Marcos 6

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Á nánaw laguk si Apu Kesu nga nanoli sù lugár na ta ili na Nasaret. Á nepulupulù kuna yù ira makituddu kuna.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Á sù ággaw nga ággibannák da, minay nangituddu ta kapilliá na Kudio. Á aru yù ira tatolay nga napállâ ta pakaginná ra sù ituddu na. Á kinagi ra, “Isaw panò pangápán na danniaw nga kagian na nittam? Anni panò yù sírik nga nepay kuna? Á kunnasi panò yù pamagaddátu na ta makapállâ nga akka-akkuán na?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ari panò aggina yù kalapinteru, nga anâ ni Maria, ánna yù kaká ri Ime, kári Kusè, si Kudas, si Simon? Á ajjan gapay saw yù ira wáwwagi na nga bábbay,” kud da. Á natakì yù nonò da kuna.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu nira, “Ngámin nga tatolay, makimoray ira sù ábbilinán ni Namarò. Awán ta manakì kuna, nu ari lâ yù ira katangelián na ánna yù ira kanakanáyun na ánna yù kábbale na,” kun na nira.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Á ari makapagaddátu tán, gapu ta awán ta manguruk kuna, ngam yù ira lâ nga káruán nga máttakì, sinámmì na ira ánna pinammapiá na ira.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Á napállâ, gapu ta awán ta ángnguruk da. Á minay laguk mangituddu ta tatolay sù ira barrabárriu.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Á inagálán ni Apu Kesu yù mapulu duá nga sinullà na, tapè doban na ira nga taggiruá, ta umay ira mangilayalayâ sù bilin ni Namarò. Á ipe na nira yù pakáwayyá na nga maggammá sù ira anitu.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Á sinabarangán na ira ta awán bulubugá ta ipulù da, ngam yù lâ tagukuk da sù lakarad da. Yáyù lâ, ta arán na nira inipálâ yù bálud da nga kanan onu gámì onu kuártu sù arikáwà da.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Kinagi na nira ta massapátù ira, ngam arád da ipulù yù pappataliád da.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Á kinagi na nira, “Á yù labbetán naw nga balay, yáyù lâ ággammátán naw áddè ta páno naw ta lugár da.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Á nu lubbè kayu ta gián nga awán ta mangalawâ nikayu, ánna manakì ira magginná sù bilin naw, mánaw kayu laguk. Á ta páno naw, pápparán naw yù káppù sù takki naw, nga pangipanonò naw nira ta liwâ da lápay nu manakì ira magginná sù bilin naw,” kun na nira.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Á nánaw laguk yù ira mapulu duá nga sinullà na, á minay ira mangilayalayâ ta máwák nga mabbabáwi yù ira tatolay ánna likuránád da yù narákè nga ággangnguá ra.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Á aru yù ira anitu nga pinapáno ra ta tatolay, á aru yù ira máttakì nga jinenuád da, á nammapiá ira.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Á gapu ta neparámak yù kingngikingnguá ni Apu Kesu, naginná na gapay ni Patul Erodo. Á yù ira káruán nga tatolay, kinagi ra, “Naginnanolayin si Kuan, nga yù ngaw Minánnigù. Á yáyù gapu na nga egga ngin kuna yù ámmagaddátu na,” kud da.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Á yù ira káruán nga tatolay, kagiad da, “Aggina si Elias nga yù ngaw ábbilinán,” kud da. Á yù ira káruán, kagiad da, “Aggina yù ábbilinán ni Namarò nga kagittá nayù ira ngaw ábbilinán,” kud da.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ngam si Patul Erodo, pakaginná na sù kagiad da, kinagi na, “Asinni panò, nu ari si Kuan nga inipaputul ku ngaw, nga naginnanolayin!” kun na.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Yáyù kinagi ni Patul Erodo, gapu ta manononò na lâ yù kingnguá na ngaw kâ Kuan, sù ngaw pangipukù na kuna.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Á pakánnámmu ni Kuan sù kingnguá ni Patul Erodo, kinagi na kuna, “Arám mu inuru-uray yù katunungán, ta inâ mu yù atáwa ni Pilippi nga uriám mu,” kun na.