João 8
Waorani NT (AUC_WBT) vs ARIB
1 Itota guiquënë Odibowænquidi näni anquidi gocantapa.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Ïïmö ate ñäö bayedë tömengä Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë wæætë pö guiicä adinque waodäni tömänäni tömengä nänö ongöñömö goto pönäni adinque Itota tömënäni ïnänite odömonte apæ̈necæte ante tæ̈ contacantapa.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Mänïñedë onquiyængä adocanque tömengä nänöogængä ïnämaï ïñongante wacä onguïñængä tönö tæcæ godö guëa mongä adäni ate në odömönäni tönö Paditeoidi ïñömö mäningä onquiyængä ingante ænte pönänitapa. Tömengä ingante tæcæguedë gö cædäni ongöñongä
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 tömënäni Itota ingante, —Awënë në Odömömi ïmi, ïingä onquiyængä ïñömö wacä ingante tæcæ godö guëa mongä adäni wæmönipa.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Wængonguï nänö angaïnö ante Möitee wodi ïïmaï ante wææ yewæ̈mongacäimpa. Onquiyæ̈näni mäningä onquiyængä baï cædäni ïñönänite mïnitö tömënäni ïnänite dicaca tacamïni wæncædänimpa. Bitö guiquënë quïnö ämii.
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Mänïnö ante tömënäni ïñömö, Æbänö apæ̈necää, äninque, Wabänö pancadea wapiticæ̈ tedecæcäimpa, ante cædänitapa. Edæ wapiticæ̈ tedecä ïninque mönitö, Adocä wënæ wënæ cæcä ingampa, ante ancæmönimpa, ante cædänitapa. Itota guiquënë ædæ wææ̈ninque onguipoga tömengä önongompoga yewæ̈mongacäimpa.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Tömënäni godömenque tömengä ingante ëñencæte ante äñönäni Itota ængæ̈ gantite tömënäni ïnänite, —Mïnitö weca adocanque ongöninque në wënæ wënæ cædämaï ingä ïninque mäningä täno onquiyængä ingante, Wænguïmi, ante dicaca tacacæcäimpa, ante angantapa.
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Äninque wæætë ædæ wææ̈ninque onguipoga yewæ̈mongacäimpa.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Mänïnö angä në ëñënäni ïñömö adocanque wadæ go wacä wadæ go wacä wadæ go tömänäni wadæ godänipa. Picæ̈näni täno wadæ godäni ayæ̈ wadäni wadæ godänitapa. Tömänäni dæ godäni adinque Itota adocanque ee ongöñongä onquiyængä ayæ̈ adoyömö næ̈ gongængantapa.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Itota ængæ̈ gantidinque onquiyængä ingante, —Æyömönö ïnänii. Bitö ïmite apænte äninque tacadämaï ïnänitawo.
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Äñongä tömengä wæætë, —Awënë, tömänäni mänömaï cædämaï ïnänitapa. Angä ëñëninque Itota, —Botö adobaï bitö ïmite apænte äninque tacadämaï incæboimpa. Ñöwo goe ämopa. Bitö wënæ wënæ cæte quëwënïmämo ñimpo cæte waa quëwëe, angacäimpa.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Ayæ̈ Itota wæætë waodäni ïnänite apæ̈nedinque, —Botö ïñömö inguipoga quëwënäni beyæ̈ ñäö baï ïmodö anguënë. Æcänö botö mïñæ̈ tee empo goda tömengä wëmö ïñömö cöwë cægönämaï ingampa. Wæætë tömengä nänö quëwënö taadö edonque acæcäimpa, ante botö tömengä beyæ̈ ñäö baï ïmopa, ante apæ̈necantapa.
