Atos 11
Pamplona Atta NT (ATT_WBT) vs NAA
1 Á yù ira minángngilayalayâ ánna yù ira manguruk nga naggián ta Judiya, narámak da ta nangalawâ gapay yù ira nga ari Kudio sù bilin ni Namarò.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Á nanoli si Eduru ta Jerusalem. Á ajjan tán yù ira káruán nga Kudio nga nakkagi ta máwák nga manuppál yù ira ari Kudio sù ngámin nga tunung ni Moyses. Á nakkakápereperang ira kâ Eduru ta ubobuk.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 Á kinagi ra, “Ngattá, ta minay ka nepakikiruk ánna nepakkákán sù ira nga ari Kudio?”
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Á yáyù nga inigapu ni Eduru nga inibukalán yù ngámin nga nesimmu kuna.
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Kinagi na nira, “Sù ngaw paggiák ku ta ili na Joppa, nakimállakà kâ Apu. Á ta pakimállà ku, ajjan yù nappasingan nikán. Nasingak ku yù nagaya-ayáyun nga kun na dakal nga ulà nga naggapu ta lángì, á kun na natangngalán yù appâ nga túkù na. Á minay nikán.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Á iningak ku ta napiá, á nasingak ku ta ajjan ta unak na yù ngámin ira nga ayám nga masippà ánna simaron, ánna iráw ánna mammánù gapay.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 “Á paningak ku sù egga ta ulà, naginnâ yù ngárál nga nagubobuk nikán, á kinagi na, ‘Eduru, gumikkáng ka. Pártiam mu, á kanam mu,’ kun na nikán.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Ngam simibbágà, á kinagì, ‘Ari, Apu! Arák ku bulubugá kinán yù jikkù nga kanniawam mi, ta yáyù kustombare mi nga Kudio,’ kuk ku.
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Á yù ngárál nga naggapu ta lángì, pidduá na nagubobuk, ‘Arám mu panakitán yù pinakarenuán ni Namarò,’ kun nayù ngárál.
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Á namillu nga nesimmu nikán, á nálâ ngámin ta lángì.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Á kálâ nayù ulà ta lángì, negiddán nga simippì ta balay nga paggianák ku yù ira tallu nga tolay nga naggapu ta Sesaria.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Á kinagi na nikán nayù Mangilin nga Ikararuá ta aringà mabbábáng nga umay nira, mássiki nu ari ira Kudio. Á annam gapay yù ira nepulù nikán nga wáwwagi nga Kudio nga taga Joppa. “Á tappì mi ta Sesaria, naddulò kami ta bale nayù tolay nga naddok sù ira tallu.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Á kinagi na nikami ta nasingan na yù daroban ni Namarò nga limittuák ta bale na. Á kinagi nayù daroban kuna, ‘Dobam mu ta ili na Joppa yù umay magágál kâ Simon nga abbúnad da gapay ta Eduru.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Aggina yù mangipakánnámmu nikayu sù bilin ni Namarò, tapè meyígù kayu ngámin ánna yù ira kábbalem,’ kun nayù daroban kuna.
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 “Á pagubobuk ku paga nira, minay nira yù Mangilin nga Ikararuá ta kunnay sù ánge na nittam pamegapu tam mangikatalà.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Á nanonò ku yù ngaw kinagi ni Apu Kesu, nga kun na, ‘Si Kuan ngaw, jinigù na kayu ta panákkilalán ta panguruk naw kâ Apu Namarò. Á danum yù inipanigù na nikayu. Ngam dumá yù ipanigù ni Namarò nikayu, ta umay sangaw nikayu yù Mangilin nga Ikararuá,’ kun ni Apu Kesu.
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Á mássiki nu ari ira Kudio, iniddán ni Namarò ira sù Mangilin nga Ikararuá nga kunnay ta pangiyawâ na nittam nga Kudio gapay, ta pamegapu tam mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu. Á asinningà panò nga maggammá kâ Namarò!” kun ni Eduru.
