Hebreus 9
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ARC
1 Wængonguï wëënëñedë dodäni ïnänite, Botö pönö cæbo ate mïnitö Ao ämïni ïninque mönö godongämæ̈ waa cæte quëwengæ̈impa, angacäimpa. Ïninque tömengä nänö wææ angaïnö baï cædinque tömënäni, Wængonguï ingampa, ante tömengä beyæ̈ cæquënënäni ingadänimpa. Ayæ̈ inguipoga tömengä owoquincö tæiyæ̈ waëmö oncö mæ̈nöninque tömengä weca pöninque cæquënënäni ingadänimpa.
1 Ora, também o primeiro tinha ordenanças de culto divino e um santuário terrestre.
2 Angä ëñëninque dodäni, Wængonguï nänö owoquincö, ante æ̈montaicö badöninque weocoo odemontai wodönedinque mencönea badongadänimpa. Yabæcönë, Tæiyæ̈ Waëmö Oncö impa, ante näni ancönë ïñömö mänïñömö gongapæncade doyæncade tæiyæ̈ tï wodönoquï encadocade ongongatimpa. Ayæ̈ awæmpaa badöninque tömënäni, Wængonguï beyæ̈ tæiyæ̈ waëmö päö öñongæ̈impa, ante cædinque mänimpaa päö ñö cædäni öñongatimpa.
2 Porque um tabernáculo estava preparado, o primeiro, em que havia o candeeiro, e a mesa, e os pães da proposição; ao que se chama o Santuário.
3 Weocoo wacoo näni guiimongademö wodöïñömö guiimongacö ïñömö Tæiyæ̈ Waëmoncö Pönï näni angaincö ingatimpa.
3 Mas, depois do segundo véu, estava o tabernáculo que se chama o Santo dos Santos,
4 Mänincönë oguï wacæ̈impa, ante cædinque, Oguï waquï iya tangæ̈impa, ante awæmpa oodo näni pönö tee bæimpa badonte cö cædäni ongongatimpa. Ayæ̈, Mönö godongämæ̈ waa cæcæ̈impa, ante wææ äninque Wængonguï nänö yewæ̈mongainca Tæiyæ̈ Waëmoncönë Pönï ongongæ̈impa, ante cædinque awæmpa badöninque oodo yabæpa tee baadinque cæncadempa adobaï tee baate näni cönöimpa ongongatimpa. Ayæ̈ oodo æ̈ninque aca podonte wamoncade baï bædinque tömënäni önömæca näni cængaïmö Mänää näni angaïmö æ̈ninque oodo näni bædincadedë da wëninque mänincade wæætë oodo ëmompaa cæncadë ïnö da wente cö cæte mangadänimpa. Ayæ̈ adobaï Aadöö wodi nänö ongonto tä bocagainto æ̈ninque ado oodo ëmompaa cæncadë ïnö da wente ñö cædäni öñongatimpa. Ayæ̈ Wængonguï dicaboga nänö, Ïïmaï cæedäni, ante yewæ̈mongaïne adoyömö ongongæ̈impa, ante cædinque mäninca æ̈ninque ado oodo ëmompaa cæncadë ïnö da wëninque cö cædäni ongongatimpa.
4 que tinha o incensário de ouro e a arca do concerto, coberta de ouro toda em redor, em que estava um vaso de ouro, que continha o maná, e a vara de Arão, que tinha florescido, e as tábuas do concerto;
5 Mänimpaa yædopaa waomïni mïni wënæ wënæ cædö beyæ̈ wepæ̈ godonte impa, ante Wængonguï, Botö pönö waadeimpa impapa, angacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï në ñäö ëmongä weca në owoda ïñömö adobaï ñäö baï ëmöna ïñönate tömëna näna ëmönö baï dodäni adobaï badonte oodo ëmompaa æ̈matæ̈ æ̈matæ̈ tæ̈ï goncædäni ongongatimpa. Ayæ̈ tömëna öömä tiyæ̈mäa pömæ̈na gänë ïñömö Wængonguï, Botö pönö waadeimpa, ante nänö angaimpa öñongatimpa. Mänimpacoo æbänö impaa, ante mäninque ñöwo yewæ̈mömönipa.
5 e sobre a arca, os querubins da glória, que faziam sombra no propiciatório; das quais coisas não falaremos agora particularmente.
6 Tömancoo mänömaï cöö cædäni ongöñonte, Wængonguï quï, ante në godönänique ïïmö ïñö ïïmö ïñö yabæcönë pö guiidinque, Wængonguï ingampa, ante cægadänimpa.