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Paditeoidi guiquënë tömengä ingante, —Bitö ïñömö nämä äninque, Æbänö ïmoo, ante apæ̈nebi ïmipa töö. Mänömaï nämanque ante apæ̈nebi beyæ̈ bitö änïnö önonquedö ante impa, ämönipa, pïïnänitapa.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Itota wæætë, —Botö ïñömö nämä äninque, Æbänö ïmoo, ante apæ̈nebo incæ botö apæ̈nedö näwangä impa. Edæ, Botö æyömönö quëwente pömo ïmoo, ante ayæ̈, Ædönö gobo ïmoo, ante do ëñëmopa. Mïnitö guiquënë, Botö æyömönö quëwente pömoo ïmoo, ante ayæ̈, Ædönö gobo ïmoo, ante wïï ëñëmïnipa töö.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Waodänique, Ïïmaï cæedäni, ante näni wææ ante cægaï baï mïnitö wacä ingante apænte ämïni ïmïnipa. Botö guiquënë waodäni tömänäni ïnänite adinque, Æcänö waa cæcantawo, ante, Æcänö wënæ wënæ cæcantawo, ante apænte änämaï ïmopa.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Incæte botö mänömaï apænte ämo baï, Æbänö apænte ämoo, ante pönëninque tömëmo nö ante apænte ämopa. Edæ wïï botonque apænte ämopa. Wæætë botö Mæmpo botö ïmote në da pönongaingä ïñömö tömengä ïñömö botö tönö godongämæ̈ cæcä ate apænte ämopa.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Mïnitö mïni wææ yewæ̈mongaintaa ïïmaï ante wææ yewæ̈mongatimpa. Mënaa onguïñæ̈na në adïna inte tömëna näna adïnö ante apæ̈neda ëñëninque mïnitö wæætë, Nö impa, ante ëñencæmïnimpa.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Botö ïñömö nämä äninque, Æbänö ïmoo, ante apæ̈nebo ïmopa. Ayæ̈ botö Mæmpo botö ïmote në da pönongaingä ïñömö tömengä botö ïmotedö ante, Æbänö ingää, ante adobaï apæ̈necä ëñencæmïnimpa.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Angä ëñëninque tömënäni tömengä ingante, —Bitö Mæmpo æyömönö quëwengää. Äñönäni Itota wæætë, —Mïnitö ïñömö, Botö incæ æbänö ïmoo, ante, Botö Mæmpo incæ æbänö ingaingä ingää, ante ëñëmïni ïmïnitawogaa. Botö æbodö ïmoo, ante ëñëmïni inte baï mïnitö, Botö Mæmpo æbänö ingaingä ingää, ante adobaï ëñëmïni incædömïnimpa, ante apæ̈negacäimpa.
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Itota Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë go guiidinque, Wængonguï quï, ante näni da wencade gäänë ongonte apæ̈nedinque mänïnö ante apæ̈negacäimpa. Incæte tömengä nänö wænguïönæ wïï oo pönï ï beyænque tömengä ingante bæi ongonte æ̈nämaï ingadänimpa.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Itota wæætë tömënäni ïnänite äninque, —Botö wadæ goquïmo ïmopa. Gobo ate mïnitö botö ïmote ante diqui diqui minguïmïni ïmïnipa. Mïnitö wënæ wënæ cædömïni inte wæncæmïnimpa. Botö goquïñömö mïnitö ædö cæte ponguïmïnii, angantapa.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Mänïnö beyæ̈ oodeoidi awënëidi, Tömengä ïñömö, Botö goquïñömö ante mïnitö ædö cæte ponguïmïnii, ante quïnante angää. Tömengä nämä incæ, Wæ̈nonguïmo, ante pönëninque ïïmaï angantawo, ante änänitapa.
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Itota godömenque, —Mïnitö ïñömö inguipoga quëwëmïni ïmïnipa. Botö guiquënë öönædë quëwente pömo ïmopa. Mïnitö ïñömö ïï inguipogaque näni quëwencabo tönö adomïni ïmïnipa. Botö guiquënë ïï inguipogaque näni quëwencabo tönö adobo ïnämaï ïmopa.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Mänömaï beyæ̈ botö, Mïnitö wënæ wënæ cædömïni inte wæncæmïnimpa, ante mïnitö ïmïnite apæ̈netabopa. Botö, Æbänö ïmoo, ante ämo ëñëninque pönënämaï ïmïni ïninque mïnitö wënæ wënæ cædömïni inte nö wæ̈maïmïnipa.
