Hebreus 11
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs NVT
1 Wængonguï pönö cæcä ate watapæ̈ bacæ̈impa, ante mönö pönënö ante mönö, Wængonguï ayæ̈ cædämaï ingä incæte cöwë cæquingä ingampa, ante wede pönëmompa. Awinca adämaï ëmömö incæ mönö mïmöno wede pönëninque awinca do ate ëmonte baï ëwocamö inte mönö, Näwangä bacæ̈impa, ante do ëñëmö ïmompa.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Dodäni wede pönënäni ïñönänite Wængonguï, Mïni wede pönënö beyænque botö mïnitö ïmïnite waa abopa, ante apæ̈negacäimpa.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Wængonguï inguipo tönö ïïmönæ tömäo badoncæte ante cæyongä quïëmë impa ænte badonguingää. Ïñæmpa dæ angatimpa. Ïninque mönö në acoo dæ äñonte mänincoo æ̈nämaï inte tömengä wæætë mä pönëninque angä beyænque mönö në acoo do bagatimpa. Mänömaï ingatimpa, ante wede pönëninque mönö Ao ämompa.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Abedo wodi ïñömö Wængonguï nänö angaïnö ante wede pönëninque, Wængonguï quï, ante nö cæte godöninque Caïnö wodi wæætë önömonque nänö godönö baï wïï godongacäimpa. Tömengä mänömaï wede pönente cæcä adinque Wængonguï, Abedo bitö nö cæte pönömi æ̈mopa, ante apæ̈negacäimpa. Ïninque do wænte gogaingä ïnongä incæte Abedo wodi, Botö wede pönente cægaï baï adobaï wede pönente cæedäni, ante ñöwo ganca ayæ̈ apæ̈nete baï apæ̈necampa.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Ënoco wodi guiquënë në wede pönengä ïñongante Wængonguï, Ënoco ëñëmi. Bitö botö në waa adömi inte bitö wænguënëmämo ante wædämaï inte pöe, äninque inque ïñongante ö ænte wo æ̈æntodongä æigacäimpa. Æite gocä ate wadäni ancaa diqui diqui mïninque Wængonguï nänö në wo æntodongä ingante adämaï ingadänimpa. Edæ tömengä ingante Wængonguï ayæ̈ æ̈æntodönämaï ïñongante wadäni, Ënoco wede pönengä ingante Wængonguï waa acampa, ante do ëñënönänimpa.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Edæ Wængonguï weca poncæte ante cædinque waocä, Wængonguï në Quëwengä ingampa, ante wede pönenguënengä ingampa. Ayæ̈ adobaï, Wængonguï ingante në diqui diqui mïmö ïñömonte tömengä, Pöe, äninque pönö waa cæcampa, ante wede pönëninque në poncæ cæcä pongampa. Mänömaïnö ante në wede pönënänique Wængonguï weca pönänipa. Mänïnö ante në wede pönënämaï ingä guiquënë tömengä ingante Wængonguï ædö cæte waa aquingää. Edæ waa adämaï ingampa.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Nöwee wodi Docä näni änongä guiquënë, Æbänö baquïï, ante adämaï ïñongante Wængonguï, Nöwee ëñëmi. Bitö adämaï ïmämo oo pongæ̈impa cæbii. Angä ëñente guïñente wædinque në wede pönengä inte tömengä näni wencabo näni guiite quëwenguinque wipo ñæ̈nængade impo incæ ñæ̈næ̈ oncö baï badongä ate guiite quëwengadänimpa. Në wede pönënänique näni nö entawënö baï adobaï nö nänö entawenguinque Nöwee wodi wede pönente cægacäimpa. Ïninque tömengä adocanque wede pönëninque mänömaï cædingä ïñongante wadäni guiquënë näni apænte wænguinque Baa angadänimpa.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Abadäö wodi guiquënë tömengä wede pönengä ïñongante Wængonguï, Abadäö ëñëmi. Botö pönömo bitö ænguïmæ ante botö odömömo goe. Angä ëñëninque, Æbæmë impa, ante adämaï ïnongä inte Abadäö wede pönëninque ëñente cædinque do gogacäimpa.