Marcos 9
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs ACF
1 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu nira, “Kurugán yù kagiak ku nikayu. Ajjan saw nikayu yù ira tatolay nga ari matay lage ra masingan yù dattál nayù pammagure ni Namarò nga makáwayyá.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Á pappasá na annam nga ággaw, inapà ni Apu Kesu di Eduru ánna yù ira duá nga mawwagi, di Ime kâ Kuan. Á aggira lâ yù nepulù kuna, á giminon ira ta atannáng nga puddul. Labbè da ta utun, naddalingáráng yù baggi ni Apu Kesu sù ánningad da.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 Á nerallà yù kapuro nayù gámì na nga nassiling. Á awán bulubugá ta negittá sù kapuro na ta dabbuno.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Á limittuák di Elias kâ Moyses, nga yù ira ngaw ábbilinán ni Namarò. Á makiubu-ubobuk ira kâ Apu Kesu. Á di Eduru, nasingad da ira.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Á kinagi ni Eduru kâ Apu Kesu, “Apu, napiá ta ajjan ittam saw. Ipappadde mi kayu nakuan ta ággitádde naw nga amíngán. Sikayu kári Moyses kâ Elias.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Á yáyù lâ nakagi ni Eduru, gapu ta arán na ammu yù kagian na nakuan, ta naganássing ira ánna yù ira duá nga kábulun na, di Ime kâ Kuan. Á nerallà yù assing da.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Á minay yù kunam nga nilirúmán na ira. Á naggapu sù kunam yù ngárál nga nakkagi, á kinagi na, “Yaw yù Anâ ku nga iddukak ku. Ginnán naw yù kagian na.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Á nallipilipay ira. Á nakkaddák ira, ta táttádday lâ yù nasingad da, nga si Apu Kesu.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 Á minutù ira sù puddul. Utù da, sinaddánán na ira ni Apu Kesu ta arád da kagian sù ira tatolay yù nasingad da ta utun áddè ta kabalin na nga maginnanolay nayù Kaká na ngámin na tatolay.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Á kinuruk da. Pinatattam da ta nonò da yù nasingad da. Ngam aggira lâ, nakkaká-ubu-ubobuk ira nu anni yù kebalinán nayù kinagi na nga paginnanole na.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Á iniyabbû da laguk kuna, “Anni má ta kagian nayù ira mesturu na Kudio ta mapolu nga umay yù ngaw ábbilinán, nga si Elias, ánnè sù MakKiristu?” kud da.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 “Wan,” kun ni Apu Kesu nira. “Mapolu si Elias nga umay, ta paránan na ngámin, tapè dán nga naparán sù dattál nayù MakKiristu. Á anni laguk yù kebalinán nayù dán nga netúrâ nga meyannung nikán nga Kaká na ngámin na tatolay? Ta ajjan nga netúrâ ta máwák nga attamák ku yù panigirigâ da nikán ánna yù pangiluddè da nikán.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Ngam kagiak ku nikayu, ta minay ngin si Elias, á kingnguá nayù ira tatolay yù ngámin nga gustu ra nga narákè, ta kun nayù netúrâ nga meyannung kuna.” Á ubobugan ni Apu Kesu si Kuan nga Minánnigù.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Á pakáranni ra sù ira káruán nga tudduán ni Apu Kesu, nasingad da yù magaru nga tatolay nga nagarimummung. Á ajjan gapay yù ira mesturu na Kudio nga mameperang nira ta ubobuk.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Pakasingan nayù magaru nga tatolay kâ Apu Kesu, nakaddák ira nga ayatán. Á nakkarakarerá ira nga jiminápun kuna.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Á iniyabbû ni Apu Kesu nira, “Anni yù pakkakáperangán naw nga ubobuk?” kun na.
