Romanos 4

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Á anni laguk yù kagiat tam nga meyannung kâ Kákay Abrakam, nga naggaká nikami nga Kudio?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Á ta ángngarigán nu inibiláng na nakuan ni Namarò ta matunung si Abrakam megapu sù napiá nga kingnguá na, á ajjan nakuan yù awayyá ni Abrakam nga mangipappeddaráyaw sù katunung na ta arubáng ni Namarò. Ngam awán gemma ta awayyá na, gapu ta ari gemma yù piá ni Abrakam yù gapu na nga inibiláng ni Namarò ta matunung.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Anni yù kagian nayù inipetúrâ na ngaw ni Namarò nga meyannung sù katunung ni Abrakam? Kinagi na, “Inikatalà ni Abrakam si Namarò, á inibiláng ni Namarò ta matunung megapu sù pangikatalà na kuna.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Á ta ángngarigán nu ajjan yù tolay nga matáddanán megapu sù tarabáku na, á ari gemma mebiláng ta nelimù kuna yù táddán na, nu ari galâ nga táli nayù bannák na.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ngam ari yù akka-akkuán na tolay yù gapu na alawatan ni Namarò, nu ari galâ yù pangikatalà na kâ Namarò, nga minámmakomá sù ira makaliwâ nga tumulù kuna. Ta awán ta bannák na baggi na nga táli nayù allà ni Namarò kuna. Ngam pakomán ni Namarò ánna ibiláng na ta matunung megapu galâ sù pangikatalà na kuna.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Yáyù gapay yù kebalinán nayù kinagi na ngaw ni Patul Dabid, ta kinagi na ta magayáyâ yù tolay nga pinakomá ni Namarò ta liwâ na, á ari negapu ta kingnguá na, ngam megapu galâ ta allà ni Namarò kuna. Netúrâ yù kinagi ni Patul Dabid, nga kun na,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Magayáyâ yù ira tatolay nga pinakomá ni Namarò ta liwâ da, aggira ngámin nga náttamán ni Namarò yù narákè nga kingnguá ra.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Magayáyâ yù ira tatolay nga arán ni Namarò nonopan yù liwiliwâ da.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Á yù ira nga kinagi ni Patul Dabid ta magayáyâ megapu ta pamakomá ni Namarò nira, asinni ira? Ari lâ yù ira Kudio nga nakugì, ta mesipà gapay yù ira ari Kudio, mássiki nu ari ira nakugì. Ta binibbik tam yaw nga inipetúrâ ni Namarò, ta inibiláng na ta matunung si Abrakam megapu sù pangikatalà na kuna.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Á ari napolu yù kakugì ni Abrakam pángè na pangibiláng ni Namarò kuna ta matunung. Yá ipanguruk tam ta mesipà gapay yù ira ari Kudio sù pamakomá ni Namarò, gapu ta ari paga nakugì si Kákay Abrakam ta kebiláng na ta matunung.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Inikatalà ni Abrakam si Namarò, á yáyù nga inibiláng ni Namarò ta matunung, lage na nakugì. Á nakugì laguk si Abrakam ta panákkilalán ta napakomángin, nga nebiláng ta matunung ta ánninganán ni Namarò megapu sù pangikatalà na kuna. Á yáyù nga nabbalin si Abrakam ta kunnay ta naggaká sù ira ngámin nga mangikatalà kâ Namarò, mássiki yù ira ari Kudio, nga ari nakugì, gapu ta ibiláng ni Namarò ira gapay ta matunung megapu ta pangikatalà da kuna.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Á naggaká gapay si Kákay Abrakam sù ira Kudio nga mangikatalà kâ Namarò. Á ari yù kakugì da yù kegapuánán nayù kesipà da kâ Abrakam, nu ari galâ yù pangikatalà da kâ Namarò ta kunnay sù ángngikatalà ni Abrakam kuna ngaw pángè na nakugì.