Lucas 9
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA
1 Á ta tádday ággaw, inagálán ni Apu Kesu yù ira mapulu duá nga sinudduán na, á iniddán na ira ta pakáwayyá ra nga mamapánaw sù ira nattaliponak ánna mamammapiá sù ira makkakerumá nga tulágan.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Á jinok na ira ta umay ira mangilayalayâ ta meyannung sù pammagure ni Namarò ánna mamammapiá ira sù ira máttakì.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Á kinagi na nira, “Á ta ánge naw, awán bulubugá ta ipulù naw, nga tagukuk naw, onu bungun naw, bálun naw, kuártu naw, onu pappatalián naw.
3 E disse-lhes:
4 Á maguray lâ yù labbetán naw nga babálay, nu ajjan yù mamaddulò nikayu ta bale na, maggián kayu lâ tán áddè ta páno naw sù giád da.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Á nu arád da kayu paddulotan, panawán naw yù giád da, á pápparán naw yù káppù sù takki naw, nga sinniál ta mappalán kayu nira ta aggira lâ maguray nu manakì ira mesipà sù pammagure ni Namarò,” kun ni Apu Kesu nira.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Kabalin na nanabarang nira, nánaw ira nga nakkakáttuay, á minay ira sù ira ngámin nga babálay nga mangilayalayâ sù napiá nga dámak ánna mamammapiá sù ira máttakì.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Á si Gubinador Erodo yù mammaguray ta Galilia. Á narámak ni Erodo yù ngámin nga kingngikingnguá ri Apu Kesu. Á nakusukusu yù nonò na, ta maburuburung, ta ajjan yù ira nakkagi ta si Apu Kesu si Kuan nga Minánnigù, nga naginnanolayin kanu.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Á yù ira káruán, kagiad da ta naginnanolayin si Elias, nga yù ngaw ábbilinán ni Namarò. Á ajjan gapay yù ira nakkagi ta naginnanolayin yù ngaw ábbilinán ni Namarò nga tanakuán, nga ari si Elias.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ngam kinagi ni Erodo, “Si Kuan yù inipaputul ku ngaw! Ngam asinni yane tolay nga narámak ku yù aru nga akka-akkuán na?” kun na. Á yáyù mapattû nga makasingan kâ Apu Kesu.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Á kabalid da nangilayalayâ nayù ira mapulu duá nga sinudduán ni Apu Kesu, nanoli ira kuna, á inistoriá ra kuna yù ngámin nga kingngikingnguá ra. Á nánaw laguk si Apu Kesu nga nepulù lâ sù ira sinudduán na, á aggira lâ nallillì nga minay ta kalállammatán nga nappángè ta ili na Betseda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ngam pakarámak nayù ira magaru sù páno ra, jimináddán ira. Á inikállà na ira ni Apu Kesu, á inubobuk na nira yù meyannung sù pammagure ni Namarò, á pinammapiá na yù ira máttakì.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Á ta púgágin, minay kâ Apu Kesu yù ira mapulu duá nga sinudduán na. Á kinagi ra kuna, “Papanáwam mu yù ira tatolay, tapè umay ira tán nga babálay nga magalek ta kanad da ánna pagammátád da, ta nalappang nga lugár yaw,” kud da.
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Sikayu yù mamakán nira.” Á kinagi ra kuna, “Ajjan lillímá bullung lâ nga pán ánna dudduruá lâ nga sirá nikami. Nu dobak kami, umay kami gumátáng ta ipamakám mi nira,” kud da.
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Á ajjan tán mággè límáribu nga lálláki ánna yù ira bábbay ánna yù ira ábbing paga. Á kinagi ni Apu Kesu sù ira sinudduán na, “Pagitubangan naw ira ta ággilímápulu,” kun na.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Á sinuppál da, á nagitubang ira ngámin.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Á inâ ni Apu Kesu yù límá bullung nga pán ánna duá nga sirá, á nattánguk ta lángì, nga makimállà kâ Namarò ta pamindision na ta kanan. Á paggaddagadduá na sù pán ánna sirá, iniyawâ na sù ira sinudduán na, ta isinisinek da sù ira tatolay.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Á kiminán ira ngámin, á nabattuk ira. Á yù ira sinudduán na, ed da inammung yù buná nayù ira nga kiminán, á pinnu ra yù mapulu duá nga lappi.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Á tádday nga ággaw, naguroray si Apu Kesu nga nakimállà. Á minay kuna yù ira sinudduán na. Á iniyabbû ni Apu Kesu nira, “Anni yù kagian nayù ira tatolay? Asinningà kanu nga kud da?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Á simibbák ira, á kinagi ra, “Kagiad da ta sikaw si Kuan nga Minánnigù nga naginnanolayin, kanu. Á yù ira káruán, kagiad da ta sikaw yù tádday sù ira ngaw ábbilinán ni Namarò nga naginnanolayin, nepatalugáring kanu ta sikaw yù ngaw Elias,” kud da kuna.
