Marcos 5
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC
1 Á nakáddè di Apu Kesu ta dammáng na bebay sù gián nga mangngágan ta Gerasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Gatták ni Apu Kesu ta barangay, minay jiminápun kuna yù tolay nga naggapu ta katanamán, nga nagunagán na anitu.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Á kuebá ta katanamán yù paggianán na, gapu ta awán ta tolay nga makegálù kuna, mássiki nu káwák yù gálù na.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ta name-aru nga nagalután ta káwák nga balayáng yù takki na ánna yù limá na, ngam gattakan na lâ, á awán ta tolay nga masikan nga makegaggak kuna.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Á kággággaw ánna káda gabi magagga-aggay sù katanamán ánna puddupuddul ira, á bigibigarán na yù baggi na ta batu nga nataram.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Pakerípâ nayù naggusapel kâ Apu Kesu ta arayyu paga, nakkarerá nga minay namalittúkak sù arubáng na.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Á nikalli na nga kinagi kuna, “Anni akkuám mu nikán, sikaw Apu Kesu nga Anâ ni Namarò nga Kotunán? Á ta arubáng ni Namarò, kiddawak ku nikaw ta arám mà jigirigátan,” kun nayù maguyung kâ Apu Kesu.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Yáyù kiniddo na, gapu ta makiubobugin si Apu Kesu, á kinagi na sù anitu nga nagunak, “Mallawán ka nga mánaw sù tolay, sikaw, anitu!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Á iniyabbû na laguk ni Apu Kesu kuna, “Anni yù ngágam mu?” “Jibu yù ngágak ku gapu ta apípiá kami,” kun nayù naggusapel.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Á inikukkuttù na nga nakimállà kuna ta arán na ira papanáwan sù lugár da.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Á naggián tán apípiá nga bábi ira nga nadduki sù garek na puddul.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Á nakimállà yù ira anitu kâ Apu Kesu, á kinagi ra, “Dobam mu kami bì sù ira bábi, tapè tullung kami nira,” kud da.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Á iniyanugù na nira, á nallawán ira nga simillung sù ira bábi. Á ngámin yù ira bábi nga maddaggun duá ribu, nakkarerá ira nga minutù nga minay sù danum na bebay. Á nalaggabán ira ngámin nga natay ta bebay.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Pakasingan nayù ira minánnaron ta bábi sù nesimmu, nattálaw ira, á ed da iniparámak sù ili ánna ngámin nga bárriu. Á pakarámak nayù ira tatolay, ed da pinasikkál nu anni yù nesimmu.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Pakáddè da kâ Apu Kesu, nasingad da yù tolay nga naggusapel ngaw, nga nagitubang nga nabbarawási ngin. Nanoli ngin yù napiá nga nonò na. Pakasingad da kuna, nakalò yù assing da, á nepallà yù kapállâ da megapu sù pakáwayyá ni Apu Kesu.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Á yù ira tatolay nga nakasingan, inistoriá ra sù ira káruán yù ngámin nga nesimmu sù tolay nga naggusapel ánna yù ira aya-ayám da.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Á dagarágâ makikomá ira ngámin kâ Apu Kesu ta panawán na bì yù lugár da.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Á gapu ta panakì da kuna, minay si Apu Kesu nga nappittà ta barangay. Á yù tolay nga nagunagán na ngaw na anitu, minay laguk nakimállà kâ Apu Kesu, ta gustu na mepulù kuna.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ngam arán na inanugù ni Apu Kesu, á kinagi ni Apu kuna, “Manoli ka lâ ta balem, á kagiam mu sù ira kanakanáyum mu yù ngámin nga kingnguá ni Apu nikaw ánna yù ángngikállà na nikaw,” kun ni Apu Kesu kuna.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Á nánaw laguk yù tolay, á dagarágâ nanoli ta lugár na nga mangngágan ta Mapulu Ili, ta en na inilayalayâ yù kingnguá ni Apu Kesu kuna. Á pakaginná nayù ira tatolay, napállâ ira ngámin.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Á nabbarangay laguk si Apu Kesu nga nanoli ta dammáng na bebay. Pakatunù na tán, nagarimummungád da nayù ira magaru nga tatolay ta aggik na bebay.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Á minay gapay yù tádday nga tolay, nga mangngágan ta Jeru, nga kapatás ta kapilliá na Kudio. Á pakasingan ni Jeru kâ Apu Kesu, namalittúkak laguk ta arubáng na.