6 Ora, estando essas coisas assim preparadas, a todo o tempo entravam os sacerdotes no primeiro tabernáculo, cumprindo os serviços;
7 Guiimongacönë guiquënë në godongä ñæ̈nængä ïñömö wadepo ïñö adopoque wadepo ïñö adopoque pö guiidinque tömengä adocanque guiidongäimpa. Incæte tömengä në godongä ñæ̈nængä pönï ïnongä incæ wepæ̈ næ̈æ̈nämaï inte ædö cæte guiiquingä. Edæ wepæ̈ cöwë ænte guiidinque tömengä nämä beyæ̈ godö pipo pipo cædinque, Wadäni ëñënämaï inte näni wënæ wënæ cægaïnö incæ ñä mënongacæ̈impa, ante tömënäni beyæ̈ adobaï godö pipo pipo cædongäimpa.
7 mas, no segundo, só o sumo sacerdote, uma vez no ano, não sem sangue, que oferecia por si mesmo e pelas culpas do povo;
8 Mänincö æ̈montaicö ayæ̈ ongöñedë Tæiyæ̈ Waëmoncönë Pönï wïï önonque guiigadänimpa. Wængonguï nänö owodö æidö mänïñedë adobaï wïï edonque ingatimpa, ante odömoncæte ante Wængonguï Tæiyæ̈ Waëmö Önöwoca angä guiidämaï ingadänimpa.
8 dando nisso a entender o Espírito Santo que ainda o caminho do Santuário não estava descoberto, enquanto se conservava em pé o primeiro tabernáculo,
9 Mänömaïnö ante odömöninque tömengä mönö ñöwomö ïmonte wæætë, Ïïmaï ante ëñencæmïnimpa, ante cægacäimpa. Waocä, Wentamö mongænte awædö, ante në wædongä inte waëmö ïñömö pöninque, Wængonguï quï, ante baö iya tanguï tönö bequï cænguï godongampa. Mänömaï ancaa godongä incæte tömengä mïmö nämä nänö apænte entawënö ñä mënongadämaï inte wentamö ayæ̈ mongænte entawënongäimpa.
9 que é uma alegoria para o tempo presente, em que se oferecem dons e sacrifícios que, quanto à consciência, não podem aperfeiçoar aquele que faz o serviço,
10 Mänömaï cænguinque bequinque ante wææ äninque, Æbänö cæte godonguïï, ante ayæ̈, Æpæ̈nenque æbänö cæte mënongaquïï, ante dodäni mänincooque ante näni wææ angaïnö ante ëñente cægadänimpa. Ïninque, Waguipo ïinque bayonte önöwoca ædæmö mënongate quëwengæ̈impa, ante mïinguipo ïinque bagancaque tömënäni mänincooque ante cædönänimpa.
10 consistindo somente em manjares, e bebidas, e várias abluções e justificações da carne, impostas até ao tempo da correção.
11 Wapämo mïni waa quëwenguinque pömämo, ante badoncæte ante mönö Codito ïñömö, Wængonguï quï, ante në Godongä Ñæ̈nængä pönï ïnongä inte do pongacäimpa. Pöninque tömengä waodäni önompoca näni mæ̈nongaincönë guiidämaï inte Wængonguï nänö badongainguipoga cædämaï ingacäimpa. Wæætë adodö go æidinque tömengä öönædë Wængonguï nänö owocönë ñæ̈næncönë guiidinque näwä owocönë cægacäimpa.
11 Mas, vindo Cristo, o sumo sacerdote dos bens futuros, por um maior e mais perfeito tabernáculo, não feito por mãos, isto é, não desta criação,
12 Caboda wepæ̈ næ̈ænte guiidämaï inte wagada wë wepæ̈ næ̈ænte guiidämaï inte mönö Codito ïñömö edæ nämä wepæ̈ godöninque öönædë Tæiyæ̈ Waëmoncönë Pönï æ̈mæ̈wo guiigacäimpa. Ïninque tömengä ængä beyænque mönö æ̈mæ̈wo pönï abæ tawænte baï cöwë quëwëmompa.
12 nem por sangue de bodes e bezerros, mas por seu próprio sangue, entrou uma vez no santuário, havendo efetuado uma eterna redenção.
13 Ñömæ̈ï incæ gampodinque, do wæ̈ningä baö incæ gampodinque waocä näate baï wædongä inte edæ Wængonguï weca ædö cæte ponguingää. Wæætë, Tömengä waïñacä bate poncæcäimpa, ante cædinque, Wængonguï quï, ante në godönäni ïñömö caboda wepæ̈ tönö wagada onguïñængä wepæ̈ æ̈ninque në näadingä baonga pipo pipo cædänipa. Ayæ̈ wagada baquecä ingante wæ̈nonte në täninque gönaique adobaï æ̈ninque tömengä baonga pipo pipo cædinque, Bitö në näadïmi inte waïñabi babipa, ante cægadänimpa.
