Lucas 4
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NVT
1 Á kabalin na nakirigù ni Apu Kesu kâ Kuan nga Minánnigù, nánaw sù danum na Jordan. Á nepulù kuna yù Ikararuá ni Namarò, á iniyánge na si Apu Kesu ta kalállammatán.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Á paggián na ta kalállammatán ta appátapulu nga ággaw, pinarubán ni Satanas nga liwatan. Á ari bulubugá kiminán ta paggián na tán. Á kabalin nayù appátapulu nga ággaw, nepallà yù bisin na.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Á kinagi ni Satanas kuna, “Nu kuruk nga anâ naka ni Namarò, pabbalinam mu yawe batu ta kanam.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na, “Ajjan yù inipetúrâ ni Namarò nga kinagi na, ‘Ari lâ yù kanan yù ipakkatole na tolay,’ ” kun na.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Á iniyánge ni Satanas si Apu Kesu sù kátannangán nga puddul, á inipasingan na yù ira ngámin páppatulán ta dabbuno.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Á kinagi ni Satanas kuna, “Masingam mu danniawe ngámin nga nakástá nga páppatulán ta dabbuno. Á iyawâ ku nikaw yù pakáwayyám sù ira ngámin nga masingam mu. Ta yáyù gemma ngin yù neyawâ nikán, á makáwayyángà nga mangiyawâ sù gustù nga pangiyawatán.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Á sikaw laguk yù pangiyawaták ku nu mamalittúkak ka nga makimoray ta arubáng ku,” kun ni Satanas kâ Apu.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na, “Ajjan yù inipetúrâ ni Namarò nga kun na,
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Á iniyánge ni Satanas si Apu Kesu ta Jerusalem. Á initun na sù bubbungán nayù mangilin nga kapilliá. Á kinagi na kuna, “Nu kuruk nga anâ naka ni Namarò, makkassú ka laguk ta gowang.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Ta ajjan yù inipetúrâ ni Namarò nga kun na,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Á ajjan gapay yù netúrâ nga kun na,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ngam simibbák si Apu Kesu, á kinagi na, “Wan á, ngam ajjan gapay yù netúrâ ta ‘Arám mu parubán si Apu nga Namarò nikaw,’ ” kun na.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Á kabalin ni Satanas namarubá kâ Apu Kesu ta ngámin nga makkakerumá nga mamalliwâ, á nánawán na lábbì.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Á nanoli laguk si Apu Kesu ta Galilia. Á ajjan kuna yù pakáwayyá nayù Mangilin nga Ikararuá ni Namarò. Á nassamâ yù dámak nga meyannung kuna sù ira ngámin nga páppatulán.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Á minay nangituddu sù ira kapilliá ra. Á ngámin ira nga tatolay, naddáyaw ira kuna.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Á nakáddè si Apu Kesu ta Nasaret nga naddakalán na. Á ta Sabadu nga ággibannák nayù ira Israel, minay má sù kapilliá ra, ta yáyù kustombare na. Á minay nanáddak ta arubáng da, ta inikáyâ da nga mabbibbik sù netúrâ nga ubobuk ni Namarò.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Á iniyawâ da kuna yù nalukù nga nangitúratán ni Isaya, nga yù ngaw ábbilinán ni Namarò. Á binullarán na, á nálek na yù gián nayù ikáyâ na bibbiran nira. Á yawe yù binibbik na:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Yù Ikararuá ni Apu Namarò yù kapulupulù ku.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Á ek ku gapay ilayalayâ ta jimittálin yù pangikállà ni Apu sù ira tatolay.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Á kabalin na nabbibbik ni Apu Kesu, nilukù na yù netúratán na bilin, á initoli na sù nangiyawâ kuna. Á nagitubang laguk, tapè ituddu na nira. Á yù ira ngámin nga tatolay tán, jinúlangád da.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Á kinagi na nira, “Ta pakaginná naw, napalurokin yù ubobuk ni Namarò nga binibbik ku.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Á yù ira ngámin nga nakaginná, napállâ ira megapu sù napiá nga ubobuk na, á kinagi ra, “Kuruk nga napiá yù kagian na. Á ari panò aggina yù anâ ni Kusè?” kud da.