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Mänömaï wede pönëninque wadäni nëmæ gote wacä ïnongä inte wantæ ïñö quëwengä baï inte æ̈montaicönë owogacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï nänö angaïmæ në ænguïna ïnöna inte tömengä wengä Itæca wodi adobaï tömengä wengä Aacobo wodi adobaï wantæ ïñö quëwente baï æ̈montaicönenque owote quëwengadaimpa.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Wængonguï doyedë pönï, Waodäni näni öönædë quëwenguïñömö ante botö ïïmaï badoncæboimpa, ante nämä nänö pönënö baï tæ̈ï gönonte mæ̈nongacäimpa. Abadäö ïñömö, Botö mänïï ïñömö owocæboimpa, ante në wædongä inte wede pönëninque piyæ̈në cædinque æ̈montaicönenque owote inguipoga quëwengacäimpa.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Mönö ïmonte pönëninque në ædæmö aacä ïnongä inte Wængonguï ïñömö tömengä nänö änïnö baï cöwë cæcæcäimpa, ante në wede pönënä ïñömö Tada wodi ingadäimpa. Mänömaï beyæ̈ tömënä owæntadä ïñönante Wængonguï pönö cæcä æ̈ninque tömënä picængadedä ïnönä inte tæ̈ï pïñæ̈ninque yædëmadä bate wëñængä mangadäimpa.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Abadäö wodi wede pönëninque tæ̈ï pïñænte tapæ̈icä ate wëñængä ëñagacäimpa. Ïninque adocanque picængadecä inte në wænte baï ïnongä inte wede pönengä beyænque mönö tömengä nänö pæ̈ïmö yebæ̈ninque nëmoncoo öönædë owocoo nanguï pönï ï baï mönö ïñömö adobaï nanguï pönï ïmompa. Ëmönaicoo gäwapæ̈ yæwedeca öñoncoo nanguï pönï ï baï mönö tömengä pæ̈ïmö ïmö adobaï nanguï pönï ïñömonte mönö, Mänimpomö ïmompa, ante ædö cæte anguïï.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Mänïnäni tömänäni wede pönente quëwënönäni inte wængadänimpa. Wængonguï nänö, Pönö cæcæboimpa, angaincoo ayæ̈ æ̈nämaï ïnäni inte tömënäni gobæ ongoncoo gomö ate baï, Cöwë æncæmönimpa, ante wede pönente piyæ̈në cæte quëwengadänimpa. Wadäni nëmæ wabæca quëwente baï quëwëninque tömënäni, Wïï mönitö ömæ ïñonte mönitö wamöni inte quëwëmönipa, ante inguipoga owogadänimpa.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Mänömaïnö ante në änäni ïñömö, Tömëmöni ömæ ante diqui diqui mëmöni ïmönipa, ante quëwënänipa.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Dodäni ïñömö do näni ëmö cæte pongaïmæ ante pönente wædäni inte baï tömënäni do adodö gocædönänimpa.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Wæætë adodö mänïömæ näni quëwengaïmæ wïï goïnëninque tömënäni, Mönö öönædë godömenque waëmömæ pönï gote quëwengæ̈impa, ante goïnente wægadänimpa. Ïninque wadäni Wængonguï ingante, Bitö në waëmömæ goïnente wædäni tömënäni Wængonguïmi ïmipa cæbii, ante änäni incæ tömengä wæætë, Ïñæmpa në wædönäni tömënäni quëwenguïñömö näni wædö ante botö do eyepæ̈ mæ̈nongaboimpa, äninque guïñënämaï inte nanguï tocampa.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Wængonguï, Abadäö æbänö botö ïmote ëñente cæquingää, ante acæte ante angä ëñëninque Abadäö wodi në wede pönënongä inte tömengä wengä Itæca ingante, Wængonguï quï, ante godongacäimpa. Edæ Abadäö ingante doyedë apæ̈nedinque Wængonguï, Bitö pæ̈ïnäni nanguï ïnäni inte ïïmæ æncædänimpa, ante do angä ëñengacäimpa. Incæte Wængonguï mänömaïnö angä ante në ëñëningä incæ tömengä wengä adocanque pönï ïnongä inte Abadäö, Wængonguï quingä ingampa, ante godoncæ cægacäimpa.
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 Adocä tömengä wengä ingantedö ante Wængonguï doyedë Abadäö ingante apæ̈nedinque, Bitö wengä Itæca pæ̈ïnänique ïnänitedö ante botö, Abadäö pæ̈ïnäni ïnänipa, angacäimpa.