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ante apæ̈necä ëñëninque tömënäni, —Æbidö ïmitawo. Ante äñönäni Itota wæætë, —Botö do mïnitö ïmïnite, Æbodö ïmoo, ante në änïmo ïmopa.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Botö mïnitö ïmïnitedö ante nanguï anguënëmo ïmopa. Mïnitö ïmïnitedö ante ämo baï mänïï botö änö mïni apænte anguinque ïmaimpa. Incæte botö ïmote në da pönongaingä ïñömö tömengä nöingä inte tömengä, Quïnö botö ïmote angää, ante botö ëñënïnö ante botö adodö ante inguipoga quëwënäni ïnänite apæ̈nebo ïmopa, angantapa.
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Incæte tömënäni, Itota tömengä Mæmpo ingantedö ante mönitö ïmönite apæ̈necampa, ante ëñënämaï ingadänimpa.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Mänömaï beyæ̈ Itota, —Botö Waobo ëñagaïmo ïñömote mïnitö botö ïmote awäa timpodinque tïwadinque gö cæmïni wægöñömo mïnitö mänïñedë edæ, Botö æbodö ïmoo, ante ëñencæmïnimpa. Ayæ̈ botö nämä pönëninque cædämaï ïmopa. Wæætë Wæmpo nänö odömonte apæ̈nedö ante botö ïmote apæ̈necä botö ëñënïnö ante adodö ante apæ̈nebopa, ante mïnitö adobaï mänïñedë ëñencæmïnimpa.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Botö ïmote në da pönongaingä botö ïmote ëmö cædämaï inte cöwë botö tönö godongämæ̈ ongongä ingampa. Edæ botö cöwë, Æbänö cæbo ate tömengä waa aquingää, ante cæbopa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Mänïnö äñongä nanguï ïnäni ïñömö tömengä ingante pönengadänimpa.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Oodeoidi pancadäniya në pönënäni ïñönänite Itota ïñömö, —Mïnitö cöwë botö odömonte apæ̈nedïnö baï cæmïni ïninque botö mïñæ̈ nö gomïni ïmaïmïnipa.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Ayæ̈ botö änö nöïnö impa, ante ëñencæmïnimpa. Mänïnö nö botö änö beyænque mïnitö ñimpo cæte quëwencæmïnimpa.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ante äñongä tömënäni wæætë, —Mönitö ïñömö Abadäö nänö pæ̈ïmöni ïmöni inte mönitö cöwë waocä æcämenque beyænque në cæmöni ïnämaï intamönipa töö. Bitö ïñömö, Wacä beyænque mïnitö godömenque cædämaï inte ñimpo cæte quëwencæmïnimpa, ante ædö cæte ämii.
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Äñönäni Itota wæætë, Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Në wënæ wënæ cæcä ïñömö tömengä wacä beyænque cæte në quëwengä baï wædongä inte edæ tömengä nänö wënæ wënæ cægaïnonque ante cædinque ædö cæte aamö cæte goquingää.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Wacä beyænque cæte në quëwengä ïñömö tömengä awënë näni wencabo tönö wïï cöwë godongämæ̈ quëwengä ingampa. Awënë wengä guiquënë tömengä mæmpo tönö näna wencaya ïna beyænque tömengä awënë tönö cöwë guëa quëwengä ingampa.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Mänömaï beyæ̈ Wængonguï Wengä mïnitö ïmïnite ñimpo cæcä ïninque mïnitö nö ñimpo cæte quëwëninque wacä beyænque në cæcä baï ïnämaï inte quëwenguïmïni ïmaïmïnipa.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Mïnitö ïñömö Abadäö nänö pæ̈ïmïni ïmïnipa, ante do ëñëmopa. Incæte botö änö ante mïmönë entawënämaï quëwëmïni beyæ̈ mïnitö botö ïmote, Wæ̈nömöni wæncæcäimpa, ante pönëmïni ïmïnipa.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Botö ïñömö botö Mæmpo weca tömëmo adïnö ante mïnitö ïmïnite apæ̈nebo ïmopa. Mïnitö guiquënë mïni mæmpo nänö angaïnö mïni ëñënïnö ante cæmïni ïmïnipa.