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Á kinagi na laguk nira, “Á sikayu? Anni yù kagian naw? Asinningà laguk?” kun na nira. Á simibbák si Eduru, á kinagi na, “Sikaw yù MakKiristu nga sinullà na ngaw ni Namarò ta mammaguray,” kun na.
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Ngam pinappalán ni Apu Kesu ira ánna sinaddánán na ira ta arád da kakágian sù ira tatolay.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Á kinagi na nira, “Sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, máwák nga attamák ku sangaw yù aru nga mesimmu nikán. Á yù ira giriámán, yù ira kátannangán nga pári, ánna yù ira mesturu ta tunung, manakì ira nikán. Á ipapapáte rangà sangaw. Ngam paginnanolayan nangà ni Namarò sù mekatallu nga ággaw,” kun na.
22 dizendo:
23 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu sù ira ngámin nga tatolay, “Nu ajjan yù tolay nga ikáyâ na tumuttul nikán, arán na laguk tuppálan yù ikáyâ na baggi na, ngam tuppálan na galâ ta kággággaw yù ipakuâ kuna. Á mássiki nu umay kuna yù jigâ onu pate na, attamán na lâ megapu sù panguruk na nikán. Á tumuttul nikán laguk. Á ta kunnian mepárik nikán, gapu ta kunnian yù pangiyabága na ta kurù na ta kággággaw, á tuttulan nangà.
23 Jesus dizia a todos:
24 Á yù tolay nga iddukan na yù áttole na sawe dabbuno, lonán na yù awayyá na nga mesipà kâ Namarò. Ngam yù tolay nga paguráyán na yù ággián na ta dabbuno tapè tumuttul nikán, mássiki nu matay megapu sù ángnguruk na nikán, paginnanolayan ni Namarò, á mesipà kâ Namarò sù pammagurayán na ta áddè ta áddè.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 “Á egga panò yù pammakapián na tolay, nu ukkugan na yù ngámin nga napiá ta utun na dabbun, á matay nga mesinná kâ Namarò? Kengá lâ, ta awán ta serbi.
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Á yù tolay nga mangipasirán nikán ánna manakì sù bilik ku, ipasirák ku gapay sangaw, sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, nu manolingà nga meparáyaw nga maddalingáráng nga mepulù sù áddalingáráng nayù Yámà ánna yù áddalingáráng nayù ira mangilin nga daroban na.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Á kagiak ku nikayu ta ajjan ira saw nikayu nga ari matay lage ra masingan yù pamegapu nayù pammagure ni Namarò,” kun ni Apu Kesu.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Á pappasá na tangaligguán sù pagubobuk ni Apu Kesu karannian, inipulù ni Apu Kesu di Eduru kári Kuan kâ Ime sù ánge na ta puddul tapè makimállà tán.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Á pakimállà na, dagarágâ nabáli makatulang yù mammang na, á nappuraw nga naddalingáráng yù barawási na.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Á ikáddagâ lâ nappasingan di Moyses kâ Elias nga mepagubobuk kuna.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Á naddalingáráng ira gapay, á inubobuk da yù meyannung sù pate na sangaw ta Jerusalem, nga ipakuá ni Namarò kuna.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Á di Eduru, nakatummà ira. Á ikáddagâ da lâ nalukák, á nasingad da di Apu Kesu nga maddalingáráng ánna yù ira duá nga lálláki nga mepanáddak kuna.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Á paddaggud da mánaw di Moyses kâ Elias, á iddâ na lâ ni Eduru nagubobuk, á kinagi na kâ Apu Kesu, “Apu, napiá ta ajjan ittam saw! Á ipappadde mi sikayu laguk ta ággitádde naw nga amíngán kári Moyses kâ Elias,” kun na.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Á pagubobuk ni Eduru karannian, ikáddagâ nga natábbunán ira ta kunam, á naganássing ira.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Á dagarágâ ajjan yù ngárál nga naggapu sù kunam, á kinagi na, “Yawe yù Anâ ku nga sinullà ku ta mammaguray ta ngámin nga dabbuno. Ginnán naw ta napiá yù kagian na!” kun na.
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Á kabalin na nagubobuk, limimmà yù kunam, á nasingad da si Apu Kesu lâ nga nabattáng. Á nabayák nga arád da kakágian yù nasingad da sù ira tatolay.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Á sù tádday ággaw, minutù di Apu Kesu nga naggapu ta puddul, á aru yù ira tatolay nga jiminápun nira.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Á ikáddagâ nakkatol yù tádday nga tolay, á kinagi na kâ Apu Kesu, “Mesturu, ikállà kami bì, ta innam mu yawe anâ ku nga táttádday.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Ta ajjan yù mattaliponak kuna. Á pattaliponak na kuna, pabballiárán na. Á makkalli nga mabugubugâ yù simù na. Á mabayák nga maggián yù anitu, nga mággè ari mánaw kuna ta áddè ta sinalamán na.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Á nakimállakà sù ira sinudduám mu ta papanáwad da, ngam arád da nakuá,” kun na.