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Incæte Itæca wodi adocanque pönï ïñongante Abadäö wodi, Botö wengä do wængä incæte Wængonguï, Ñäni ömæ̈möe, angä ïninque do ñäni ömæ̈mömaingampa, ante wede pönëninque godoncæ cægacäimpa. Wængonguï guiquënë, Ee ae, ante wææ angä beyænque tömengä wengä ingante wæ̈nönämaï ingacäimpa. Ïninque Itæca wodi do wæ̈ningä inte baï ñäni ömæ̈monte baï ayæ̈ quëwengacäimpa.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Itæca wodi adobaï, Wængonguï æbänö cæquingää, ante wede nänö pönënö beyænque ëñëningä inte edæ picængadecä badinque Aacobo wodi tönö Etawoo wodi ïnate apæ̈nedinque, Wængonguï mïnatö ïmïnate ïïmaï pönö waa cæcæcäimpa, ante waa apæ̈negacäimpa.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Aacobo wodi ïñömö, Wængonguï æbänö cæquingää, ante wede nänö pönënö beyænque do ëñëningä inte wæncæ cæte öñöninque tömengä nänömoda Ootee wodi wëna ïnate, Mïnatö ïmïnate Wængonguï pönö waa cæcæcäimpa, ante waa apæ̈negacäimpa. Ayæ̈ ongontoca da cæte ongonte ædæ wææ̈ninque, Wængonguï bitö waëmö pönï ïnömi inte cæquïmidö anguënë, ante watapæ̈ apæ̈negacäimpa.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Ootee wodi guiquënë, Wantæ ïñö wæncæboimpa, äninque, Mönö idægocabo mönö pæ̈ïnäni incæ Equitobæ wantæpiyæ̈ quëwënäni ate Wængonguï ænte mäocä wadæ gocædänimpa, ante tömengä nänö wede pönënö beyænque ëñëninque ïïmaï angacäimpa. Godinque botö bayetoca ingaï ee ænte næ̈ænte godinque da wencæmïnimpa, angacäimpa.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Möitee wodi mæmpoda guiquënë wëñængä ëñacä ate, Wïï önonganque ingampa. Waëmö wëñængä awædö, ante adinque ïïmaï cægadaimpa. Mänïñedë Equitobæ awënë odeye ïñömö, Onguïñængä ëñacä adinque do wæ̈nongæ̈impa, angä incæte tömëna guïñënämaï inte tömëna wede näna pönënö beyænque wëñængä Möitee ingante apäicä mengäa go adocanque mämonque wë wodonte mangadaimpa.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Möitee wodi guiquënë picængä bayongante wadäni, Awënë Padaönö wengä wææ̈ Möitee badä ingampa, ante Möitee ingante waa ayönäni tömengä wæætë Wængonguï ingante në wede pönënongä inte edæ Baa angacäimpa.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Wæætë edæ, Botö caate wæquinque botö Wængonguï quïnäni tönö godongämæ̈ cæcæboimpa, ante cædinque Möitee wodi, Equitoidi näni wïwa cæte töïnö adinque botö wantæ ïñö incæ wïï toïnente awædö, ante wido cægacäimpa.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Wængonguï ïincayæ̈ ate eyepæ̈ pönï pönongä æncæboimpa, ante wede pönëninque tömengä mänïnö ante mïmöno gomö ate baï pönengacäimpa. Ayæ̈ Equitobæ quëwënäni waëmoncoo pönï näni mäincoo ante adinque, Önoncooque ëwenguincooque ï awædö, ante Möitee edæ Baa angacäimpa. Wæætë edæ pïinte badete todäni wæcä incæte tömengä, Codito beyænque impa, ante pönëninque godömenque waa pönï togacäimpa.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Tömengä ïñömö, Awënë odeye Padaönö ænguï badinque pïingä wæcæ wæ, ante guïñente wædämaï inte wæætë wede pönëninque Equitobæ ëmö cæte gogacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï në Quëwengä mönö awinca adämaï ïnongä ingante Möitee wodi ïñömö në awinca gomö acä baï ëmongä inte wæntæye badämaï inte godömenque cægacäimpa.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Ayæ̈, Bamoncadë ëñadäni ïnänite në ëwënongä incæ godö wæ̈noncæcäimpa, ante Wængonguï angä ëñëninque Möitee wodi wæætë, Në ëwënongä nänö wodo pænta goquï ingæ̈impa, ante wede pönëninque cægacäimpa. Tömengä wadäni idægoidi tönö Patowa æ̈æ̈mæ̈ mönö cæ̈mæ̈ baï mä cængacäimpa. Ayæ̈, Në ëwënongä incæ mönö idægocabo bamoncadë ëñadäni ïnänite wæ̈nönämaï incæcäimpa, ante wææ cæcæte ante cædinque Möitee në wede pönënongä inte wadäni tönö godongämæ̈ odemompaa wepæ̈ öni paagacäimpa.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Idægoidi guiquënë wede pönëninque gäwapæ̈ Opatawæ̈mæ̈ näni ämæ̈ goyæ̈ go næ̈ gongæ̈mæ̈ ate tæcæguedëmæ̈ pönï tao gogadänimpa. Equitoidi guiquënë, Taadö bapa, mönö taocæ̈impa, ante cæyönänite æpæmpo becadote wængadänimpa.