäni Itota oo guëmante bedinque,
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ïïmö ate, Mönö guëmanguïönæ ïñömö Patowa inguïönæ beyæ̈ godömenque waa ëönæpa, ante oodeoidi, Ñöwoönæque cæcæ̈impa, ante näni cæönæ ïnimpa. Oodeoidi awënëidi, Awäa në ongönäni baö mänïwäa guëmanguïönæ ongönämaï incædänimpa, ante Pidato weca godinque tömengä ingante, Ïïnäni näni timpodïwäa në ongönäni quingæ̈ wæncædänimpa, ante cædinque bitö tömënäni önömënë bamë ämi wadäni taa mæ̈näni do wæncædänimpa. Ayæ̈ tömënäni baö o togænte pædæ wææ̈nonte ämi æ̈nänie, änänitapa.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Mänïï beyæ̈ tontadoidi pöninque Itota weca täno näni në ængæ̈ gantidëningä önömënë bamë taa mæ̈ninque edæ ayæ̈ näni në timpodingä wægongä önömënë bamë taa mæ̈nänitapa.
32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;
33 Taa mæ̈ninque Itota weca pöninque tömengä do wængäï adinque tömengä önömënë taa mæ̈nämaï ïnönänimpa.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Wæætë tontado adocanque Itota betagonta ïnö boo tæ̈nöñongä wepæ̈ tönö æpæ̈ guï gotimpa.
34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Botö mänïnö bayonte në adïmo inte, Æbänö näwangä batimpa, ante nö apæ̈nebopa. Ayæ̈, Botö änö ante näwangä impa, ante do ëñëmopa. Mïnitö adobaï ëñente pönencæmïnimpa, ante apæ̈nebopa.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Edæ, “Tömengä bamë adomenque incæ taa mænte wædämaï incæcäimpa,” ante Wængonguï angä ëñente näni yewæ̈mongaïnö baï bacæ̈impa, ante mänömaï batimpa.
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ayæ̈ edæ, “Waodäni näni në boo tæ̈nöningä ingante aquïnäni ïnänipa,” ante Wængonguï angä ëñente wataa näni yewæ̈mongaïnö baï ïinque bacæ̈impa, ante mänömaï batimpa.
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Ayæ̈ ate Adïmatea quëwengä Ootee ïñömö oodeoidi awënëidi ïnänite guïñente awædö, ante awëmö Itota ëmïñæ̈ningä ïnongäimpa. Tömengä ïñömö Pidato Awënë ingante, Itota wodi baö pönömi ænte wëmoe, angantapa. Pidato Ao angä ëñëninque Ootee do pöninque Itota wodi baö timpodïwäa ongöñongante o togænte pædæ wææ̈nonte ængantapa.
38 Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Ayæ̈ Nïicodemö wëënëñedë Itota weca woyowotæ̈ ëñacæ në pöningä ïñömö Ootee mïñæ̈ pongantapa. Tömengä mïidamö näni änömö nanguï tï nämö tönö aadoemö näni änömö nanguï oguï wamö tönö adoyömö näni wempo cædïmö todëinta quido ganca ænte pongantapa.
39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.
40 Ootee tönö Nïicodemö ïñömö Itota wodi baö æ̈ninque nïnocoo näni ancoo guiyancoo incæ doyæncoo mänincoo oguï wamö näna ænte pönïmö ænte wäne cædedatapa. Ayæ̈ oodeoidi daga wencæte ante näni cægaï baï adobaï cædinque tömëna näna wäne cædincoo inte tömengä baö wïni wïni cægadaimpa.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.
41 Itota ingante näni timpodïñömö eyequeï gönea ïnimpa. Adodea ïñömö mïintatodë näni æ̈æ̈ wodïñömö önontatoque ïnimpa.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Ïïmö ate guëmanguïönæ inguimpa, ante oodeoidi, Ñöwoönæque cæcæ̈impa, ante näni cæönæ impa, ante beyæ̈, Ontato eyequeï impa, ante tömënäni Itota wodi baö mänïñömö daga wengadänimpa.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.