Atos 5
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ARA
1 Mänïñedë Änäniya näni änongä tömengä nänöogængä Tapidæ̈ tönö tömënäni näni cæï baï cædinque ömæ näna ëadïmæ godonte æ̈natapa.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ayæ̈ nänöogængä ëñëñongä tömëna godonte näna æ̈ninta incæ Änäniya ïñömö pancataa pæ gompote æ̈ninque wæætë pancataa ænte mämö Itota nänö da godongaïnäni weca ñö cæcantapa.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ñö cæcä adinque Pegodo,
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Edæ bitö ömæ ïnï incæ bitö quï cöwë intapa. Ayæ̈ ñöwo mäninta æ̈ninque, Æbänö cæquïï, ante tömëmi në ämi ïmitapa. Ïninque edæ mïmöno pönëninque quïmæ̈ wapiticæ̈ cæbitawo. Bitö mänömaï cædinque waodäni ïnänite wïï babæ apæ̈nedinque Wængonguï ingante babæ apæ̈nebitapa töö.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Angä ëñente wædinque Änäniya ïñömö tæ̈ wæænte æ̈mæ̈wo wængantapa. Wængä adinque tededäni ëñëninque tömänäni guïñente wædänitapa.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Wængä ïninque edënïnäni ponte wïni caate næ̈ænte mäo daga wënänitapa.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Dobæ wængä ate todee ooda go ate tömengä æbänö wængä ante ëñënämaï ïningä inte tömengä nänöogængä incæ pö guiicä.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Adinque Pegodo tömengä ingante,
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Angä ëñëninque Pegodo wæætë,
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Tæcæ ante äñongä onquiyængä ïñömö tömengä önöwa gäänë tæ̈ wææ̈ninque näñe wængantapa. Wængä ate mänïï edënïnäni pö guiite ayönäni dobæ wænte a öñongä adinque tömengä baö ïnï æ̈ninque tömengä nänöogængä wodido gäänë mäo daga wënänitapa.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Mänömaï näñe wæ̈napa, ante tededäni ëñëninque Codito ingante näni në godongämæ̈ pönencabo tönö wadäni tömänäni ancai guïñente wægadänimpa.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Mänïñedë Itota nänö da godongaïnäni ïñömö Wængonguï Önöwoca tönö cædinque, Ate pönencædänimpa, ante wadäni ayönäni mä cædinque bamönengæ̈ nanguï cædönänimpa. Ayæ̈ adoyömö pönëninque tömänäni Wængonguï oncö Tadömöö yabæcönë näni änoncönë pö guii pö guii cædönänimpa.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Wadäni tömënäni ïnänite adinque, Në pönënäni waa quëwënäni ïnänipa, ante pönënäni incæte guïñente wædinque godongämæ̈ pö guiidämaï gomö adönänimpa.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Pancadäniya guiquënë onguïñæ̈näni tönö onquiyæ̈näni tönö nanguï ïnäni mönö Awënë ingante ñöwo pönënänitapa. Ïïnäni ïñömö do pönënïnäni tönö adocabodäni bacoo ïnäni bagadänimpa.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Ïninque mänïï bamönengæ̈ cædäni adinque wadäni wënæ wënæ ïnäni ïnänite ænte pöninque möïmoga möincodë ñö cædänitapa. Edæ, Pegodo nænque pämo wodo pænta goyongä tömengä gänëñömö öñöninque adocanque adocanque waa bacædänimpa, ante cædinque Pegodo nänö goquïnö ante ænte mämö ñö cædäni öñönänitapa.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Ayæ̈ adobaï Eedotadëë eyequeï wayömö näni quëwëñömö wayömö näni quëwëñömö quëwëninque wadäni wënæ wënæ ïnäni ïnänite næ̈ænte mämö næ̈ænte mämö cönönäni ate tömänäni waa badänitapa. Ayæ̈ wënæ në wentamö ëwocadäni inte yewænte wæwënäni ïnänite adobaï ænte mämö pöninque waa badänitapa.