Hebreus 2
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ARA
1 Mänömaï beyæ̈ mönö Awënë apæ̈necä ëñëninque mönö ëñengaïnö ante mönö ñimpo cædämaï inguinque ante mönö wede pönente ædæmö ëñente cæcæ̈impa.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Edæ anquedoidi incæ Wængonguï beyæ̈ apæ̈neyönäni tömënäni näni änö ante dodäni wæætë në ëñente cæquënënäni ingadänimpa. Ïninque æcänö wïï ëñëninque wapiti cæda tömengä në tente wæquënengä ïñongante dodäni nö cædinque pangadänimpa.
2 Se, pois, se tornou firme a palavra falada por meio de anjos, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Ïñänäni ëñëedäni. Wængonguï nänö, Quëwencæmïnimpa, ante angaïnö ante æcänö mönö ïmonte täno apæ̈necantawo, ante pönëedäni. Wængonguï Awënë ïnongä incæ tänocä apæ̈negaingä inte, Botö tömëmo æ̈mo beyænque quëwencæmïnimpa, ante apæ̈negacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï nänö apæ̈negaïnö ëñente Ao äninque wadäni godömenque mönö ïmonte, Näwangä impa, ante apæ̈nedäni ëñënïmö inte mönö ædæmö ëñengæ̈impa. Edæ ëñënämaï inte baï ñimpo cæmö ïninque Wængonguï dicæ pänämaï inte ata cæpocampa quëwenguïmöö.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? A qual, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 Ïninque, Quëwencæmïnimpa, ante näwangä botö änö ante ëñencædänimpa, ante cædinque Wængonguï godömenque cægacäimpa. Tömengä, Æcänö tönö cæquïmoo, ante, Æyömönö cæquïmoo, ante, Æyedënö cæquïmoo, ante nämä nänö angaïnö baï cædinque ïïmaï pönö cægacäimpa. Tömengä, Botö mä cæbo ate waodäni ëñencædänimpa, ante nanguï cægacäimpa. Ayæ̈, Æbänö cæcää, ante wæcædänimpa, ante tæ̈ï pïñæ̈ninque wadö wadö cædinque bamönengæ̈ edæ nanguï cægacäimpa. Tömengä Önöwoca ingante da pönongä pöninque tömengä wæætë Wængonguï nänö angaïnäni ïnänite pönö cæcä æ̈ninque tömënäni tömänäni Wængonguï Önöwoca nänö pönongä ænganca cægadänimpa. Ïninque Wængonguï mänömaï pönö cæcä adïmö incæ mönö ëñënämaï cæmö baï tömengä wæætë mönö ïmonte ædö cæte ata cæpoquënengää.
4 dando Deus testemunho juntamente com eles, por sinais, prodígios e vários milagres e por distribuições do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Ayæ̈ mïinguipoga Awënë nempo mönö quëwenguïmämo ante apæ̈nemönipa. Ïninque mïinguipoga möni änonguipoga Wængonguï, Æcämenque ingante ämo awënë baquingä, ante cædinque, Anquedoidi incæ awënëidi bacædänimpa, ante dicæ angantawogaa.
5 Pois não foi a anjos que sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando;
6 Wacä wataa yewæ̈möninque ïïmaï ante Wængonguï ingante ämotamïni ante baï yewæ̈mongacäimpa.
6 antes, alguém, em certo lugar, deu pleno testemunho, dizendo: Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Anquedoidi ïnänite æ̈monga æ̈æntodöninque bitö waocä ingante gao wæ̈nö gö cæbi ate tömengä wantæ ïñö pönömenque ongongantapa.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor que os anjos, de glória e de honra o coroaste [e o constituíste sobre as obras das tuas mãos].
8 Edæ bitö badongaincoo tömancoo waocä nempo pönömi æ̈ninque
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés. Ora, desde que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Agora, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas;
9 Doyedë mönö waocabo ïñömonte Wængonguï waadete pönö cædinque Itota ingante angä ëñëninque tömengä wæætë mönö tömämö wænguïmämo beyæ̈ ante cöwë wæ̈wocate wæquingä bagacäimpa. Mänömaï cædinque Wængonguï anquedoidi ïnänite æ̈monga æ̈æntodöninque, Itota wæætë caate wæncæcäimpa, ante cædinque tömengä ingante gao wæ̈nö ïñömö gönongä ongongacäimpa. Incæte Itota caate wængä beyæ̈ Wængonguï poganta tæiyæ̈ waëmö da wencate baï cædinque, Itota në tæ̈ï ëmönongä inte ñäö ëmongä adinque wadäni tömengä ingante waa acædänimpa, ante pönö cægacäimpa. Ïninque Itota Tæiyæ̈ Awënë wencate ongongä ingante do amompa.