13 Porque, se o sangue dos touros e bodes e a cinza de uma novilha, esparzida sobre os imundos, os santificam, quanto à purificação da carne,
14 Mönö Codito guiquënë Tæiyæ̈ Waëmö ïnongä inte në cöwë Quëwengä Önöwoca tönö guëa cædinque Wængonguï ingante, Bitö quïmo ïmopa, ante nämä wepæ̈ godongacäimpa. Tömengä wepæ̈ ïñömö wïï cæ̈ningä wepæ̈ baï inte godömenque eyepæ̈ pönï wepæ̈ ïmæmpa. Ïninque mönö wænguinque wënæ wënæ cæyömonte tömengä, Mïnitö mïmö entawëmïni inte ñä mënongate entawente nämä apænte pönente quëwencæmïnimpa, ante nämä wepæ̈ do godongacäimpa. Ayæ̈ mönö wënæ wënæ cægaïnö ante wadæ cædinque godömenque pönö cæcä ate mönö Wængonguï në Quëwengä ingante në cæmö badinque cæmompa.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que, pelo Espírito eterno, se ofereceu a si mesmo imaculado a Deus, purificará a vossa consciência das obras mortas, para servirdes ao Deus vivo?
15 Wængonguï mïïne ante apæ̈nedinque, Mönö godongämæ̈ waa cæte quëwengæ̈impa, äñongante mönö waocabo wæætë ëñënämaï inte wënæ wënæ cæmö adinque Codito ïñömö mönö wënæ wënæ cægaïnö beyæ̈ ante wæætë wængä beyænque mönö abæ tawænte baï quëwëmompa. Ñöwo ïñömö Wængonguï mïïne ante apæ̈nedinque, Botö pönö cæbo ate mïnitö Ao ämïni ïninque mïni ænguincoo æ̈mæ̈wo æ̈ninque mïnitö cöwë mante quëwencæmïnimpa, ante aa pecä pongamönimpa. Ïninque mönö Codito wæætë, Wængonguï nänö angaincoo æncæmïnimpa, ante cædinque ïinque cæcä ate mönö në pönïmö inte do ænte quëwëmompa.
15 E, por isso, é Mediador de um novo testamento, para que, intervindo a morte para remissão das transgressões que havia debaixo do primeiro testamento, os chamados recebam a promessa da herança eterna.
16 Waocä, Näñe wæ̈mo adinque botö mäincoo ïnï ïïnänique æncædänimpa, ante ëmöwo ëmöwo yewæ̈mongä adinque wadäni wæætë, Näwangä æ̈mæ̈wo wængäimpa, ante ëñente ate, Në wængaingä nänö ante yewæ̈mongaïnö baï bacæ̈impa, ante ïinque cædänipa.
16 Porque, onde há testamento, necessário é que intervenha a morte do testador.
17 Ïñæmpa, Ïïnäni quï bacæ̈impa, ante yewæ̈mongä incæte në yewæ̈möningä mïingä quëwëñongante tömengä mäincoo ædö cæte tömënäni quï baquïï. Wæætë tömengä æ̈mæ̈wo wængä ate mänïñedë ate tömengä nänö yewæ̈mongaï baï ïinque cædänipa.
17 Porque um testamento tem força onde houve morte; ou terá ele algum valor enquanto o testador vive?
18 Mänömaï beyæ̈ wëënëñedë Wængonguï, Mönö godongämæ̈ waa cæcæ̈impa, ante yewæ̈mongä ate dodäni cæ̈ningä wæ̈nonte ate wepæ̈ gowete ate godongämæ̈ Ao äninque ïinque cægadänimpa.
18 Pelo que também o primeiro não foi consagrado sem sangue;
19 Wængonguï, Ïïmaï cæedäni, nänö wææ angaïnö tömanta adinque Möitee wodi ïñömö tömänäni ïnänite apæ̈necä ëñënäni ate wepæ̈ gowete ate cægacäimpa. Wagada wënäni wepæ̈ tönö caboda wepæ̈ æ̈ninque æpæ̈ tönö ænte wempo cædëninque iitopowæ̈ näni äwæ̈ yæpængö æ̈ninque obega ocaguï opatawæ̈mæ̈ näni guipæ̈ninguï ænte pæ̈ dacadinque wepæ̈ näni wempo cædënïmæ̈në bee podonte Möitee ïñömö, Mäninta adinque ëñengæ̈impa, ante cædinque mänintaa wepæ̈ pipo pipo cægacäimpa. Ayæ̈ në ëñënïnäni tömänäni baonga wepæ̈ pipo pipo cædinque tömengä ïïmaï angacäimpa.