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Ante apæ̈neyongä tömënäni wæætë, —Abadäö mönö docä mæmpo ingaingä ingampa. Änäni ëñëninque Itota, —Mïnitö nö Abadäö wëmïni inte baï mïnitö tömengä nänö cægaïnö baï adobaï cæcædömïnimpa töö.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Ñöwo ïñæmpa botö, Wængonguï näwangä nänö angaïnö ante botö ëñënïnö ante mïnitö ïmïnite në apæ̈nebo ïñömote mïnitö, Mönitö æbänö cæte wæ̈nömöni wænguingää, ante pönëmïni ïmïnipa. Abadäö mänïï mïni cægaï baï cædämaï ingacäimpa.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Mïnitö ïñömö tömëmïni mæmpo nänö cægaï baï adobaï cædömïni ïmïni awædö. Äñongante tömënäni, —Mönitö wïï wegöwæ̈ wëmöni ïmönipa töö. Wængonguï incæ tömengä adocanque mönitö Mæmpo ïnongäimpa.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Änäni ëñëninque Itota tömënäni ïnänite, —Wængonguï näwangä mïnitö Wæmpocä ingä baï mïnitö botö ïmote waadete pönencædömïnimpa. Edæ botö Wængonguï weca quëwente mïnitö weca ñöwo wææ̈ pontabopa. Botö wïï nämä pönëninque pontabopa. Wæætë tömengä botö ïmote da pönongä pongaïmo ïmopa.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Mïnitö ïmïnite botö quïnö apæ̈neboo, ante mïnitö quïnante ëñënämaï ïmïnii. Edæ botö änö ante, Quïnö apæ̈neboo, ante mïnitö babetamö ïnäni baï ïnömïni inte ædö cæte ëñenguïmïnii.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Wënæ ïñömö mïnitö mæmpo ïnongäimpa. Ayæ̈ mïnitö mæmpo nänö cæïnëwënö ante mïnitö adodö ante, Mönitö cæïnëmönipa, ante cæmïnipa. Wëënëñedë inguipoga mä badöñedë tömengä, Botö wæ̈nonguïmo, ante do entawengä ingacäimpa. Tömengä, Quïnö näwangä impa, ante cöwë änämaï ingampa. Ayæ̈ edæ, Quïnö änö nöïnö impa, ante tömengä entawënämaï ïnongäimpa. Adocä babæ tededinque tömengä babæ nänö entawënonque ante tedewengä ingampa. Edæ tömengä në babæ änongä ingampa. Ayæ̈ tömengä ïñömö mä babæ angaingä ingampa.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Incæte botö näwangä ämo beyænque mïnitö botö änö ante pönënämaï ïmïnipa töö.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Mïnitö weca ongongä ïñömö æcämenque incæ botö ïmote apænte äninque, Bitö wënæ wënæ cæbi ïmipa, ante, Näwangä impa, ante odömönatawogaa. Botö näwangä ämo baï mïnitö quïnante botö angaïnö ante pönënämaï ïmïnipa.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Wængonguï wënäni në ïnönäni ïñömö Wængonguï nänö angaïnö ante ëñënäni ïnänipa. Mïnitö guiquënë tömengä wëmïni ïnämaï ïmïni beyæ̈, Tömengä quïnö angää, ante ëñënämaï ïmïnipa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Oodeoidi wæætë tömengä ingante, —Bitö Tämadiabæ quëwëmi ïmipæ̈æ̈. Ayæ̈ wënæ tönö cæbi ïmipæ̈æ̈, ante wïï näwangä ämöni intamönii.