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Ikáyâ naw támma kagian nikán yù dán nga nakagi nayù ira lállakalákay, nga kun na, ‘Doktor, pammapiám mu yù baggim lápay.’ Yáyù kagian naw, ta arán naw garè kurugan. Á ikáyâ naw nu akkuák ku sawe giát tam yù kunnay sù narámak naw nga kingngikingnguâ ta Kapernium.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Ngam yawe yù kagiak ku nikayu, ta awán bulubugá ta ábbilinán ni Namarò nga pakimorayád da sù gián nga naddakalán na.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Á ta ángngarigán á, ammu naw yù ngaw nesimmu sù keggá na ngaw ni Elias nu ari nagurán ta tallu ragun ta gadduá, á nassamâ yù bisin ta ngámin nga dabbun. Á kuruk ta aru yù ira bálu nga kelián na.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ngam arán na jinok ni Namarò sù ira kagittá na nga naggián ta Israel, ta jinok na lâ ta en na abbágán yù tádday nga bálu nga ari Kudio, nga naggián sù ili na Serepta ta lugár na Sidon.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 “Otturu, sù keggá na ngaw gapay ni Elisio nga ábbilinán ni Namarò, aru yù ira Kudio nga taga Israel nga naggoggong, á awán bulubugá ta pinammapiá ni Elisio nira, ngam si Naaman lâ nga taga Siria nga ari Kudio,” kun ni Apu Kesu.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Á yù ira ngámin nga tatolay sù kapilliá, pakaginná ra sù kinagi ni Apu Kesu, napporay ira kuna. Á nerallà yù pore ra.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Á ikáddagâ da gimikkáng, á ginuggud da. Á pinalawád da ta ili, á iniyánge ra sù tappáng, tapè itabbà da nakuan.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ngam nattalebák sù tangngá nayù ira magaru nga tatolay, á nánawán na ira.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Á nánaw laguk si Apu Kesu ta Nasaret, nga gimitták nga nanoli ta Kapernium sù purubinsia na Galilia gapay. Á ta Sabadu nga ággibannák da, minay sù kapilliá ra, tapè tudduán na ira.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Á napállâ ira ngámin sù ángngituddu na, á ta makáwayyá gemma yù ággubobuk na.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Á ajjan sù kapilliá yù nagunagán na anitu, á nakkalli, á kinagi na kâ Apu Kesu,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Ye! Kesu nga taga Nasaret, anni iniyángem saw? Arám mu kami akkuán! Ammu taka. Sikaw yù mangilin nga naggapu kâ Namarò!” kun nayù anitu.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ngam gimmá ni Apu Kesu yù anitu, á kinagi ni Apu kuna, “Magimammà ka, á pánawám mu yù tolay!” Á inilappák na laguk nayù anitu yù nagunagán na ta arubáng nayù ira tatolay, á nallawán kuna. Á mássiki natombá yù tolay, ngam ari nanganni.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Á napállâ yù ira nga naggagammung tán, á nakkaká-ubobuk ira, á kinagi ra, “Anni ngillâ yù pakáwayyá nayù ubobuk na! Gammán na yù ira anitu, á kurugad da ánna mallawán ira sù nagunagád da!” kud da.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Á nassamâ yù dámak nayù kingnguá na sù ngámin nga lugár nga aranni ta Kapernium.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Á kabalin ni Apu Kesu nangituddu nira, nánaw ta kapilliá nga minay sù bale ri Simon Eduru. Á nakkulikuk yù katugángán ni Simon, á inikomá ra bì kâ Apu Kesu megapu kuna, ta nerallà yù kulikuk na.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Á jimikkì si Apu Kesu sù babay nga nagiddá nga natakì, á gimmá na yù kulikuk na. Á dagarágâ nakkáppù yù babay, á gimikkáng laguk nga minay namagon, tapè mepakkákán ira.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Á lammak na bilák, iniyánge ra kâ Apu Kesu nayù ira tatolay yù ira nga máttakì ta makkakerumá nga tulágan. Á simmì na ira ngámin nga taggitádday, á pinammapiá na ira.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Á aru gapay yù ira anitu nga pinalawán na sù ira nagunagán. Á pallawád da, nakkalli ira, á kinagi ra, “Sikaw yù Anâ ni Namarò.” Ngam gimmá na ira ta arán na inanugù yù pakkagi ra, gapu ta ammu ra ta aggina yù MakKiristu nga sinullà ni Namarò ta mammaguray.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Á ta alippánnawák, nánaw si Apu Kesu nga minay ta nalappang nga lugár. Á ed da ala-aleran nayù ira tatolay. Pakálek da kuna, igaggak da nakuan ta arán na ira pánawán.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ngam kinagi na nira, “Pánawát takayu, ta máwák nga ek ku ilayalayâ sù ira káruán na ili gapay yù napiá nga dámak nga meyannung sù pammagure ni Namarò, ta yáyù gemma yù gapu na jinok nangà ni Namarò,” kun na.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Á minay laguk nangilayalayâ sù ira kapilliá nayù ira Kudio sù ira káruán nga ili ra.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.