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Á pakaginná nayù ira Kudio karannian, ari iren mapporay kâ Eduru, á awán ta itabbák da kuna. Ngam naddayaráyaw ira galâ kâ Namarò, á kinagi ra, “Kuruk lállaguk ta iniyawâ ni Namarò gapay sù ira nga ari Kudio yù awayyá ra nga mabbabáwi ta liwiliwâ da, tapè mepattolay ira gapay kâ Namarò sù pammagurayán na ta áddè ta áddè,” kud da.
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Á ta pamapáte ra kâ Esteban nayù ira Kudio nga ari manguruk, jinigirigâ da yù ira manguruk, á nattálaw ira nga nawwarawarâ. Á nakáddè yù ira káruán ta arayyu, áddè ta áppatulán na Pinisia ánna yù pugu na Sipro, ánna yù ili na Antokia. Á inilayalayâ da yù bilin ni Namarò, ngam awán ta nangilayalayatád da, nu ari lâ yù ira kagittá ra nga Kudio.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Á ajjan yù ira manguruk kâ Apu Kesu nga taga Sipro ánna taga Sirene, á minay ira gapay ta ili na Antokia, nga mangilayalayâ sù napiá nga dámak nga meyannung kâ Apu Kesu. Á yù ira nga ari Kudio gapay yù nangilayalayatád da.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Á makáwayyá yù pangilayalayâ da megapu sù ángngabbák nayù Yápu tam nira. Á yáyù nga aru yù ira nga nanguruk nga naggián ta ili na Antokia, á nabbabáwi ira, á inikatalà da si Apu Kesu.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Á yù ira nga manguruk nga naggián ta Jerusalem, narámak da ta aru yù ira nga manguruk kâ Apu Kesu ta Antokia. Pakarámak da, jinok da si Bernabe ta Antokia.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Á labbè ni Bernabe ta Antokia, nasingan na yù aru nga napiá nga kingnguá ni Namarò megapu ta allà na sù ira tatolay, á yáyù nga nagayáyâ si Bernabe. Á sinabarangán na ira ta ipasigaggà da yù ángnguruk da kâ Apu, maguray lâ yù mesimmu nira.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Napiá nga tolay si Bernabe, nga tumulù sù Mangilin nga Ikararuá, á napasigaggá yù ángnguruk na. Á yáyù nga aru yù ira nga naggián ta Antokia nga netádday kâ Apu Kesu megapu sù pangituddu ni Bernabe.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Á minay laguk si Bernabe ta ili na Tarsu, ta aleran na si Saulo.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Á pakálek na kuna, iniyánge na ta Antokia. Á nepaggagammung ira sù ira nga manguruk ta tangaragun, á aru yù ira nga sinudduád da. Á danniaw ira nga manguruk kâ Apu Kesu nga naggián ta Antokia, aggira yù napolu nga abbúnan nayù ira tatolay ta Kiristiánu.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Á keggá ri Bernabe kâ Saulo ta ili na Antokia, minay gapay tán yù ira ábbilinán ni Namarò nga naggapu ta ili na Jerusalem.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Á yù tádday nga mangngágan ta Agabo, nanáddak ta arubáng nayù ira nga naggagammung, á kinagi na nira yù inipakánnámmu nayù Ikararuá ni Namarò, nga duttál yù bisin ta ngámin nga dabbuno. Á jimittál yù bisin sù pammaguray ni Patul Kalodio ta Roma, nga kunnay ta kinagi ni Agabo.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Á yáyù nga ninonò nayù ira nga manguruk ta mangitubbuk ira nga katággitádday ta abbák na nga meyannung ta awayyá na sù ira wáwwagi ra ta ángnguruk da kâ Apu nga maggián ta purubinsia na Judiya.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Á jinok da laguk di Bernabe kâ Saulo ta umay mangituluk ta inilimù da sù ira giriámán nayù ira manguruk ta Jerusalem.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.