19 porque, havendo Moisés anunciado a todo o povo todos os mandamentos segundo a lei, tomou o sangue dos bezerros e dos bodes, com água, lã purpúrea e hissopo, e aspergiu tanto o mesmo livro como todo o povo,
20 “Wængonguï, Botö pönö ämo ëñëninque mïnitö Ao ante ëñente cæmïni ïninque mönö godongämæ̈ waa cæcæ̈impa, ante nänö wææ angaïnö beyænque ïï wepæ̈ impa. Ïninque ïï wepæ̈ ëmontaa adinque mönö Ao ante mänïne ante ëñente cæcæ̈impa,” ante Möitee wodi apæ̈negacäimpa.
20 dizendo: Este é o sangue do testamento que Deus vos tem mandado.
21 Ayæ̈ æ̈montaiconga wepæ̈ pipo pipo cædinque tömengä mänincönë Wængonguï beyæ̈ näni cæincooga wepæ̈ pipo pipo cægacäimpa.
21 E semelhantemente aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os vasos do ministério.
22 Ayæ̈ wodo tömancooga ante Wængonguï, Wepæ̈ tönö ñä mënongacæ̈impa, äninque wææ angä cægadänimpa.
22 E quase todas as coisas, segundo a lei, se purificam com sangue; e sem derramamento de sangue não há remissão.
23 Öönædë ongoncoo baï inguipoga näni adobaï badongaincoo incæ cæ̈ningä wæ̈nonte ate wepæ̈ tönö ñä mënongaquënënäni ingadänimpa. Wæætë näwä öönædë Wængonguï weca gote mönö ongonguinque mönö adocanque në waëmö pönï ïnongä wepæ̈ beyænque ñä mënongaquënëmö ïmompa.
23 De sorte que era bem necessário que as figuras das coisas que estão no céu assim se purificassem; mas as próprias coisas celestiais, com sacrifícios melhores do que estes.
24 Edæ öönædë Wængonguï nänö owocönë baï ante waodäni önompoca näni tæiyæ̈ waëmö pönï badongaincönë mönö Codito guiidämaï ingacäimpa. Wæætë öönædë incæ æidinque tömengä mönö beyæ̈ ante Wængonguï weca guiidinque a ongongampa.
24 Porque Cristo não entrou num santuário feito por mãos, figura do verdadeiro, porém no mesmo céu, para agora comparecer, por nós, perante a face de Deus;
25 Wængonguï quï, ante inguipoga në godongä ñæ̈nængä pönï ïnongä guiquënë wïï nämä wepæ̈ ænte pöninque cæ̈ningä wepæ̈ incæ ænte pöninque wadepo ïñö adopoque wadepo ïñö adopoque Tæiyæ̈ Waëmoncönë Pönï guiicampa. Mönö Codito guiquënë inguipoga në quëwengä baï wïï adobaï ïnongä inte wïï wæætë wæætë godoncæte ante öönædë æi guiigacäimpa. Wæætë öönædë adopoque æi guiidinque tömengä nämä wepæ̈ adopoque godongacäimpa.
25 nem também para a si mesmo se oferecer muitas vezes, como o sumo sacerdote cada ano entra no Santuário com sangue alheio.
26 Edæ inguipoga në quëwënäni näni cæï baï cæcä baï tömengä Wængonguï inguipoga nänö badöñedë mä caate wædinque wantæ wantæ ïñö cædinque ñöwo ganca tæmpo caate wæcædongäimpa. Wæætë mönö waocabo tömämö pedænguipoga mönö quëwënö wodo ïinque bayonte tömengä ñöwo pönï adopoque pönï pöninque wënæ wënæ mönö cædö ante æ̈mæ̈wo wido cæcæte ante nämä wepæ̈ godongacäimpa.
26 Doutra maneira, necessário lhe fora padecer muitas vezes desde a fundação do mundo; mas, agora, na consumação dos séculos, uma vez se manifestou, para aniquilar o pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Mönö waocabo guiquënë në wænguïmö ïnömo inte adopoque wænte ate Wængonguï weca pö gongæ̈ñömonte tömengä apænte ancæcäimpa.
27 E, como aos homens está ordenado morrerem uma vez, vindo, depois disso, o juízo,
28 Mönö waocabo nanguï ïmö ïñömonte mönö Codito ïñömö wënæ wënæ mönö cædö ante mongæ̈ninque adopoque nämä godöninque wængacäimpa. Ayæ̈ wæætë pöninque tömengä wïï mönö wënæ wënæ cædö mongæncæte ante poncæcäimpa. Wæætë tömengä nänö ponguïnö ante në wänö cömö ïñömonte tömengä, Quëwencæmïnimpa, ante mönö ïmonte æncæte ante poncæcäimpa.
28 assim também Cristo, oferecendo- se uma vez, para tirar os pecados de muitos, aparecerá segunda vez, sem pecado, aos que o esperam para a salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.