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Wængonguï quï, ante në godongä ñæ̈nængä pönï ïnongä tönö wadäni tömengä tönö godongämæ̈ cædäni incæ Tadoteoidi ïnönäni inte, Ñäni ömæ̈mönämaï ingæ̈impa, ante në pönënäni ïnönänimpa. Ïninque Itota nänö da godongaïnäni mänömaï waa cædäni ate wædinque awënë tönö Tadoteoidi ïñömö tömënäni ïnänite pïinte agadänimpa.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Ïninque Itota nänö da godongaïnäni ïnänite yao ongonte æ̈ninque tömänäni ayönäni tee mönedänitapa.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Tee mönedäni wæcöñönänite Wængonguï anquedo woyowotæ̈ ponte odemö wi æ̈nete mantacä tayönänite apæ̈necantapa.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Goedäni. Wængonguï oncö ñæ̈næncö yabæcönë go guiite næ̈ gongæ̈ninque mïnitö mänïñömö pönäni ïnänite apæ̈nedinque, Wængonguï pönö cæcä beyænque mönö quëwengæ̈impa, ante ædæmö apæ̈nemïni ëñencædänimpa.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Angä ëñente cædinque tömënäni baönæ ñäö bayonte Wængonguï oncö ñæ̈næncö yabæcönë do go guiidinque odömonte apæ̈nedäni ëñënänitapa.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Änäni tee möneincönë gote ayönäni edæ dæ änäni ante wædinque wææ wänönäni awënëidi gode ancæ pöninque,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 ïïmaï ante apæ̈nedänitapa.
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Ante tededäni ëñëninque, Wængonguï quï, ante në godönäni ñæ̈næ̈näni tönö Wængonguï oncö ñæ̈næncö ante në wææ wänönäni tæiyæ̈ awënë tönö guïñente wædinque, Ñöwo quïëmë baï bacæ̈impa.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ante wæyönäni wacä do pö guiidinque tömënäni ïnänite,
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Ante apæ̈necä ëñente wædinque wææ wänönäni awënë tömengä nänö wææ wänoncabo tönö Itota nänö da godongaïnäni ïnänite æncæ godinque, Godongämæ̈ ongönäni incæ pïinte tacadäni wæcæ wæ, äninque pänämaï inte ee ænte pönänitapa.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ænte pöninque në aadäni Picæ̈näni godongämæ̈ näni Apænte Änoncabo weca ænte mämö gönönäni gongæ̈ñönänite, Wængonguï quï, ante në godongä ñæ̈nængä pönï ïnongä ïñömö tömënäni ïnänite angantapa.
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 —Mäningä Itota ëmöwo apæ̈nedinque wadäni ïnänite odömönämaï ïmäewedäni, ante ancaa antamönipa töö. Incæte mïnitö mänïne mïni odömonte änewënö ante Eedotadëë tömäo odömonte apæ̈nemïnipa. Ayæ̈ godömenque tedewëninque mïnitö, Mäningä në wængaingä ingante awënëidi në wënæ wënæ cædïnäni ïnänipa, ante mönitö ïmönitedö ante änewëmïnipa töö.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ante në ñæ̈nængä pïïñongä Pegodoidi wæætë,
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Mïnitö Itota ingante ñænquedïmæ̈ timpote wæ̈nömïni wængä ate mönö wæ̈mæ̈idi Wængonguï incæ angä ñäni ömæ̈mongantapa.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Ayæ̈ në ñäni ömæ̈möningä ingante apæ̈nedinque Wængonguï, Bitö, Quëwencædänimpa, ante në Æ̈mi bacæbiimpa, angacäimpa. Në Æ̈mi ïñömite idægoidi tömänäni, Idæwaa wënæ wënæ cæte quëwente awædö, ante botö gämæ̈nö poncædänimpa, ante cæcæbiimpa. Bitö æ̈mi beyænque botö tömënäni ïnänite pönö waadete ñimpo cæcæboimpa. Ante cædinque edæ Itota nänö Awënë baquinque Wængonguï æ̈monga ænte mæ̈icä æidinque Wængonguï tömëmæ̈ ïnö tæ̈ contate ongongampa.