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 “Mesturu,” kun nayù tádday, “ituluk ku nikaw yù anâ ku nga laláki gapu ta nagunagán na anitu nga umal.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Á sù pattaliponak nayù anitu kuna, pannátan na yù abbing, á mabbugubugâ yù simù na ánna mangngarangngaringngì ánna mangngattuk. Á inikomâ sù ira tudduám mu ta palawanad da bì yù anitu, ngam arád da makuá,” kun nayù tolay kâ Apu Kesu.
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na nira, “Innan nawè yawe ira tatolay nga awán bulubugá ta ángngikatalà da! Kunnasi paga yù kabayák nayù paggiák ku ánna keyattam ku nikayu? Iyánge naw saw yù abbing.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Á iniyánge ra kuna yù abbing. Á pakasingan nayù anitu kâ Apu Kesu, dagarágâ nga pinabballiák na yù abbing, á napannâ ta dabbun nga nakkarakarebu, á nabbugubugâ yù simù na.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Á iniyabbû ni Apu Kesu sù yáma nayù abbing nu káni yù pamegapu nayù takì na. Á sibbák nayù tolay, á kinagi na, “Namegapu sù kabajjì na.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Á name-aru ngaw initupâ nayù anitu ta api ánna danum, tapè papatáyan na. Ngam nu egga yù awayyám nga mangabbák, ikállà kami bì, á abbágám kami.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Nu egga yù awayyám nga mangikatalà! Si Namarò yù makáwayyá nga mamalurò ta ngámin, á awán bulubugá ta arán na makuá megapu sù ira nga mangikatalà kuna.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Á inigarù na nga kinagi nayù yáma nayù abbing, “Apu, ikatalà taka! Abbágám mà, tapè aringà mabbábáng!”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 Á pakasingan ni Apu Kesu ta makkarakarerá yù magaru nga tatolay nga magarimummung nira, gimmá na yù anitu, á kinagi na kuna, “Sikaw nga umal ánna kitul nga anitu, dobat taka ta mánaw ka sù abbing, á ari ka bulubugá manoli kuna.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Á nakkalli, á pinabballiák na, nga nepallà yù pamabballiák na sù abbing, á nallawán kuna. Á nagiddá yù abbing ta kun na natay. Á aru yù ira nakkagi, nga kud da, “Ye! Natayin.”
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Ngam sinangngalán ni Apu Kesu yù limá na, á pinagikkáng na, á nanáddak.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Á simillung di Apu Kesu lâ ánna yù ira tudduán na ta balay. Á iniyabbû da kuna, “Anni má ta arám mi gangù napapánaw yù anitu sù abbing?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Awán ta makapapánaw ta kunnian nga anitu, nu ari galâ megapu sù pakimállà na kâ Namarò.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Á nánaw di Apu Kesu táne lugár. Á nattalebák ira sù purubinsia na Galilia. Á arán na ikáyâ ni Apu Kesu ta ammu nayù ira tatolay yù angayád da.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 Ta ikáyâ na matángngák yù pangituddu na sù ira tudduán na. Á kinagi na nira, “Sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, mekekángà sangaw sù ira malussaw nikán, á papatáyad dangà. Á nu mapasá yù tallu nga ággaw, maginnanolayà,” kun na.
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ngam yù ira tudduán na, arád da kánnámmuán yù kinagi na, á awán ta makeyattam nga makeyabbû kuna.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Á nakáddè di Apu Kesu ta Kapernium, á simillung ira ta balay. Á keggá ra ta lágum na balay, iniyabbû ni Apu Kesu nira, “Anni yù pakkakáperangán naw ta ubobuk gangù sù pallakák tam ta dálan?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ngam ari ira nakkituk, gapu ta mappasirán ira, ta nakkakáperang ira nu asinni nira yù kátannangán.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Á nagitubang si Apu Kesu, á inagálán na yù ira mapulu duá ta umay ira kuna. Á kinagi na nira, “Yù tolay nga máyâ mabbáli ta kátannangán na tatolay, máwák nga mabbáli ta kagukábán ánna makiaripan sù ira ngámin nga tatolay.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Á inâ na laguk ni Apu Kesu yù baddì nga abbing, á pine na sù tangngá ra. Á sinábbì na, á kinagi na sù ira tudduán na,
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 “Nu iddukan na tolay yù kunniaw nga abbing megapu nikán, á nebiláng ta sikán gapay yù iddukan na. Á nu iddukan nangà, ari lâ sikán yù iddukan na, nu ari gapay yù naddok nikán.”