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Idægoidi näni wede pönënö beyænque Eedicoo näni quëwëñömö yabæque näni wææ cægainca incæ näwæ̈ cabænte wæængatimpa. Edæ idægoidi önompo æ̈mæmpoque go mëönaa mänimpoönæ ïñonte yabæque godongämæ̈ cægonte godäni ate cabænte wæængatimpa.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Onquiyængä Adacaba ïñömö mäincoo beyæ̈ ante në towente në quëwengä ïnongä incæte tömengä wede nänö pönënö beyænque ïïmaï cæte mïingä quëwengacäimpa. Idægoda mënaa, Eedicoo ïñömö æbänö quëwënänii, ante acæte ante awëmö pö guiida adinque Adacaba wodi, Ee pöeda, angä beyænque idægoidi wæætë ëñënämaï ïnäni ïnänite wæ̈nöninque tömengä ingante ata cæpodäni quëwengacäimpa.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Quïnante godömenque ante apæ̈nequïmoo. Ïïnäni në wede pönënäni näni cægaïnö ante botö æiquedö apæ̈nequïmoo. Guedeönö wodi tönö Badaco wodi ingadaimpa. Ayæ̈ wææ̈ Tantöö wodi tönö Yepetee wodi ingadaimpa. Ayæ̈ wææ̈ Awënë Dabii wodi tönö Tämoedo wodi ingadaimpa. Mänïnäni tönö Wængonguï beyæ̈ në apæ̈negaïnäni wodi tömänäni wede näni pönënö beyænque ïïmaï cædinque nanguï cægadänimpa.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Në wede pönënäni ïñömö tæ̈ï ëmonte badinque wabæca awënë odeyeidi nempo quëwënäni ïnänite bæ tadinque wido cægadänimpa. Pancadäniya wede pönëninque wadäni beyæ̈ wææ äninque nö cægadänimpa. Wacä, Cæcæboimpa, äninque do cæquënengä incæ wïï cæcä ïninque në pönënäni pancadäniya, Bitö änö cæcæbiimpa, änäni ëñëninque do cægacäimpa. Pancadäniya näni wede pönënö beyænque mëñeidi incæ ecadämaï ïnäni bagadänimpa.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Gonga nanguï wo bæco adinque pancadäniya wede näni pönënö beyænque mönæ ëmongatimpa. Wadäni yaëmenca tamencacæ cædäni wædinque në pönënäni pancadäniya aamö cædinque mïïnäni quëwengadänimpa. Aquïï pönï ïnïnäni inte në wede pönënäni pancadäniya tæ̈ï pïñænte bagadänimpa. Wabæca tontadoidi wæ̈noncæ pönäni adinque në pönënäni pancadäniya wæætë tæ̈ï pïñæ̈ninque wido cædäni gogadänimpa.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Tömënäni guiidënäni näñe wæ̈näni ate onquiyæ̈näni wede näni pönënö beyænque do wæ̈nïnäni quëwënäni ate ængadänimpa.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Tömënäni näni wede pönënö beyæ̈ pancadäniya ïnänite wadäni badete togadänimpa. Wadäni ïnänite wæætë tæi tæi pangadänimpa. Wadäni ïnänite wæætë yaëmengö ñä cæyæ̈ninque tee mönedäni wægadänimpa.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Pancadäniya ïnänite dicaca tacadäni wængadänimpa. Pancadäniya ïnänite ta wiyæ̈näni wængadänimpa. Pancadäniya ïnänite yaëmenca yedäni wængadänimpa. Pancadäniya obega æ̈montai tönö caboda æ̈montai badöninque mäninque wëñate mongæ̈ninque ömæpodäni inte wæyönänite wadäni togænte päninque wïwa cægadänimpa.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Tömënäni në wede pönënäni inte waa pönï ïnäni ïñönänite inguipogaque quëwënäni wæætë wïï tömënäni baï ïnäni inte wënæ wënæ cægadänimpa. Në pönënäni ïñömö pancadäniya, Æyömömë gote quëwenguïmoo, ante pönente wædinque wodii wïnonte önömæca wayömö godinque änanquidi wayömö godinque oncontatodë guiidinque pancadäniya wë womöñönäni pancadäniya onguipodë æ̈æ̈ wote wë womongadänimpa.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Ïninque Wængonguï tömënäni ïnänite, Wede mïni pönënö adinque botö waa tobopa, ante apæ̈negacäimpa. Incæte tömengä nänö, Pönö waa cæcæboimpa, angaïnö ante tömënäni mänïñedë ayæ̈ æ̈nämaï ingadänimpa.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Edæ tömënäni adodänique wïï æncædänimpa, angacäimpa. Wæætë Codito godömenque pönongä æ̈ninque mönö watapæ̈ quëwëñömonte tömënäni mönö tönö godongämæ̈ æ̈ninque ædæmö picæ̈näni baï bacædänimpa, ante Wængonguï mönö ïmonte waa cædinque tömënäni beyæ̈ adobaï waa cægacäimpa.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.