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Á inikomá na kuna, nga kun na, “Magisassay matay yù anâ ku nga babay. Em mu bì támmitan, tapè mammapiá ánna matolay,” kun ni Jeru kâ Apu Kesu.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Á binulun na laguk ni Apu Kesu, ta umay ira sù bale na. Á nepulù nira yù magaru nga tatolay. Á masirisirì ira sù dálan.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Á ta kasirisirì nayù ira tatolay, ajjan yù babay nga mapparága ta mapulu duá nga dagun.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Á aru yù jigâ nga inattamán na megapu ta panguru ra kuna nayù ira aru nga minángnguru. Á napúnu ngin yù kuártu na, á ari paga nammapiá, nu ari galâ nga mappanà lâ mappanà yù takì na.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Á narámak na yù meyannung kâ Apu Kesu, á minay laguk nga jimikkì sù likuk na. Á siniggek na yù barawási na.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ta nanonò na, “Nu ek ku siggeran mássiki yù gámì na, á mammapiángà,” kun na ta nonò na.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Á paniggek na kuna, dagarágâ nattukkâ yù papparága na! Á natagenà na ta nammapiá ngin yù baggi na.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Á ta pammapiá nayù babay, dagarágâ natagenà ni Apu Kesu ta nammapiá yù tolay megapu sù ámmagaddátu na, á nagginnà laguk ta dálan, nga nallipay sù ira tatolay, á iniyabbû na nira, “Asinni naniggek ta gámì ku?” kun na.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Á kinagi nayù ira makituddu kuna, “Arám mu panò masingan yù ira tatolay nga manirisirì nikaw? Ngattá, ta iyabbû mu lâ paga ta asinni naniggek nikaw?” kud da kuna.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Á nilipilipe na ira ngámin tapè masingan na yù naniggek kuna.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Á yù babay, natákál na ta nammapiá ngin, á minay namalittúkak ta arubáng ni Apu Kesu, nga mamippippik nga maganássing, a kinagi na yù kurugán.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Tíyá, nammapiá ken megapu sù ángngikatalà mu nikán. Lubbè ken, á ari ka maburung, ta kuruk nga nammapiá ken nga ari mapatolián,” kun na.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Á pakiubobuk na paga ni Apu Kesu sù babay, jimittál yù ira tatolay nga naggapu ta bale nayù kapatás, á kinagi ra sù kapatás, “Natayin yù anâ mu. Ngattá, ta bannagam mu paga yù mesturu?” kud da.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ngam arán na sinángngák ni Apu Kesu yù kinagi ra, á kinagi na sù kapatás, “Ari ka maganássing. Ipasigaggà mu lâ yù ángngikatalà mu nikán,” kun ni Apu Kesu kuna.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Á arán na inanugù nga mepulù yù ira tatolay kuna. Tallu ira lâ yù mepulù kuna, di Eduru ánna yù duá nga mawwagi, di Ime kâ Kuan.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Á labbè da ta bale nayù kapatás, nasingan ni Apu Kesu yù ira matannuk nga gikulukuletán.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Á tallung ni Apu Kesu sù balay, kinagi na nira, “Ngattá, ta matannuk kayu ánna makkulè? Yù abbing, ari natay, ngam makkaturuk lâ,” kun na.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Á inipappagalà da. Ngam pinapáno ni Apu Kesu ira sù balay. Á yù yená nayù abbing ánna yù yáma na, á si Apu Kesu ánna yù ira tallu nga kábulun na, aggira lâ yù simillung sù gián nayù abbing.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tallung da ta lágum, jimikkì si Apu Kesu sù abbing, á singngalán na yù limá na. Á kinagi na kuna sù ággubobuk na, “Talita kumi.” Á yù kebalinán na, “Abè, gumikkáng ka.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Á dagarágâ giminikkáng yù abbing, á nallakák, ta dakalin, ta mapulu duá yù dagun na. Á pakasingan nayù ira darakal na, nakalò yù kapállâ da.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Á sinabarangán na ira ni Apu Kesu ta arád da bulubugá ipakánnámmu. Á kinagi na nira ta pakanad da yù abbing.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.