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Á initabbá ni Namarò kári Abrakam ánna yù ira ginaká na ta aggira yù makákkuá ta ngámin nga dabbuno, á mammaguray ira sù ira tatolay nga maggián kuna. Á yawe nga initabbá ni Namarò nira, ari gemma negapu ta panuppál ni Abrakam sù tunung na, ta arán na paga iniyawâ ni Namarò yù tunung. Ngam initabbá na nira gapu ta inibiláng na ta matunung si Abrakam megapu galâ sù pangikatalà na kuna.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Á ta ángngarigán, nu yù ira tatolay lâ nga iniddán ni Namarò sù tunung na yù mangalawâ nakuan sù initabbá na, awán nakuan ta serbi nayù ángngikatalà tam kuna. Á awán gapay nakuan ta serbi nayù initabbá na, ta awán nakuan ta iddán na, gapu ta awán garè ta tolay nga makatuppál sù tunung na, mássiki nu parubán na ta napiá.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Á mekanakanâ ittam ngámin nga tatolay sù pore ni Namarò megapu sù tunung na nga pakaliwatát tam. Á ta ángngarigán nu arán na nakuan iniyawâ yù tunung, awán gapay nakuan ta ikáru tam gapu ta awán nakuan ta pakaliwatát tam.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Á yáyù nga málâ tam yù initabbá ni Namarò megapu galâ sù pangikatalà tam kuna, tapè maláddá yù initabbá na sù ira ngámin nga mangikatalà kuna megapu galâ sù allà na nittam. Á yáyù nga ari lâ yù ira Kudio nga tumuttul sù tunung yù mesipà sù ira initabbá ni Namarò, ngam mesipà gapay yù ira mangikatalà nga ari Kudio, nga negittá yù ángngikatalà da sù ángngikatalà ni Abrakam. Á si Kákay Abrakam yù kunnay ta naggaká nittam ngámin nga mangikatalà kâ Namarò nga kunnay kuna.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Yáyù nga inipetúrâ na ngaw ni Namarò yù kinagi na kâ Abrakam, nga kun na,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Á sù pangitabbá ni Namarò kári Abrakam, lakalákay ánna bakabákà iren, nga awán ta anâ da. Ngam iniddanamán na lâ ni Abrakam yù paganâ da, gapu ta kinuruk na yù kinagi ni Namarò kuna, nga kunnay ta káru nayù ira bituan yù biláng nayù ira ginaká na noka.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Á mássiki nu ammu na ta mabì yù pate na támma, gapu ta mággè magatù yù dagun na, ngam ari nabbábáng nga magiddak sù initabbá ni Namarò kuna. Á mássiki nu ammu na ta bakabákà si Sara nga atáwa na, nga ari bulubugá naganâ, á ari nakkapi yù ángngikatalà ni Abrakam.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ari bulubugá mabbábáng si Abrakam ta meyannung sù initabbá ni Namarò kuna, ngam napasigaggà yù ángngikatalà na kuna, á jináyo na si Namarò pángè na nangalawâ sù initabbá na.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Á napasigaggà yù pangikatalà ni Abrakam sù pakáwayyá ni Namarò nga mamalurò sù initabbá na.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Á yáyù nga inipetúrâ ni Namarò ta inibiláng na ta matunung si Abrakam, megapu sù pangikatalà na kuna.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Á netúrâ yù ubobuk nga “inibiláng na ta matunung,” nga ari lâ megapu kâ Abrakam,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 nu ari gapay megapu nittam, tapè ammu tam ta ibiláng na gapay ta matunung ittam ngámin nga mangikatalà kâ Namarò nga namaginnanolay kâ Apu Kesu Kiristu, nga Yápu tam.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ta nebáyuk nga netapil si Apu Kesu megapu sù liwiliwâ tam, á pinaginnanole ni Namarò, tapè mapakomá ittam ánna ibiláng ni Namarò ta matunung ittam.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.