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu sù ira tatolay, “Innan nawè yawe ira tatolay nga awán bulubugá ta ángngikatalà da nikán! Anni yù ikataggâ nayù ulu naw! Nabayágakin nga naggián nikayu nga mangituddu. Kunnasi panò yù ággiyattam ku nikayu áddè ta arán nawà ikatalà?” kun na. Á kinagi na sù laláki, “Iyángem bì saw yù anâ mu,” kun na.
41 Jesus exclamou:
42 Á pangituluk da kuna, initupâ nayù nattaliponak yù abbing, á pinabballiák na. Ngam gimmá ni Apu Kesu yù nattaliponak, á pinapáno na. Á nammapiá yù abbing, á inipálâ ni Apu Kesu sù yáma na.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Á yù ira ngámin nga nakasingan, napállâ ira sù pakáwayyá ni Namarò.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ginnán naw ta napiá yaw nga kagiak ku nikayu, á patattaman naw ta nonò naw. Sangaw nu mabì lâ, gaputad dangà, sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, á iyawâ dangà sù ira malussaw,” kun na.
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ngam arád da nánnámmuán nayù ira sinudduán na yù kinagi na, gapu ta nelímak nira tapè arád da matákál yù kebalinán na, á nappasirán ira nga mangiyabbû ta meyannung sù kinagi na.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Á sangaw, namegapu nga nakkakápereperang ta ubobuk yù ira sinudduán ni Apu Kesu, ta meyannung ta asinni nira yù kátannangán.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Á natákál ni Apu Kesu yù egga ta nonò da, á yáyù nga inâ na laguk yù baddì nga abbing nga pinatáddak na sù taging na.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Á kinagi na sù ira sinudduán na, “Nu iddukan naw yù tolay nga kunniaw nga abbing, megapu sù panguruk naw nikán, yáyù nga ángngipasingan naw gapay sù ángngiddù naw nikán ánna yù ángngiddù naw sù naddok nikán. Á yù tolay nga tumulù nikán nga kunnay sù abbing, aggina yù mebiláng ta kátannangán,” kun na.
48 e lhes disse:
49 Á kinagi na laguk ni Kuan kâ Apu Kesu, “Apu, nasingam mi yù tolay nga mamapánaw sù ira nattaliponak, á abbúnan na yù ngágam mu, á kinagi na ta sikaw kanu yù paggapuán nayù pakáwayyá na. Á gimmá mi gapu ta arán na ittam kapulupulù,” kun na.
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Ngam kinagi ni Apu Kesu nira, “Arán naw gammán. Ta yù tolay nga ari makikontará nittam, aggina yù koput tam nga mangabbák nittam.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Á nu maddaggun makatunù yù ággo nayù kálâ ni Apu Kesu ta lángì, á pinataggâ na yù nonò na ta umay ta Jerusalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Á pinapolu na yù ira binilin na ta umay ira ta babálay sù purubinsia na Samaria, tapè iparád da yù pagammátád da, ta yáyù pallakarád da nga umay ta Jerusalem.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ngam nabì lâ ira nattoli, ta manakì yù ira tatolay nga taga Samaria nga mamaddulò nira, gapu ta ammu ra ta umay ira ta Jerusalem, á arád da kurugan ta Jerusalem yù mepángngà nga ákkimorayán kâ Apu Namarò.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Á di Ime kâ Kuan, nga sinudduán na, pakánnámmu ra sù nesimmu, kinagi ra kuna, “Apu, dobak kami ta kiddawam mi kâ Namarò yù api nga naggapu ta lángì nga umay manuggi nira,” kud da.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ngam nilipe ni Apu Kesu ira nga gimmá.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Á nattalebák ira nga minay sù tanakuán nga babálay.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Á pallakák da ta dálan, ajjan yù tolay nga nakkagi kâ Apu Kesu, “Apu, tumuttulà nikaw, mássiki nu sisaw angayám mu,” kun na.
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Wan á, ngam nonotam mu yawe, ta yù ira simaron nga ayám, ajjan yù ájjimonád da. Á yù ira mammánù, ajjan yù ággapunád da. Ngam sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, awán bulubugá ta labbeták ku,” kun na.
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Á ajjan yù tádday nga tolay, á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Tumuttul ka nikán.” Ngam kinagi nayù tolay kuna, “Wan, Apu, ngam ari lábbì, ta mapolu bì nga itanam ku yù yámà pángè ku tumuttul nikaw,” kun na.
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Yù ira ari tumuttul nikán, kunnay ira sù natayin. Aggira yù mangitanam sù ira kábulud da nga natay. Ngam sikaw, umay ka mangilayalayâ ta meyannung sù pammagure ni Namarò,” kun na.
60 Mas Jesus insistiu:
61 Á yù tádday nga tolay, kinagi na, “Apu, tumuttulà nikaw, ngam anugutam mu ta lubbekà bì ta bale mi, ta ek ku bì kagian nira,” kun na.
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Yù tolay nga mamegapu nga mattarabáku sù ipakuá ni Namarò kuna, arán na nakuan nonotan yù tanakuán, marakè melingun na yù ipakuá ni Namarò kuna. Ta yù tolay nga mangilingun, ari makapasserbi sù pammagure ni Namarò,” kun ni Apu Kesu.
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.