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Á pakánnámmu ni Erodia sù kinagi ni Kuan sù patul, kitaporay si Erodia kâ Kuan, á gustu na papatáyan, ngam awán ta awayyá na.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Ta makimoray si Patul Erodo kâ Kuan, gapu ta ammu na ta katunungán nga tolay, nga ábbilinán ni Namarò. Á yáyù nga jinok na ngaw ni Patul Erodo yù umay maggápù kâ Kuan, á inipapukù na, tapè melillì kâ Erodia nga mamapátay kuna nakuan. Á sinángngák nayù patul nga gininná yù ituddu ni Kuan, ta ikáyâ na nga ginnán, mássiki nu nabbábáng sù bilin na.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Á manganánnuán, jimittál yù awayyá ni Erodia nga mangipapátay kâ Kuan, ta ággaw nga pabbúyá ra ta keyanâ ni Patul Erodo. Ta inapà ni Erodo yù ira mammaguray nga gádday kuna ánna yù ira kapitán na suddálu, á yù ira girikuán ta purubinsia na gapay, tapè umay ira mepallálláng ánna mabbúyá ta keyanâ na.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Á ajjan yù anâ ni Erodia nga magingánay. Á minay mattála megapu sù ira álliuk. Á ayatán di Erodo ánna yù ira álliuk na sù pattála na. Á kinagi ni Patul Erodo kuna, “Á Parinsesa, kiddawam mu nikán yù gustum, á iyawâ ku nikaw,” kun na.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Á inipagássingán ni Erodo kuna, á kinagi na, “Maguray lâ yù kiddawam mu nikán, kuruk nga iyawâ ku nikaw, mássiki nu gadduá na kukuâ,” kun na.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Á nánaw nira yù magingánay sù ira álliuk, nga minay kâ innò na. Á kinagi na kâ innò na, “Anni yù kiddawak ku?” kun na. “Á yù ulu ni Kuan nga Minánnigù,” kun ni innò na kuna.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Á dagarágâ nanoli yù magingánay sù patul, á kinagi na, “Gustù daretiu nga iyawâ mu nikán kunangane yù ulu ni Kuan nga Minánnigù nga nepay ta palanggána,” kun na.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Á nakalò yù daddam nayù patul, ngam arán na gustu nga ari mamalurò sù kinagi na, megapu sù nepagássingán na ánna sù ira álliuk nga nakaginná sù kinagi na.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Á dagarágâ jinok na patul yù suddálu nga magguárdiá, tapè en na apan yù ulu ni Kuan. En na pinutulán si Kuan sù áppukután.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Inipe na yù ulu na sù palanggána nga inituluk na sù magingánay, á iniyawâ na kuna. Á iniyawâ nayù magingánay kâ innò na.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Á yù ira sinudduán ni Kuan, pakaginná ra karanniaw, ed da inâ yù baggi na, á initanam da.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Á kabalid da nangilayalayâ nayù ira makituddu kâ Apu Kesu, naggagammung ira sù gián ni Apu Kesu. Á inistoriá ra yù kingngikingnguá ra ánna inituddu ra sù ira tatolay.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Et tamin ta ággimammatán, sittam lâ, tapè magibannák kayu bì,” kun na. Ta aru yù ira tatolay nga naddagaráddán nga umay sù giád da, á mássiki nu kumán ira nakuan, arád da natángngák.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Á nappittà ira sù barange ra ta mánaw ira nga umay sù ággimammatán.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Á aru yù tatolay nga nakasingan sù páno ra, á natákkilalád da. Á nakkarakarerá ira nga naggapu ta ngámin nga barrabárriu ra, á napolu ira nga nakáddè ta dammáng.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Á tappì da ta aggik, gimitták si Apu Kesu sù barangay. Á nasingan na yù magaru nga tatolay, á nakalò yù allà na nira, gapu ta kunnay ira ta karneru nga awán ta manaron nira. Á namegapu nga mangituddu nira, á aru yù inituddu na nira.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Á ta púgágin, minay kâ Apu Kesu yù ira tudduán na. Á kinagi ra, “Kalállammatán yawe giát tam, á ajjan mággè gabi ngin.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Dobam mu bì yù ira tatolay, tapè umay ira gumátáng ta kanad da túrin ta babálay,” kud da.