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ante pïïnäni ëñëninque Itota wæætë apæ̈nedinque, —Botö wïï wënæ tönö cædömo ïmopa. Wæætë botö ïñömö, Botö Mæmpo ingante waa acæboimpa, ante cæbo ïmopa. Mïnitö guiquënë botö ïmote waa adämaï ïmïnipa töö.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Waodäni, Bitö waëmö ïmipa, ante botö ïmote apæ̈necædänimpa, ante botö cædämaï ïmopa. Wæætë wacä ïñömö, Waodäni bitö ïmite apæ̈nedinque, Waëmö ïmipa, ante apæ̈necædänimpa, ante në cæcä ingampa. Mäningä në apænte änongä ingampa.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Botö angaïnö ante në ëñente cæcä tömengä ïñömö wantæpiyæ̈ wæ̈nämaï quëwencæcäimpa, angantapa.
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ante apæ̈necä ëñëninque oodeoidi, —Bitö wënæ tönö cæbi ïmipa, ante ñöwo ædæmö ëñëmönipa. Abadäö wodi ïñæmpa do wængacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï beyæ̈ në apæ̈nedäni adobaï do wængadänimpa. Incæte bitö, “Botö angaïnö ante në ëñente cæcä tömengä ïñömö wantæpiyæ̈ wæ̈nämaï quëwencæcäimpa, ante apæ̈nebi töö.”
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Mönö docä mæmpo Abadäö wodi ñæ̈nængä inte cægaingä incæte bitö ïñömö edæ, Abadäö wædangä ïñongante botö ïñömö godömenque ñæ̈næ̈mo inte cædömo ïmopa, ämitawo. Tömengä ïñömö edæ do wængacäimpa. Ayæ̈ Wængonguï beyæ̈ në apæ̈nedäni adobaï do wængadäni apa änewëë. Bitö nämä äninque, Æcämë baï ïmoo, ante ämi.
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Äñönäni Itota wæætë, —Botö nämä äninque, Waodäni, Bitö waëmö ïmipa, ante botö ïmote apæ̈necædänimpa, ante ëñëïnente wæbo baï waodäni botö ïmote näni waa apæ̈nedö wæætë önonquedö ante incædönimpa. Botö Mæmpo incæ mïnitö, Mönö Wængonguï ingampa, ante mïni änongä guiquënë tömengä ïñömö, Bitö waëmö ïmipa, ante botö ïmote pönö apæ̈necä apa quëwëmïnii.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Mïnitö tömengä ingante wïï adinque pönënämaï ïmïnipa töö. Botö guiquënë tömengä ingante do agaïmo inte pönëmo ïmopa. Botö tömengä ingante adämaï ïmopa, ante baï botö mïnitö baï babæ ante ancædömoimpa. Wæætë tömengä ingante do adinque në pönengaïmo inte botö ïñömö edæ tömengä nänö angaïnö baï në cæbo ïmopa.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Inguipoga botö ponguïönæ ante mïnitö docä mæmpo Abadäö wodi incæ, Codito ponguïönæ pongä acæboimpa, ante pönëninque do edæ watapæ̈ togacäimpa. Ïninque tömengä mänïönæ Codito nänö ponguïönæ adinque godömenque togacäimpa, ante Itota apæ̈necantapa.
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Oodeoidi tömengä ingante, —Bitö ëñagaï ïñömö tincoenta wadepo ïnämaï ï incæte bitö ædö cæte, Botö Abadäö ingante atabopa, ante ämii.
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Ante pïïñönäni Itota wæætë, —Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Abadäö wodi ayæ̈ ëñadämaï ïñedë botö ïñömö edæ do quëwëmo ingaïmo ïmopa, ante apæ̈necantapa.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Mänïnö ante apæ̈necä ëñëninque tömënäni ïñömö tömengä ingante dicaca tacacæte ante cædinque dicacoo wææmpo æ̈nänitapa. Incæte Itota wë womöninque Wængonguï oncö ñæ̈næncodo tao wadæ gogacäimpa.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.