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Itota ingante Wængonguï ænte mæ̈icä æigacäimpa, ante në adïmöni inte mönitö mänïnö ante në apæ̈nemöni ïmönipa. Ayæ̈ në ëñëmö cæmö ïñömonte Wængonguï tömengä Tæiyæ̈ Waëmö Önöwoca ingante da pönongä ænte ëwocamompa. Tömengä Önöwoca adobaï mönitö tönö godongämæ̈ në apæ̈necä ingampa, ante Pegodoidi apæ̈nedänitapa.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Mänömaï apæ̈nedäni ëñëninque awënëidi ænguï badinque tömënäni ïnänite edæ wæ̈noncæ cædänitapa.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Mänïñedë adocanque Paditeocä incæ tömengä ëmöwo Gämadiedo tömënäni näni wææ angaïnö ante në ëñengä ïñongante tömänäni tömengä ingante waa adönänimpa. Ïninque tömënäni näni Apænte Äincabo wæ̈noncæ cæyönäni mäningä ïñömö tömënäni näni në waadecä ïnongä inte ængæ̈ gantidinque, Itota nänö da godongaïnäni ïnänite oncodo mantamïni wantæ ongoncædänimpa.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Angä dæ godäni ïninque Gämadiedo wæætë awënëidi ïnänite apæ̈necantapa.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Edæ doyedë wacä Teodo adobaingä ængæ̈ gantidinque, Botö në nanguï cæbo ïmopa, ante äñongante edæ tömengä mïñæ̈ coatodo tiento ganca ïnäni godänitapa, ante pönëedäni. Tömengä ingante wadäni mäo wæ̈nönäni wængä ate tömengä ëmïñæ̈nïnäni wæætë näwæ̈ godäni ate edæ dæ batimpa.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Ayæ̈ ate edæ awënë, Mïnitö ëmöwo ponte yewæ̈moncæmïnimpa, ante nänö änïñedë wacä Gadideabæ quëwëningä Oodaa adobaï awënë ingante wido cæcæte ante ængæ̈ gantiyongä nanguï ïnäni tömengä mïñæ̈ goyönäni tömengä ingante wæ̈nönäni wængä ate näwæ̈ adobaï gogadänimpa.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ïninque, Mänömaï batimpa, ante pönente cæedäni. Ñöwo ïñömö ïïnäni adobaï ængæ̈ gantidäni adinque mïnitö tömënäni ïnänite ee ate gomö aedäni ämopa. Tömënäni waodänique inte cædäni baï ædö cæte cæquïnänii. Edæ dæ bacæ̈impa.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Wæætë Wængonguï angä ëñente cædäni baï mïnitö ædö cæte Baa ante wido cæquïmïnii. Edæ mïnitö mänömaï cædinque Wængonguï ingante pïïmïni inte wæbaïmïnipa.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Itota nänö da godongaïnäni ïnänite aa pedäni pönäni ate awënëidi, Päedäni, änäni ëñëninque në wææ wänönäni æ̈montaimenca tæi tæi pänänitapa. Ayæ̈ awënëidi godömenque, Itota ëmöwo ante apæ̈nedämaï ïmäewedäni, ante äninque Itota nänö da godongaïnäni ïnänite ñimpo cædäni godänitapa.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Në Apænte näni Äincabo weca ongonte tao godinque tömënäni wæætë, Wængonguï mönö ïmonte adinque, Botö Wëñængä ëmöwo beyæ̈ wadäni wënæ wënæ änäni ate mïnitö eyepæ̈ inte caate wæcæmïnimpa, ante do cæcampa, ante pönëninque edæ nanguï togadänimpa.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ïninque Wængonguï oncö ñæ̈næncö yabæcönë incæ waodäni oncönë incæ tömënäni ñimpo cædämaï inte cöwë go guii go guii cædinque cöwë odömonte apæ̈nedinque, Itota tömengä näwangä mönö Codito ingampa, ante watapæ̈ apæ̈nedäni ëñengadänimpa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.