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 “Á sikayu lâ yù umay mamakán nira,” kun ni Apu Kesu nira. “Á kunnasi laguk? Awán ta ipangâ mi ta pán. Á nu egga nakuan nikami yù sueldu na tolay ta tangaragun, á makatò mapúgák, tapè makagátáng kami ta pán ta ipamakám mi nira,” kud da.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Á pígiá bullung nga pán egga nikayu? En naw bì innan.” Á kabalid da naningan, ed da kinagi kuna, “Ajjan límá bullung nga pán ánna duá nga sirá.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Á kinagi ni Apu Kesu sù ira tatolay ta mattatádday ira nga makkakanáyun, á mesisinná ira nga magitubang sù kakáddapán.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Á nagitubang ira nga taggimagatù ánna taggilímápulu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Á pakálâ ni Apu Kesu sù límá bullung nga pán ánna duá nga sirá, sinánguk na yù lángì, á nabbalabálà kâ Namarò sù kanan. Á giddigidduá na ánna iniyawâ na sù ira makituddu kuna, tapè isinek da sù ira tatolay. Á giddigidduá na gapay yù duá nga sirá nga mesinek sù ira ngámin.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Á kiminán ira ngámin, á nabattuk ira.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Á ed da inâ yù buná ra nga pán ánna sirá, á mapulu duá yù lappi nga napannu sù buná ra.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Á límá ribu yù ira tatolay nga lálláki nga kiminán, á ari nebiláng yù ira ábbing ánna yù ira bábbay.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Á kabalid da kiminán, dagarágâ pinapolu ni Apu Kesu yù ira sinudduán na ta mappittà ira ta barangay nga umay ta dammáng na bebay, ta ili na Betseda. Á nabattáng lâ si Apu Kesu, tapè palabbetan na lábbì yù magaru nga tatolay sù bale ra.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Á naguroray si Apu Kesu nga giminon ta puddul, tapè makiubobuk kâ Namarò.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Á manganánnuán, pajjibbakin, nakáddè yù barangay ta tangngá na bebay. Á naguroray si Apu Kesu ta kannak.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Á nerípâ na yù jigâ nayù ira makabarabarangay ta tangngá na danum, nga mallapalápák nga ari makálì gapu ta nasikan yù paddák. Á ta tangngá na gabi, nga lage na magittarákkò na manù, minay si Apu Kesu nga mappángè nira nga mallakák ta utun na danum. Á mattalebák nakuan nira.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ngam nasingad da yù nallakák sù utun na danum, á kagiad da ta annáni, á nakaráring ira!
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Ta aggira ngámin nakasingan kuna, á nepallà yù assing da. Ngam dagarágâ kinagi ni Apu Kesu nira, “Pataggatan naw yù nonò naw, ta sikán yaw. Ari kayu maganássing,” kun na.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Á nappittà laguk si Apu Kesu sù barange ra. Á nattukkâ yù paddák. Á nerallà yù kapállâ da,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 ta arád ta paga kánnámmuán yù kebalinán nayù pagaru na pán nga inipamakán ni Apu Kesu sù ira magaru, ta arád da nonotan.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Á ta pakáddè di Apu Kesu ta dammáng, minay ira jiminung sù dappâ na Gennesaret.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Á gatták da ta barangay, dagarágâ natákkilalán nayù ira tatolay si Apu Kesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Á gikarakarerán ira ta ngámin nga lepuán, ta ed da apan yù ira máttakì, nga kináttu ra sù dapad da, tapè iyánge ra ira kuna ta maguray nga gián na.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Á maguray lâ yù angayán ni Apu Kesu, nga babálay, ánna ili, ánna lelepuán, minay gapay ta ngámin nga pakirapunán yù ira tatolay nga mangiyánge sù ira máttakì. Á inikomá ra kuna ta anugutan na yù paniggek da lâ ta kiddanán na barawási na. Á ngámin ira nga naniggek, nammapiá iren.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.