1 Tessalonicenses 3
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ARA
1 Mänömaï beyæ̈ mönitö, Mïnitö ïmïnite adämaï inte awædö, äninque, Ædö cæte godömenque wänö cömöni inguïmönii, ante pönëninque mönatö adomönaque Atëna ïñömö ongonguënëmöna ïmönapa, ante pönente wætamönapa.
1 Pelo que, não podendo suportar mais o cuidado por vós, pareceu-nos bem ficar sozinhos em Atenas;
2 Ayæ̈ Tïmoteo në mönö tönïñacä ingante mïnitö weca ante da pönömöna pongantapa. Tömengä ïñömö Wængonguï tönö godongämæ̈ cædongä ïñongante Itota mönö Codito ingantedö ante mönö watapæ̈ apæ̈nedö ante ëñencædänimpa, ante odömonte apæ̈nedongä ingampa. Tömengä mïnitö ïmïnite, Mïni wede pönënö ante tæ̈ï ongonte quëwëedäni, ante ayæ̈, Wampo pönëninque tæ̈ï pïñænte cæedäni, ante ædæmö apæ̈necæcäimpa, ante mönatö tömengä ingante da pönömöna pongantapa.
2 e enviamos nosso irmão Timóteo, ministro de Deus no evangelho de Cristo, para, em benefício da vossa fé, confirmar-vos e exortar-vos,
3 Wadäni mïnitö ïmïnite quïëmë cædäni caate wæmïni incæte tömämïni wadö pönënämaï inte ñimpo cædämaï incæmïnimpa, ante cædinque Tïmoteo ingante da pönömöna pongantapa. Mönö ïmonte cöwë mänömaï cædäni caate wæquënëmö ïmompa, ante mïnitö do edonque pönï ëñëmïnipa.
3 a fim de que ninguém se inquiete com estas tribulações. Porque vós mesmos sabeis que estamos designados para isto;
4 Ayæ̈ mïnitö weca möni quëwëñedë mönitö mïnitö ïmïnite apæ̈nedinque,
4 pois, quando ainda estávamos convosco, predissemos que íamos ser afligidos, o que, de fato, aconteceu e é do vosso conhecimento.
5 Mänömaï beyæ̈ botö, Ædö cæte godömenque wänö cömo inguïmoo, ante, Mïni wede pönënö æbänö impa, ante botö ëñencæboimpa, ante Tïmoteo ingante da pönömo pongantapa. Wënæ awënë, Oda cæe, ante në änewënongä ïñömö mïnitö ïmïnite, Oda cæedäni, angä ëñëninque mïnitö wabänö ëñëmïnimpa, ante botö ancai guïñente wætabopa. Mänömaï ëñente cæmïni ïninque mönitö cædïnö wo ëwente babaimpa, ante pönentabopa.
5 Foi por isso que, já não me sendo possível continuar esperando, mandei indagar o estado da vossa fé, temendo que o Tentador vos provasse, e se tornasse inútil o nosso labor.
6 Incæte Tïmoteo mïnitö weca quëwëninque ñöwoque mönitö weca ocæ̈ ëmænte pongantapa. Mïni wede pönënö ante apæ̈nedinque tömengä, Wede pönënänipa, angantapa. Ayæ̈, Në waadete pönënäni ïnänipa, ante apæ̈necä ëñentamönapa. Mïnitö mönatö beyæ̈ cöwë waa pönëmïni ïmïnipa, ante tömengä apæ̈necä ëñentamönapa. Ayæ̈ mönatö mïnitö ïmïnite aïnëmöna inte wæmöna baï mïnitö adobaï mönatö ïmönate aïnëmïni inte wæmïni ïmïnipa, angantapa.
6 Agora, porém, com o regresso de Timóteo, vindo do vosso meio, trazendo-nos boas notícias da vossa fé e do vosso amor, e, ainda, de que sempre guardais grata lembrança de nós, desejando muito ver-nos, como, aliás, também nós a vós outros,
7 Mänömaï beyæ̈ mönitö tönïñamïni ëñëedäni. Quïëmë beyæ̈ wæmöna incæ ayæ̈ mönatö ïmönate togænte pänäni wæwëmöna incæte mönatö mïni wede pönënö beyænque wæætë wampo pönente batamönapa.
7 sim, irmãos, por isso, fomos consolados acerca de vós, pela vossa fé, apesar de todas as nossas privações e tribulação,
8 Mïnitö mönö Awënë ingante ñimpo cædämaï pönëmïni beyænque mönatö ñöwo wampo pönente baï quëwëmöna ïmönapa.
8 porque, agora, vivemos, se é que estais firmados no Senhor.
9 Mönatö mönö Mæmpo Wængonguï weca ongöninque mïnitö beyæ̈ nanguï watapæ̈ tomöna inte wæætë apæ̈nemönapa. Incæte mïnitö beyæ̈ ante Wængonguï ingante ædö cæte waa ate pönente eyepæ̈ apæ̈nequïmönaa.
9 Pois que ações de graças podemos tributar a Deus no tocante a vós outros, por toda a alegria com que nos regozijamos por vossa causa, diante do nosso Deus,
10 Mïnitö mïni wede pönënö ante æbänö ayæ̈ wïï eyepæ̈ pönëmïnii, ante wæmönipa. Ïninque, Mïnitö ïmïnite wæætë adinque mönitö odömonte apæ̈nemöni ëñëninque mïnitö eyepæ̈ pönencæmïnimpa, ante cædinque mönitö woyowotæ̈ itædë Wængonguï ingante nö nanguï pönï apæ̈nemöni ïmönipa.
10 orando noite e dia, com máximo empenho, para vos ver pessoalmente e reparar as deficiências da vossa fé?
11 Wængonguï mönö Mæmpo incæ mönö Awënë Itota Codito tönö möni goquïnö ante töïnö pïnonte baï cæda ate mïnitö weca gocæmönimpa.
11 Ora, o nosso mesmo Deus e Pai, e Jesus, nosso Senhor, dirijam-nos o caminho até vós,
12 Mönitö mïnitö ïmïnite godömenque waadete pönëmöni baï mönö Awënë Itota pönö cæcä ate mïnitö adobaï mïnitö weca wacä ingä wacä ingä godömenque godömenque waadete pönencæmïnimpa, ämönipa. Ayæ̈ waodäni tömänäni ïnänite godömenque waadete pönencæmïnimpa, ämönipa.
12 e o Senhor vos faça crescer e aumentar no amor uns para com os outros e para com todos, como também nós para convosco,
13 Tömengä pönö cæcä beyænque mïnitö tæ̈ïmö entawente incæmïnimpa, ämönipa. Edæ mönö Awënë Itota quïnäni në tæiyæ̈ waëmö ëwocadäni tömänäni tömengä tönö godongämæ̈ poncædänimpa. Tömënäni näni pöñedë mïnitö ïñömö Wængonguï mönö Mæmpo weca pömïni adinque tömengä ædö cæte, Wënæ wënæ cæmïni ïmïnipa, ante anguingää. Mïnitö tæiyæ̈ waëmö ëwocamïni incæmïnimpa, ämönipa.
13 a fim de que seja o vosso coração confirmado em santidade, isento de culpa, na presença de nosso Deus e Pai, na vinda de nosso Senhor Jesus, com todos os seus santos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.