9 vemos, todavia, aquele que, por um pouco, tendo sido feito menor que os anjos, Jesus, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todo homem.
10 Tömancoo në badongaingä ïnongä inte Wængonguï tömancoo në ënempodongä inte ïïmaï angacäimpa. Botö Wëmi ëñëmi. Wadäni incæ botö wënäni nanguï ïnäni quëwencædänimpa, ante në badömi bitö baquinque caate wæcæbiimpa. Mänömaï caate bitö wædö beyænque ædæmö picæ̈mi bate në ëñënïmi inte bitö botö wënäni ïnänite ñäö ïñömö ænte mämömi poncædänimpa. Pöninque tömënäni botö ñäö ëmömo baï adobaï ñäö ëmoncædänimpa, ante Wængonguï nö pönï cægacäimpa.
10 Porque convinha que aquele, por cuja causa e por quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Itota mönö ïmonte, Tæiyæ̈ waëmö ëwocate quëwencæmïnimpa, ante në badongä ïñongä mönö tömengä tönö adomö mönö cabo ïmompa. Mänömaï ïmö beyæ̈ tömengä mönö ïmonte ante apæ̈nedinque, Botö tönïñamïni ïmïnipa, ante guïñënedämaï tedecampa.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. Por isso, é que ele não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Ïïmaï ante apæ̈necampa.
12 dizendo: A meus irmãos declararei o teu nome, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Ayæ̈ adobaï apæ̈nedinque,
13 E outra vez: Eu porei nele a minha confiança. E ainda: Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.
14 Mönö wænguïmämo ante wënæ awënë incæ në angä ïñongante Itota, Botö näñe wæ̈ninque tömengä ingante edæ ömæ̈e ëwencæboimpa, ante ïïmaï cægacäimpa. Mönö Itota wëñæ̈mö ïnömö inte mönö baö tönö wepæ̈ ñömænguïñö ëñamö baï tömengä nänö wænguinque adobaï ñömænguïñö ëñagacäimpa. Ïninque tömengä nämä nänö wæ̈nö beyænque wënæ awënë ingante bæ tacä ate tömengä wæætë pïñæ̈nämaï aquïï bate në angä ïnämaï ingampa.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, destes também ele, igualmente, participou, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Ayæ̈ wënæ awënë nempo ñä cæyænte baï quëwëninque mönö wænguïmämo ante guïñente wæyömonte Itota mönö beyæ̈ ante wæætë wæ̈ninque mönö ïmonte gä pe æmpote ö ængä beyænque quëwëmompa.
15 e livrasse todos que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Edæ wïï anquedoidi ïnänite ænte pæ mancæte ante cædinque tömengä wæætë Abadäö wodi pæ̈ïmö ïñömonte mönö ïmonte pönö æ̈ninque pæ mangampa.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Mänïnö beyæ̈ Wængonguï, Bitö tönïñadäni baï adobaï badinque bitö, Wængonguï quï, ante në nö Pönömi Ñæ̈næ̈mi pönï incæbiimpa. Ayæ̈ bitö tönïñadäni ïnänite cöwë pönëninque waadete pönö waa cædinque ædæmö aacæbiimpa, ante tömengä ingante da pönongä pongacäimpa. Ayæ̈ adobaï, Bitö tömënäni wënæ wënæ näni cædö beyæ̈ nämä wepæ̈ godoncæbiimpa, ante cædinque Wængonguï Itota ingante da pönongä pöninque tömengä mönö ëñamö baï adobaï ëñadinque waomö mönö ïnömö baï adobaï badinque Waocä ïnongä ingacäimpa.
17 Por isso mesmo, convinha que, em todas as coisas, se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Mönö inguipoga quëwëninque wënæ wënæ mönö cæïnënö beyæ̈ wæwëmompa. Wënæ awënë, Itota oda cædinque Wængonguï ingante ëñënämaï cæcæcäimpa, ante cæyongä Itota ïñömö mönö wæwënö baï adobaï wæwengä incæte oda cædämaï ingacäimpa. Ïninque wënæ wënæ cæïnente wæwëñömonte tömengä adobaï do wægaingä inte, Mïnitö tæ̈ï pïñænte ongöninque oda cædämaï incæmïnimpa, ante pönö töö æ̈mænte cæcampa.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, tendo sido tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.