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Á kinagi ni Kuan, “Mesturu, nasingam mi yù tádday nga tolay nga mangabbún sù ngágam mu ta pamapáno na ta anitu sù ira nagunagán nga minay kuna. Á pinatukkâ mi, gapu ta arát tam kabbulun.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Arán naw gammán! Nu ajjan yù tolay nga mamagaddátu megapu sù pakáwayyá nayù ngágak ku, arán nangà sangaw táttájjián.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Ta yù tolay nga ari makikontará nittam, aggina yù kopun nga mangabbák nittam.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Á kurugán yù kagiak ku nikayu. Mássiki nu baddì lâ yù ángngabbák na tolay nikayu gapu ta sikán nga MakKiristu yù Yápu naw, mássiki nu mamenum nikayu lâ, á alawatan na gemma noka alawatan yù balabálà na.”
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Yù tolay nga mangituddu ta narákè sù ira baddì nga abbing nga mangikatalà nikán, napiá nu magakkátán yù bullo na ta dakal nga batu, á metabbà ta kálaramán na bebay, tapè ari mangituddu ta narákè sù ira nga manguruk nikán.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 Á nu yù limá naw yù kegapuánán nayù liwâ naw, más napiá nu gappulan naw. Ta napiá nu mepattolay kayu ta áddè ta áddè sù gián ni Namarò ta lángì, mássiki nu tádday lâ yù limá naw, ánnè ta keggá na duá nga límá naw, ánna metabbà kayu ta ornu, nga api nga ari bulubugá máddà.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Á yù labbetán nayù ira minálliwâ yù ornu, á pagikaruan ni Namarò ira tán. Awán ta pagibannagád da, á awán ta áddè nayù jigâ da.
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 “Á nu yù takki naw yù mangituluk nikayu ta liwâ, más napiá galâ nu gappulan naw. Ta mássiki nu gappul yù takki naw, napiá nu mepattolay kayu ta áddè ta áddè sù gián ni Namarò ta lángì, ánnè ta keggá na duá nga takki naw nga mangituluk nikayu ta liwâ, á metabbà kayu sù ornu nga awán ta káddà na.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Á yù labbetán nayù ira minálliwâ yù ornu, á pagikaruan ni Namarò ira tán. Awán ta pagibannagád da kuna, á awán ta áddè nayù jigâ da.
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 “Á nu malliwâ kayu megapu sù masingan nayù matá naw, baddulan naw yù matá naw. Ta más mapiá galâ mássiki nu buling kayu sù tádday nga matá naw, á mesipà kayu sù pammagurayán ni Namarò, ánnè ta keggá na duá nga matá naw nga mangituddu nikayu ta liwâ, á metabbà kayu sù ornu nga awán ta káddà na.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 Á yù labbetán nayù ira minálliwâ yù ornu, á pagikaruan ni Namarò ira tán. Awán ta pagibannagád da kuna, á awán ta áddè nayù jigâ da.”
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Á kinagi na má ni Apu Kesu, “Yù ira ngámin nga tatolay, máwák nga kunnay ira ta másinán, megapu sù kun na api nga iyattam da. Á yaw kebalinán na, ta máwák nga mapasigaggà yù ángngikatalà da nikán, mássiki nu anni yù mesimmu nira, tapè mepángngà ira nga mesipà nikán gapay ta pammagure ni Namarò.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Masingngà gemma yù asin. Ngam másin panò nu nári yù paggák na? Magimuguk kayu laguk, ta arán naw lonán yù pakkaká-iddù naw ánna pakkaká-abbák naw, tapè napiá lâ yù ággián naw.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.